De schuld die de stad Antwerpen met zich meesleept en die nauwelijks afneemt, zou best tot enige bescheidenheid en spaarzaamheid aanzetten. Zeker in de zware financiële stormen die over de planeet razen en die "het kleine landeke" niet sparen.
Voor het lopende jaar 2009 vertoont de begroting een klein tekort van 12 miljoen euri op een totaal pakket van 1357 miljoen uitgaven. Intussen is het voor iedereen duidelijk dat de inkomsten lager zullen uitvallen dan geraamd. Met als evident gevolg een aangroei van de stedelijke schuld. Dit zou moeten leiden tot een beperking van de uitgaven. In een gezin gebeurt dat zo, in een goed geleid bedrijf eveneens.
De tering naar de nering stellen, is echter geen Antwerpse eigenschap. Niet dat de verantwoordelijke financieschepen, Luc Bungeneers van de VLD, de moneten laat rollen als een Spaanse Brabander op bezoek bij de Venusdiertjes, maar de brave man heeft ook niet elk touwtje in handen. En de logge administraties zijn niet vlot te bewegen, de voor hen geplande uitgaven te milderen. Als de facturen voor de vaste kosten binnenkomen, moeten zij vereffend worden en worden desnoods extra-kaskredieten aangegaan. Leningen verlengd of nieuwe opgestapeld.
Is de stedelijke bankier nog steeds Dexia ? Daarover gesproken, in de begroting staat een bedrag van 8,5 miljoen euri voor dividend-uitkeringen van Dexia. Hallo, Jean Luc ? Uw wedde is verdubbeld als voorzitter van Dexia, hoezit het met de dividenden, verdubbelen die ook, of worden ze een jaartje overgeslagen ?
In deze omstandigheden stellen wij opnieuw een totaal overbodige uitgave in vraag. Een uitgave in geld en een uitgave in druk : het magazine "De Nieuwe Antwerpenaar". 60 Pagina's tekst en foto's, verschijnt 2 maal per maand op 258.000 exemplaren, huis aan huis besteld. Enkele maanden geleden hadden we het er ook al over.
We hebben het toen voorgerekend : 26 nummers x 60 pagina's = 1560 bladzijden tekst die het openbaar bestuur van deze stad jaarlijks in elke brievenbus stopt ... 1560 bladzijden mededelingen ? Een kind begrijpt dat zelfs in streng autoritaire regimes zulk een hoeveelheid aan onderrichtingen en mededelingen aan het belachelijke grenzen. Daarom lijkt dit magazine ook veeleer op een bescheiden kruising tussen Dag Allemaal, Humo en een reclameblad van Aldi of Lidl op krantenpapier gedrukt.
We overlopen even met u het nummer van 15 juni : 7 bladzijden recepten met foto's, het lijkt wel een kookboek. Witloof met hesp en kaassaus, Biefstuk met Patraschebier, Stoofvlees met een bolleke De Koninck, Quiche van broccoli, Gevogeltepaté, Candicotaart, Rosbief met "pekes en ertjes"** (zo staat het er), Beuling met appelmoes, Zuiders slaatje met fetakaas ... De Antwerpenaars die deze tekst onder ogen krijgen, zullen u bevestigen, dat wij niets uit onze duim zuigen. Binnenkort toert er een rood autootje door de stad "Sos Patrick". En wa émme we vandoag geliert, Fatima ?*
Verder een interview met de ex-journalist van de Nieuwe Gazet, de artistieke sjoemelaar en verdienstelijke auteur Stan Lauryssens, oude foto's van Sint Anneke-plage, een interview met de voetballer Leo Van der Elst, een Antwerpenaar die de K2 gaat beklimmen (K3 ware nog boeiender), verder de nodige multiculturele manifestaties die deze stad opleuken tot een groot pretpark, foto's en artikels van Antwerpse acteurs, enz. En gelukkig ook enkele nuttige mededelingen, waar het eigenlijk om te doen is.
Wij begrijpen dat de mensen die dit boekje in mekaar steken er lol aan beleven en echt hun best doen om een leuk blad te brengen. Dat is hun opdracht en die voeren zij op een degelijke manier uit. Er is een hoofdredacteur (hij is niet van de Gazet van Antwerpen, zoals we vorige keer schreven), 11 redacteurs, 2 tekstredacteurs, 2 redactiesecretarissen, 15 plaatselijke redacteurs, 2 fotografen en 3 personen voor de vormgeving. Zo'n ploeg bij Angeltjes en het Vlaamse internet behoort ons toe.
In tijden van overvloed kan een dergelijk project desnoods bestaan. We keren terug naar onze inleiding : Antwerpen worstelt met schulden en tekorten. Wat kost dit overbodige reclameblad in zijn huidige vorm ? Informatie voor de stedeling over het functioneren van de diensten die hij nodig heeft, is nuttig en noodzakelijk.
Kookrecepten van SOS Patrick kunnen we missen, evenals de intieme ontboezemingen van de knappe 17-jarige Eline die "zich niet kan voorstellen ooit een jongen te zullen kussen".
Savat
* En wat hebben we vandaag geleerd, Fatima ?
**Pekes en ertjes (wortelen en erwtjes) - 't is trouwens àrtjes en niet ertjes
5 reacties op dit bericht
verkeerd e-mail adres
positieve discriminatie heeft omgekeerd effect...
Moest ik mijn adem ingehouden hebben wachtend op de namen van die 'racistische' koppels.... ze hadden een internetkabel onder de grond moeten leggen.
@ Jade
Een uil na de bosbrand
Willockx zit op de foto enthousiast aan zijn mouw te trekken als een in vervoering gebrachte katholieke priester vijftig jaar geleden, na een geïndoctrineerd vaticaans-slaafs microfoon moment in de kerk, het heilig vormsel vierend. "In naam van de vader, de zoon van welke geaardheid of huidskleur dan ook, en vooral de heilige geest die alles leidde en niet op te sporen valt ."
Doorsnee opgevoedde kinderen kregen destijds hun eerste polshorloge bij hun Vormsel..
Wouter kreeg brillen van 1000 Euro om er goed uit te zien, of progressief (woeha!), van progressieve lenzen en kortzichtigheid gesproken: hij ziet het Hans Anders.
Wouter ziet er uit als velen van die onaangepasten die zonder respect voor de Vlaamse inboorlingen, hun ogen laten uitsteken door de zogenaamde weelde die hier heerst. Het is zulke lieden (of primitieve kindjes,.. hun schuld niet) nooit uitgelegd dat je voor iets moet werken, dat je huidkleur niets terzake doet voor de Vlamingen, dat je moet werken,.. en dan kan je 4.000.000 mensen in surplus in eigen land onterecht maar verplicht onderhouden, of omgerekend minstens 400.000. 000 mensen die écht in nood zijn met datzelfde geld het leven redden.
Maar dan moet je verder denken dan je eigen huidskleur, je niet laten misbruiken en rechtlijnig zijn, niet aan jezelf denken in patronen van opportuniteit door huidskleur of herkomst, maar aan systemen willen meewerken die de bron eren en hem willen beschermen.
Kan de socialistische partij geen styliste betalen zodat Wouter er niet uitziet als een uil na een bosbrand? Met een montuur brandend van afgunst?
Wouter