Our people first

Lachend in de lens kijken om de burger te charmeren.

De Patrick heeft een boek geschreven, "Voor wat, hoort wat" met als ondertitel : "Ik verkoop appelen voor citroenen".  Het is een science fiction verhaal geworden met horroreffecten (vele foto's van de auteur) en prachtige toekomsttaferelen. Europa heeft zich bekeerd tot de islam en onze leiders zijn allen afkomstig uit de vele Prachtlanden.  De Europese Unie is van naam veranderd: Het Europese Kalifaat. De Heren Rompuy en Barroso zijn gepromoveerd tot Bodes eerste klas en zij dragen fier het nieuwe uniform : een donkerbruine djellabah en een leuk potske, versierd met zwaarden.

De auteur ziet voor zichzelf en zijn rode aanhangers nog een grote rol weggelegd : achter de schermen adviezen verstrekken en de jacht organiseren op onwillige burgers die de islam en zijn fijne praktijken verwerpen. 

Verder zij er veel spannende verhalen over gesluierde dames die in de sfeer van 1001 Nachten de elite wellustig dienen, de acties op video vastleggen en ze vervolgens te koop aanbieden.  De auteur pleit ook voor de afschaffing van traditionele scholen : "de menschen moet niet te slim worden, kijk naar mij, om toch gelukkig te zijn in een van bovenaf geleide democratie". Warm aanbevolen bij onze lezers. Dit was het laatste boek van de gerenommeerde auteur Patrik Janssens. 

Savat

Burgers die vaststellen dat het rookverbod in een café niet wordt gerespecteerd, kunnen dat via een speciaal telefoonnummer of een e-mail melden aan Volksgezondheid. Dat heeft het ministerie gisteren laten weten en daar kunnen wij ons enkel op verheugen.

Deze wakkere burger zit al klaar achter zijn pc om de kliklijn te gebruiken. "Ja", zegt hij in het Latijn, "ik heb hier al de namen van een aantal overtreders die ik zal melden als trouwe verklikker bij het Ministerie. Om privacyredenen kan ik u enkel de voornamen vertellen : Gerolf, Filip, Bruno, nog ne Filip en een andere Philip maar ook vrouwen : Anke, Marijke, Annick, Liesbeth, ha nee, wacht, die laatste is voor iets anders. 

Vanaf vandaag mag in geen enkel café nog gerookt worden, tenzij in aparte rookruimtes. De 25 controleurs van de Tabakscontroledienst plannen van nu tot eind augustus over heel het land controles in 3.000 cafés, op een totaal van 6.500. Bij overtredingen krijgen cafébazen - óf de klanten zelf - eerst een waarschuwing.

Bij een tweede overtreding volgt een boete van minimaal 146 euro. Bij wie echt hardleers is kan dat bedrag snel verdubbeld of verdrievoudigd worden. Gisteren maakte het ministerie voor Volksgezondheid bekend dat burgers met klachten terechtkunnen op het contact center van Volksgezondheid (02/524.97.79) of via het e-mailadres info@verklikken.belgie.be. Anoniem een klacht indienen mag niet, om te voorkomen dat mensen dat zouden misbruiken om te pesten of uit rancune, maar u kan gerust een fictieve naam opgeven, of de naam van een buurman of zo. 

In een moderne maatschappij is het evident dat burgers mekaar beloeren en de democratische overheid een handje toesteken.

Ray

After Belgium - The orderly split-up. De Engelse vertaling in een keurige pocket-utgave van O2, de Ordelijke opdeling van België,  is zopas verschenen en werd officieel aan de internationale pers voorgesteld door de auteurs Gerolf Annemans en Steven Utsi.

Een succesvolle persconferentie in het Arturo Spinelligebouw van het Europees Parlement, werd ingeleid door Europees Parlementslid Philip Claeys

Een titel die ongetwijfeld een uitgebreid buitenlands publiek van journalisten, politici, diplomaten en academici zal aanspreken. Want dat is de bedoeling: internationale belangstelling en - als het even kan - geestdrift wekken voor de totstandkoming van een Vlaamse (en Waalse) republiek. De steeds saaiere doodsstrijd van de Belgische staat is door de auteurs en hun partij al lang voorspeld en verbaast ook buiten Vlaanderen steeds minder waarnemers. Het is nu de vraag naar het ‘hoe’ van de boedelscheiding die op ieders lippen brandt.

Ruim een twintigtal buitenlandse journalisten woonden de persvoorstelling bij, evenals sommige leden van het Euro-parlement

De komende weken en maanden zal geen kans onverlet laten worden om het op grote oplage gedrukte boekje een zo ruim mogelijke verspreiding te geven. Het werkje is een ‘pocket’ in de beste traditie van het woord, maar is niettemin een onverkorte vertaling van het oorspronkelijk Nederlandstalige werk.

U kunt het boekje voor 5 Euro bestellen op het nationaal secretariaat: 02 219 60 09  of via info@vlaamsbelang.org.

De stad Antwerpen wil het zittenblijven op Antwerpse scholen tot een curiosum maken. Het stadhuis gaat daartoe de verschillende scholen proberen aan te zetten. Of de rechtstreekse complete inpalming  door de rooie ratten van het stedelijk onderwijs dat nu definitief de titel verdient van Socialistisch Onderwijs.

Het Antwerpse officieel onderwijs heeft lange tijd een behoorlijke beoordeling gekregen.  Tot in de jaren '50/ '60 de socialisten de officiële scholen hebben aangewend als kweekvijver voor hun partij, hun idelogie en hun maatschappelijke visie.  In zowat alle scholen werden vele vrijetijdsactiviteiten van de BSP (later SP) ondergebracht en schaamteloos geafficheerd op de prikborden. Er werd geen onderscheid gemaakt tussen naschoolse activiteiten van de partij en die van de school zelf. Neutraliteit foetsie.  Het lerarenkorps en de inspectie bestond en bestaat  uitsluitend uit leden van de partij, enkele uitzonderingen daar gelaten.  Verder werd de plak gezwaaid door de socialistische vakbond, ACOD. Jarenlang werd Kindervreugd (alle naschoolse activiteiten, vakanties, enz.) gesubsidieerd door de stad maar enkel bereikbaar voor de leerlingen van het SO. Er werd enorm gesjoemeld met de begroting om de zogenaamd neutrale VZW Kindervreugd bijna integraal te laten draaien op openbare fondsen. 

Vandaag, dankzij de vreemdelingeninvasie, is de kwaliteit van het stedelijk onderwijs gezonken tot een beschamend niveau. Ik hoorde voor enkele maanden een lerares van de officiële school op het Kiel tegen twee Marokkaanse jongeren uitroepen voor de schoolpoort, het was rond het middaguur : "Awel, wa doede golle hier buite, 'kep olle betrapt hé, Allee veruit, noar binne".  Ik spreek zelf ook Antwerps, maar dit sneed me door het hart. Naar alle waarschijnlijkheid spreekt deze vrouw de enige taal die de leerlingen begrijpen en handhaaft zij op deze manier haar gezag.  Waar is de kwaliteit, welke opvoedingsnormen worden gebruikt, welk soort kennis vergaren de leerlingen ? Waar is het respect voor onze moedertaal ?  Welk soort jongvolwassenen verlaten deze scholen ?

De stad kan zelf scholen niet verplichten om het zittenblijven af te schaffen, zegt schepen van Onderwijs Robert Voorhamme in De Morgen, maar hij kan het wel stimuleren. Scholen die nieuwe onderwijsvormen uitdokteren en uittesten, kunnen op de expertise en de financiële steun van de stad rekenen. Een schijnheilige houding, want uiteraard wordt er wel degelijk rekening gehouden met de verzuchtingen en adviezen van het stadhuis, gezien het onderwijsdepartement volledig in handen is van de rooie rakkers.

Het is meer dan duidelijk welke richting de linxen uit willen om de invasielegers gunstig te stemmen en aan zich te binden : een beetje naar school gaan als bezigheidstherapie, niet te vaak afwezig zijn, elk jaar overgaan naar een volgend jaar en op het eind van de rit is er altijd wel een diploma. Als je daar nergens mee terecht kan, geen nood, het OCMW, de werkloosheidsvergoeding, allerlei nepjobs waar niemand om vraagt in overbodige VZW's,  zorgen voor een rimpelloos leven. Het rode Antwerpen, de voorpost van Hangmat-Wallonië.  Er wordt van de kandidaat-burgers maar één zaak verwacht : blijf stemmen voor de roden.

Het zal een zegen zijn voor Antwerpen als volgende jaar de socialisten voor een gesloten deur staan op het Schoon Verdiep. Het zal een gigantische taak worden, om de stadsdiensten te zuiveren van een mentaliteit van tientallen jaren profitariaat, partijdigheid en onfrisse praktijken.

Ray

Bourgeois is nog chagrijniger in het echt dan op een prentje. Wij hebben die trieste mensch voor een stuk meegemaakt in de eindstrijd bij de Volksunie. Toen wisten wij al hoe laat het was : Bourgeois is een onverbiddelijke Narcissus, die verliefd is op zijn eigen gelijk. Zijn empatisch inlevingsvermogen bevindt zich ter hoogte van de Zuidpool. Maar voor de rest is alles OK. 

Hebt u de conférence van Geert Hoste gezien,  als deze hard van leer trekt tegen de misbruiken in de kerk ?  Hoste haalt heilige huisjes omver met woorden en beelden die er niet om liegen en de camera zwenkt regelmatig naar de heer Bourgeois, die zijn ongenoegen niet kan verbergen : die close-ups vertellen véél over het karakter van deze man, een inquisiteur. We willen mild zijn : geen inquisiteur, een notaris met kiespijn.

Tijdens de debatten over het te wijzigen gemeentedecreet was het Vlaams Parlement herschapen in een operettegezelschap, waar door een slordige planning, verschillende stukken door mekaar gezongen werden. Een 2/3de meerderheid kon enkel gevonden worden als een van de grote oppositiepartijen hun steun verleenden. De liberalen weigerden (een blaam voor Sas van Rouveroy, de behendige draaikont) en Vlaams Belang steunde de wijzigingen, waardoor de provincies iets bescheidener worden en de ondemocratische kiesdrempel van 5% verdwijnt.

Hoe je de zaak ook uitlegt, de Vlaamse Regering èn Bourgeois zijn gered door Vlaams Belang, die hiermede een symbolische geste stelt, die direct aansluit op het arrest van de Raad van State.

We begrijpen dat het moeilijk is voor de andere politieke partijen om hun opgekropte haat van meer dan 20 jaar oud, plots los te laten.  Er zal nog zeer veel water naar de zee vloeien, vooraleer de schutskring totaal verbroken is : het herstellen van de democratische spelregels duurt echter veel langer bij het politieke personeel dan bij de burgers.

Voor zover u dat nog niet gedaan heeft, de lezersreacties bij de kranten op de houding van de NVA-ers Bourgeois en Kris van Dyck, spreken boekdelen. Bruggetje naar Het Laatste Nieuws.

Oprechte felicitaties voor de VB-fractie in het Vlaams Parlement.

Ray

Het Vlaams Belang bezet een groot pand aan de Noorderlaan, dat volgens het stadsbestuur in aanmerking komt om een supermoskee in onder te brengen. Met een twintigtal actievoerders, onder wie ook parlementsleden, bezet de partij sinds 7 uur het dak van het leegstaande gebouw.

"Deze plannen zijn een symbool voor de islamisering van Antwerpen. Het is een prestigeproject voor moslims en de islam, en wij protesteren daartegen met de bezetting van het gebouw", zegt Filip Dewinter. "We hangen een spandoek en plannen donderdagnamiddag een barbecue met varkensvlees."

Het gaat om de gebouwen waarin de Antwerpse Opel-fabriek was ondergebracht nog voor ze naar de - intussen ook gesloten - fabriek in de Antwerpse haven verhuisde. Het pand is gelegen aan de Noorderlaan, vlakbij het Metropolis-bioscoopcomplex en naast de nieuwe kazerne van de Antwerpse brandweer.

De supermoskee moet een oplossing bieden voor de vele kleine en slechtbehuisde moskees in de stad en zou door de moslimgemeenschap gefinancierd moeten worden.

Bron : GvA

Cécile Jodogne naast FDF-partijgenoot Clerfayt.

Cécile Jodogne, de waarnemende burgemeester van Schaarbeek, heeft een opmerkelijke klacht aan haar broek. Advocaat Henri Beauthier beweert dat zij "personen in nood" niet heeft geholpen. De strafpleiter heeft het dan over zijn cliënten, enkele Slovaakse families. De zeventig mensen wilden vorige week de nacht doorbrengen in het Brusselse Noordstation, maar Jodogne verzette zich daartegen.

Volgens Beauthier waren de Slovaken naar België gevlucht nadat hun dorp in brand was gestoken. Er zaten 28 kinderen bij de groep, waarvan er zeven ziek waren. Zij liepen naar verluidt gevaar door de beslissing.

"Wij zijn niet verantwoordelijk voor opvang, daar zijn andere instanties voor", aldus het kabinet van Jodogne. "Die hebben er overigens niets aan gedaan. Waarom worden zij niet aangeklaagd?"

De PS heeft geen equivalent  

 
Het recente pleidooi van Picqué voor een gewestelijke politie in Brussel, de vrije tribune van Paul Magnette over ‘Bekende Walen' en het interview van Ivan Mayeur in Knack wijzen allemaal in één richting. De PS is zeer goed georganiseerd en is - naast het Vlaams Belang aan Vlaamse kant - de enige partij die een ontwikkelde visie en een dagdagelijkse strategie heeft die zowel in het teken als in functie staan van een nakend einde van België.

Eén van de intelligentste waarnemers van de journalistieke Wetstraat, omdat de man niet enkel naar zichzelf luistert, maar vooral ook naar anderen, Rik Van Cauwelaert, schreef recent nog naar aanleiding van de afwijzing van het Europese rapport door de PS: ‘In Vlaanderen wordt onvoldoende beseft dat het de Franstalige partijen, en de PS van Elio Di Rupo in het bijzonder, echt menens is met hun Plan B, zoals ze de splitsing van het land noemen.' Dat zei een Vlaamse minister in de regering van lopende zaken net op het moment net dat de strenge aanbevelingen van de Europese Commissie binnenliepen om de Belgische economie te hervormen. Hij voegde er aan toe: ‘De Franstalige partijen geloven eigenlijk niet meer in het voortbestaan van België. Het komt er bijgevolg voor hen op aan tijd te winnen - en dat mag jaren duren - , er zo voor zorgend dat Wallonië en Brussel, wachtend op de definitieve breuk, financieel kunnen aansterken.' Blijven de Franstalige partijen op die stelling kamperen, dan bieden zelfs nieuwe verkiezingen geen uitkomst meer.

Juist! Het is een stelling die ik een jaar geleden reeds ruimschoots ontwikkelde in de ‘De Ordelijke Opdeling van België' waarvan ik tot mijn genoegen her en der steeds meer elementen zie opduiken. De Franstaligen gaan uit van het einde van België en blokkeren sinds de vijf Vlaamse resoluties alle hervormingen om de transfers te kunnen vrijwaren. BHV wordt ook geblokkeerd tenzij daaruit onverwacht ten behoeve van de internationale gemeenschap een territoriale binding zou kunnen worden afgeleid tussen Wallonië en Brussel. Voor de rest en tot die tijd wachten de Franstaligen op een Vlaamse onafhankelijkheidsverklaring.

Alleen wie dat beseft, kan begrijpen waarom de Franstaligen alle grenzen van het fatsoen of van nog zelfs maar een vorm van federale loyauteit voorbij zijn. De belangenconflicten inzakeBHV, de jarenlange non's van Milquet, de scheldpartijen en ultiem de politieke vernederingen aan het adres van Leterme toen en De Wever nu: het zijn er allemaal bewijzen van. Toch is er langs Vlaamse kant nauwelijks enig besef van de situatie. Dat ligt natuurlijk aan de media in Vlaanderen, maar ook aan de politieke klasse die ziende blind is.

De PS is een politieke machine van de eerste orde. Alles langs Vlaamse kant - inclusief de N-VA- is in vergelijking daarmee ten hoogste een namaakproduct en reikt nog niet tot de enkels van die PS.

Het enige wat er een beetje op leek was de CVP van (heel veel) vroeger. Maar de huidige CVP, de CD&V, gekraakt door 8 jaar oppositie tegen paars en vervolgens door - in politieke zin- de broedermoord op haar eigen leider (Yves Leterme) uitgevoerd door een duister neo-Belgicistisch conglomeraat (onder aanvoering van Van Rompuy père en Marianne Thyssen) waarop een vlucht naar Europa en een vreselijke nederlaag bij de laatste verkiezingen volgde, is gevloerd en voorgoed gespleten. De machtigste van alle groeperingen binnen de CD&V lijkt nog een groep ministers te zijn, vooral federale ministers , die uit lijfsbehoud het ‘steunen van de N-VA' hebben verbouwd tot ‘we zitten hier en we zitten hier goed', een perspectief waar ook het ACV mee kan leven want privileges vrijwaren in woelige tijden doe je zoals de Walen dat doen: door alles te laten zoals het is. Alle andere facties van de CD&V dolen rond zonder een alternatief dat kan inspireren. Het bindmiddel is enkel een soort leedvermaak met de N-VA omdat ook die niet kan realiseren wat ze had beloofd te zullen realiseren.

Hoe dan ook: in feite heeft de PS geen enkele concurrentie. En zij is nochtans straks 25 jaar onafgebroken op alle niveaus aan het bewind. Geen enkele partij deed haar dat na en heeft evenveel ervaring.

Het is dan ook naar mijn oordeel geen toeval dat juist die partij de tekenen van de geschiedenis heeft opgevangen en op de juiste manier heeft geanalyseerd en in een strategie gegoten. De PS ‘note pédagogique' die reeds dateert van het begin van deze eeuw over het einde van België is in dat verband buitengewoon illustratief.

Wat Vlamingen moeten doen, is zich hiervan bewust zijn en ook beginnen met bepaalde zaken voor te bereiden: het centrale thema van mijn boek over de Ordelijke Opdeling.

Vooral voor alles wat met Brussel te maken heeft moeten wij alert worden langs Vlaamse kant.

Bijvoorbeeld: gewapende ordehandhaving. Als een Picqué plots van een relletje over Vlaamse reclamebureaus in Molenbeek gebruik maakt om het idee van een gewestelijke politie te lanceren, dan moeten wij daar als Vlamingen niet intrappen en dat altijd strategisch bekijken. Clerfayt uit Schaarbeek pleitte daartegen als MR, maar de strategie van Picqué is een PS-strategie. Wanneer Vlaanderen onafhankelijk wordt en de taalgrens staatsgrens wordt, dan moeten op Brussels grondgebied de bevoegdheden van de federale politie overgedragen worden aan een Vlaamse regering en in de praktijk uitgeoefend worden door (Vlaamse) eenheden van de huidige federale politie (weliswaar in samenwerking met de lokale politie). Nu de bevoegdheden laten uithollen door een gewestkorps of een gewestpolitie op te richten zou een tactische en strategische flater zijn die ons zuur zou opbreken na de splitsing van België. Ik vertrouw de PS niet op dat vlak.

Ik geef toe, het Vlaams Belang kijkt een eind vooruit. Maar het is niet omdat aan Vlaamse kant tot nu toe niemand anders dat doet, dat de geschiedenis ons geen gelijk zal geven. Als Vlamingen moeten wij in onze strategie altijd rekening houden met dit diepteperspectief. Anders gaan we met onze trouw nu aan België en aan het Belgische kader, nadien serieuze problemen hebben. Bijvoorbeeld moeten wij rekening houden met het feit dat Brussel gedurende enige tijd zal proberen een onafhankelijk gebied te vormen, dat gedurende enige tijd zal proberen aansluiting te zoeken bij Wallonië om als een voortzetting van België verder door het leven te gaan. Mayeur zegt daarover in feite nu (zonder zijn mond voorbij te praten) : ‘Wij besturen goed in Brussel, rekening houdend met de problemen waarmee we worden geconfronteerd en de middelen waarover we beschikken. We gaan Brussel dus niet hervormen om Vlaanderen een plezier te doen of om meer macht te geven aan de Vlamingen. Dat interesseert me echt niet'. In dit korte stukje moeten wij Vlamingen vooral letten op de ‘we' in tegenstelling tot ‘Vlaanderen' of ‘de Vlamingen'.

Het is mijn overtuiging dat Vlaanderen als het zo ver is volle gas moet geven. Een vreedzaam model moet voorstellen (zoals ik heb gedaan), maar meteen daarna met de verdeling van de staatsschuld en enkele andere zaken een daadwerkelijke staatsmacht moet uitoefenen en de Brusselse scène (inclusief de Franstaligen in de rand, zelfs als ze Maingain heten of in zijn naam handelen) tot geciviliseerd gedrag aanzetten.

Dat kan allemaal enkele tijd in beslag nemen, maar met gedegen staatslieden moet Vlaanderen niettemin in staat zijn een stabiele start van de Vlaamse Republiek te waarborgen.

Gerolf Annemans, VB-fractievoorzitter Kamer van volksvertegenwoordigers

In het Vlaams parlement is het bijzondere kiesdecreet woensdagnacht verrassend goedgekeurd met de steun van het Vlaams Belang. Met het decreet wilden de meerderheidspartijen CD&V, N-VA en sp.a een provinciale kieskring invoeren en het aantal provincieraadsleden afbouwen.
Na een ongezien chaotische marathonzitting leverde het Vlaams Belang uiteindelijk de nodige tweederdemeerderheid in ruil voor het schrappen van de provinciale kiesdrempel.

De Vlaamse meerderheid werkte een nieuw kiesdecreet uit. Dat moet af zijn tegen de volgende gemeente -en provincieraadsverkiezingen van 2012. Om het aantal provincieraadsleden terug te schroeven en een provinciale kiesdrempel van 5 procent in te voeren is wel een tweederdemeerderheid nodig.

Daarvoor moest de meerderheid op de oppositie rekenen. Daarbij werd in de eerste plaats aan Open Vld gedacht. Die partij vroeg in ruil voor steun een toegeving rond een liberale eis zoals de afschaffing van de opkomstplicht, de rechtstreekse burgemeestersverkiezing of het neutraliseren van het gewicht van de lijststem. Naar die eisen had de meerderheid geen oren.

Chaos

Uiteindelijk was het echter verrassend genoeg het Vlaams Belang dat een tweederdemeerderheid leverde. De partij was namelijk bereid het ganse decreet te steunen, op voorwaarde dat de voorziene provinciale kiesdrempel zou sneuvelen.

Dat scenario was zich volop aan het voltrekken toen het bij de stemmingen volledig in het honderd liep. De stemmingen werden onderbroken en wat volgde was een ongeziene chaos. Er was juridische onduidelijkheid en de meerderheidspartijen waren volledig het noorden kwijt. De vergadering werd talloze keren geschorst.

Na al dat tumult werd het decreet uiteindelijk toch met een tweederdemeerderheid goedgekeurd dankzij de steun van het Vlaams Belang. De meerderheidspartijen kregen de goedkeuring voor hun decreet inclusief afbouw van het aantal provincieraadsleden, het Vlaams Belang kreeg in ruil het verwijderen van de provinciale kiesdrempel.

'Geknoei'

De andere oppositiepartijen reageerden achteraf bijzonder verbolgen op de vaudeville in het Vlaamse halfrond. Open Vld, LDD en Groen! wijzen erop dat het cordon sanitaire doorbroken werd.

'De meerderheid heeft deze miserie enkel aan zichzelf te wijten. Ze hebben deze gigantische chaos zelf georganiseerd. Wij wilden op een volwassen manier onderhandelen, maar nu hebben ze het decreet moeten stemmen met een doorbreking van het cordon sanitaire', aldus Open Vld'er Sas Van Rouveroij. LDD'er Lode Vereeck sprak achteraf van een 'schaamtelijk schouwspel'.

Ook Groen!-fractieleider Filip Watteeuw was bijzonder scherp. 'Dit is ongelooflijk knoeiwerk van de meerderheid'. Watteeuw richt zijn pijlen vooral op de sp.a die het 'cordon sanitaire mee hebben doorbroken en zich zwaar hebben laten rollen'.

Sp.a-fractieleider John Crombez verdedigt zich tegen die kritiek: 'Dat het Vlaams Belang het decreet mee goedkeurt, hebben wij niet in de hand. Maar je kan van ons toch niet verwachten dat we tegen ons eigen decreet stemmen'. Ook de sp.a'er betreurt dat de zitting zo chaotisch moest verlopen, maar benadrukt dat finaal 'het eindresultaat telt'.

Ook bij Vlaams Belang was men nadien niet te spreken over het schouwspel. Tegelijk is de partij wel blij dat het zijn slag grotendeels heeft thuisgehaald. Dat de meerderheid de steun van het VB nodig had, is ook koren op de molen van fractieleider Filip Dewinter. 'Het is eens te meer bewezen dat het cordon sanitaire een splijtzwam vormt in de meerderheid', aldus Dewinter.

Joris Van Hauthem verduidelijkte nog dat zijn partij eigenlijk pas in de loop van de stemming en door 'het geknoei' van de meerderheid besliste om finaal de nodige tweederdemeerderheid te leveren. Aanvankelijk was de partij van plan het decreet weg te stemmen. In dat geval zou er nooit een tweederdemeerderheid geweest zijn.

@ Het Nieuwsblad

Aan het engagement van de Belgische F-16's in Libië onder de vlag van de NAVO verandert er voorlopig niets. De Crem deelde mee dat de zes vliegtuigen al 202 precisiebommen hebben afgeworpen. De meeste bommen werden geleid per gps en het overige kwart was lasergestuurd, zo zei De Crem  in de Kamercommissie Defensie. Over de doelwitten heeft hij niets gezegd. Over slachtoffers evenmin.

Wij gaan nu een uitdruking gebruiken, die wij nooit in de mond nemen : Wij walgen van Pieter de Crem.

Ray

(Novum/AP) Frankrijk heeft wapens geleverd aan Libische burgers die werden belegerd door de troepen van kolonel Moammar Gadhafi. Dat heeft een woordvoerder van het leger woensdag gezegd. Frankrijk is het eerste NAVO-land dat toegeeft Libische burgers van wapens te hebben voorzien.

De wapenleveranties vonden begin juni plaats in het westelijke Nafusa-gebergte. Burgers werden hier omsingeld door de eenheden van Gadhafi, die bovendien weigerde een humanitaire corridor open te laten.

Nadat de Verenigde Naties waren ingelicht, werd begonnen met het droppen van humanitaire hulp, zoals drinkwater, voedsel en medische hulpmiddelen. Toen de situatie verslechterde, werd overgestapt op het leveren van wapens. Deze werden met parachutes vanuit vliegtuigen gedropt. Het gaat om semi-automatische wapens, machinegeweren, granaatwerpers en munitie.

Het vliegverbod dat in maart boven Libië werd ingesteld voorziet in luchtaanvallen op vijandelijke stellingen, maar de vraag of de opstandelingen ook van wapens mogen worden voorzien vormt al langer voer voor discussie. De Italiaanse minister van buitenlandse zaken Franco Frattini ziet hier in ieder geval geen probleem in. Het is 'moreel gerechtvaardigd' dat het bondgenootschap de opstandelingen helpt, zei hij dit voorjaar nog.

In Londen maakte de Britse minister van buitenlandse zaken William Hague bekend dat de Libische oppositie geld heeft ontvangen om de salarissen van ambtenaren in de door opstandelingen ontzette gebieden te betalen. Hierbij moet gedacht worden aan leraren, straatvegers en ander dienstverlenend personeel. Vorige week ontving de oppositie de eerste betaling van zeventig miljoen euro.

Tot zover dit AP bericht. 

Waar zijn ze mee bezig ? Zoals te verwachten viel, escaleert het geweld en misdaden tegen de mensheid.  Wat is de houding van de regering van het land B in deze onfrisse zaak ? 

In  zijn toespraak voor de Vlaamse Gemeenschapscommissie (14.06.11) stak de voorzitter van de Europese Raad, Herman Van Rompuy, de loftrompet over de kenmerkende diversiteit en veeltaligheid (23 talen) van Europa zoals gesymboliseerd door het beginsel : ieder spreekt zijn taal.

En inderdaad, tijdens een Deense TV-reportage (12.06.11) over-een jaar “Europees presidentschap” spraken alle politieke toplui hun moedertaal   : de Portugees Socrates, de Deen Rasmussen, de Pool Kaczynski, de Zweed,  de Oostenrijker, de Griek en verder Berlusconi, Schröder, Brown, Chirac, Zapatero, behalve ... de Vlamingen, Wilfried Martens (Engels) en vooral Herman Van Rompuy. Die de hele reportage lang uitsluitend Frans sprak. En aldus zijn autoriteit als Europees boegbeeld misbruikt om het vooroordeel te bevestigen dat België -en dus zeker Brussel,- Franstalig zijn en het Nederlands een minderwaardig taaltje is,  niet passend op internationale  podia.

Toegegeven, in het buitenland wordt België reeds lang beschouwd als een protectoraat van Frankrijk, zeker nu onze nutsbedrijven en onze financiële kroonjuwelen mede door  regeringen waarin  Van Rompuy naar eigen zeggen een belangrijke rol speelde, verpatst werden aan dat land. Maar moet hij daarom nog eens extra zout in die wonde strooien? Of was dat een onderdeel van zijn belofte aan Nicholas Sarkozy om president te kunnen worden? Voor een Vlaams-Brussels publiek het gebruik van de moedertaal aanprijzen maar ze in de Europese praktijk negeren is meer dan schijnheilig.

Geef ons dan maar de Vlaamse (en Brusselse) socialist, buitenlandminister wijlen Hendrik Fayat, die toen dat nog niet evident was (hij was  lid van een nog unitaire partij en van een unitaire regering), zijn Nederlandse moedertaal sprak op internationale bijeenkomsten.

André Monteyne, Jette