

Gewoon een leuk plaatje. Hij is onvermoeibaar.



Gewoon een leuk plaatje. Hij is onvermoeibaar.
De kast is klaar.

Alle boeken liggen weer op de planken. Omdat we nu meer ruimte hebben is het gemakkelijker zoeken.
Ik krijg de kast niet groter afgebeeld. Hoe dat kan is me een raadsel. Maar als u er een boek gaat zoeken ziet u hem op ware grote.
Wij hebben er twee boekenkasten bij!
Het werd een beetje proppen met de boeken. Gelukkig had de Leo nog wat in kas. We hebben er twee kasten bij.Onze Gert heeft ze samen met Peter van Wonen Welzijn in elkaar gezet. En dat was nog best een klus. Maar ze staan zo stevig als een huis. Er moest wel even geschoven worden met de kasten die er al stonden, dus alle boeken eruit. Dat was een klusje voor Ria en mij. Ze staan er weer in hier en daar nog niet op de goeie plaats maar dat komt wel goed.

Even puzzelen

Overal boeken

Komt goed
En ja hoor ze staan
Wij hebben een huisaapje.

Daar hangt hij, zomaar aan de reling van de tweede etage. Ik dacht eerst dat een kindje hem had vergeten. Maar nee hoor hij wil hier wonen. Hij schijnt geen naam te hebben. Mischien dat iemand een leuke naam voor hem/haar weet.
Weer terug van vakantie.
Ik ben al weer ruim een week terug van een vakantie naar Ierland. We hadden mooi weer met aan het begin af en toe een paar druppels regen en verder veel zon. Veel gezien, veel gelachen (vier meiden bij elkaar dat lukt wel).![]()
Ruig en mooi.

Dit was niet ons hotel maar een voormalig meisjes internaat.
Het wordt heet.
Volgens de berichten wordt het snoei heet.
Dus niets doen en goed drinken.!!!![]()
Hier zit de toekomst

Ze hebben hierbij ook helemaal geen schoenen nodig.
Optisch bedrog

In dit schilderij zitten 10 gezichten verborgen. Wie kan ze vinden?

Hoeveel poten heeft deze olifant?
Geluk
Geluk is niet de afwezigheid van een probleem,
maar het vermogen om er mee om te gaan.

Loesje weet het wel
Liedje van vroeger

OP DE GROTE STILLE HEIDE
Op de groote, stille heide
dwaalt de herder eenzaam rond
wijl de witgewolde kudde
trouw bewaakt wordt door den hond.
En, al dwalend ginds en her,
denkt de herder: "Och, hoe ver,
hoe ver is mijn heide,
hoe ver is mijn heide, mijn heide!"
Op de groote, stille heide
bloeien bloempjes lief en teer
pralend in de zonnestralen
als een bloemhof heinde en veer.
En, tevreên met een karig loon,
roept de herder: "O, hoe schoon,
hoe schoon is mijn heide,
hoe schoon is mijn heide, mijn heide!"
Op de groote, stille heide
rust het al bij maneschijn
als de schaapjes en de bloemen
vredig ingeslapen zijn.
En, terugziende op zijn pad,
juicht de herder: "Welk een schat,
hoe rijk is mijn heide,
hoe rijk is mijn heide, mijn heide!"
Schilder Anton Mauve

Heeft u dat ook weleens?

Het zal u niet ontgaan zijn dat Doris Day is overleden.
Toen ik het hoorde ging er meteen een luikje in mijn hoofd open. Een zonnige zaterdagmiddag. Ik zal zo,n jaar of negen geweest zijn. Mijn grote broer van zestien was met een buurjongen aan een brommer aan het sleutelen. En naast die brommer stond de transistor radio van de buurjongen, waaruit muziek kwam. Een wonder vond ik dat. Een radio die je zo maar mee naar buiten kon nemen. En om de pret compleet te maken zong Doris Day Que Sera Sera. Door zo,n bericht ben je opeens weer op die zonnige dag lang geleden. Een dag waarvan ik me niet bewust was dat ik die nog wist.
Geuren doen dat ook een bepaalde limonade ruikt naar het spul waarmee ik vroeger mijn fiets moest schoon maken. Ik drink die limonade dus nooit.
Heeft u ook een verhaal dat u graag hier geplaatst ziet? Kom gerust langs of doe het in mijn brievenbus.nr.71
Foto,Paulmccartney.com
Loesje
Zomaar een zondagmiddagAlles groeit en bloeit weer
Welkom aan de nieuwe burenEr is de laatste tijd nogal wat verloop geweest in de flat.
Een verhuiswagen werd bij ons een vertrouwd gezicht.
Ik denk dat iedereen nu wel zo'n beetje op de nieuwe stek zit.
Wij heten u hartelijk welkom en hopen dat u zich hier snel thuisvoelt.
afb.bloemen.nl
Achter mekaar zeggehulstacademi.nl
Soifert van Brakel had z'n oigen bai de plaaseleke teneêlvereniging opgeven. Hai docht dat ie dat voordreigen en zo ok wel pittig kon... Alle weke ging ie trouw te rippeteren en hai had 'r bar veul skik in. Maar 'n geboren teneêlspeulder was ie niet, dat hadde are al gauw skôten, al docht ie zelf meskien van wel. Hai miste 'n beetje `n beetje `t gevoel ervoor. Zo plakte hai bevobbeld van 'n bonk tekst alle woorde zômaar an mekaar vast. Soifert stopte niet hier en deer,nei hai rebbelde zômaar deur, 't leek wel 'n sneltroin.
De regisseur hoorde vezelf geloik dat 't deer op die beun niet hillegaar goed ging en wees 'm op z'n grôte fout. En toe sprak Soifert in onvervalst Westfries de historische woorde: "Nôh joôn, ik docht dat ik 't in ìen lap zegge most; ik wist hillegaar niet dat 't in bonkies beten worre most!"
**********************
Uit Westfriese Streekwoorde van Peter Ruitenberg.