De uitslagen


Goede avond, beste lezers van Angeltjes,
We zitten er enigszins gekneusd bij, want ook al hadden wij een ietsje betere resultaten verwacht, er viel niet op te tornen tegen de Nv-A tsunami.
Ieder heeft zijn eigen uitleg, zijn eigen ontgoocheling maar de uitslag is wat hij is en zoals Filip Dewinter het zegde : Vlaams Belang heeft gezaaid en Nv-A is aan het oogsten. Het VB is ervaren en gelouterd genoeg om te weten hoe om te gaan met deze toestand en ons vertrouwen in de leiding is ongeschonden.
Partijen winnen, partijen verliezen en partijen komen terug. Zeker in het Vlaams-nationale kamp, want zolang de roep naar onafhankelijkheid niet ingewilligd wordt, is het nooit afgelopen met de onvrede van vele Vlamingen en is een partij als Vlaams Belang de democratische uitlaatklep voor Vlaamse Republikeinen.
In de komende dagen horen we van de Waalse regering van Elio di Rupo welke formules hij uitgedacht heeft om meer geld te vinden om zijn begroting in evenwicht te houden. Hij moet het geld halen, waar het zit en dat is nog steeds in Vlaanderen. Het gaat nu niet meer om 12 miljard per jaar, maar zelfs om 16 miljard Vlaamse euri die naar Wallonië en Brussel versast moeten worden. En om die reuzentransfer te realiseren moet eerst de lopende en de komende begroting opgemaakt worden. Die zware klus is niet voor niets verschoven tot na deze verkiezingen.
De kern van onze boodschap is vandaag nog steeds dezelfde als gisteren : Vlaanderen onafhankelijk maken en ook als dat impliceert dat de karwats moet gebruikt worden om de Nv-A te blijven aansturen, dan is dit zo. Voorlopig boeten de fracties van de schildwachten van Vlaanderen in het federale en Vlaamse parlement niets in aan mankracht, noch aan strijdbaarheid.
Voor onze Antwerpse stadsgenoten kan ik enkel zeggen : het Vlaams Belang heeft een pandoering gekregen maar de partij van de duidelijke taal en de verdediging van de Vlaame Sinjoren blijft gereduceerd overeind. Bart de Wever is er in geslaagd de socialisten van de burgemeesterszetel te verjagen, dat is een enorme verdienste, waarvoor hij onze achting verdient.
Hoe hij het echter verder zal klaarspelen om een schepencollege te vormen dat beantwoordt aan de verwachtingen van de bijna 40% Antwerpenaars die hun vertrouwen aan hem schonken, is zijn grote probleem. Worden onze straten veiliger, zijn onze huizen beter beschermd ? Wij hopen het. Is de tijd van het multiculturele sprookje voorbij en gaan de ogen van de bestuurders van deze stad eindelijk open ? Wij hopen het. Als er verandering beloofd wordt, dan moet die ook gerealiseerd worden.
Onze leuze is en blijft : zolang we niet in een Republiek Vlaanderen hwonen en belgische onderdanen blijven, doen we gewoon verder.
Ray




