© ID/Dieter Telemans

In de Franstalige pers gonst het van geruchten rond Jean-Pascal Labille, de vorige minister van overheidsbedrijven. Dat hij, als revisor en voormalige topman van de socialistische mutualiteiten een big boss van de PS was, dat wisten we al. Maar volgens L'Echo verdiende hij op die post meer dan 400.000 euro per jaar. De PS'er weigert alle vragen daarover te beantwoorden.

Vandaag kondigt Alexander De Croo (Open Vld) aan dat hij niet langer een plafond wil leggen op de toplonen van managers van overheidsbedrijven. Die maatregel werd ingevoerd door zijn voorganger als minister van Overheidsbedrijven, Jean-Pascal Labille. Die PS'er zat als een waakhond van zijn partij in de regering en pakte de overheidsbedrijven behoorlijk stevig aan. 

Zijn belangrijkste maatregel die we onthouden: de lonen van het topmanagement van overheidsbedrijven bevriezen op 290.000 euro per jaar. Maar blijkbaar heeft hij die maatregel niet zo grondig genomen. "Wij stellen vast dat hij nooit een wettelijk kader gegeven heeft aan die maatregel. Dus niets staat ons in de weg om dat te herroepen. Het is gewoon niet zo'n goed idee om dat allemaal vanuit de overheid te willen vastleggen", klinkt het binnen de regering.

Gegniffel bij de regering over Labille

Overigens is er op de regeringsbanken heel wat gegniffel te horen over Labille. Want in L'Echo trekt die een wel heel zwakke verdediging op: "Waarom zou ik over mijn salaris openheid moeten geven als andere dat niet doen? Als men transparantie wil, dan geldt die voor iedereen", laat Labille weten. 

De zakenkrant baseert zich op het loon van Labille in 2012, vlak voor hij minister werd. En toen verdiende hij een pak meer dan de 290.000 euro die hij zelf oplegde aan de overheidsbedrijven. De Luikenaar is kampioen van de bestuursmandaten, met 52 postjes in allerlei raden van bestuur. En die vergoedingen samengeteld brengen hem dus boven de 400.000 euro. 

Bij de socialistische mutualiteiten had hij 13.897 euro bruto per maand, met trimestriële premies van 14.400 euro. In totaal dus 224.364 euro, plus nog wat extra's uit subcomités waar hij in zat maar waarover hij weigert te communiceren. Bij de SRIW, de gewestelijke investeringsmaatschappij van Wallonië, verdiende hij 9.236 euro, plus nog eens 6.000 euro als voorzitter van het audit-cmoité. Bij het sociaal secretariaat HPD verdiende hij 18.909 euro. Bij P&V verzekeringen verdiende hij 144.736 euro. Dat brengt de som op meer dan 400.000 euro, en dan zijn er nog mandaten waarover hij niet communiceert.

Pastoor Wim Seynaeve. © kos.

De Kortrijkse priester Wim Seynaeve (42) heeft zich de woede van zijn parochianen op de hals gehaald. In zijn preek nam hij het op voor de twee priesters uit  Middelkerke en Hooglede die in een storm belandden wegens seksueel misbruik. "Zouden die feiten ook gebeurd zijn zonder het celibaat?"

De Kerk kreeg de voorbije weken rake klappen in West-Vlaanderen. Eerst moest Tom F. (40) zijn benoeming als pastoor in Middelkerke intrekken ­omdat de kustgemeente geen priester wilde die schuldig werd verklaard aan misbruik van een 17-jarige. Ver­volgens zette het bisdom van Brugge pastoor Jeroen C. (50) uit Hooglede op non-actief omdat hij een jongen van 17 zou hebben verkracht toen hij in 2002 nog pastoor was in Menen.

"Er is niets goed te praten. Er is niets te ­verontschuldigen. Er worden door mensen grote en schandelijke fouten begaan. Maar we moeten onze eigen menselijkheid onder ogen zien en de mens nooit laten vallen", zei priester Wim Seynaeve afgelopen weekend in zijn preek in de kerken van Heule en Bissegem.

Wat volgde, was een regelrechte aanval op het celibaat: "Hoeveel mens mag een priester zijn? Met alles wat een mens eigen is, aan verlangen, aan troost, aan geluk, aan lust en lichamelijkheid? Kunnen we verlangen dat een heel stuk menselijkheid aan jonge mannen wordt ontzegd? Zelf ken ik de strijd met mezelf, de moeilijkheid om trouw te blijven, ondanks alles. In ­welke mate is het niet aanstootgevend dat de Latijnse Kerk nog steeds het ­celibaat als verplichting oplegt? Had de man die in Middelkerke pastoor moest worden de vrijheid gekregen zijn seksualiteit te ontwikkelen, had de pastoor van Hooglede de vrijheid ­gekregen zijn lichamelijkheid te ­ontwikkelen, waren de feiten dan ­gebeurd?"

Zijn woorden zetten kwaad bloed. Ook al omdat hij in Bissegem preekte in de aanwezigheid van 34 kinderen van het koor van basisschool Sint-Vincentius.

Mijn opinie

Telkens men het woord "pastoor" uitspreekt in de media volgt er steeds een negatieve connotatie. Het lijkt wel alsof de media enkel het negatieve van de clerus wil belichten. Sommige priesters zien er zelfs een zet in van de loge, de socialisten of goddeloze liberalen.

De clerus heeft aan het begin van de 21e eeuw haar volledig prestige verloren. Vroeger betekende het priesterambt een sociale progressie. Pastoor of Deken, het waren functies met aanzien in een gemeente. Nu moet men zich bijna gaan schamen omdat men een priesterambt bebleed.

Ik meen in eer en geweten dat de clerus veel meer goed dan slecht heeft gedaan. Vele priesters en kloosterlingen hebben hun leven gegeven voor de gemeenschap. In Afrika bij voorbeeld zijn de bejaarde Zusters, Broeders, Paters en Pastoors de laatste hoop van vele inwoners. Velen verdienen een standbeeld.

De excessen van enkelingen wordt in de media uitgesmeerd alsof het de regel is bij de clerus. Zelfs het zoeken naar antwoorden voor dit afwijkend gedrag wordt als aanvallend beschouwd. Ik begrijp dat sommigen de oorzaak van afwijkend gedrag bij het celibaat zoeken. Het celibaat is totaal onnatuurlijk. Een man is niet geschapen om celibatair door het leven te gaan. Ik ben ervan overtuigd dat men met een normale hormonenwerking onmogelijk kan overleven al celibatair. En natuurlijk dat sommige priesters of paters op zoek gaan naar oplossingen.

Er zijn gekende verhalen, zoals directeur Mornie van het Dendermondse Sint-Vincentius, die zich door Zuster Gabriël liet brengen in de buurt van bordelen. Zuster Gabriël had dit ontdekt en moest dit geheim nadien (wellicht) met haar leven bekopen. Of er zijn de talrijke verhalen van pastoors of paters die zich uiteindelijk aan kinderen vergrijpen. 

Natuurlijk dat we dat allemaal niet mogen goedkeuren. Maar het celibaat kan het wel deels verklaren.

Van Overtveldt (N-VA) wil Zilverfonds laten uitdoven

17/11

België heeft op Denemarken na de hoogste loonkosten in de Europese Unie. Dat blijkt uit een studie van het Duitse Institut für Makroökonomie und Konjunkturforschung (IMK). Die instelling is verbonden aan de onderzoeksinstelling van de Duitse vakbonden, de Hans Böckler Stiftung.

De cijfers hebben betrekking op het jaar 2013. De gemiddeld loonkost in de private sector lag in België toen op 41,2 euro per uur. In Denemarken was dan 41,4 euro en in Zweden 41 euro. De nummer vier, Frankrijk, volgt op ruime afstand, met een loonkost van 34,9 euro per uur. Het gemiddelde voor de Europese Unie ligt op amper 23,9 euro.

Ook in 2012 stond ons land al op de tweede plaats, met een gemiddelde loonkost van 40,4 euro per uur. Zorgwekkend is dat we in de industrie het duurste land van de EU zijn geworden, met een loonkost van 42,7 euro per uur. In de dienstensector moet België enkel Denemarken laten voorgaan.

IMK maakt de vergelijking al meerdere jaren. De berekening gebeurt op basis van Eurostat-gegevens.

Mijn opinie

Pas maar op met deze statistieken, want het is nog niet getoetst aan de "Factchecker" van De Zevende Dag en die zullen het weeral totaal anders zien. Zij prutsen dan wat aan de statistieken en ja hoor België wordt ineens het goedkoopste van de EU! Telkens weer opnieuw krijgen we zondag de grootste onzin te zien op de VRT. Vorige week werd de stelling onderuit gehaald dat we op alle gebieden voor de belastingen bij de top 5 staan van de hele wereld! Natuurlijk niet volgens de VRT en zeker niet op het gebied van de vermogensbelasting. Daarbij haalden ze een ganse trukkendoos boven om toch maar aan te tonen dat er écht nog veel marge was voor andere belastingen...

Wie slikt dat allemaal? Ik vrees vele mensen, want ze brengen het zo semi-professioneel en zonder enig weerwoord dat het wel juist moet zijn.

Statistieken kunnen steeds op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Bij de VRT en in De Zevende Dag kiest men altijd voor de progressieve interpretatie. Triestig... 

'Politiek correct wegkijken als godsdienstvrijheid dreigt te botsen met vrouwenrechten'

'Feministes die in de vorige eeuw gestreden hebben voor vestimentaire en seksuele vrijheid, verdrinken nu in het bad van de collectieve zelfverloochening. Ruimdenkendheid stopt als het dreigt te vloeken met de archaïsche waarden van de islam', Jean-Marie Dedecker viert Vrouwendag in het Schaduwparlement.

© Belga

Overal in de wereld wordt op 8 maart de Internationale Dag van de Vrouw gevierd. Onze suffragettes hebben er 11 november nog aan toegevoegd als bisnummer: de Nationale Vrouwendag. Het kalenderverdriet voor WO I wordt dan altijd samen herdacht met de kalendervreugde van de Nationale Vrouwendag. Niet omdat het op die dag Wapenstilstand is tussen de seksen, maar omdat de Franse super feministe Simone de Beauvoir in 1972 op die bewuste dag een gaatje in haar kalender vond om onze Dolle Mina 's hier te lande een riem onder het revolutionaire hart te komen steken. Simone had beter een andere dag uitgekozen. De belangstelling voor de feestdag van haar volgelingen wordt telkenjare mediatiek overstemd door het sluitingsfeest van de Boekenbeurs en de herdenking van de Eerste Wereldoorlog.

'Alimentatiefonds is pleister op houten been'

Dit jaar verdiende echter speciale aandacht naast het feit dat het vrouwenoverlegcomité wel een punt had door het armoedepeil aan te klagen bij het vrouwelijke deel van de bevolking. Het armoederisico bij eenoudergezinnen is 34 procent. Dat is echter niet zozeer door de regeringsmaatregelen, maar door ons gewijzigd maatschappelijk systeem. De armoedegrens voor een gezin met twee kinderen ligt op 2.044 euro per maand (de fiscus legt daarop zelfs een marginale belasting van 40 procent). Als de koek bij echtscheiding verdeeld wordt, wordt de man financieel gecastreerd en wordt het ganse gezin tot de bedelstaf veroordeeld. Bezint voor je begint want scheiden doet lijden. In een samenleving waar er evenveel gescheiden als getrouwd wordt, is het alimentatiefonds maar een pleister op een houten been.

'Mannen blijken voor IQ te vallen, meer dan voor wulpse kenmerken'

Er zijn echter twee historische gebeurtenissen die op de Nationale vrouwendag meer aandacht hadden verdiend. Het is exact een eeuw geleden dat de Amerikaanse Mary Phelps Jones een patent aanvroeg voor een beha met schouderbandjes, de bevrijding voor de vrouw van het knellende korset en van het zandloperfiguurtje. Precies honderd jaar later pakt een Vlaams weekblad uit met de "dag van de decolleté" en publiceert, paradoxaal genoeg, de Universiteit van Utrecht een wereldschokkende studie dat mannen in de eerste plaats vallen voor het IQ en de mooie ogen van de vrouwen dan voor andere meer wulpse natuurlijke kenmerken. Gedaan met de billen- en borstenman. De intelligente "ogenman" is nu de hype. Zelfs een B-cup volstaat volgens de Utrechtse bollebozen om aan zijn sensuele behoeften te voldoen.

De dictatuur van de cupmaat van A tot F werd pas later geïntroduceerd door de Warner Brothers Corset Company in 1935, en sedert de siliconenrage wordt de cupmaat uitgedrukt met de andere helft van het alfabet. Het kan verkeren. Alhoewel, omgekeerd weet ik het niet zo zeker. Als ik het blonde leger voetbalvrouwen zie, met botox opgepompte praalgraven op stiletto's, dan heb ik de indruk dat ze eerder vallen voor de portefeuille van hun sjotter dan voor zijn IQ. Vele voetballers hebben zelfs het alfabet op hun armen getatoeëerd om de naam van hun laatste verovering te kunnen spellen. Lingeriegesprekken met een hoog testosterongehalte hebben altijd succes in het sportmilieu. Geld en macht zijn het beste afrodisiacum. Het maakt zelfs lelijke mensen mooi. Maar dit terzijde.

'Ruimdenkendheid stopt als het dreigt te vloeken met archaïsche waarden van de islam'

Het is ook een eeuw geleden,( 04/06/1913), dat de Britse suffragette Emily Davison op de Epsom Derby, met twee feministische strijdvlaggen in de hand, voor het renpaard van Koning George V sprong. Ze werd vertrappeld en haar martelaarschap voor het vrouwenstemrecht kostte haar het leven. Dankzij hun heldhaftigheid in WO I kregen de Britse vrouwen met de wapenstilstand eindelijk hun suffrage (stemrecht) in 1918. Het zou nog tot 1948 duren vooraleer dit ook hier te lande gebeurde, merkwaardig genoeg onder druk van de Christelijke Volkspartij. Socialisten waren toen tegen omdat ze vreesden dat de huisvrouwen, onder druk van de kerk, katholiek zouden stemmen. Het was niet de laatste keer dat diegenen die zich sociaal en progressief noemen de emancipatorische klok terug draaiden. Vandaag kijken ze ook politiek correct weg als de godsdienstvrijheid dreigt te botsen met de vrouwenrechten.

Onze feministes, dolle mina 's en voorvechters van de vrouwenbeweging, die in de vorige eeuw succesrijk gestreden hebben voor vestimentaire en seksuele vrijheid, verdrinken nu in het bad van de collectieve zelfverloochening als het bijvoorbeeld gaat over het religieuze conservatisme van de allochtoon. De ruimdenkendheid van de witte progressieve tantes van ideologisch bouwjaar '68 die gevochten hebben tegen de dwingelandij van paters en nonnen, die baas in eigen buik wilden zijn en zelfs de beha een belemmering van hun borsten vonden, houdt nu blijkbaar op wanneer ze dreigt te vloeken met de archaïsche waarden van de islam. Politieke zieltjeswinst ter linker- of ter rechterzijde is niet zelden belangrijker dan ideologische rechtlijnigheid en rechtvaardigheid.

'Verongelijkste kneuterigheid'

Moderne feministen zijn minder strijdbaar. Het zijn eerder adepten van George Brassens " mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente". Hun kaakslagfeminisme heeft een hoge graad van verongelijkte kneuterigheid gekregen. Twee volksvertegenwoordig(st)ers van de CD&V willen nu bij wet het woord "geneesheer" uit de Dikke Van Dale schrappen en vervangen door het gender neutrale "arts". Of het woord vroedvrouw ook een vroedman aan haar zijde krijgt, of Zwarte Piet een Zwarte Miet, hebben ze niet gezegd.

Eén van de twee heb ik vorige week in het heetst van een politiek debat aan de Antwerpse Unief "mijn zoetje" genoemd. Vroeger een compliment maar nu blijkbaar een seksistisch scheldwoord. In een week dat het Hollaback-filmpje over een vrouw die 10 uur lang door New York flaneerde evenveel selectieve verontwaardiging als afkeer uitlokte, werd ik net niet gelyncht. Ik hou van kunst op hoge hakken en kom uit een tijd dat een gezonde bouwvakker om de twee minuten nog aan seks mocht denken en dat onze wulpse deernen nog in minirok en decolleté met gerust gemoed voorbij een bouwwerf konden paraderen. Dat ontlokte hoogstens een sporadisch fluitconcert en streelde meestal even sterk het ego van de gelegenheidsmannequin als dat het de testosteronspiegel van de mannen deed dalen.

'Op weg naar Brave New World'

God heeft de man hersens en een penis gegeven, maar niet genoeg bloed om die twee tegelijk te doen werken, zei wijlen Robin Williams ooit.

Het denigrerend gesis en straatgedrag van allochtone macho's, pauwen met een grote staart en een korte lont, opgevoed in een religiebesef dat de taak van een vrouw zich beperkt tot zoontjesfabriek, heeft de tolerantieklok doen terugdraaien. Door politieke correctheid en overgevoeligheid worden we nu meegezogen in een allesoverheersende discriminatievrees. De vrouw mag niet meer denken "all right girl, je bent nog aantrekkelijk" en "ogenmannen" moeten hun coquetterie nu fluiten op de tonen van Willem Vermandere of ze riskeren een jaar cel en 6.000 euro boete, dankzij de doorgeschoten seksismewet van Madame Non. Het zoveelste opstapje naar Brave New World.

Elf november heb ik gevierd aan de rand van de boksring in Zwevezele. Wereldkampioene Delphine Persoon gaf er boksles voor mannelijke pugilisten in de hardste en virielste sport die er bestaat. Voor mij de (sport)vrouw van 't jaar. Ik heb gefloten!

N-VA zet deur op een kier voor vermogenswinstbelasting

N-VA sluit een vermogenswinstbelasting niet uit. De invoering ervan kan worden onderzocht, niet in het kader van een saneringsoperatie, maar wel in het kader van een tax shift waarbij de lasten op arbeid en de loonlasten worden verlaagd. Dat zei Kamerfractieleider Hendrik Vuye in de Kamer.

Hendrik Vuye © Belga

Hij benadrukte wel dat zijn partij in dat geval eigen sociaaleconomische punten op tafel zal leggen, want dat een invoering zou neerkomen op het 'openbreken van het regeerakkoord'.

Niet in regeerakkoord

Johan Van Overtveldt © BELGA

Minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA) kreeg tijdens het wekelijkse vragenuurtje verschillende vragen over het standpunt van de regering over de invoering van een vermogenswinstbelasting. Die staat niet in het regeerakkoord, al blijft CD&V er de laatste weken regelmatig op terugkomen. Ook minister van Begroting Hervé Jamar (MR) leek in eerste instantie bereid tot een discussie over het dossier. Peter Vanvelthoven (SP.A), Stéphane Crusnière (PS) en Hendrik Vuye (N-VA) wilden daarom van de minister weten wat het standpunt van de regering is.

Van Overtveldt verwees naar het regeerakkoord waarin staat dat een verdere tax shift moet worden onderzocht en dat wat daarbij aan de orde zal zijn en wanneer, onderwerp zal zijn van discussie binnen de regering. Nadien luidde het dat in het kader van een tax shift om de lasten op arbeid te verlagen, heel wat kan worden besproken. Een vermogenwinstbelasting is daarbij theoretisch één van de mogelijkheden, aldus de minister.

Geen 'tax lift'

Voor fractieleider Vuye is het een zaak die kan worden besproken en onderzocht. 'Niet in het kader van een saneringsoperatie als bijkomende belasting om een put te vullen, maar wel in het kader van rechtvaardige belastingen (...) Wie kan tegen dat principe zijn?', aldus Vuye, die de SP.A voor de voeten wierp dat zij zo'n vermogenwinstbelasting zien in het kader van een 'tax lift', en geen 'tax shift'.

Vuye stelde wel meteen een reeks voorwaarden. Zo mag de middenklasse er niet voor betalen, moet rekening worden gehouden met de minwaarden en pleit N-VA voor een vrijstelling van de kleine spaarder. Ook liet hij horen dat zijn partij ook sociaaleconomische zaken op tafel zal leggen, omdat een invoering zou neerkomen op het openbreken van het regeerakkoord.

'Wij breken niets open, wij voeren het regeerakkoord uit'

Patrick Dewael (Open VLD)

Reacties

Open VLD-fractieleider Patrick Dewael stelde in een reactie dat het regeerakkoord verwijst naar een fiscale hervorming, die verder moet worden ingevuld binnen de regering. 'Wij breken niets open, wij voeren het regeerakkoord uit', aldus Dewael. 'Alles kan worden onderzocht, ik hou me aan het regeerakkoord', citeerde hij N-VA-voorzitter Bart De Wever na de uitspraken van minister van Volksgezondheid Maggie De Block over een beperkt gereguleerd gebruik van cannabis.

Zijn SP.A-collega Karin Temmerman is 'tevreden' dat N-VA 'eindelijk inziet dat er een breed maatschappelijk draagvlak bestaat om een belasting op vermogenswinsten te realiseren'. Ze herinnert eraan dat haar partij daar al lang een voorstel voor heeft ingediend en bereid is mee te werken, maar vraagt zich af hoe de meerderheid het gaat realiseren.

Voor de groene fractieleider Kristof Calvo is de meerderheid er een boeltje van aan het maken. 'De fiscale shift moet niet onderzocht worden, maar gewoon uitgevoerd worden', vindt Calvo. Hij roept CD&V ook op kleur te bekennen. 'Dit weekend wou vicepremier Kris Peeters nog een tax shift, maar vrijdag in de kern over de begroting heeft hij er wel met geen woord over gerept'.

Geen wisselmeerderheid

Eerder deze week hadden Groen en SP.A aan CD&V aangeboden om via een wisselmeerderheid de vermogenswinstbelasting in het federale parlement goed te keuren, maar de Vlaamse christendemocraten paste daarvoor. (Belga/KVDA)

Kris Peeters ijvert voor de invoering van een vermogenswinstbelasting. © belga.

Een meerwaardebelasting op aandelen kan de overheid gemiddeld twee miljard euro per jaar opbrengen, zo heeft onderzoeksinstituut HIVA van de KU Leuven berekend. Dat bericht De Morgen vandaag.

Het is een cijfer dat kan tellen: een meerwaardebelasting op aandelen zou de overheid gemiddeld 2 miljard euro per jaar opbrengen. Dat berekende HIVA op basis van wat zo'n belasting in het buitenland opbrengt, uitgaand van een belastingvoet van 25 procent.

"Voor 2013 zou de opbrengst zelfs neerkomen op 5,2 miljard euro, maar dat geeft een vertekend beeld omdat dat een uitzonderlijk beursjaar was", zegt hoofdonderzoeker Jozef Pacolet in de krant. "Er zijn ook jaren dat het niets zou opbrengen, zoals in 2008 en 2010, toen de beurzen het heel slecht deden. Maar op langere termijn is er een aanzienlijke opbrengst. De meerwaardebelasting zou vooral hogere inkomens treffen. Rechtstreeks beleggen in aandelen is maar weggelegd voor 15 procent van de Belgen."

Mijn opinie:

Het is typisch voor onze politieke leiders dat ze telkens van het ene uiterste in het andere vervallen. Deze week kon Marc Coucke meer dan 1 miljard euro (!) opstrijken zonder één euro belasting op zijn winst uit aandelen. Dat is misschien toch wat teveel van het goede. Maar dan komen wetenschappers en politici af met ineens een heffingsvoet van 25%!!! Men slingert van het ene uiterste naar het andere. Een middenweg kent men in dit land blijkbaar niet.

Hetzelfde verhaal overigens bij de roerende voorheffing op dividenden. Vele brave oude mensen hebben hun zuurverdiende centen in aandelen en obligaties gestoken. Velen verloren al aan de bankencrisis of ACW-beleggingen, maar dat is voor onze regering nog niet voldoende. Men heeft de roerende voorheffing ineens opgetrokken van 10% naar 25%!!! Ook dat is niet meer serieus. Maar natuurlijk deze oude mensen zijn geen oproerkraaiers die in Brussel de straten komen onveilig maken. Dus dat zijn ideale slachtoffers voor onze verspilzieke politici.

Breedste schouders

CD&V-vicepremier Kris Peeters blijft intussen ijveren voor de invoering van een vermogenswinstbelasting. Technisch gezien is een vermogenswinstbelasting niet hetzelfde als een meerwaardebelasting op aandelen. In het eerste geval wordt er gekeken naar het totale vermogen - ook bijvoorbeeld vastgoed of kunst - waarop een fictieve interestvoet wordt geheven. In het tweede geval kijkt men naar de reële winst op aandelen. Maar welke vorm de vermogenswinstbelasting van Peeters moet aannemen, laat hij in het midden.

De christendemocraten verwijzen naar het regeerakkoord, waar in verschillende passages staat dat "de breedste schouders de zwaarste lasten moeten dragen" en dat er een verschuiving naar belastingen "op andere inkomsten dan uit arbeid" moet komen. De andere coalitiepartners wijzen elke vorm van nieuwe belastingen echter resoluut af.

Mijn opinie:

Ik vind het zeer eigenaardig dat een oud-Unizo kopman opkomt voor de "linkse" vermogensbelasting, alsof we in dit land nog niet genoeg betalen. Ik heb op internet erover gelezen en blijkbaar gaat men uit van het volgende principe:

1. Mijn gaat de mensen hun TOTALE vermogen in kaart brengen.

Dus zowel onroerende goederen als roerende goeden (en ook bv kunst of juwelen!!!)

2. Dan gaat men uit dat dit vermogen 4% interest per jaar genereert!!! Mensen die de dag van vandaag hun geld op de bank hebben staan, weten dat ze amper 2% interest kunnen krijgen...

3. Dan gaat men op basis van deze fictieve interest, maar liefst 30% belastingen heffen!!!

Concreet betekent dit dat elke "rijke" jaarlijks 1,2% belasting betaalt op zijn vermogen!!!

Een voorbeeld: Een "rijke" man die in een villa woont en een appartement aan zee heeft, wiens vermogen geschat wordt op 1 miljoen euro, zal dan elk jaar 12.000 euro vermogensbelasting betalen!!! Indien deze rijke man, bv een gepensioneerd manager een pensioen heeft van 2.500 euro, zal die plots zijn inkomen gehalveerd zien naar ca 1.300 euro!!!

En zo zal deze "rijke" man plots hetzelfde inkomen hebben als zijn werkvrouw die elke maand ca 1.300 euro heeft.

Zoiets heet natuurlijk communisme. Of je nu hard gewerkt hebt of niet, iedereen krijgt ongeveer hetzelfde.

"Rijken" worden Joden van de 21e eeuw

Rijk zijn is relatief. Voor een arme Afrikaan is bijna iedere Europeaan rijk. En voor de meeste Europeanen zijn euromiljonairs rijk. Maar voor een euromiljardair zijn mensen met één miljoen euro "middenklasse".

Wie bepaalt dus wat rijk is? Wat is billijk en wat is woeker?

Eén ding is zeker: Het jargon van PVDA is via GROEN! en ABVV en SPA nu ook in onze regering terecht gekomen.

De "rijken" aanpakken om de crisis te betalen is geen probleem. Rijken zijn immers geen minderheidsgroep zoals migranten of Joden. De "rijken" zijn de laatste groep die een samenleving kan aanpakken zonder internationaal met de vinger te worden gewezen. De knettergekke Afrikaanse leider Mugabe kon zonder problemen de rijke boeren hun grond afpakken in Zimbabwe. Indien het Joden waren geweest, de wereld was te klein geweest. En eigenlijk geldt hetzelfde in West-Europa. De Franse president Hollande kon zonder problemen zijn torenhoge "rijkentaks" van 75% invoeren, zonder dat de bevolking in opstand kwam. En toen Gerard Depardieu misnoegd Frankrijk verliet, kon hij op geen medelijden van de Fransen rekenen.

Hetzelfde geldt in België. Men kan zonder problemen alle euromiljonairs uitmelken zonder dat er een haan naar kraait. Het is maar de vraag of het NVA alleen aan de druk zal kunnen weerstaan. De VLD heeft zich in het verleden al zo "links" opgesteld, dat we daar niet meer op kunnen vertrouwen. Op middellange termijn vrees ik dat dit land wel degelijk zo'n "rijkentaks" zal invoeren en zo zal de belastingdruk opnieuw stijgen naar het hoogste van de hele wereld. In zo'n maatschappij wil ik echter niet blijven wonen. Net als vele geschoolde Vlamingen zal ik mijn geluk dan elders gaan beproeven.