Marine Le Pen geïnterviewd door Russia Today

U heeft ze wellicht gehoord en bekeken in de integrale versie, uitgezonden op radio en televisie, maar voor diegenen die de 0000 hebben gewist in hun toestellen, hieronder de rede van Bruno Valkeniers, uitgesproken in Ninove.

Beste vrienden, strijdmakkers, partijgenoten

Twee weken geleden kwam in Finland, als uit het niets, de partij “De ware Finnen” te voorschijn. Europa was verbijsterd: ze hadden Marine Le Pen al, die Frankrijk opnieuw aan de Fransen wil geven, en Sarkozy tot een mislukte Louis-de-Funès-karikatuur degradeert. Er was al Geert Wilders in Nederland, die afrekent met het wereldvreemde politiek-correcte establishment van Den Haag. Er waren al de Oostenrijke FPÖ, de Zwitserse en Deense Volkspartij, de Zweden-Democraten en de Italiaanse Lega Nord waarmee we in Antwerpen, 3 weken geleden, een schitterend congres hebben georganiseerd. Maar, oh gruwel…. Nu ook al in Finland, dat kan toch niet, houdt het dan nooit op? En dan is er uiteraard het Vlaams Belang: dé partij die zich met recht en reden mag noemen: dé volkspartij van Vlaanderen.

Want geen enkele partij, beste vrienden, heeft op 1 mei meer recht van spreken dan het Vlaams Belang. Wij staan voor het volk, wij staan voor Vlaanderen, wij zeggen wat u denkt en wat de klassieke politieke klasse niet durft te zeggen, laat staan aan te pakken. Wij zijn inderdaad dé republikeinse volkspartij van Vlaanderen.
Het Vlaams Belang dat steeds de verzwegen problemen luid en duidelijk aankaart en aan de oppervlakte heeft gebracht en dat zal blijven doen. Problemen  waar de Belgische politiek vandaag nog steeds rond sluipt als een kat rond een hete brei. Ik noem slechts een paar van die hete hangijzers op:
- Er is het compleet uit de hand gelopen migratie- en asielbeleid, door de Franstaligen aangestuurd om de Vlamingen door nieuwe Belgen te vervangen. Nieuwe Belgen, die de laatste dagen opnieuw voor de zoveelste maal onze Vlaamse gezinnen in recreatieparken terroriseerden  en… in de media steevast neutraal  “jongeren” genoemd worden. Daar waar iedereen weet dat het om  bendes van losgeslagen allochtonen gaat. En dan moeten we nog compassie hebben met hen, want het gaat om zgn. ‘kansarmen’!
- Er is de toenemende afkeer van de gewone man en vrouw tegen de links-modieuze praatjes die ons het gevoel van onze Vlaamse eigenwaarde en het verlangen naar houvast, zekerheid en herkenbaarheid willen afpakken,- en die ons tot vreemdeling in eigen land degraderen.
- Er is ook de radicale, steeds sterkere, weigering van diezelfde Vlaming om de failliete staat, die België heet, nog recht te houden, ook niet in een of andere hervormde “plus”-versie.
- En, goede vrienden, waarin wij zeker ook het Vlaamse buikgevoel vertolken: wij verzetten ons al vele jaren tegen een ongebreidelde Europeanisering en een mateloze globalisering.
Wij geloven niet in een Europa, dat zich meer en meer opdringt als een bureaucratische regelneef en een nieuwe, supra-nationale dictatuur. Wij geloven wel, samen met onze Europese vrienden, in een Europa van waarden en ethische normen, een Europa dat de eigen identiteit koestert en uitbouwt.
En opnieuw, goede vrienden, hebben wij de voorbije dagen hét bewijs gekregen dat onze voorstellen de juiste zijn. Niemand minder dan Sarkozy en Berlusconi zijn, onder zware druk van het Front National en de Lega Nord, naar aanleiding van de Tunesische vluchtelingenstroom, tot de bevinding gekomen dat open grenzen een mooie verworvenheid zijn van onze Westerse democratieën, maar dat ook hier “trop te veel” is.

En ja, wonder boven wonder, je zal het nooit geloven: ook Bart DW en zijn N-VA willen nu tijdelijk de Schengen grenzen sluiten, en  plagiëren  ook hier weer, via de glasplaat van het fotokopieermachine, schaamteloos ons ideeëngoed. Als het Vlaams Belang, als origineel, hier telkens Sabam-rechten zou krijgen, dan was onze partij al lang schatrijk. Maar zeg nu nog eens: is dit niet hét bewijs dat de hete adem van onze Westerse identitaire partijen hen in de nek blaast? Dat onze stok achter de deur, wérkt?
Als nationalisten geloven wij niét in een wereld zonder grenzen:
- waar alles te koop is aan de prijs van de dag
- waar onze eigen industriële macht klakkeloos wordt uitverkocht en uitgeleverdaan Aziatische tijgers of uitbesteed aan schimmige Oostbloklanden.
- waar de energiesector, Electrabel, al jaren geleden, tegen elk goed bestuur in, verpatst werd aan Suez… en Frankrijk zo het energiemonopolie in handen kreeg. Gevolg is dat wij vandaag met de hoogste electriciteitsprijzen van Europa zitten en er vele duizenden gezinnen zijn die de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen. De huidige verontwaardiging van de daarvoor verantwoordelijke partijen is dan ook pure hypocrisie en volksbedrog.
Als nationalisten geloven wij niét in een systeem dat de mens ziet als een kosmopolitisch atoom, ontheemd, vervreemd van zichzelf, stuurloos zwalpend in een maatschappij zonder samenhang. Wij verwerpen de klassieke tegenstelling die de arbeidsmarkt tot een permanent oorlogsgebied maakt. Een oorlog die de samenhang van onze volksgemeenschap verzuurt. Wie de beelden heeft gezien van de mishandeling van een arbeider, nota bene door ACV-delegués, weet waarover ik het heb.
Voor ons is de baas geen smeerlap, en voor ons is de werknemer niet iemand die heel de tijd de revolutie staat te preken, of is de werkloze geen profiteur, wiens werkloosheidsvergoeding in de tijd moet beperkt worden en waar, zoals de N-VA voorstelt, jacht moet op gemaakt worden. Per geschorste werkloze een premie, hiermee toont Bart DW misschien wel zijn ware gelaat, maar die heksenjacht  is voor ons als volkspartij een brug te ver. 

Als echte volkspartij geloven wij wel in een solidaire maatschappij van rechten en plichten, en in een billijke verdeling van Vlaamse welvaart voor alle Vlaamse mensen.

Wij vinden dus al veel langer dan Sarkozy, Berlusconi en tutti quanti dat grenzen wél zin hebben.  Grenzen trekken, vrienden, betekent een streep durven trekken: tot hier en niet verder, handen af, dit is van ons. En vanaf hier bouwen wij zelf verder. Grenzen verzekeren soevereiniteit en waarborgen veiligheid. Grenzen moeten het werk in eigen land houden en welvaart voor eigen mensen garanderen. Grenzen moeten ons toelaten om het heft in eigen handen te nemen en aan het francofone imperialisme eindelijk een halt toe te roepen. Geen grenzen dus om ons op te sluiten als in een fort, maar grenzen van waaruit we dan zelf, samen met onze Europese vrienden, op zoek zullen gaan naar een sterk, weerbaar – ook sociaal en economisch weerbaar -  en solidair Europa, naar een Europa en Vlaanderen waar het thuis-gevoel, de nestwarmte terugkeert en een Europa en Vlaanderen waar de echte directe democratie van het volk regeert.

Goede vrienden, dat is vandaag juist de Belgische paradox. Net zoals Europa weerloos is als het een onbeperkte open deur politiek blijft voeren, is Vlaanderen weerloos zolang het geen dam opwerpt, geen grens trekt tov België. Zonder grenzen blijft België overleven. Daarom meer dan ooit: taalgrens moet staatsgrens worden zodat we eindelijk krijgen: onze onafhankelijke Vlaamse staat in Europa.

Bruno Valkeniers
Ninove, 1 mei 2011

Foto's Jan Meulepas

Het is soms leerrijk dat er links of rechts wat gebeurt in de wereld, zo vernemen de domme burgers wat hun ondemocratische overheden uitspoken met het belastinggeld.

De moordpartijen in Syrië wekken boze commentaren op van de Europese Unie. Aangezien Damascus geen olie bezit, blijft het enkel bij verbale verontwaardiging. 

Via de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken horen wij dat de Europese Unie een hulpprogramma-overeenkomst in 2009 heeft opgezet met de socialistische dictatuur van president Bashar al-Assad.  Nederland vraagt terecht dit proramma op te schorten. Het gaat om 130 miljoen euri.

Wat is trouwens de bedoeling van een dergelijke overeenkomst ?  Is het de taak van Europa financiële hulp te verlenen aan landen die tot de Arabische Liga behoren ? Waaruit bestaat dit soort hulp ? Hoeveel andere landen zijn er met wie gelijkaardige overeenkomsten bestaan ? 

Vele Europese landen kreunen nog steeds onder de gevolgen van de crisis, zij kampen met begrotingstekorten die ver uitschieten boven de overeengekomen Maastrichtnorm, zij torsen gigantische schulden, de EU zelf is verplicht door haar grootheidswaanzin een eigen belasting in te voeren, maar het zootje door niemand verkozen commissarissen strooit ons geld in de wereld rond, alsof wij er genoeg hebben.

Van de 736 Euro-parlementairen verwachten wij uiteraard geen uitsluitsel. Die dames en heren hebben andere bekommernissen.

Ray

Geboren op 10 maart 1957 te Riyad, van ons heengegaan op 1 mei 2011 ergens in Pakistan, de ijveraar voor de godsdienst van de vrede, kwezel en onmens, verantwoordelijk voor de dood van ontelbare onschuldigen : Osama bin Laden.

 Onder het doorzichige voorwendsel om de arme bevolking van het Prachtland Libië te beschermen tegen de woedende grillen van dictator Kadaffi, heeft de NATO zich gestort in een uitzichtloze militaire interventie.  In plaats van de Libische stammen zelf hun oorlogjes te laten uitvechten, zoals in de andere islamitische Prachtlanden momenteel aan de gang is, kwamen de oude kolonialistische reflexen terug bovendrijven bij een aantal Euro-naties. Het gaat echter niet om de arme bevolking die afgemaakt wordt door haar leider, maar om de olie. Wat van dag 1 af aan duidelijk is, wordt dagelijks bevestigd.

Het vrijgemaakte Libische luchtruim is nu de oefenruimte voor de vredelievende F-16's van de NATO die selectief hun raketten afvuren op de burgers die zij geacht worden te beschermen. Aan dit hypocriete spel doet het onmachtige land B ijverig mee, aangespoord door drie oorlogszuchtige christen-democraten die nog met een half been minister zijn : veldmaarschalk Decrem, zijn ordonnans korporaal Vanackere en soldaat eerste klas Leterme.  De schande van de NATO en de EU ijverig gesteund door de schande van belgië.

Ray

U kent het zinnetje wel. Het wordt – als ik me niet vergis – toegeschreven aan de voormalige Amerikaanse president Bill Clinton, maar het duikt ook steeds vaker op in het magere argumentarium van de nieuwe belgicisten – of het nu gaat over de oude krokodillen van de VLD, vastgeroeste vakbondsbazen, of artiesten en zelfverklaarde intellectuelen die de trein hebben gemist. ‘It’s the economy, stupid’. Waarbij de Vlaamsgezinde kiezer of politicus gemakshalve het etiket van onnozelaar wordt opgespeld. Stop met dat eeuwige gezeur over communautaire hangijzers en bijt u vast in de ‘problemen die er echt toe doen’: de economie dus. Welja, laten we BHV en Brussel even buiten beschouwing en laten we het maar eens hebben over de economie. Op 1 Mei – het Feest van de Arbeid – kan dat geen kwaad. Ter attentie ook van de hardnekkige realiteitsontkenners.

Hangmatcultuur

West-Vlaamse ondernemers trekken – het is niet de eerste keer – aan de alarmbel. 133 bedrijven in het zuiden van West-Vlaanderen zijn koortsachtig op zoek naar arbeidskrachten om zo’n 1000 vacatures in te vullen. Tot voor kort konden zij moeiteloos Franse grensarbeiders aantrekken, maar nu hun voordelige fiscale statuut volgend jaar verdwijnt, dreigt die vijver op te drogen. En dus richten de ondernemers hun ogen hoopvol over de taalgrens. In het nabijgelegen Moeskroen scoort de werkloosheid immers hoge toppen: ruim 20%. De ondernemingen leggen gratis pendelbussen in en doen er alles aan om werkwillige Walen aan een job te helpen. Werklozen genoeg, maar werkwilligen? Er komt geen of nauwelijks reactie op de aanbiedingen.

Patrice Bakevoort van Voka windt er geen doekjes om: “Er heerst een hangmatcultuur in het zuiden van ons land, waar de werkloosheid van generatie op generatie wordt doorgegeven, waardoor er te weinig arbeidsethiek heerst. De stok achter de deur om een job te aanvaarden, ontbreekt duidelijk.” Belgische negationisten zullen die Waalse hangmatcultuur wel afdoen als een verzinsel uit de Vlaamse propagandamolen, een vooroordeel of een kwaadaardig cliché, maar intussen wordt het wel door de feiten bevestigd. Het gaat zelfs zover dat de ondernemers liever Oost-Europees personeel aanwerven dan Walen. En dat terwijl er 30 kilometer over de taalgrens voldoende arbeidskrachten beschikbaar zijn.

“De taalgrens is een lijntje op een kaart, maar soms ook een muur van solide beton”, moet ook Liesbeth Van Impe schoorvoetend toegeven (Het Nieuwsblad, 23.04.11). “Dit is geen verhaal van grote structuren of hervormingen. Dit gaat over het gelijk toepassen in het hele land van de regels rond activering.” Daarmee ligt ook het sprookje aan duigen dat de communautaire tweespalt in België alleen in de hoofden van onze politici zou bestaan.

Charmeoffensief

“Ik ben ervan geschrokken hoe groot de kloof is tussen Vlaanderen en de Franstaligen”, zegt Julien De Wilde, een Vlaamse topondernemer of – zoals dat tegenwoordig heet - ‘captain of industry’ . Uitgerekend na een groots opgezet charmeoffensief van de Waalse partijvoorzitters bij de Vlaamse bedrijfsleiders. Bruggen werden er niet gebouwd in de Brusselse Warande. De Franstaligen hebben nog altijd niet begrepen dat Vlaanderen ingrijpend is veranderd. “Als wij op die manier een bedrijf leiden, zijn we morgen failliet of worden we vervolgd voor wanbeheer,” klinkt het bij de Vlaamse ondernemers. Maar voor de Franstaligen is het de normaalste zaak van de wereld. “Ik heb geleerd dat de Franstalige partijen niet gehaast lijken het bestuur van dit land efficiënter te maken. Ze blijven vasthouden aan de (Vlaamse) dotaties (en transfers) in plaats van eigen financiële verantwoordelijkheid te wensen, en ze willen niet horen van een tijdschema om die dotaties te verminderen. Mijn conclusie is dat de Franstalige partijen eigenlijk niet willen dat er iets verandert.” (De Tijd, 23.04.11)

De Wilde slaat nagels met koppen als hij – net zoals wij al vaker deden - de politieke impasse toeschrijft aan het democratische deficit van België. “Dat we in België zo moeilijk een regering kunnen vormen, komt omdat we een democratisch (?) systeem hebben waarin de minderheid regeert. Er is een minderheid die het recht heeft alles te blokkeren en niets te doen.” Daar hoor je al die zogenaamd progressieve en ruimdenkende betogers met tricolore baarden en vlaggen nooit over.

België barst

België barst en zelfs honderd Belgavox-concerten zullen niet volstaan om de barsten te dichten. “België is een land dat bestaat uit twee gemeenschappen die een verschillende cultuur en een verschillende economie hebben, en die in hun sociaal beleid andere accenten willen leggen. Maar we hebben het bestuur zo georganiseerd dat de minderheid het spel beheert en beheerst.” Welja, ‘it’s the economy, stupid’… Doe daar maar eens wat aan.

Radio- en opiniemakers mogen dan al heimwee hebben naar het unitaire België – dàt is pas een conservatieve reflex, maar goed het is hun recht - maar die tijd komt nooit meer terug. “De hervorming van het unitaire België is een proces dat al een poosje bezig is. We gaan van station naar station, en de trein rijdt steeds sneller. De Vlamingen kijken al vooruit naar het volgende station, terwijl de Franstaligen nog zitten te kijken naar het station dat al gepasseerd is. Vlaanderen wil zich meten met de andere regio’s in Europa. Het wil tot de beste behoren. Wallonië kijkt alleen maar naar Vlaanderen.” Tot zover nog steeds Julien De Wilde. Een spijkerharde analyse, en ze komt deze keer niet uit de mond van een radicale Vlaams-nationalist.

Twee landen

Wie beweert – en dat gebeurt vandaag nogal vaak – dat de kloof tussen Vlamingen en Walen maar een illusie is die alleen in Brussel leeft, woont op een andere planeet of maakt zichzelf wat wijs. En dat niet alleen. Hij of zij miskent ook schromelijk het resultaat van democratische verkiezingen. In 2010 stemde Wallonië voor drie vierde links, Vlaanderen voor driekwart rechts. Zo wordt het moeilijk om in dit land nog vooruit te komen.

België hangt met nog wat kauwgom en kleefband aan elkaar. “We leven in twee democratieën. België bestaat uit twee landsdelen waar men totaal verschillend stemt. Als je de twee grootste partijen (N-VA en PS) rond de tafel zet en je wil een akkoord, dan zal één van de twee zijn kiezers moeten bedriegen”, stelt Michaël Lescroart, hoofdredacteur van P-Magazine, nuchter vast. Het is dus niet juist dat ‘de politici’ het niet meer kunnen. Vlamingen en Walen zijn gewoon te ver uit elkaar gegroeid. Waarom nog langer samen blijven? Geef ons één goeie reden.

Uitzichtloos

Het water is veel te diep. De Vlamingen willen verandering en de Walen willen dat alles blijft zoals het was. Dat is moeilijk, zeg maar onmogelijk, met elkaar te verzoenen. Intussen is de politieke situatie uitzichtloos en zitten we nu al ruim 300 dagen opgescheept met een ‘regering van lopende zaken.’ Er wordt luidop nagedacht over ‘overzomeren’, ongetwijfeld een nieuw woord voor ‘De dikke Van Dale’. Voor de Franstaligen is dat het gedroomde scenario. Intussen volstrekt zich wel een geruisloze staatsgreep, want de regering van Leterme heeft geen enkele democratische legitimiteit meer. En in Vlaanderen al helemaal niet.

Wat een doffe ellende. En zeggen dat het Vlaams Belang het allemaal voorspeld heeft. De communautaire onderhandelingen hebben niets opgeleverd. ‘Non, non, rien n'a changé’ zongen de Poppy’s al in 1971. Het is het lijflied van Di Rupo en Miquet geworden. Puur tijdverlies dus die onderhandelingen, en uitstel van executie. Vlaanderen en Wallonië zijn totaal uit elkaar gegroeid en er is niets – op frieten en pralines na – wat ons nog bindt. Het is onmogelijk geworden om nog een fatsoenlijke federale regering op de been te brengen. Net zoals dat destijds in Tsjecho-Slowakije het geval was, waarop beide landen beslisten om een punt te zetten achter hun onwerkbare huwelijk. En daar is iederéén beter van geworden. Wordt het geen tijd dat Bart De Wever en de N-VA eindelijk erkennen dat ze zich vergist hebben en aan hun kiezers klaar en duidelijk zeggen dat het niet meer kan binnen België. Dat alleen de ontbinding van het land soelaas kan brengen. Wordt het geen tijd dat ze – samen met het Vlaams Belang – resoluut de kaart van de Vlaamse onafhankelijkheid trekken?

Collaborati

Uitgerekend deze week pakte Vives, het onderzoekscentrum van de K.U.Leuven, uit met nieuwe cijfers over de beruchte miljardentransfers van Vlaanderen naar Wallonië. Het totale bedrag is dubbel zo hoog als vaak werd aangenomen. 11,4 miljard. Dat komt erg dicht in de buurt van eerdere cijfers van onze eigen studiedienst. Ruim elf miljard. Dat is een flinke hangmat…

En het helpt niet eens. Mark Grammens sluit zich aan bij Julien De Wilde (Journaal, 21.04.11): “Wallonië gaat niét vooruit, maar relatief altijd maar meer achteruit, omdat het niets doet om daar verandering in te brengen. De Waalse elite weigert structurele maatregelen te treffen die hun land uit het slop kunnen halen , en zetten alles op een permanent voortbestaan van de huidige toestand, waarbij Wallonië door België (dat is dus door Vlaanderen) economisch en via de sociale zekerheid in leven wordt gehouden. Zó alleen blijven de zogenaamde socialisten er aan de macht…” Zo wordt ook de toekomst en de welvaart van Vlaanderen zwaar gehypothekeerd en ondermijnd. Met de bereidwillige collaboratie van de Vlaamse linkerzijde in pers en politiek. Ook dat màg en moét gezegd worden op 1 mei.

Bruno Valkeniers

(foto : Jan Meulepas)

Dat uitgerekend de grootste ‘papenvreters’ en critici van Rome de islam tegen elke vorm van kritiek in bescherming nemen, is een bizar fenomeen dat zich enkel laat verklaren door een dodelijke combinatie van onwetendheid, naïviteit en ideologische verblinding. Dat het Vrouwen Overleg Komitee (VOK) en andere feministes ook nog voorop lopen in de strijd tegen een hoofddoekenverbod op school of een algemeen boerkaverbod maakt het er allemaal nog pijnlijker op. Wij hebben die stuitende hypocrisie hier al vaak scherp aangeklaagd en onze bedenkingen worden nu bijgetreden door Magda Michielsens, “gepokt en gemazeld in de feministische strijd’ schrijft Knack (27.04.11).

Vogens Michielsens tast de islam onze fundamentele waarden aan. Ze laakt het “cultuurrelativisme” en het “verkeerd begrepen respect voor andere culturen”. Ze schaamt zich voor links en de traditionele vrouwenbeweging. “Ik zie dat de Westerse vrouwenbeweging zich niet meer bezighoudt met het bestrijden van ideologische en religieuze onderdrukking, dat er alom gezwegen wordt over de flagrante aantasting van onze basiswaarden binnen de islam, dat links een inperking van het vrije denken ondersteunt.”

De moraalfilosofe ziet met lede ogen aan hoe de anti-discriminatiewetgeving wordt gebruikt en misbruikt om critici en andersdenkenden de mond te snoeren. “Dat is een tragische ontwikkeling. Eigenlijk worden we wettelijk aangemaand tot zwijgen. Kritiek op een religie, de islam, wordt gelijkgesteld met racisme. Men gebruikt ook de term ‘islamofobie’, alsof kritiek op de islam een mentale stoornis betreft. Maar bepaalde meningen onacceptabel verklaren, is in strijd met de vrijheid van meningsuiting.”

De wereldvreemde diversiteitscultus ondermijnt de weerbaarheid van het vrije Westen. “Het huidige diversiteitsdenken (multiculturalisme in een nieuw kleedje) is louter gericht op respect, niet stigmatiseren, het aanvaarden van andere culturele praktijken (inclusief gedwongen huwelijken, genitale verminking, eremoord, nvdr). Als wij niet meer leren hoe op te komen voor bepaalde waarden, worden we het slachtoffer van politiek extremisme, godsdienstfanaten en postmoderne relativisten. Dat mogen we niet laten gebeuren.”

@ VB

Onder de leuze *België schaadt uw sociale zekerheid* stapten de Vlaams Belangmanifestanten deze 1ste mei 2011 op door de straten van Ninove

De Top Drie, toevallig leden van de Antwerpse Gemeenteraad, zonder wie Vlaams Belang, een slap bla-bla-bla-partijtje zou zijn. Voortdoen, kameraden.

 Volksvertegenwoordiger Guy d'Haeseleer speelt op eigen terrein en voelt zich in zijn sas in het charmante gezelschap van zijn federale collega Rita de Bont (links) en Vlaams parlementslid Gerda van Steenbergen (rechts)

Jong en oud verzamelt om de stoet te vervoegen

Barbara Bonte, de knappe blonde ontbreekt niet

Staatsgevaarlijk : een eretitel !

Een zee van geel-zwarte vlaggen overspoelt de straten van Ninove

Voorzitter Bruno Valkeniers : "Wij zijn niet zoals de NVA die premies willen verdienen op de kap van de werklozen, Vlaams belang is en blijft een volkspartij". Later  meer over de speech van de Vlaams Belang voorzitter.

Foto's : Gerda   -  Tekst : Ray  -  Rolverdeling  :   honderden VB-militanten  -   Decor : Ninove   -  Regie : Guy d'Haeseleer  -   Productie : Vlaams Belang  -  Tegenwringers  :  afwezig 

Het land B schaadt uw sociale zekerheid

Daarom kiezen wij ondubbelzinnig voor

Voor een sociale, open en democratische  Republiek Vlaanderen,

een republiek die de burgers terug geloof schenkt in het eigen bestuur,

een republiek die de veiligheid en rechtvaardigheid herstelt

een republiek die een einde maakt aan het financieel rechthouden van een vijandig franco-belgië

een republiek voor het eigen volk en niet voor de vreemdelingen eerst.

 Tout individu fait d'abord partie d'une ethnie avant d'appartenir à un Etat! Nous appartenons à l'ethnie FLAMANDE avant d'être Français !

Ieder individu maakt in de eerste plaats deel uit van een volk vooraleer te behoren tot een staat. Wij behoren tot het Vlaamse volk voor we Fransen zijn.

In Marokko wordt volop gespeculeerd wie de bomaanslag in Marrakesh heeft gepleegd. Sommigen denken dat de regering erachter zit. Bij de aanslag vielen 16 doden, onder wie een Nederlander.

Sinds 20 februari vinden er in Marokko regelmatig demonstraties plaats. Hoewel de demonstraties klein zijn, zijn de demonstranten volhardend. Ze vestigen de aandacht op corruptieschandalen en brengen zo nu en dan gevoelige informatie naar buiten.

Martelingen
Onlangs werden details bekendgemaakt over het geheime detentiecentrum in Temara, waar is gemarteld. Begin maart kwam de koning de activisten tegemoet door een grondwetshervorming aan te kondigen en op 15 april werd gratie verleend aan een aantal politieke gevangenen.

Een groot deel van deze gevangenen zijn islamisten die gevangen werden genomen na de aanslagen van 16 mei 2003 in Casablanca, waarbij 45 mensen omkwamen.

Discussie op internetfora
Op enkele Marokkaanse internetsites barstte onmiddellijk een discussie los in reactie op de aanslag. Bezoekers van tegendraadse sites als Demainonline en Lakome spreken over een door het regime geënsceneerd incident.

'Dit komt goed uit voor degenen die de laatste tijd bekritiseerd worden', zegt iemand die zich een Berber uit Goulmim noemt. Een ander schroomt niet om namen te noemen: 'Ik wil Laânigri zien, met zijn handen duidelijk zichtbaar!'

Enkele politieke gevangenen die onlangs werden vrijgelaten, hebben aangekondigd een proces te beginnen tegen generaal Laânigri. Als hoofd van de Marokkaanse veiligheidsdienst zette hij honderden islamisten zonder proces achter tralies.

Vraagtekens bij aanslag
Maar ook op een meer algemene nieuwssite als Hespress plaatsen bezoekers vraagtekens bij de achtergrond van de aanslag. Wat de vermoedens over een set-up aanwakkert, is dat Rachid Nini, hoofdredacteur van Marokko’s meest gelezen krant Al Masae, donderdag is aangehouden.

Nini staat bekend om zijn polemische stukken. De afgelopen dagen kwam zijn krant met onthullingen die enkele mensen in het centrum van de macht raakten. Volgens sommige critici is het niet toevallig dat Nini op de dag van de aanslag gearresteerd is. Daardoor heeft hij niet zijn vaste column kunnen schrijven, waarin hij ongetwijfeld zou zijn ingegaan op de omstandigheden waarin de aanslag plaatsvond.

@ radio Nederland Wereldomroep

Alle oorspronkelijke ontkenneningen ten spijte, werd in Caïro de oprichting van de Partij voor Vrijheid en Rechtvaardigheid aangekondigd, de publiek-politieke spreekbuis van de religieuze moslim-broederschap. De Europese naïeve democraten mogen verder dromen.

In Antwerpen heeft zich zaterdagavond een schietpartij voorgedaan tussen het Statiekwartier en het De Coninckplein. Twee mensen - een man en een vrouw - zijn overleden. Dat heeft het parket bevestigd. Er is ook sprake van een gewonde.  Iets voor 20u werden aan café Tornado, in de Van Arteveldestraat, meerdere schoten gelost.

Er is sprake van drie verdachten, maar zij zijn voorlopig spoorloos. De aanleiding voor de schietpartij is nog onduidelijk, maar een afrekening onder Albanezen wordt waarschijnlijk geacht. Voor enkele maanden werden eveneens in de Van Arteveldestraat twee vrouwen levensgevaarlijk neergestoken.

Deze buurt is het paradijs van drugsdealers, pooiers, occasionele straatmadelieven, illegalen, wilden, criminelen, kortom zij die onze Antwerpse gemeenschap verrijken.

Burgemeester Slaapmans (en zijn paladijn, commissaris Baalmans) hebben nog niet gereageerd. Het is week-end en dan wordt er niet gewerkt door de Grote Mannen, dan moeten zij uitrusten van een ganse week zware inspanningen leveren, om de bevolking te overtuigen van  de geweldige voordelen van de multicriminele maatschappij. Als verkiezingsstunt zal Slaapmans binnenkort  kogelvrije vesten laten uitdelen aan de Antwerpenaars. En zijn slogan wordt weer : "Het beste moet nog komen".  Jazeker, als Slaapmans en zijn bende slippendragers wordt weegestemd.

Savat

Karel Van Eetvelt, topman van Unizo, uit kritiek op de "eenzijdige beslissingen" van minister van Werk Joëlle Milquet. Hij hoopt dat zij in de nieuwe regering snel vervangen wordt.

Volgens de gedelegeerd bestuurder van de ondernemersorganisatie gedraagt de Franstalige politica zich als "anti-werkgeversminister". Hij wil haar gedrag bespreken met premier Yves Leterme.

Milquet zou het sociaal overleg bemoeilijken, zo verklaart Van Eetvelt in een krant van De Persgroep. "Door keer op keer gesprekken te doorkruisen met eenzijdige initiatieven. Door iedere keer opnieuw één kant van de tafel straal te negeren. Dit is geen minister van werk die alle partijen hoort en oplossing zoekt. Dit is een minister die naar één partij luistert en alle problemen voortdurend eenzijdig bij de werkgevers legt. Het is een minister die werkgevers a priori verdacht vindt."

Het ongenoegen volgt vooral op de beslissing die Milquet afgelopen week nam. Zo wil ze de wet rond pesten op het werk verstrengen door werkgevers te verplichten een vertrouwenspersoon aan te stellen. "Het zijn weeral de werkgevers die moeten opdraaien voor de problemen. De verantwoordelijkheid die werknemers dragen, is voor haar van geen tel", besluit de Unizo-topman.

Milquet reageerde via haar woordvoerder "gekwetst" op de beledigende woorden van de Vlaamse Unizo-topman. 'Het is in de huidige context al te gemakkelijk in een Vlaamse populaire krant (Het Laatste Nieuws) met scherp te schieten op een minister die toevallig een Franstalige en een vrouwelijke politica is', besluit de woordvoerder. 'Deze aanval is dan ook totaal misplaatst'.

Zo kennen we ze de arrogante francofone Madame Non. Een ding leren we wel van haar woordvoerder, dat zij een vrouwelijke politica is.

Ray

Tegen 2025 zal de schoolbevolking in het Antwerpse kleuter- en basisonderwijs met 45% zijn gestegen. Daarvoor is 1 miljard euro nodig, anders kan het recht op onderwijs niet meer worden gegarandeerd.

De komende jaren stijgt het aantal kinderen in Antwerpen sterk. Over vijftien jaar zijn er 23.500 kinderen extra die een plek op school moeten krijgen. Daarvoor is 450 miljoen euro nodig voor het stedelijk onderwijs, en nog eens 550 miljoen euro voor de andere schoolnetten.

Dat blijkt uit een rapport van de Task Force van de Onderwijsraad, die alle netten vertegenwoordigt. De cijfers werden gisteren overgemaakt aan een delegatie van het Vlaams Parlement, op bezoek in Antwerpen.

Komt dat geld er niet, dan stevent het Antwerpse onderwijs regelrecht af op een catastrofe. Er moeten 20 nieuwe scholen worden gebouwd, en nog eens dertig scholen moeten worden uitgebreid.

Schepen voor Onderwijs Robert Voorhamme (sp.a) hoopt dat de Vlaamse regering snel meer middelen zal vrijmaken. Hij wil ook dat de stad Antwerpen autonoom kan beslissen over alle middelen, om nieuwe scholen te bouwen en die vervolgens in concessie te geven aan de verschillende schoolnetten.

Tot zover dit hoopvolle stukje uit Vandaag.be. Eens was Antwerpen "de stad der scholen", omdat het toenmalige stedelijk, katholiek en rijksonderwijs ieder op zich streefde naar hoge kwaliteit in de vorming en de opleiding van kinderen en adolescenten.  Wie nu zijn kinderen toevertrouwt aan het Antwerps onderwijs, weet niet of ze 's avonds heelhuids terugkeren. Welk soort leerstof, dat de parate kennis van de jongeren moet vormen, wordt er aangeboden ?  Aardrijkskunde als dusdanig bestaat niet meer, maar uit allerlei experimentele leerstof, ontstaat de indruk bij jonge mensen, dat bijvoorbeeld de Prachtlanden Marokko en Turkije de centra van de wereld vormen. 

De kennis van de eerste taal (Nederlands, voor het geval u mocht denken dat het reeds Arabisch is) is een schandelijk en schamel mengelmoesje van geschaafd dialect ; foutloos schrijven is iets voor elitaire idioten. Ik hoorde voor enkele weken een lerares van de school in de Pierenbergstraat op het Antwerpse Kiel aan de schoolpoort uitvaren tegen twee Marokkaantjes van een jaar of dertien in het meest platte Antwerps dat ik dacht uitgestorven te zijn  : "Awèl, wà doede gollen ier ? 'k Ep olle betràpte hé. Veuruit, no binne en ràp."  Ik heb mij moeten bedwingen, want ik wilde het ordinaire mens aanspreken, maar wat baat het ?

De pijlsnelle toename van schoolgaanden, uitsluitend te wijten aan de over-aanwezigheid van vreemden en de hoge gezinsuitbreidingen van islamitische families, veroorzaakt een schrijnend tekort aan scholen. Dit gegeven is niet nieuw en het zijn bijna uitsluitend de onverstandige socialisten die verantwoordelijk zijn voor deze toestand. Ten eerste, omdat zij met open armen al wat vreemdeling is, toelaten. Ten tweede en meer specifiek voor de Antwerpse problematiek : onderwijs is van in de jaren '30 in handen van socialisten, het schepenambt voor onderwijs werd en wordt aanzien als "de maarschalksstaf" door de rode mandatrissen. Met al hun getoeter en ijdelheden, hebben zij niet snel genoeg de demografische ontploffing die wij nu meemaken, zien aankomen.  Het geblaat van de syndicalist en halal-expert Robert Voorhamme is typerend voor deze mentaliteit.

Het zal helaas niet enkel volstaan om de rode knungelaars in 2012 definitief uit het stahuis te bonjouren, er moeten dringend wijzigingen doorgevoerd worden, om te zorgen dat onze eigen Vlaamse jeugd het onderricht krijgt, waar zij recht op heeft.  De veilige leefomgeving die elke volwassen Vlaming moet verwachten van de overheid, moet ook gewaarborgd zijn voor de kleine en jonge Vlamingen, die niety langer mogen overgeleverd worden aan de baldadige en geweldige jongeren van allochtone oorsprong.

Welke politieke partij zal zich hiervoor inzetten ?

Ray