Archief

Vandaag starten de pendelbussen om 7.20 uur om ons naar Diksmuide te brengen. We verzamelen met zijn allen op de Grote Markt met het gerenoveerde stadhuis, de tweede grootste markt van Vlaanderen. Voor we ons naar de startzone begeven halen we ons flesje water en het dag plannetje aan de infostand.
Na het startschot vertrekken we via de Admiraal Ronarchstraat, deze ereburger had de leiding over Franse marinefuseliers die de stad, tot de inname van de Duitsers, verdedigden. Via de kleine straatjes komen we aan de grote baan en volgen die tot iets voorbij het kerkhof van Diksmuide. Iets voorbij het kerkhof slaan links af en langs allerlei sluipwegeltjes wandelen we in de richting van het gehucht “De Warande”. Eenmaal hier voorbij gaat het in rechte lijn naar Jonkershove. Ondertussen hebben we het bord van de 5 km gepasseerd om wat verder Houthulst binnen te stappen. Na houthulst komen we toe in Jonkershove, deze parochie kreeg het zwaar te verduren tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de vlucht van de inwoners eind 1914 werd het een heus spookdorp.
Ondertussen zijn de eerste tien kilometers ook een feit en slaan de eerste boerenwegel in waar we een Britse vlag zien en stappen door een voormalig Duits kerkhof. Verder langs de wegels en de gevaarlijke Groenebosdreef naar een mooie dreef met een prachtige naam: Mooiweg. Aan onze rechterzijde zien we de Vrijboshoeve om direct daarna de bossen te verkennen.
Na het bos hebben we de 15 km in de benen en gaan we verder door de velden tot we aan de Belgische militaire begraafplaats van Houthulst komen. Hier rusten 1.723 Belgen en 81 Italianen. Deze begraafplaats werd na 1923 (na ruiming van springstoffen en bij het begin van de herbebossing) in een stervorm.
We vervolgen onze weg achter de begraafplaats door en trekken door het Vrijbos. Wat verderop in het bos kan je nog de restanten van een V1-lanceerinrichting uit de Tweede Wereldoorlog gaan bekijken. Er wordt ook gezegd dat de geest van Bakelandt hier nog zou ronddwalen. Wat je ook nog kan gaan bezoeken hier is de “Lourdesgrot”.
We verlaten het bos en stappen naar de markt van Houthulst, met het “markthuis” en het oorlogsmonument “De Stervende Man”.
We laten de stadskern achter ons en wandelen naar Klerken. Ondertussen zijn de wandelaars van de 24 ons komen vergezellen en gaan we op zoek naar de “Vredesmolen”. Deze was oorspronkelijk een houten graan- en oliemolen. Omdat hij op het hoogste punt van het dorp ligt, gebruikten de Duitsers deze molen als uitkijkpost. Nu is hij gerestaureerd en wie nog genoeg energie over heeft kan de molen beklimmen via een draaitrap en kan je genieten van een fabelachtig uitzicht.
Nu weer verder richting Klerken en aansluitend naar Zarren. We slaan linksaf richting Esen en stoppen aan een loods die ingericht is als kleine “bar” waar je Straf bier kan drinken.
Via onverharde wegen komen we terecht in de Bethoosterse Broeken. Dit is een onderdeel van het Krekedal of de Handzamevallei, een belangrijk gebied voor fauna en flora. Hier kunnen we genieten van de prachtige panorama’s. We vervolgen onze weg via de Handzamedijk tot in Diksmuide, waar we aan de post de trapjes naar beneden nemen onder de straat door. Nog een stukje langs het water tot aan de Vismarkt en dan is het nog een boogscheut tot de Grote Markt.
Hier snel een plaatsje zoeken op een terrasje en genieten van een lekkere pint om dan ons naar de parking van de bussen te begeven die ons weer veilig en wel in Ieper droppen.
Afspraak morgen in Poperinge.

Voor onze eerste wandeling van 32 km (34 effectief) moesten we reeds vroeg uit de veren want de pendelbussen starten om 7 uur richting Oostduinkerke.
Na de nodige speeches van het organiserende comité werd het startschot gegeven door Minister van Defensie om 8.30. Voor het gemak van de duizende wandelaars was er onmiddellijk een splitsing voor alle afstanden. Wij steken de Leopold II-Laan over om zo de Piet Verhaertstraat in te duiken. Eens we Sunparks zijn gepasseerd volgen we nog even de drukke baan om dan rechts af te slaan richting het zorgcentrum en vakantieverblijf Ter Duinen. We doorkruisen dit domein en genieten onderweg van een kleine versnappering.
De havengeul is onze volgende bestemming waar we het bord van de 5 km waarnemen. We steken de Koninklijke Baan over en verkennen het eerste groen in het Prins Mauritspark. Even linksaf, de promenade op zo richting zeedijk. Hier profiteren we even om een koffiepauze in te lassen. Wat verder zitten we reeds in Oostduinkerke waar we door de Zeebermduinen trekken, wat wel best zwaar te noemen viel. Na de duinen hebben we de 10 km ook achter de rug en gaan we weer een stukje dijk bewandelen om net af te slaan voor Oostduinkerke-Bad. Daar het net marktdag was hier gaan we nog wat over de Koninklijke Baan en gaan dan weer op de dijk. Verderop stappen we door de Schipgatduinen met daarna een serieus stukje strand onder voeten. Via de kleine paadjes komen we op de dijk van Koksijde waar we toch wel wat bezienswaardigheden aantroffen, bv. het monument opgericht voor de Zouaven. Net voor we weer samensmelten met de andere afstanden ronden we de kaap van de 15 km af. Op deze parking biedt de "Orde van de Paardevisser" ons het traditionele garnaalsoepje aan.
Samen trekken we verder langs de dijk tot we Sint-Idesbald veroveren waar we het koekje van Destrooper aangeboden krijgen. Wat verder splitsen we weer af van de 16 km en vervolgen onze weg naar De Panne. Voorbij het Canadezenplein worden wij getrakteerd op een versnappering om daarna te kunnen genieten van het breedste strand van de Belgische kust. Langs verkeersluwe straatjes is het tijd om de Calmeynbossen te doorkruisen.
Onder het toeziend oog van de Militaire Politie steken we de Zeelaan over om aan te komen aan de Belgische militaire begraafplaats. We verlaten De Panne en wat verder rapen we de wandelaars van de 16 km op, waar we weer op een drankje worden getrakteerd.
Na een goede 2 km verharde wegen stappen we de weides in om uit te  komen aan de vroegere schoolhoeve "Ten Bogaerde". Deze hoeve was vroeger een onderdeel van de Duinenabdij. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hier ook een vliegveld gevestigd. Nu is het een onderdeel van het Abdijmuseum Ten Duinen 1138. Als we de poort voorbij zijn zien we links het graf van Valentijn en rechts de aangelegde papavervelden.
Na het oversteken van de baan komen we aan het clubhuis van de West Aviation Club op het militair vliegveld. We dwarsen de landingsbaan en passeren de loodsen waar de helikopters rusten. We konden genieten van de "ouwe getrouwe" Seaking en de "nieuwe" NH-90.Na het verlaten van het vliegveld betreden we het vakantiedomein 't Liefoord waar we op het terras genieten van een lekker Choufke. We vervolgen onze weg en komen langs de brandweerkazerne richting Sportpark om dan in rechte lijn naar de eindmeet te stappen, het binnenplein van het visserijmuseum en de Peerdevisscher.
Eventjes rustten en dan richting parking pendelbussen die ons weer naar Ieper zullen brengen. Avondeten, wat napraten en den de verdiende nachtrust. Morgen afspraak in Diksmuide.

Na een periode van lange afwezigheid hier op onze blog startten wij weer met volle moed met de 43ste Internationale voettocht van Defensie.

Samen met Anita, mijn collega Marc en diens echtgenote Yvette besloten we om Ieper te nemen als uitvalsbasis van deze Vierdaagse. Maandag 17 augustus palmden we ons appartement in, op nog geen 200 meter vanwaar de pendelbussen ons elke morgen naar de startplaatsen zouden brengen.
Na de nodige formaliteiten met de eigenaar konden we onze valiezen uitladen en een verkennig maken door de stad Ieper.

Op een kleine wandelafstand komen we aan de Rijselpoort. Deze poort is de oudste en nog enige bewaarde stadspoort uit de 14° eeuw. Via deze poort kom je op de Ieperse vestigingen waar het Ramparts Cemetry zich bevind. Dit is een Britse Militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. De Franse graven werden na de oorlog verwijderd en de 198 op de Ramparts Cemetery bleven over. Daarbij zijn er 163 Britten (9 konden niet geïdentificeerd worden), 10 Canadezen, 11 Australiërs en 14 Nieuw-Zeelanders (waarvan er 10 tot het New Zealand (Maori) Pioneer Battalion behoorden). Vier lichamen van militairen die werden opgegraven bij de Sint-Jacobskerk werden hier op 11 oktober 1999 bijgezet.
We wandelen verder de vestiging af langs de linkse zijde en komen dan aan de Menenpoort. Op de Menenpoort staan de namen van 54.896 vermiste soldaten en officieren van het Britse Gemenebest. De poort heeft de vorm van een Romeinse triomfboog. Omdat de Menenpoort te klein bleek te zijn, werden alle Britse vermisten gesneuveld vanaf 16 augustus 1917 vermeld op het Tyne Cot Memorial. Als scheidingsdatum tussen deze twee groepen werd de nacht van de Slag bij Langemark genomen. Vermisten van Nieuw-Zeeland en Newfoundland staan op aparte memorialen. De stoffelijke overschotten van deze soldaten hebben geen bekend graf en liggen ofwel ergens verloren in de Ieperse velden, ofwel op een oorlogskerkhof rond Ieper met als vermelding op de grafsteen Known Unto God (alleen gekend bij God). Sinds 1928 (uitgezonderd 1940 tot 1944) wordt hier iedere avond, klokslag acht uur door een groep klaroenblazers van de Stedelijke Brandweer de Last Post gespeeld opdat we niet vergeten hoe zij voor ons streden (Lest we forget ...).
Via de Menenpoort gaat het richting Grote Markt. Deze geeft een middeleeuwse uitstrling en is volledig omringd door oude gebouwen. Hier bevinden zich de Lakenhallen, het belfort en Nieuwerck. De Laken halle van Ieper is één van de grootste burgelijke gebouwen in Europa waar ook het Flanders Field Museum is ondergebracht. Het belfort is 70 meter hoog en sinds de 12° eeuw tot 1817 werden hier echte katten uit de toren geworpen. Sinds 1955 zijn dit pluchen katten, vandaar de bijnaam van Ieper, de kattestad. Nieuwerck is een oostelijk aanbouw aan de Lakkenhalle waar zich momenteel de stadsadministratie zijn gevestigd.
Als afsluiter nemen we ons avondmaal op de Grote Markt om dan weer te keren naar ons appartement.

Door problemen met de achillespees was het voor ons een lange tijd stil op wandelgebied. Kiné, electrische schokken en een infiltratie in de pees waren hiervan de oorzaak.

We gaan nu stilaan weer starten met wandelen dus zullen we weldra hier weer wat verslagen en foto's posten...enkel nog een weekje geduld want dit weekend gaan we richting Amersfoort onder ons beiden.

Hopelijk tot gauw en sorry voor de volgers dat het zo lang heeft geduurd voor ik hier weer wat neerpende.

Ludo

Streekbierentocht Wandelclub St.Pieters-Leeuw B 028 Deelnemers: 1392  Trip-Trappers: 4 Wandeling: 32 / 2014 Totaal km 2014: 1115 Totaal km: 3372

Vandaag trokken we naar de rand van onze hoofdstad, Sint-Pieters-Leeuw waar de Zuunvallei de hoofdrol speelde in het parcours. Wij kozen voor de 20, bestaande uit de lussen van de 6- en 13 km, dit samen met nog Trip-Trappers en onze trouwe viervoeter.
Een eerste lus brengt ons via veld- en landwegen over de noordelijke rand van de Zuunvallei richting Negenmanneke waarbij we een ommetje maken door het park van het Missiehuis van de Scheutisten.
Een tweede lus brengt ons over de hellingen van de Zuun naar Vlezenbeek waar we onderweg kennis maken met de historische site van Rattendaal van de Continental Theological Seminary, waar hier belangstellenden de bijbel bestuderen. Ook het natuurreservaat Vogelzang kunnen we bewonderen.
Na de laatste rust stappen we weer richting Sint-Pieters-Leeuw waar we onderweg de "Witseboom" kunnen bewonderen. Het was weer een prachtige wandeling vergezeld van een heerlijk lentezonnetjes.
Nadien was het nog even napraten met een streekbiertje alvorens weer huiswaarts te keren.

Jede Kudrna Okolo Brna ODBOR KCT FALSE Brno Wandeling: 30-31 / 2014 Totaal km 2014: 1095 Totaal km: 3352

Woensdag 24 september hadden we afspraak om 05.00 uur te Temse om richting Tsjechië te vertrekken voor ons volgend IML-avontuur. De heenreis bracht ons na de nodige plas- en rustpauzes tot in Plzen waar we onze intrek namen in het Astory Hotel. Na de check-in en de verfrissende douche gingen we om 19.30 uur aan tafel voor het avondeten, nadien beetje verbroederen in de bar van het hotel.
Na het ontbijt stond er een stadsrondleiding op het programma. Pilzen is gesticht in 1295 en de vierde grootste stad van het land. Het is een belangrijke industriestad door de aanwezigheid van de autofabriek Skoda en de brouwerij Pilsner Urquell. Op de stadstour passeerden we het theater, het West Boheemse Museum, de Synagoge, de Sint-Bartolomeüskathedraal met zijn pestzuil, Spejbl en Hurvinek (twee theaterpoppetjes ontworpen door Josef Skupa). Na de rondleiding hadden we vrije tijd voor het middagmaal en wat shopping om nadien een bezoek te brengen aan de grootste brouwerij van het land, Pilsner Urquell. Hier kregen we onder leiding van de gids een uitleg over alle gebruikte grondstoffen en konden we van achter glas de volgweg van de flessen volgen. Na het proeven in de kelders van het niet gepasteuriseerde bier ging het weer richting stad om het avondmaal gezamelijk te nuttigen in een plaatselijk restaurant. Nadien nog even gaan genieten van het lichtspel op de gevels van de kathedraal om dan af te zakken naar een plaatselijke pub om daar nog eens na te genieten van Tsjechische gerstennat. Tijd voor de nachtrust want morgen gaat het richting Brno.
Na het inladen van de valiezen reden we naar Brno, na Praag de grootste stad van Tsjechië en tevens hoofdstad van Moravië. Tegen 13.00 uur waren we ter plaatste en was het tijd voor het middagmaal om nadien te genieten van een rondleiding in de stad. Hier kon je, tegen betaling, het Kapucheinenklooster met zijn natuurlijke mummies bezoeken. Verder trokken we langs de verschillende kerken, het oude en nieuwe stadhuis. Nadien vertrokken we met de bus naar de startzaal om de nodige formaliteiten af te handelen om de volgende 2 dagen deel te nemen aan de wandeltocht. Avondeten en kennis maken met de bar in het Voronez hotel.
Om 06.30 uur ontbijt want Freddy bracht de wandelaars van de 30 en 42 kilometer om 7 uur naar de start. Wij kozen voor de 30 wat uiteindelijk 35 Tsjechische kilometers zouden worden. Vanuit de startzaal wandelen we richting de kerk en het gemeentehuis om dan de grote baan over te steken en een stukje de Svratkarivier te volgen. Wat voorbij het plaatselijk voetbalveld gaan we de brug over en stappen richting Kninicky. We blijven de blauwe markering volgen tot in Jinacovice waar we rechts afslaan en door de vallei onder de berg Mnisi hora. Nu verder naat het station van Kurim waar we de doorgang naar de andere zijde hebben gemist en dus maar over de sporen naar de overkant. Nu richting Lelekovice waar we een koffiestop inlastten en waar we de jeugd in traditionele kledij over straat zagen wandelen die overal rozemarijntakjes en Moravische wijn aanbood, dit is jaarlijkse traditie rond de periode van 28 september, de sterfdatum van de Tsjechische prins Wenceslas. Wij kregen dus ook een rozemarijntakje opgestoken aan de rugzak. Na de koffie wandelden we verder naar Ceska. Verder over de heuvels naar de volgende kontrole Airport Medlanky waar we konden genieten van een landing van een zweefvliegtuig. Nu ging het weer naar de Svratka rivier om zo weer te keren naar de startzaal. Het was een prachtige natuurwandeling door bossen en zijn klimmetjes. Laatste kontrolestempel ontvangen dus tijd voor verfrissing en wachten op de bus die ons weer naar het hotel zou brengen. Douchke, avondmaal en napraten in de bar alvorens onze beddenbak op te zoeken.
Wandeldag 2, net als gisteren vroeg uit de veren. Het eerste deel van het parcours is net als dag 1 tot aan de rivier maar vandaag steken we de brug niet over en wandelen we tot aan de stuwdam van Brnenska prehada waar we een eerste kontrole hebben. Hier slaan we links af richting Helecina studanka waar we een jachthaven passeerden. Voorbij een camping vervolgden wij onze weg richting het kasteel van Veveri waar we reeds aan onze derde kontrolepost aankwamen. Hier had je de mogelijkheid om een bezoek te brengen aan de burcht maar wij begonnen aan de klim waar boven opnames plaats hadden. We volgden de rode wegwijzers en kwamen aan een moerasgebied links en rechts een rivier. Wat verder aan de brug was de volgende checkpoint. We stapten verder richting Trnuvka maar alvorens daar te geraken was het echt een calvarieberg, ik weet niet meer hoe dikwijls ik hier heb moeten stoppen, was geen weg maar gewoon over stenen en rotsen langs de zovele kapelletjes. Eens boven ging het in dalende lijn naar het dorp  Rozdrojovice waar we in een plaatselijke restaurant wat hebben gedronken. Van hieruit was het nog een kleine 6 km om weer de startzaal te betreden. Vandaag was alweer een zware maar mooie wandeling en met meer variatie dan gisteren.
Het waren twee zware maar prachtige wandeldagen en de weergoden waren ons super gezind. Wandelen eind september bij 22°, dan mag een mens niet klagen hé. Om 17.30 werden we opgepikt door Freddy die ons weer naar het hotel bracht. Lekker avondmaal in een plaatselijke bierkelder, met accordeonmuziek en een slaapmutsje in de bar als afsluiter. Morgen gaan we een bezoek brengen aan de Becherovka, een kruidenlikeur te Karlovy Vary.
Om 8 uur zitten we op de bus voor wat de laatste bezoekdag zou worden van deze IML-reis. Becherovka is een typisch Boheemse sterkedrank. Het is een soort "kruidenbitter" die 38% alcohol bevat. Oorspronkelijk werd het gemaakt (1807) door stoker-slijter Johann Becher (Tsjechisch: Jan Becher) en een Boheemse apotheker als maagmedicijn waarvan nu al verschillende varianten van bestaan. Na de rondleiding en het proeven uiteraard (3 verschillende) kregen we van Patricia nog een rondleiding door de stad. In Karlovy Vary zelf, en in de directe omgeving, ontspringen zo'n 60 warme bronnen, die hun ontstaan danken aan het feit dat zij onder aan de voet van het Ertsgebergte liggen. Daar heeft zich in de loop der tijd vulkanisch gesteente ontwikkeld. De warme bronnen leveren het geneeskrachtige zout- en zwavelhoudende water op dat vooral een gunstige werking heeft op de spijsvertering en de stofwisseling. Vanwege de goede resultaten die de beroemde kuurgasten bereikten, werden  in de 18e eeuw meerdere zomerhuizen gebouwd en kreeg Karlovy Vary wandelpromenades en kuurhotels. Het Becher kuurprogramma bestaat nu nog. Men drinkt het water rechtstreeks uit de bronnen uit speciale bekers, die overal te koop zijn in alle soorten en maten en die voorzien zijn van een hol handvat dat als een rietje dient. Hier werd ook de opnames gedaan van de James Bond film "Casino Royale". Na de rondleiding nog even vrije tijd om dan door te rijden naar het pittoreske dorp Loket voor onze laatste overnachting, Karlovy Vary was iets te duur om te overnachten. In Loket namen we het avondmaal in het hotel Bily Kun, om nadien in een non-stop cafe de avond en de reis af te sluiten met enkele medereizigers. Morgen vertrekt de bus weer naar België om 8 uur.
Wij hebben enorm genoten van deze reis en hopelijk mijn collega ook die voor de eerste maal kennis heeft mogen maken met de IML.
Foto's kan je bekijken op onze albums: https://plus.google.com/photos/116861435461558647073/albums/6065277030979897665
https://plus.google.com/photos/116861435461558647073/albums/6065275111877688033

Wandeltocht voor het goede doel KKRO Gent vzw Mars Leger-Natie Akt 065 Deelnemers:   Trip-Trappers: 3 Wandeling: 29 / 2014 Totaal km 2014: 1029 Totaal km: 3286

Na een rustperiode van 6 weken werd het stilaan tijd om weer eens onze wandelschoenen aan te trekken en samen met de collega's Eric, Marc en diens echtgenote Yvette trokken we naar het vliegveld te Ursel. Daar het om een weekwandeling ging en de organisatie mede ingericht werd door Defensie hadden we eigenlijk geen al te grote opkomst verwacht. Hier hadden we ons dan weer eventjes miskeken, het was niet enkel een wandeltocht maar ook een mountainbike- en fietsparcours en dit met tal van bekende vlamingen o.a. Johan Museeuw, Serge Baguet, Jef De Smedt (Jan uit Familie), Jo Hens (Nico uit Familie), Ben Rottiers (Pol De Tremmerie uit FC De Kampioenen).
We kozen voor het 24 km-parcours en dit bestaande uit 2 lussen van 12 km ongeveer. Het eerste deel wandelden wij door prachtig natuurgebied op en rond het militair vliegveld. Na de rust ging het tweede deel meer over verharde wegen. Het was een aangename wandeling met prachtig wandelweer.
Op het eind heeft deze dag 1.000 euro opgebracht voor de ziekte van Duchenne.

45° Dodentocht vzw Dodentocht - Kadee Akt 310 Deelnemers: 11861  Trip-Trappers: 3 Wandeling: 28 / 2014 Totaal km 2014: 1005 Totaal km: 3262

Na onze succesvolle deelname vorig jaar hadden we besloten om dit jaar weer deel te nemen aan de bekendste 100 km-wandeltocht van België. We kregen het gezelschap van 2 rekruten, Erna en Sven, die deze belevenis ook eens wilde meemaken. Wij hadden rendez-vous bij Sven om dan samen naar Bornem te rijden waar Erna ons zou vervoegen. Baggage afgeleverd, dan wat gaan eten waar Dirk en Mireille ons vergezelde aan tafel. Om 19.15 was er afspraak aan de bagagehal om een groepsfoto te maken van de FaceBookvrienden, "de Teenstappers", helaas was de opkomst wat miniem. Dan was het tijd om onze plaats te zoeken aan de startlijn, helaas lag deze nog een 14 minuutjes verder. Om 20.50 klonk er wat door de luidsprekers zodat de 11861 wandelaars zich recht stelde om te starten. Enkele minuten later waren de hemelpoorten opengezet en kregen we een "Drash Nationale" op ons.
Om 21.14 begonnen we aan ons 24 uren avontuur en hoopte dat de regen zou uitblijven, helaas was dit niet het geval, wat later weer een bui en dan nog ééntje tijdens de nacht. De geplande kousenwissels liepen dus wat in het honderd, eerste rust voetjes drogen en al wisselen van sokken. Door de hevige regenval lagen de boswegen er slecht bij en dit zorgde voor wat oponthoud, toch had je er enkelen die langs het kantje voorbij staken maar dat liep voor een Deens wandelaar met een plons in de beek af. Dit was tussen Weert en Bornem, kilometers 7,7 en 18,1, dus die mocht nog eventjes nat rondlopen eer hij zijn bagage (op km 51,1) kon raadplegen. In Steenhuffel (de Palm) was het tijd voor ontbijt en verversen van kledij. Na wat lekkere broodjes en koffie was het weer op gang trekken voor de retour naar Bornem. Ondanks de achillespees verliep alles verder vlotjes en onze 2 metgezellen ging nog dapper door. Om 18.14 kwamen we aan in de sporthal van Sint-Amands waar familie ons stond op te wachten. De dochter van Erna heeft dan laatste 10 km met ons mee gestapt. Hier begon het tempo voor mij wat hoog te liggen maar moe en voldaan behaalden we de finishlijn om 20.33 uur, exact hetzelfde uur als het jaar voordien enkel waren we later vertrokken en hebben dus deze tocht 9 minuten sneller gedaan als vorig jaar. Na het in ontvangst nemen van diploma en medaille was het snel terrasje zoeken en genieten van een paar lekkere duveltjes.
Blij dat we deze, toch wel, zware editie tot een goed eind hebben gebracht en nu kijken wat we volgend jaar gaan doen...
Langs deze weg nog een hele dikke proficiat aan Erna en Sven.
Voor foto's van de dodentocht kan je steeds terecht op volgende link. Deze zijn van de organisatie zelf. https://www.flickr.com/photos/dotofoto/collections/72157645964610985/

Kabouterbergwandeling De Pompoenstappers Kasterlee A050 Deelnemers:   Trip-Trappers: 2 Wandeling: 27 / 2014 Totaal km 2014: 905 Totaal km: 3162

Als laatste voorbereiding op de Dodentocht hebben we gekozen om samen met onze Lois naar Kasterlee, waar een bepaalde drankgelegenheid alle dagen is gesloten, te trekken om daar de wandeling van 20 km af te leggen.
Met vertrek uit het MPI De mast trokken we naar Oosteneind voor onze eerste controle en dit grotendeels door woonwijken. Na de rust trokken we verder en ditmaal was het de natuur die ons vergezelde langs de Kleine Nete, het Prinsenpark om onze tweede halte te genieten op de terreinen van het Bosbeheer. Tijd om hier wat schaduw op te zoeken met onze viervoeter en zijn drinkbus te voorzien van vers, gekoeld water.
We vervolgden onze wandeling door het Prinsenpark richting volgende halte, een hoeve vlakbij de Oudemolsedijk. Via deze weg wandelden we weer naar de startzaal, waar we de nog steeds ingepakte Keesesmolen passeerden en zo het Kabouterbergbos betraden. Hier werden kinderen verhaaltjes verteld over het kabouterbos. Een typisch verschijnsel zijn de luchtwortels aan de bomen.
Nu maar aftellen naar vrijdag, hopelijk hebben we de weergoden mee. Voor de geinteresseerden die ons willen volgen:
http://tracking.dodentocht.be
Startnummers: 582 Anita & 584 Ludo

Daar de tekenaar van Suske & Wiske, Luc Morjaeu, aanwezig zou zijn op 1 en 2 augustus trokken wij met trein en tram naar Middelkerke waar naar jaarlijkse gewoonte het stripfestival plaats vindt. Het album "Het schrikkelspook" was dit jaar het thema van het festival, omdat dit zich afspeelt tijdens de oorlog.
De tent is verdeelt in 3 compartimenten. Als eerste ga je door gangen die je beelden uit het album tonen, in het tweede deel kan je je ontbrekende strips van je verzameling aanschaffen en het laatste daar zitten de tekenaars en scenaristen te wachten om je albums te signeren of te voorzien van een dédicace. Dus voor mij een mooie gelegenheid om Luc nog eens aan het werk te zetten en ook wat ontbrekende stukken van mijn collectie aan te kopen.
Ondertussen ook een babbeltje geslagen met andere stripverzamelaars en afspraken gemaakt voor een volgende beurs, 31 augustus in Valkenswaard.