Opzij, opzij, opzij
De grootste misdaad van de media tegen de democratie en de vrije meningsuiting gedurende de laatste veertig jaar is – traag maar zeker – dat het de politieke verhoudingenschaal heeft doen opschuiven. Wat links was is nu centrum, wat centrum was werd rechts, en wat vroeger rechts was, wordt nu extreemrechts genoemd. Wat vroeger bij het communisme aanleunde, of zelfs het pure communisme was, is vandaag links.
Sommigen verklaren dit doordat er Arabische olie geïnvesteerd werd in onze media, dat de verdediging van Westerse waarden en eigen cultuur een hindernis is voor de immigratie en islamisering van onze landen. Anderen menen dat de verklaring ligt in het feit dat de meeste journalisten linkse sympathieën hebben (bv. In Denemarken stemmen 9 van de 10 studenten Journalistiek op een linkse partij). Een derde uitleg is dat een zekere wereldvisie onze universiteiten veroverd heeft, nl. dat een overgroot aantal individuele beslissingen veroorzaakt werd door andere factoren, dat een individueel slechts een ondeelbaar deeltje uitmaakt van het geheel. De rechtsdenkenden, die menen dat elk individu persoonlijk verantwoordelijk is voor het eigen succes, geluk en daden, worden bijgevolg in het verdomhoekje verdrongen.
Wat er ook van zij, door de wijziging van de politieke verhoudingen werd het gemakkelijker kiezers te overtuigen dat hogere belastingen, een ingrijpende staatsstructuur, multicultuur en buitengewoon machtige en rijke niet-democratische organisaties zoals de EU en de VN goed voor ons zijn.
Intussen blijft het slechts aan “extreemrechts” of “radicaal-rechts” – of zelfs aan “racisten” of “nazi's” – overgelaten, te benadrukken dat onze westerse cultuur, onze waarden en normen superieur zijn aan de multi- of islamitische cultuur. Hetzelfde brandmerk wordt verleend aan burgers en partijen die zich verzetten tegen de dominantie van politieke organisaties, bóven onze parlementen, met aan het hoofd “leiders” en advocaten, die onze eigen democratische wetten overstijgen.
Cui bono? Ten voordele van wie?
Met meer middelen en een grotere statenstructuur worden deze organisaties steeds machtiger. Hoe minder nationale identiteit, hoe minder grenzen, hoe gemakkelijker om hun eigen “godsdienst”, hun eigen maatschappijvisie, te verspreiden. Dit is zo fout. Als we niet inzien dat we onze eigen cultuur moeten verdedigen, als we niet genoeg van onze eigen cultuur houden, ons niet met genoeg wilskracht ervoor willen inzetten, dat zal dit het verval van het Westen betekenen.
Het verschuiven van de politieke verhoudingenschaal is de grootste misdaad begaan door de media.
Floriaan Terbeke
Bron: EuropeNews, “Among Criminal Muslims: A Psychologist’s experiences with the Copenhagen Municipality”, door Nicolai Sennels














1 reactie op dit bericht
leuke clip
en nogwel in deutsche version !