Panorama heeft zondagavond een ganse uitzending gewijd aan de werknemerspensioenen die in het land B uitgekeerd worden. Een te groot en complex probleem om dat op anderhalf uur te bespreken.

Eerst werden een aantal typegevallen belicht met beelden en interviews en dan volgde het voor de 0000 heilige debat met 4 politici en Goedele Devroy, die La Tanghe imiteeert met haar oogproblemen. Goedele is gematigder en fleemvriendelijker voor de tjeven. Ze heet dan ook Goedele en niet Martine. Tussen de reportage door werd commentaar geleverd door Bea Cantillon, en twee experten wier naam ons ontgaan is. Het ging in deze uitzending uitsluitend om werknemers uit de privésecto, dus geen ambtenaren (die ruim 50% meer pensioen ontvangen) of zelfstandigen, maar wel 1.400.000 betrokkenen.

Het wettelijk pensioenstelsel is er op gericht de solidariteit te behouden : wie veel verantwoordelijkheid gedragen heeft, behoorlijk verdiend heeft, ontvangt een pensioen dat enkele honderden euro's hoger ligt dan de man of de vrouw die een bescheiden job heeft uitgeoefend met een kleine wedde.  Er wordt van uitgegaan dat de veelverdiener véél heeft opzij gelegd en eventueel via een pensioenspaarplan van het bedrijf een grote som geld ontvangt bij zijn pensionering. Dat laatste, de zogenaamde tweede pijler genoemd, geldt ook voor de kleinverdiener die in een bedrijf werkt, dat dergelijk spaarplan aanbiedt en dat zou om zowat 60% van de werknemers gaan uit de privé sector.

Bea Cantillon was blij te mogen verkondigen dat in het land B de gepensioneerden het niet slecht hebben.  Wat ook Bruno Tobback beweerde. Hij noemde het feit van de  belgische laagste pensioenen in Europa, een fabel. Er werd veel gegoocheld met netto en bruto bedragen en natuurlijk werd er ook weer in belgische franken geredeneerd. Zeer onzorgvuldig en verwarrend allemaal. Amateuristisch, wat niet toelaatbaar is voor deze ingewikkelde materie.

Het gemiddelde werknemerspensioen bedraagt tussen de 1000 tot 1500 euro netto per maand.  Wij gaan zelf even dieper in op de feiten, die niet uit deze reportage bleken.

- een loopbaan van 35 jaar = pensioen ca € 1000 netto p/m

- een loopbaan van 45 jaar = ca € 1500 netto p/m 

Algemeen bekeken levert 1 jaar langer werken boven de 35 jarige carrière een hoger pensioen op van 500 euro per jaar, zijnde 40 euro per maand. Het zijn algemene en theoretische cijfers,  want normaal kan men niet op pensioen gaan voor zijn60ste. Behalve in het systeem van de brugpensioenen. Daarom is de afstand tussen 35 en 45 jaar carrière een voortbouwen op de ideeën die in de reportage gehanteerd werden.

Ongeveer 13% van de brutowedde draagt een werknemer automatisch af aan de RSZ ; de werkgever legt nog eens 35% bij op de bruto weddes van zijn bediendes/arbeiders. Maar voor de berekening van het pensioen geldt een vrij laag maximum plafond dat in aanmerking genomen wordt voor de pensioenberekening.  Alle bedragen boven dat plafond verdwijnen in de pocket van de pensioenkas voor de solidariteit.

Daarnaast is er een minimumpensioen in het leven geroepen voor personen die door omstandigheden te weinig of niets hebben bijgedragen. Zo werd een joviale dame van 86 opgevoerd die slechts 4 jaar gewerkt had en die een overlevingspensioen genoot van € 960 netto per maand. Vergelijkt u dit met het pensioen na 35 jaar werken van € 1000 (wij misgunnen de dame van 86 niets, we wijzen enkel op de onlogica die ontstaat met solidariteitsprincipes).

We hoorden nu ook dat al de sociale voordelen waar werknemers kunnen van genieten (bv. een baaljaar om te studeren, op reis te gaan, een ander beroep te leren, enz.) geen weerslag hebben op de pensioenvorming. Men is van overheidsdwege enorm attent om iedereen die afwijkt van de vastgestelde normen die gelden om een pensioen op te bouwen, toch aan boord te houden.  Dat zieken en onvrijwillig werklozen die rechten wel behouden, dàt is wenselijke solidariteit, al de rest is o.i. sociaal profitariat op de kap van de normaal werkenden. Er werd uiteraard met geen woord gerept over de talloze vreemdelingen die zwaar op de uitgaven van ons sociaal stelsel gelden. 

Het zal al mooi zijn, als de huidige principes van het wettelijke pensioen voor werknemers zal kunnen behouden blijven : dit werd gesteld door een van de experten. Hij werd door niemand van de politici tegengesporken.

Wij waren benieuwd naar de commentaren van de politici.  We gaan deze niet in detail bespreken. Jan Jambon heeft weinig te vertellen over deze precaire problematiek. Uit de ongeïnteresseerde houding van Goofy bleek vooral een gebrek aan dossierkennis en weinig sociale belangstelling. Iets wat ons niet verbaast van een NVA-er.

Gwendolyn Rutten speelde het opgewonden standje dat we van haar gewoon zijn en dat het noodzakelijk achtte te spreken over "mijn partij". Beste Rutten, uw partij is mee verantwoordelijk voor de huidige staatsschuld van bijna 350 miljard en van een begrotingstekort van tegen de 20 miljard. Er is dus geen bal overschot voor de pensioenen. De pogingen om het Nederlands model van bijna-naamgenoot Mark Rutte in het zonnetje te plaatsen, was partijprietpraat.  Wij kunnen helaas niet zeggen : "sois belle et tais toi", want dat is nog moeilijker dan de pensioenen aanpassen.

Bruno Tobback als gewezen minister voor pensioenen kent zijn vak, en steunt natuurlijk het behoud van het huidige pensioenstelsel, met al zijn onterechte en kostelijke solidariteitsmechanismen. Deze principiële houding maakt met de huidige financiële en bedreigende economische moeilijkheden weinig kans op overleving.  Een sensibilisering van de nieuwe generaties is een utopie.  (Ons wordt nu al in de supermarkt verweten, dat wij het geld van de werkenden komen opkopen en er mee op reis gaan, echt waar, zelf meegemaakt).  Niemand herinnerde er de kleine Tobback aan, dat hij als minister probeerde het geld van de pensioenspaarders binnen te rijven voor de staatskas : de socialist Tobbackie zou dan wel zorgen voor de maandelijkse herverdeling van de privé gespaarde gelden. Tobbackie verweet heel wat nieuw-gepensioneerden dat zij met de grote bedragen die zij ontvingen van hun pensioensparen wereldreizen maken.  Het zou veel wijzer zijn dat geld ana de staat B te overhandigen die het dan bij mondjesmaat zou herverdelen. Sossen en geld ...

Tot slot was er de CD&V afgevaardigde, Sonja Becq die voor ons de meest redelijke en technisch verantwoorde uitleg gaf.  Zij overklaste met gemak haar drie gesprekspartners, die er meestal maar op los kletsten. 

Wat hebben wij geleerd van deze Panorama-uitzending ?

- Dat het uitgesloten zal zijn dat er in de komende jaren een grondige wijziging zal gerealiseerd worden aan de bestaande pensioenregeling.

- Dat er bij de politici vooral aandacht is voor het behoud van, wat door een van de experts genoemd werd, "de solidariteit van het perverse". Voor de rest hebben wij recht om bang te zijn over onze toekomst met onkundige babbelaars zoals 3 van de 4 aanwezige politici.

- Dat deze Panorama-uitzending er op gericht was, de burgers voor te houden, dat wij het met onze pensioenen lang niet slecht hebben en dat we moeten ophouden met klagen.

Tenslotte werd de acteur Ivo Pauwels (72) ten tonele gevoerd, zonder dat hij het doorhad, als een voorbeeld van een grootverdiener tijdens de hoogtepunten van zijn carrière, voorgesteld te worden. Het geld kwam binnen met een kruiwagen (€ 7500 per maand, sprak Nonkel Jef) en ging buiten met een stootwagen. Nu moet hij het rooien met € 1600 per maand. Dat zal dan een gezinspensioen zijn, dankzij zijn echtgenote. Ivo Pauwels, een braaf man, werd hier op de gebruikelijke linxe 0000-manier misbruikt.  Ze hadden zelfs geen verborgen camera nodig.

Ray

De reclame

De werkelijkheid : "Geen bruin of zwart, aub"

Originele versie

Versie 2011

En het werd kommer

Ik was op mijn kamer, het was in tweede week van mei,
Zo'n dag waarvan je denkt er zit wat in voor mij,
Geen vrienden kwamen langs en ik wilde maar alleen,
Even flink een douche gaan nemen,
Daar ging ik dan maar heen.

Toen zag ik jou,
Ik riep je met mijn ogen,
Je keek me aan en had een vreemd gevoel,
Want je begreep wat ik je wilde vragen:
"Kom dichter bij me".

Ik was zestig en jij was achtentwintig
En van wat ik wilde wist jij nog niet veel,
Maar ik begreep wat jij me wilde zeggen:
"Niet dichter bij me"
En het werd kommer…

Je wrong je vrij, ik vond het eerst een beetje raar,
Je liep de kamer rond met je zwart krullend haar,
Ik was niet verlegen en wist wel wat te doen,
Je stond daar maar te kijken,
Oh wat voelde ik me koen,

"Ikke niet wille" hoorde ik je zeggen,
"Jij oude vent zijn en ikke weet niet hoe dat moet",
"Wees maar niet bang, ik zal het je wel leren",
"Kom dichter bij me…"

We vluchtten beiden,
Jij krijsend in de gang,
En ik naar het vliegtuig, want ik was echt goed bang,
Maar voor het opsteeg hadden ze mij al te stekken,
En het werd kommer,…kommer

Het werd kommer, niet het eerst in heel m'n leven
Het werd kommer voor de zoveelste keer,
En ik zat in de cel voor de zon weer opkwam,
Het werd kommer, en het werd kommer,
Toen was het kommer.

Rony.

Het is geen écht verrassend nieuw nieuws, want het dateert al van eind februari dit jaar (toen wij op vakantie waren) maar toch altijd  leuk de monarchie zichzelf  even te laten  bespatten met de keuninklijke spetters  van het eigen wufte gedrag.

Koning Albert heeft een geheime halfzus. De vrouw heet Ingeborg Verdun (70). Ze is de dochter van Leopold III en diens geheime minnares Liselotte Landbeck. De halfzus van de koning woont ondertussen in Amerika. 

Het is auteur Leo Van Audenhaege die de onthulling doet in het boek Van Küssnacht naar Argenteuil. Leopold III leerde de moeder van Ingeborg kennen in 1939, vier jaar na het dodelijk ongeval van zijn eerste vrouw, koningin Astrid. Liselotte Landbeck was een succesvolle kunstschaatster en Leopold zocht een lerares schaatsen voor zijn drie kinderen, waaronder ook koning Albert.

Liselotte Landbeck, tweede van links

De vonk sloeg snel over en een jaar later werd Ingeborg geboren. De bevalling vond plaats in het Antwerpse. Daarna greep koningin Elisabeth in. Ze eiste dat de relatie tussen haar zoon en de getrouwde niet-adelijke vrouw stopte. Liselotte was immers nog getrouwd met Robert Verdun. 

Dochter Ingeborg is toen vertrokken naar de VS. Pas op haar vijftigste heeft haar moeder haar verteld wie haar echte vader was. 'Ik was stomverbaasd', vertelt Ingeborg in Humo 'Mijn leven is verwoest. Ik heb een rommelig leven gehad'. Ik had geen band met mijn vader, de man die mij adopteerde. Ik stond buiten het gezin en dat voelde ik goed genoeg. Mijn ouders stelden zich anders op tegenover mijn broer en zus dan tegenover mij. Van mijn echte vader, koning Leopold III, heb ik geen beeld. Mijn moeder heeft hem na mijn geboorte nog maar zelden ontmoet.' Waar de toenmalige minnares van Leopold zich nu bevindt, wil Van Audenhaege niet zeggen. Liselotte is nu 95 jaar en zou in een rusthuis in Zuid-Europa verblijven. 

Leopold III trouwde na de affaire met Lilian Baels. Hij heeft zijn geheime dochter nooit erkend en ook nooit ontmoet. Zijn zoon Albert II heeft ook een buitenechtelijke dochter, Delphine Boël. 

Het Belgische koningshuis mag dan een aantal emotioneel verwaarloosde bastaardkinderen op de wereld gezet hebben, naar verluidt werd en wordt er financieel wel goed voor hen gezorgd. Er zou zelfs, zo vertelde royaltywatcher Kathy Pauwels op StuBru, een soort van 'fonds voor buitenechtelijke kinderen' voor opgericht zijn.

Jean, uw trouwe royaltywatcher.

In de buurt van de Libische stad Brega hebben NAVO-troepen afgelopen donderdag "per abuis" een kolonne van de Libische rebellen aangevallen, vanuit de lucht. De alliantie heeft dat zaterdagavond laten weten in een verklaring en excuseert zich.  Het incident deed zich voor in een zone waar opstandelingen aan het vechten waren met troepen van kolonel Kadafi.

Of er dodelijke slachtoffers zijn te betreuren, is niet duidelijk. De NAVO aanzag de kolonne als een bedreiging voor burgers. Rebellen proberen nu al maanden de strategische stad Brega te veroveren. Het is het centrum van de Libische olie-industrie.

Volgens de oorlogsmisdadigers van de NAVO is er een verschil tussen de moorden die begaan worden door Kadafi en de moorden gepleegd door de rebellen.  In het donker worden beide partijen soms onderling verwisseld, maar eigenlijk bombardeert de NAVO (Engeland, Frankrijk, het stoere land B, Italië of Nederland ?) alles wat zij in het vizier krijgen.

De NAVO blijft ook Tripoli bestoken. Volgens het  Kadafiregime, dat even hard liegt en bedriegt als de rebellen,  heeft de laatste raketaanval op een residentiële wijk van Tripoli 7 dodelijke slachtoffers geëist, terwijl nog verschillende bewoners vermist worden.

Het blijft een militair geheim welk NAVO-onderdeel verantwoordelijk is voor deze misdaden tegen de mensheid.  Of is de NAVO vrijgesteld van dergelijke misdaden ?  Zijn het altijd de anderen ?

Voor ons blijft het een diepe schande dat het land B zich leent tot deelname aan dergelijke slachtingen.  Libië moet zijn eigen problemen oplossen.  De regering Leterme en de christen-democratische vechtjassen De Crem en Vanackere verdienen niet enkel het diepste misprijzen, zij moeten van hun burgerrechten beroofd worden. Hoeveel mensenlevens hebben die twee schijnheiligaards al op hun geweten en dat alles om het imago van het onland B op te poetsen ?  

Ray

Geachte Lezers, Abonnees, Vrienden en gewaardeerde eencelligen-van-de-linkerzijde,

Om 10.30 uur heeft een brave borst, wiens identiteit wij niet kennen, een reactie ingestuurd met een link van enkele meters breed die voor de ...tigste keer, de blog totaal uit zijn voegen trekt. Het bericht bevat een verwijzing naar een webstek over "podiumkunsten" en een stuk van de tekst luidt "de karavaan trekt voorbij".  Als de betrokkene dit leest, mag hij zichzelf een koek tegen zijn tanden verkopen.

Het is hopeloos om een geavanceerde reactiemodule in te stellen die vele mogelijkheden biedt, want wij doen er onszelf de das mee om. Het is trouwens de tweede keer deze week, maar de vorige grapjasserij was sneller te herstellen dan de deze. Daarom hebben we erover gezwegen.

Wij zijn weer vertrokken voor een technisch puzzeluurtje op zondag. Toevallig hebben wij niets anders te doen. Maar eerst gaan we de rosbief braden, de kroketjes bakken en de béarnaise kloppen.

Toedeloe en smakelijk eten.

Ray

Ongetwijfeld hebben jullie dit probleem ook al gehad : " Je start een programma op je computer en om één of andere reden draait je pc “in de knoop”.  Je zit met een “loop” ofte “cyclische redundantie”.

Maar wat betekent dat eigenlijk ? Wel, hier is een simpel voorbeeld om u te verklaren wat cyclische redundantie precies inhoudt.
 
De directeur van een maatschappij roept zijn secretaresse bij zich en zegt  haar :“Vanessa, ik ga een weekje naar Rome voor een seminarie en ik wil dat je meegaat. ’t Is een buitenkans voor jou om de internationale top van de maatschappij te ontmoeten en onze partners te leren kennen… Gelieve dus de  nodige voorbereidingen te treffen.”
 
Vanessa, de secretaresse, belt meteen haar man op en meldt hem :
“Filip, schatje, ik moet een weekje met de directeur naar Rome voor een seminarie. We gaan elkaar volgende week moeten missen liefste…”
 
Filip belt meteen naar zijn maîtresse met de boodschap :“Florence, mijn liefste, de toverkol vertrekt een week naar het buitenland ! We gaan de hele volgende week lekker samen kunnen doorbrengen… Ik kijk er al  naar uit !”
 
De maîtresse, Florence, belt meteen naar de student waaraan ze bijlessen  wiskunde geeft :
“Manu, ‘k heb veel te veel werk volgende week, we gaan je bijlessen een week  moeten overslaan. Je hebt een weekje vrij !”
 
Manu belt daarop naar zijn grootvader :“Opa, mijn bijlessen van volgende week zijn uitgesteld. Mijn prof, Florence,  heeft veel te veel werk. We kunnen eindelijk samen gaan vissen !”
 
De grootvader, die eigenlijk de directeur is in dit verhaal, roept zijn secretaresse Vanessa in zijn bureau en meldt haar :“Vanessa, je mag de voorbereidingen voor dat seminarie afgelasten. Ik heb de kans om met mijn kleinzoon te gaan vissen, en ik zie hem al zo weinig ! We zullen wel voor het volgende seminarie inschrijven. Je mag alle  reserveringen voor hotel, vliegtuig enz annuleren.”
 
Vanessa belt dus naar haar man :“Filip 

(met dank aan Regus Patoff

, die halve gare directeur heeft weer een wispelturige bui, hij heeft  net de Romereis geannuleerd. Ik zal dus toch gezellig thuis zijn !”
 
Dus belt Filip naar zijn maîtresse Florence :“Lieveling, het spijt me, we zullen de volgende week dan toch niet samen  kunnen doorbrengen. Die Romereis van mijn tang van een wederhelft is
geannuleerd !”
 
Waarna Florence weer naar haar leerling belt :
“Manu, luister eens, ik heb mijn agenda kunnen herschikken. Zo kunnen de  bijlessen volgende week toch doorgaan als gebruikelijk.”
 
Manu belt dat door aan zijn opa :
“Opa, die feeks van een professor komt me net te melden dat de bijlessen toch zullen doorgaan ! Het spijt me, maar onze plannen om te vissen kunnen niet doorgaan.”
  
Waarop opa directeur zijn Vanessa binnenroept : “Mijn kleinzoon Manu meldt me net dat hij de volgende week niet vrij is :  hij heeft dan toch bijles. Je kan de voorbereiding van de reis dus hernemen : we kunnen naar Rome !”
 
Dat is nu wat cyclische redundantie is, oftewel een “software loop”.

(met dank aan regus Patoff voor deze toelichting)

De Britse Euro-parlementair en fameuze debatter, Nigel Farage, gelooft niet dat een nieuwe injectie van 110 miljard euri om Griekenland nogmaals uit de miserie te halen, veel zin heeft. 

"Er is altijd een alternatief. Een Griekse staking van betaling en de terugkeer naar de drachme zou een zeer substantiële geldontwaarding voor Griekenland met zich brengen en vele banken zouden serieus geraakt worden, tot de eigen ECB toe (Europese Centrale Bank), die nu niet anders doet dan de schulden van de falende landen opkopen.  Hoe lang kan dit standhouden ? Het is beter om in het leven soms te aanvaarden, dat je iets fouts hebt gedaan en daar de gevolgen van te dragen. Het is absoluut niet in orde te geloven dat de Griekse en Duitse  economie ooit naast mekaar kunnen leven op voet van gelijkheid en met gebruik van dezelfde maatstaven in een economische en monetaire unie. Al wat wij doen is goed geld inruilen voor slecht geld. Het is tijd om de realiteit onder ogen te nemen en de gevolgen van een slecht beleid op onze schouders te nemen."

Farage heeft het ook nog over de democratie die wij opgeofferd hebben door alle beslissingsrecht af te staan aan de Euopese Commissie.  En nu zitten we met de gebakken peren. In de Zevende Dag bij de 0000 kan u de mening beluisteren van Herman van Rompuy, die net het tegenovergestelde zal beweren van wat Nigel Farage zegt.  "Wij moeten Griekenland bijspringen tegen de zin in van de Grieken" werd voorbije week gelanceerd door de compleet onbetrouwbare Barroso.   Mogen wij een boude vergelijking maken, die natuurlijk weer op heftige verontwaardiging zal stuiten bij het merendeel der Eurofielen  : De EU treedt op zoals het Derde Rijk  dat Europa kwam bevrijden tegen de zin in  van al de bezette landen. Dat zullen onze tegenstanders met graagte vernemen.

Ray

Naar aanleiding van de rellen tijdens de voetbalinterland België-Turkije op grootscherm op de Kouter voert het Vlaams Belang een pamflettenactie. Voor het Vlaams Belang is het immers zonneklaar dat een flink aantal Turken in Gent zich helemaal niet wenst aan te passen. Zij supporteren enkel voor Turkije, schoppen bij elke gelegenheid herrie en gaan blijkbaar liever op de vuist dan als vreedzame voetballiefhebbers een aangename avond door te brengen. Om het in voetbaltermen te zeggen: het Vlaams Belang geeft 2 x geel.

2 x Geel voor het stadsbestuur dat deze multiculturele tijdbom heeft gecreëerd en - tegen beter weten in - hardnekkig in stand houdt.

2 x Geel voor de Turkse amokmakers die weigeren zich aan te passen en bovendien de Kouter omtoverden in een slagveld.

En 2 x geel = rood… Wie zich niet wil aanpassen en hier liever rel schopt, krijgt van het Vlaams Belang de rode kaart. Wie naïef de vreemdelingen blijft bepamperen, krijgt van het Vlaams Belang eveneens de rode kaart. En wie een rode kaart krijgt, die moet van het veld…

Om deze eisen van het Vlaams Belang kracht bij te zetten, zal het Vlaams Belang de komende dagen in de Gentse binnenstad, op de Gentse markten en in het bijzonder in de tijdens de laatste rellen getroffen straten (Keizer Karelstraat, Zuidstationstraat, Vlaanderenstraat, Brabantdam, Kouter) een pamflet uitdelen en bussen. De actie startte deze ochtend op de Vrijdagsmarkt met een uitdeelactie aan de marktgangers.

Johan Deckmyn
Voorzitter Vlaams Belang Koepel Gent

Janssens : "Wie grootste is, moet burgemeester worden - Ik houd van beleid"

De Wever : "Waarom weer de grootste en niet de dikste ? - Ik houd van debat"

Dewinter : "De grootste, de dikste ?  Iemand die woord houdt en die Antwerpen teruggeeft aan de Antwerpenaars"

Antwerpen blijft niet langer de meest Zuidelijke grootstad van de Nederlanden, maar dreigt de meest Noordelijke stad van de islam te worden. Het is tijde voor de Reconquista : de herovering van Antwerpen op de islam. Antwerpen moet teruggegeven worden aan de Antwerpenaren in plaats van onze stad iot te verkopen aan de islam.  De Antwerpenaar moet het laatste woord hebben over de toekomst van zijn of haar stad. De keuze is duidelijk : Antwerpen of Antwerpistan.

Wij hebben niks bereikt, wij zitten op de keiën : Oh, wat een dag ! Zonder de partij waren wij niks, nu zijn we nog minder : Oh, wat een dag !  Onze advocaat mocht niet binnen, want die heeft zijn bijdrage niet betaald maar niet getreurd : Oh, wat een dag ! Wat is het fijn, wringer te zijn, oh, oh, wat een dag !

 Video van Frank Thevissen

Auteur David van Reybrouck zet samen met 26 "onafhankelijke denkers" een initiatief op poten om via burgeroverleg de politieke impasse te doorbreken. Dit wordt het zogenaamde G1000 overleg, dat op 11.11.11 met 1000 belgen in Tour & Taxis te Brussel een ganse dag vergadert. Daaruit ontstaan groepjes die tot april 2012 bijeenkomen om concrete beleidsvoorstellen voor te leggen. Zie www.g1000.org

 Als de politiek het laat afweten, krijg je "burgers die verliefd zijn op de democratie" en steevast van linxen huize, die het zaakje willen overnemen.  Wij hebben het in Antwerpen meegemaakt door de besluiteloosheid en lamlendigheid  van Janssens & C° inzake de Oosterweelverbinding, die leidde tot burgerdemocratie-initiatieven die de politiek aan de zijkant plaatste. Extreem-linx ligt steeds op de loer om falend graai-linx van de troon te stoten.

Ray

Een ultraorthodoxe rabbijnse rechtbank heeft onlangs een zwerfhond tot de doodstraf door steniging veroordeeld omdat hij de reïncarnatie zou zijn van een seculiere advocaat die 20 jaar geleden de religieuze rechters heeft beledigd.  Enkele weken geleden tippelde een grote hond het gebouw binnen van de rabbijnse rechtbank voor economische geschillen in de ultraorthodoxe joodse wijk Mea Shearim in Jeruzalem. De viervoeter boezemde de rechters en andere aanwezigen angst in. Pogingen om het dier buiten te krijgen, leidden tot niets.

Plotseling herinnerde één van de rechters zich dat de magistraten 20 jaar geleden waren beledigd door een seculiere advocaat die ondertussen is overleden. Die raadsman sprak toen de vervloeking uit dat zijn geest zou terugkeren in het lichaam van een hond, die volgens de strikte joodse traditie als "onrein" geldt.

Nog steeds in de ban daarvan veroordeelde rechter het dier tot de doodstraf, door middel van steniging. Kinderen uit de buurt moesten van de rechter de klus klaren. De hond wist echter te ontkomen.

Sommige stromingen binnen het jodendom geloven in de transmigratie van de geest. Een dierenrechtenvereniging heeft klacht ingediend.

@ Vandaag.be

AANPASSING 11.30 UUR

Een van onze vaste jaloerse lezers (gewoonlijk één zinnetje, wat een mooie prestatie is voor ééncelligen) verrast ons vandaag met volgende waarschuwing, waar wij met ons enge verstand weer niet aan gedacht hadden.

Volhouden, Hans : van wat wij onder ogen krijgen van linxe en jaloerse reageerders, ben jij de meest originele.

  Als Jeanine Schevernels het telefoonboek zou lezen, ik zou er geboeid naar luisteren : uit haar mond is onze taal goud en zilver met diamantjes geïmpregneerd.

Savat

Je kijkt er van op hoe een eerzaam professor economie en gewezen senator voor de liberale partij, de pedalen kwijt geraakt in deze verwarrende tijden waar zekerheden een na een verdwijnen.

Paul de Grauwe, die regelmatig zijn economische licht mag laten schijnen op de financiële rampen die de wereld ontwrichten, pleit voor een mondiale erkenning van drugs, die via staatswinkels aan de man zouden gebracht worden en aldus accijnzen in het laatje brengen.  De achterliggende redenering van De Grauwe steunt op de illegaliteit van drugs die daardoor verzeilen in de criminaliteit. Dat brengt met zich een gans zwart en grijs circuit met ontzettend veel geldomloop en daar moet de maatschappij vanaf. 

De Grauwe verwijst naar enkele medestanders voor zijn theorie van legalisering.  Koffi Anan, een man die nooit een grote sociale of intellectuele  indruk gemaakt heeft als secretaris-generaal van de VN en die nu plots een autoriteit zou zijn op het vlak van economie en menselijke gedragingen.  Dat de door mij gerespecteerde Peruaanse auteur Mario Vargas Llosa de legalisering van drugs eveneens voorstaat, is mij niet onbekend, maar heeft voor de rest geen enkele betekenis. Vargas schrijft schitterende verhalen en mag zich liberaal noemen en anti-nationalist, dat betekent nog minder dan de poes die miauwt voor haar bakje whiskas. Zijn romans ademen puur Zuid-Amerikaans nationalisme uit.

De respectabele heren De Grauwe, Koffi Anan en Mario Vargas Llosa redeneren vanuit economische motieven en zij  hebben zich neergelegd bij de onoverwinnelijke drugsbaronnen en hun vindingrijke sluipwegen. Dat is typisch de denktrant van vermoeide en verwende intellectuelen uit de XXste en XXIste eeuw die hun ganse carrière hebben doorgebracht in de weldoende schaduw van hun respectieve regimes. Het zijn dobberende ruggengraatlozen geworden in de woelige oceanen van de mensheid. Hun meningen zijn verpakt in watten, het zijn zorgvuldige verpakte toegevingen aan het barbaarse gangsterdom (en nog meer aan de afschuwelijke islam waar deze ook verschijnt)   en er is geen vlammetje strijdbaarheid te ontwaren in de gedachten van deze marionetten. Staatswinkels, een van de eerste verwezenlijkingen in de Sovjet-Unie, nu angeprezen door Westerse liberale warhoofden.

Uitgerekend in een tijdssegment dat nood heeft aan denkers met de moed van hun overtuiging, worden deze zwalpende drenkelingen geroemd en geciteerd om hun zweem van originaliteit. Zij worden als Jan Klaassen sporadisch ten tonele gevoerd, krijgen enig discreet applaus en worden terug te rusten gelegd tot hun volgende optreden.. 

Laten we hopen dat drugs nooit gelegaliseerd worden. Een beschaving die enig respect vertoont voor zichzelf, aanvaardt niet dat er elementen die de ondergang van de maatschappij bewerkstelligen, geofficialiseerd worden. Drugs op een zelfde basis stellen met nicotine of alcohol is een valse vergelijking.  Wij zijn nu al zover dat sigarettenrokers behandeld worden als melaatsen, wat eigenlijk niet zo moeilijk is, want dit betreft zowat 1/4 van de doorsnee-bevolking die in alle opzichten behoort tot de brave middenmoot. Alcohol is minder te beteugelen maar de sociale druk is groter, omdat hij uitgaat van de burgers zelf. Drugsproblemen bestaan nog steeds hoofdzakelijk bij de jongere generaties.  De gevolgen zijn ingrijpend, verwoesten levens en richten ganse families ten gronde. 

De staat laten optreden als drugsleverancier is een misdaad tegen de mensheid. Zoals de FOD-Economie duizenden inspecteurs inzet tegen het sigarettenroken, zou men beter duizenden agenten de baan opsturen om drugsproducenten, verdelers, commerçanten en gebruikers op te sporen en zwaar te bestraffen. De hetze die gedurende tientallen jaren de rokers heeft geculpabiliseerd, moet nu maar eens gevoerd worden tegen drugs.  Die bedreigen veel meer onze cultuur.

Ray