Verkiezingen ?
Portland/aan boord van de Pacific Guardian, 27 aug. Internet modern, 21ste eeuws, draadloos? Vergeet het maar. Vier Filippijnse matrozen in besmeurde blauwe overals aan boord van de Pacific Guardian zuchten en steunen, terwijl ze een kabel met een doorsnee van een flinke tuinslang wikkelen om een klos ter grootte van een bubbelbad. Twaalf kilometer in acht uur tijd, dat is anderhalve kilometer per uur ofwel 25 meter in een minuut. Het ‘garen’ à drieënhalve kilo per meter zal worden gebruikt om een stuk glasvezelkabel in Ierse wateren te repareren waar een kink in is gekomen.
In februari knapten vrijwel gelijktijdig twee glasvezelkabels in de Middellandse zee die Europa met Egypte verbonden. Egypte verloor 70 procent van zijn internetcapaciteit, elders in het Midden-Oosten en verder tot in India werd het internet erg traag. Reparateurs vonden in de Middellandse zee uiteindelijk een losgeschoten anker van vijf ton op de zeebodem, dat beide kabels doormidden had getrokken. Eén anker: en 75 miljoen mensen die niet of nauwelijks meer konden internetten.
Hoe kwetsbaar, hoe veilig is ons wereldwijde web eigenlijk?
In wezen verschilt het werk van de Pacific Guardian niet van dat van 150 jaar geleden, toen de eerste telegraafkabel werd gelegd tussen Engeland en Frankrijk. Nadat stoomboot de Goliath op 28 augustus 1850 een stuk draad had vastgeknoopt aan het basisstation bij Dover, voer het schip richting Calais, terwijl het de kabel aan bakboord in het water liet vallen. Aan het einde van de dag was de eerste telegraafverbinding een feit. Voor even. Een paar uur later viste een Franse visser de kabel per ongeluk op. Hij sneed de draad door om zijn vangst te bevrijden die verstrikt was geraakt.
Dat is nu niet veel anders. „Nog steeds zijn vissers de grootste menselijke veroorzakers van kabelbreuken. Verder brengen zeebevingen, vooral in Azië, veel schade teweeg”, zegt Kevin Connor in het kantoor van het Britse bedrijf Global Marine Systems, de eigenaar van de Pacific Guardian.
Het bedrijf, dat het grootste glasvezelpakhuis van de wereld heeft gevestigd in de haven van het Zuid-Engelse Portland, is niet toevallig ontstaan uit de Submarine Telegraph Company, die de eerste telegraafkabel legde tussen Dover en Calais. Het heeft momenteel acht schepen in de vaart. In het pakhuis liggen duizenden kilometers kabel opgeslagen in tanks die vele malen groter zijn dan de klos op het schip.
Klik hier voor een groter plaatje, klik pop-up open voor volledig overzicht
Schepen zijn tegenwoordig uitgerust met ploegen die in de zeebodem een voren trekken waar de kabels onder hoge waterdruk in geduwd worden. Dat beschermt de kabels tegen vissers en ankers, maar ook tegen haaienbeten. Aan boord van de Pacific Guardian, in een kamer vol meetapparatuur om kapotte en gerepareerde kabels te testen, zegt tweede kabel-ingenieur Will Griffith: „Wij hebben het zelf gezien, kabels waar de tanden van vissen in stonden.”
De kabels zijn volgens Griffith warm en elektromagnetisch, dat trekt dieren aan. „Bij jullie in IJmuiden, waar de kabels aan land komen, zie je met de onderwatercamera echt de prachtigste beesten.”
Om veel kabels zit volgens Griffith tegenwoordig een speciale FBP-beschermlaag: Fish Bite Protection.
Sinds de jaren tachtig komen aan het leggen en repareren van kabels ook onderzeese robots te pas, zogeheten ROV’s of Remotely Operated Vehicles. Het zijn een soort onderwaterauto’s, voorzien van twee grijparmen die de kabel kunnen vastpakken en een camera met een sterke lamp waarmee de bemanning tot op de zeebodem kan kijken. In de haven van Portland is te zien hoe de ROV’s werken: daar leren ingenieurs ze tijdens een drieweken durende opleiding besturen.
Volgens Global Marine Systems ligt in zee genoeg back-up capaciteit voor het internet, dankzij de grote hoeveelheid glasvezel die ten tijde van de dotcomhype omstreeks de millenniumwisseling werd aangelegd. Internetproviders huren capaciteit op verschillende kabels, zodat de klant gewoon (hooguit wat langzamer) zijn e-mail krijgt doorgestuurd als er een kabel knapt. Voor een terroristische aanslag die de gehele internetafhankelijke economie in het Westen zou ontwrichten, hoeven we volgens deskundigen dan ook niet te vrezen. Alleen op plekken waar de kabels erg dun gezaaid zijn en dicht bij elkaar liggen, zoals in de Middellandse zee of het Suezkanaal, is de infrastructuur zwak. En een enorme zeebeving zoals de tsunami van 2004 richt aan meer kabels tegelijk schade aan – veel Aziatische landen zaten na de tsunami dan ook wekenlang zonder internet.
Voor Kevin Connor en zijn collega’s van het Britse bedrijf Global Marine Systems blijft er ook zonder tsunami’s genoeg te doen. „Vooral nu de metaalprijzen hoog zijn. Een tijd geleden zocht een schip met een ROV bij Hongkong naar een verdwenen stuk kabel dat maar niet te vinden was. Verderop lag een vissersboot, die de kabel had gestolen. De vissers hadden 80 kilometer om de romp van het schip gewikkeld. De prijs die de vissers daarvoor krijgen is een fractie van wat het kost om de kabel te repareren.”
Het internet als netwerk is niet zo kwetsbaar meer, maar een onderwaterkabel kan met een mes nog even makkelijk kapot worden gesneden als 150 jaar geleden.
@ NRC
http://www.nrc.nl/economie/article1964247.ece/Zeevis_zet_tanden_in_internetkabels
Als u vragen heeft over deze boeiende materie, stelt u ze gerust : onze experten zitten klaar om ijlings te reageren.
6 reacties op dit bericht
@ Jean
@Walter
Voor je honger naar nieuws wordt je er zeer goed bediend.
Staat bij mijn favorieten, wordt dagelijks minstens 3x geraadpleegd.
Verkiezingen USA
Of de verkiezingen nu samenvallen of niet.....
dat speelt in feite géén enkele rol.
ALS WE MAAR ZOVEEL MOGELIJK ONZE STEM GEVEN VOOR HET VLAAMSE BELANG, OP ALLE NIVEAUS, GEWESTELIJK, FEDERAAL (voor zolang het circus nog bestaat), EUROPEES, ÉN...........DAT IS MAAR ÉÉN PARTIJ, het VB.
Al de rest kan de pot op.
Problemen zéér snel opgelost.
Geen decadente paria's meer.
Geen franskiljons meer op Vlaamse bodem.
Geen faciliteiten meer.
Geen subsidiëring van godsdienstwaanzin meer.
Geen hangmatcultuur meer.
Geen corrupte smeerlappen meer die kunnen beslissen over Vlaamse aangelegenheden.
Geen werkloze vreemdelingen meer.
Geen familieherenigingen meer, enkel in land van herkomst.
Geen multicul-gelul.
Opgeruimd staat netjes.
Wie in Vlaanderen wilt komen wonen én werken, dus ook bijdragen betaald aan het sociaal systeem, géén strafblad heeft, de Vlaamse normen, waarden, wetten, taal én cultuur respecteert, onze maatschappij niet verziekt en verpest met die allah en mohammed waanzin, die personen zullen met niemand een probleem krijgen, die mensen zijn hier welkom.
En..................dergelijke mensen leven al in onze maatschappij.
Glazen bol
de GROTE democraat
"dehaene democraat"
dehaene noemt zichzelf een democraat
aan iedereen die het wil horen
maar kotst bij elke stembusgang
want elke keer gaan aan de bozen
teveel stemmekes verloren
dehaene geeft dus als advies
de kiezingen te hergroeperen
en alles dan ineens maar aan
de burger, op één dag om de
vijf jaar, op één platoke te serveren
ja, ja, dehaene is een grote democraat
hij zal ons allen lessen geven
van hoe in deze federale staat,
de vlamingen, verdraagzaamheid
en solidariteit het best beleven
naar voorbeeld van de tjeven !