Bewerkt door: Stefan Grommen
4/12/13 - 18u27  Bron: Belga Onder meer Bjorn Rzöska van Groen voelde minister Lieten aan de tand. © belga.

Electrawinds Vlaams minister van Overheidsinvesteringen Ingrid Lieten heeft vandaag in het Vlaams Parlement tekst en uitleg gegeven bij het Vlaamse overheidsgeld dat via verschillende kanalen naar Electrawinds is gevloeid. De oppositiepartijen stelden zich onder meer vragen bij de omvang van die bedragen en het gebrek aan overheidsinspraak dat tegenover die financiering stond.

Lieten wilde het actualiteitsdebat over Electrawinds beginnen met een uitgebreide opsomming van alle middelen die vanuit de Vlaamse overheid naar het noodlijdende Oostendse groenestroombedrijf vloeiden, gaande van subsidies tot investeringen via overheidsvehikels zoals PMV. Zo investeerde PMV in 2009 15 miljoen en verstrekte het in 2011 een achtergestelde lening van 10 miljoen euro. De minister mocht haar uiteenzetting echter niet afmaken van het parlement. De oppositiepartijen wilden vooral eerst zelf vragen stellen.

"Hoe komt het dat één bedrijf 100 miljoen aan Vlaamse overheidsmiddelen krijgt? En hoe zat het met de controle op de besteding van die middelen?", vroeg Bjorn Rzöska (Groen) zich af. "Hoe komt het dat Vlaanderen zoveel heeft geïnvesteerd en toch zo weinig te vertellen had binnen Electrawinds?", aldus Bart Tommelein (Open Vld). Ivan Sabbe (LDD) hekelde dan weer de "oversubsidiëring" van Electrawinds. Hij verwees ook naar de rol en verantwoordelijkheid van gewezen Electrawinds-voorzitter Johan Vande Lanotte.

"Onafhankelijkheid maar schijn"
Groen drong aan op hoorzitting, Vlaams Belang op een onderzoekscommissie om het dossier uit te klaren. Het Vlaams Belang stelt zich onder meer vragen bij de rol van PMV in het Electrawinds-verhaal. Zo is de raad van bestuur politiek samengesteld en zetelen onder meer de kabinetschefs van de minister-president en minister Lieten in die raad van bestuur.

Lieten antwoordde dat PMV in volle autonomie beslist over investeringsdossiers en dat zij als minister daar niet in tussenkomt. Volgens Vlaams Belang-parlementslid Joris Van Hauthem is er echter "een groot verschil tussen de theorie en praktijk" en is de onafhankelijkheid van de raad van bestuur maar schijn. Hij riep de regering op de kabinetschefs uit de raad van bestuur weg te halen. Minister Lieten noemde die uitspraken "verwerpelijk".

Door: Tom Windey
3/12/13 - 22u02  Bron: Belga

Johan Vande Lanotte, hier op de persconferentie van de federale regering eerder vandaag. © belga.

Wat is er toch aan de hand met Johan Vande Lanotte en Electrawinds? Gisterenavond een zielig spectakel op Terzake. Mocht Vande Lanotte gekund hebben hij had Kathleen Cools doodgebliksemd. Maar mijn hoed af voor Cools! Zij toonde lef en volharding en dat tegenover iemand als Vande Lanotte.

Wij Vlamingen hebben recht om te weten wat er met onze centen gebeurt. Bijna 100 miljoen euro van overheidsorganisaties verdween in de put van Electrawinds! Volgens Vande Lanotte gaan wij Vlamingen daar niets van voelen aangezien het over geld uit winsten gaat van deze investeringsmaatschappijen. Maar deze maatschappijen zijn eigendom van de bevolking. Een verlies blijft een verlies.

En wat mij nog meer intrigeert is hoe het komt dat zo'n jong bedrijfje met zoveel geld aan de haal is kunnen gaan van deze overheidsmaatschappijen. Er werkten amper een paar honderd mensen en toch vloeiden miljoenen naar deze firma. Op Terzake maakte men een vergelijk met Belgische autobouwers die duizenden mensen tewerkstellen en die maar een fractie hiervan ontvingen.

En hoe komt het dat een jurist, professor publiek recht aan het hoofd komt van een technologiebedrijf? Op welke basis wordt men geselecteerd? Op basis van zijn capaciteiten als manager of wegens zijn contacten bij de overheid? Vande Lanotte werd kwaad, zeer kwaad als men het over belangenvermenging had, maar het is toch overduidelijk dat hij aan het hoofd is gekomen wegens zijn politieke connecties. Want nergens zijn zijn managercapaciteiten gekend!

En hoe zit het met zijn verloning? Waarom zo'n duistere managementvennootschap met een zetel in Zeebrugge? Niemand die het mag weten. Ik ben eens benieuwd hoeveel geld van die 95 miljoen euro bij hem terecht is gekomen via zijn duistere managementsvennootschap. Hebben wij als Vlaming geen recht om dat te weten misschien? Misschien heeft hij wel miljoenen euro's geïncasseerd terwijl het bedrijf virtueel failliet was?

Bon, Vande Lanotte is boos en gaat nu naar de rechtbank stappen. Ik ben eens benieuwd wat de rechters geen beslissen? Als je weet hoe de rechtbanken worden samengesteld, kan men alle kanten op. Want de scheiding der machten is in dit land meer theorie dan praktijk. En dat weet de professor Publiek Recht ook wel.

UPDATE Minister van Economie Johan Vande Lanotte dreigt met gerechtelijke stappen tegen mensen die insinuaties blijven verspreiden over belangenvermenging rondom het noodlijdende Electrawinds. "We gaan naar verkiezingen en men wil een schandaalsfeer rond mij creëren", zo verklaarde een geëmotioneerde sp.a-vicepremier deze avond in het vrt-programma 'Terzake'.

Vande Lanotte heeft schoon genoeg van de insinuaties over zijn rol bij het Oostendse groenestroombedrijf Electrawinds. Dat bedrijf gaat nu door zwaar weer en besloot gisteren op het nippertje om de handdoek niet in de ring te gooien.

"Alle insinuaties moeten stoppen. Men is bezig met modder te gooien. De mensen die bewust dingen zeggen die niet waar zijn, ga ik voor het gerecht brengen. Ik ben dat beu. Ik ben blijkbaar iets te populair en ik loop in de weg in West-Vlaanderen, maar ik blijf dit niet ondergaan", zei Vande Lanotte, die aankondigde dat hij de zaken bekijkt met zijn advocaten.

"Ik keurde geen euro subsidie goed"
Vande Lanotte was van 2007 tot 2010 voorzitter van Electrawinds, een groenestroombedrijf dat op forse steun van de overheid kon rekenen, maar nu op de rand van de afgrond balanceert. De sp.a-vicepremier ontkende in 'Terzake' nogmaals elke vorm van belangenvermenging. Als minister keurde hij naar eigen zeggen "geen enkele euro subsidie" goed en ook aantijgingen over het bezit van aandelen of opties kloppen niet, zo beklemtoonde hij.

Vande Lanotte stelde voorts dat Electrawinds "niet groot geworden is dankzij overheidsgeld". Volgens het sp.a-boegbeeld investeerde de privésector meer dan 105 miljoen euro en hebben openbare investeringsfondsen er zo'n 95 miljoen euro ingepompt. Hij wees erop dat de belastingbetaler niet rechtstreeks voor het verlies opdraait indien die specifieke investeringen niet zouden lonen.

Vande Lanotte verdedigde zich ook tegen kritiek dat hij als voorzitter de moeilijkheden bij het bedrijf had moeten zien aankomen. Hij merkte op dat private investeerders na zijn vertrek nog 70 miljoen euro in het bedrijf hebben gepompt. "Zo slecht kan ik het dan niet niet achtergelaten hebben." De minister wijst erop dat verscheidene energiebedrijven momenteel in moeilijke papieren zitten. Hij dicht de problemen ook toe aan aandeelhouders die niet op dezelfde golflengte zitten.

"Onsmakelijk en onheus"
De emotionele reactie van de minster was er gekomen nadat 'Terzake'-anker Kathleen Cools opmerkte dat Van Lanottes kinderen bij Electrawinds werken - en daarmee op belangenvermenging leek aan te sturen. Hij repliceerde ontstemd dat hij slechts één dochter heeft die bij dat bedrijf aan de slag is, en dat die daar al werkte nog voor hij iets met Electrawinds te maken had. "Het is onsmakelijk en zeer onheus dat u dat zegt", wierp Vande Lanotte op. "Ze heeft daar op eigen kracht gesolliciteerd en werkte daar al voordat ik er iemand kende of ook maar iets met dat bedrijf te maken had."

Het volledige fragment kunt u hier bekijken.

Vande Lanotte opent aanval op Jean-Marie Dedecker

Sp.a-vicepremier Johan Vande Lanotte is het beu dat hij in het Electrawinds-dossier telkens weer met de vinger wordt gewezen. "Ik sla terug en stap naar de rechtbank wegens laster en eerroof." Zonder namen te noemen wijst Johan Vande Lanotte duidelijk met een beschuldigende vinger naar LDD-boegbeeld Jean-Marie Dedecker. Die voelt zich alvast niet aangesproken. "Eindelijk! Een reactie van Johan."

Wie wil Johan Vande Lanotte voor de rechtbank dagen? Daarover lost hij voorlopig niets. "Mijn advocaten en ik willen eerst zeker zijn van onze zaak", legt de sp.a'er uit. "Maar het staat vast dat er de voorbije maanden heel wat brieven zijn rondgegaan met onterechte beschuldigingen."

Op die manier verwijst de vicepremier duidelijk naar Jean-Marie Dedecker (LDD). Dedecker richtte de voorbije maanden vier open brieven aan Vande Lanotte, waarin hij de vicepremier beschuldigt van "jarenlange hand- en spandiensten" voor Electrawinds.

"Of ik mij aangesproken voel? Dat kan moeilijk anders", zegt Dedecker, die het gesprek in Terzake live bekeek. "Ik vond het amusant. Maar ik ben vooral blij dat Vande Lanotte eindelijk reageert. Het dossier van Electrawinds is een drama en hij staat mee aan de wieg."

Dedecker is naar eigen zeggen niet bang om naar de rechtbank te gaan. "Ik kan op mijn beide oren slapen. Ik daag iedereen uit om mijn beschuldigingen te weerleggen. Zo heb ik bewijzen dat Vande Lanotte samen met Electrawinds de bvba Rising Sun heeft opgericht. Of dat hij aandelen heeft in Groenkracht cvba, dat participeert in Electrawinds."

Ook Wouter de Vriendt (Groen) uitte de voorbije dagen zware kritiek op zijn streekgenoot. "Ik voel mij niet aangesproken, maar vraag gerust aan Vande Lanotte. Die mag zo hard gaan als hij wil, maar ik blijf bij mijn kritiek. Het is nu eenmaal niet raadzaam om als actief politicus zo nauw betrokken te zijn bij een privébedrijf. Zeker als dat staatssteun krijgt. Het is trouwens makkelijk om zomaar in het rond te schieten."

Belfius
Volgens Vande Lanotte slaat de kritiek dat hij zijn macht heeft gebruikt om overheidsgeld naar Electrawinds te sluizen, nergens op. In een persbericht dat gelijk met de Terzake-uitzending werd uitgestuurd, maakt hij de berekening dat de privésector net iets meer geïnvesteerd heeft in het bedrijf dan de publieke sector. In zijn berekeningen neemt hij wel niet de investeringen op die de bank Belfius in Electrawinds deed.

"Belfius is noodgedwongen bij de federale overheid terechtgekomen maar functioneert nog steeds als een normale commerciële bank en niet als een investeringsvehikel van de federale overheid. Alle huizen die onder hypotheek staan bij Belfius, zijn toch ook niet plots door 'de overheid' gefinancierd?", klinkt het wat cynisch in het persbersbericht.

En of het normaal is dat publieke fondsen investeren in een privaat bedrijf als Electrawinds? "Investeerders investeren omdat ze denken er winst mee te kunnen maken. Bij iedere investering hoort een ook bepaald risico. Elke investeerder meet dit risico af aan de potentiële opbrengsten. Dat is ook hier gebeurd. Als Belgische, Franse, Duitse en Amerikaanse privébeleggingsfondsen beslissen meer dan 100 miljoen te investeren omdat ze het een aantrekkelijk project vinden, is het niet onlogisch dat ook overheidsfondsen dat doen", verklaart de vicepremier.

Wat een gezever zeg vandaag op televisie. Eén of andere belangengroep of partij heeft aan de media gelekt dat Koning Filip al 11 gratieverzoeken heeft ingewilligd dit jaar. Meteen sprongen Theo Vrancken van NVA en anderen erop dat dit gratierecht moet worden afgeschaft. Zonder enige specifieke dossierkennis werd geopperd dat het ging over verkeersmisdrijven. Er werd de indruk gewekt dat de Koning op eigen houtje verkeersagressors en doodrijders heeft gratie verleend. Nadien bleek daar niets van aan. Het ging bv over jeugdzondenaars die omwille van sociale redenen gratie werd verleend. En wat meer is, de Koning heeft helemaal geen autonoom beslissingsrecht. Neen, de koning ondertekent dossiers die door Justitie werden voorbereid.

Het was een zielig schouwspel, al die politici die nog eens wilden scoren met een gemakkelijk item en een voor de hand liggend slachtoffer: De Koning. Nu ben ik zelf geen groot fan van de dynastie, maar het koudweg afmaken van ons staatshoofd kan ik toch ook niet ondersteunen.

Men zou beter wat meer aandacht besteden aan het dossier van Electrawinds. Dit piepjonge bedrijf kreeg maar liefst 13 miljoen euro van ons geld. En via duistere managementvennootschappen participeerde niemand minder dan Johan Vande Lanotte in dit bedrijf. Ik zou graag eens weten wat hij met al het geld heeft gedaan. Had hij weet van de nakende problemen en heeft hij de schaapjes op het droge? Geen enkele journalist die de naam Vande Lanotte durft uitspreken. En dat vind ik een schande.

Toen Dexia in de problemen kwam, wezen velen met een beschuldigende vinger naar bestuurslid Jean-Luc Dehaene, maar nu NIEMAND die naar Vande Lanotte wijst! Die man moet toch veel macht hebben in de media.

ma 02/12/2013 Belga "Gratie verlenen is een achterhaalde praktijk." Dat is de reactie van Theo Francken (N-VA) en Guido De Padt (Open VLD) op het nieuws dat koning Filip sinds zijn aantreden al 11 keer gratie heeft verleend aan veroordeelden. Verenigingen van verkeersslachtoffers en het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid (BIVV) hebben het over "een negatief signaal". De koning zou vooral verkeersovertreders gratie verleend hebben.

Francken en De Padt dienden eerder al voorstellen in om het gratierecht van de koning af te schaffen. Francken vindt dat het gaat om een praktijk "uit de middeleeuwen of van de Romeinse kiezers die beslissen door hun duim naar boven of beneden te houden". Bovendien, zegt Francken, is het gratierecht een prerogatief van de rechtbank en druist het in tegen internationale rechtsregels.

Binnen de meerderheid wijst ook senator De Padt erop dat hij al een voorstel indiende om het gratierecht af te schaffen. "Daar waar het systeem van gratie verlenen de toets van de transparantie niet kan doorstaan, pleiten wij voor de afschaffing ervan en willen we de strafuitvoeringsrechtbanken hiermee belasten", zegt De Padt.

"De straffen die uitgesproken worden voor verkeersovertreders zijn al zeer licht in vergelijking met andere landen", zegt Vincent Leus, die vier jaar geleden zijn dochter verloor in een verkeersongeval en een fonds voor slachtoffers oprichtte. "Als men dan nog eens gratie verleent aan die mensen, dan vraag ik mij inderdaad af welk signaal men daarmee geeft."

Ook het BIVV is ontgoocheld. "We vinden dat het een verkeerd signaal geeft", zegt Karin Genoe. "Het BIVV en veel andere actoren leveren jaarlijks tal van inspanningen op het vlak van sensibilisering en handhaving. Als BIVV vinden we dat dat werk hierdoor ondermijnd wordt. Het is belangrijk dat de straf in verhouding staat tot de verkeersovertreding. Elk signaal dat gegeven wordt dat men daar onderuit kan, is een negatief signaal."

Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits (CD&V, foto in tekst) wil meer uitleg over de dossiers waarin er gratie verleend is. "Ik vind het van belang dat men ten gronde gaat kijken hoe de gratieverleningen tot stand gekomen zijn en wat de motivatie is. Ik  hoop dat de dossiers bijzonder goed gemotiveerd en gestoffeerd zijn."

© photo news.

Een fietser die op de drukke Anspachlaan in Brussel een foto nam van een fout geparkeerde politiecombi is opgepakt en meegenomen naar het commissariaat. De persoon heeft een klacht ingediend bij het Comité P. Dat meldt Brusselnieuws.be.

De man, die lid is van fietsvereniging Gracq, zag op 17 november een leeg politievoertuig staan op het fietspad. Toen hij daar foto's van wilde nemen, spraken drie agenten in burger hem aan. Hij werd opgepakt en naar het politiekantoor gebracht. Daar kreeg hij te horen dat hij 24 uur in de cel moest blijven.

Net voor zijn gsm in beslag werd genomen, kon hij nog zijn vriendin verwittigen. "We hebben dan met een aantal mensen naar het commissariaat gebeld", aldus Eric Nicolas van Gracq. Daarop werd de man vrijgelaten maar zonder enige uitleg over zijn arrestatie, die volgens de fietsvereniging totaal onterecht is. "Wij hebben ons geïnformeerd, en het fotograferen van een politievoertuig is niet strafbaar", zegt Nicolas. "Agenten of arrestanten fotograferen is daarentegen niet toegelaten maar dat was hier zeker niet het geval.

Ondertussen diende de fietser een klacht in bij het Comité P en schreef Gracq samen met de fietsersbond een brief naar minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (CDH) en de Brusselse burgemeester.

Annick De Ridder (N-VA) © BELGA

Amper een dag na het driedaagse toekomstcongres van Open VLD maakte Vlaams parlementslid Annick De Ridder haar overstap van Open VLD naar N-VA bekend. De timing zou zo geregisseerd zijn zodat Open VLD maximaal schade zou lijden. Drie vragen aan Knack-redacteur Walter Pauli.

Is Annick De Ridder een grote aanwinst voor N-VA en tegelijkertijd een groot verlies voor Open VLD?

Walter Pauli: 'Laten we alvast 'grote' schrappen en het hebben over de vraag of zij een aanwinst is of een verlies. Voor het brede publiek was Annick De Ridder natuurlijk geen bekende politica. Het nieuws van haar overstap zal maandag de kijkgewoonten van de gemiddelde VTM'er niet veranderd hebben. Voor een jonge politica had ze zich wel haar 'thema' eigen gemaakt: Antwerpse openbare werken, infrastructuur en mobiliteit. En De Ridder is tot dusver vooral goed gebleken in 'tegen' zijn: tegen het migrantenstemrecht destijds, tegen ongeveer alles wat Peeters II (niet) doet, zelfs tegen de Zeeuwse mossel. In die zin past haar temperament helemaal bij een oppositiepartij. Alleen is N-VA federaal een oppositiepartij, maar in Vlaanderen een beleidspartij. Annick De Ridder zal zich in de assemblee waarin ze is verkozen, voortaan moeten nuanceren en zich een beetje inhouden, en dat is nooit haar sterkste kant geweest.'

'Vraag is of ze überhaupt een politica is. In 2011 gaf ze al aan een stap terug te willen zetten uit de politiek, toen ze in dienst trad bij de Katoennatie van Fernand Huts. Ze was toen amper 32, maar wel al zeven jaar actief in het parlement. Maar in de politiek geldt de gulden regel: 'Opgestaan, plaats vergaan'. Open VLD leek in elk geval niet van plan om Annick De Ridder nog uit te spelen als 'jong, vrouwelijk politiek talent'. De liberale vrouwen die zich vandaag laten gelden, zijn namen die in 2004, toen De Ridder in volle paarse periode in het Vlaams Parlement kwam, amper bekend waren bij het grote publiek: Annemie Turtelboom, Gwendolyn Rutten, Maggie De Block. Annick De Ridder heeft nog altijd de leeftijd (en de looks) van een jonge belofte, maar ze werd vroeg een halve has been. Misschien geeft de N-VA haar het elan voor een tweede start van haar politieke carrière.'

De Ridder en de N-VA hebben de overstap zo geregisseerd dat Open VLD maximaal schade zou lijden. Is dat een teken dat ons een bijzonder harde kiescampagne te wachten staat?

Walter Pauli: 'Elke kiescampagne is hard, maar de overstap van Annick De Ridder naar N-VA, daags na het Open VLD-congres, is zelfs naar Belgische politieke zeden zeer hard - of worden de Vlaamse nog een pak harder? Het nieuws van haar overstap had maar één doel: illustreren dat Open VLD hoe dan ook niets voorstelt, zelfs niet na een vernieuwingscongres. Vraag is of dat ook zal werken.'

'Zoals hierboven gezegd: Annick De Ridder is geen politica die het grote publiek aanspreekt, haar overstap interesseert vooral de reeds geïnteresseerde incrowd. En die ziet natuurlijk in de eerste plaats het politieke manoeuvre, en hoort in de tweede plaats de 'motivatie'. Inderdaad, 'motivatie' (en niet gewoon motivatie): dat een harde politica als De Ridder ineens van haar paard gebliksemd wordt bij lectuur van die N-VA-voorstellen, gelooft natuurlijk geen mens. En, neem maar aan: ook geen N-VA'er van enig niveau. Het is alleen goed als verschoningsgrond voor een overstap die alles welbeschouwd al een tijdje in de sterren stond. En bij N-VA hebben ze de gewoonte om hun mediamomenten goed voor te bereiden: wat gaan we zeggen, wanneer maken we het bekend. Zoals nu ook weer is gebleken. Wie een beetje van politiek kent, ziet dat N-VA ongebruikelijk hard tackelt. En aan politiek doen zonder vrienden - lees: coalitiepartners - daarvoor is zelfs de N-VA nog een stuk te klein. Tenzij men echt denkt dat men de hele liberale partij op termijn kan overnemen. N-VA zou uit haar eigen geschiedenis mogen weten: mensen met een overtuiging zijn niet te koop. De anderen natuurlijk wel.'

N-VA heeft misschien een intern probleem van Open VLD opgelost: één vrouwelijke kandidate minder voor de schaarse verkiesbare plaatsen

Walter Pauli

'Want laten we eerlijk zijn: De Ridder zat al een tijd niet goed in haar vel bij haar partij, en een aantal partijgenoten die het dichtst bij haar stonden, zijn vorig jaar al vertrokken naar N-VA, voorop Ludo Van Campenhout, nu schepen in het college van Bart De Wever. En waarom zou de liberale partijleiding nog veel kansen geven aan een parlementslid dat openlijk heeft aangekondigd dat ze haar politieke engagement op een lager pitje wil zetten? Zo komt een politicus snel in een negatieve spiraal: hij/zij voelt zich niet meer thuis in een partij, gaat wat bokkig doen en 'eigen keuzes' maken, waardoor men nog meer uit de gratie van de partijleiding komt, enzovoort. In die mate heeft N-VA misschien zelfs een intern probleem van Open VLD helpen oplossen: één vrouwelijke kandidate minder voor een van de schaarse(re) verkiesbare plaatsen. Het zou dus wel eens kunnen dat de liberale reactie op haar vertrek er één is 'met gemengde gevoelens' zoals dat heet.'

Annick De Ridder is verkozen als Vlaams parlementslid voor Open VLD. Ze heeft dat mandaat waarschijnlijk aan die partij te danken. Na haar overstap naar N-VA behoudt ze haar zetel. Is er iets voor te zeggen dat politici die naar een andere partij overstappen hun zetel ter beschikking moeten stellen van de partij die ze verlaten?

Walter Pauli: 'Daar is natuurlijk veel tot alles voor te zeggen. Alleen heeft in het verleden zo goed als niemand dat fatsoen getoond. Niet bij N-VA, waar geen enkele van de vele verkozen nieuwkomer/overloper er ook maar aan dacht zijn mandaat op te geven. Maar de politieke concurrenten van N-VA zijn zo goed als allemaal in hetzelfde bedje ziek. De linkse SP.A-Groen en PVDA+-meerderheid van het district Borgerhout kwam er bijvoorbeeld mee door de plotse overstap, vlak na de verkiezingen, van CD&V'er Luc Moerkerke. Die zetelt wel als 'onafhankelijke', maar werd meteen gepromoveerd tot districtsschepen. De regel in de Wetstraat is helder en duidelijk: elke partij aanvaardt overlopers, nergens doet men moeilijk over 'het mandaat teruggeven'. Tot een eigen lid overstapt naar een ander: dan durft men er al eens een verbaal spel om maken.'

'Misschien getuigde de officiële reactie van Open VLD daarom nog van enig verstand, en van klasse: "Het partijbestuur heeft kennis genomen van het ontslag van Annick De Ridder uit de Vlaamse liberale fractie. Vrijheid is voor liberalen een kernwaarde. Dat betekent dat iedereen het recht heeft zijn eigen keuzes te maken".'

Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding. © belga.

Bijna de helft van de Vlamingen wil geen personen van vreemde afkomst in hun eigen buurt. Dat is een van de bevindingen uit de Vlaamse Migratie en -Integratiemonitor, zo schrijft De Morgen vandaag.

De studiedienst van de Vlaamse regering vroeg Vlamingen tussen 18 en 85 jaar naar de samenstelling van hun ideale buurt. Vijfenveertig procent antwoordde in een buurt te willen wonen met alleen personen van Belgische herkomst. Nog eens 38 procent verkiest een buurt met "meer personen van Belgische dan vreemde herkomst".

Ook vindt 47 procent van de bevraagden dat migranten "hier komen profiteren van onze sociale zekerheid". Wat moslims betreft, zegt 40 procent dat ze "een bedreiging zijn voor onze cultuur en gebruiken". De helft van de Vlamingen ervaart de aanwezigheid van verschillende culturen wel als een verrijking van onze samenleving.

Meer dan de helft van de Vlamingen (51%) heeft nooit contact met personen van vreemde herkomst in zijn of haar buurt. Minder dan drie op de tien Vlamingen geven aan minstens één keer per maand een praatje te maken met personen van vreemde herkomst.

"Onbekend is onbemind"
"Onbekend is onbemind", zegt Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding. Hij legt de verantwoordelijkheid bij het gefaalde migratie- en integratiebeleid. "In plaats van de migratie te aanvaarden en in goede banen te leiden, zitten de Vlamingen nog in de ontkenningsfase. We vinden onszelf zo superieur. Tegelijk waren we nooit zo bang om ten onder te gaan."

De studie wordt vandaag voorgesteld tijdens een conferentie van het Steunpunt Inburgering en Integratie in het Vlaams Parlement.

Mijn analyse:

Men doet alsof het probleem bij de Vlaamse burgers ligt. Vlamingen zouden onverdraagzaam zijn en niet open staan voor andere culturen. Larie en apekool. De reactie van de Vlamingen is doodnormaal. Door de crisis en de extra belangen hebben we het allemaal zeer moeilijk om te overleven. Veel extra druk kan er dus niet meer bij. En ondertussen zetten de socialisten de grenzen van ons land wagewijd open voor alle gelukzoekers van over heel de wereld. Elke maatschappij heeft nood aan vers bloed en instroom, maar trop is teveel. Als een eigen beschaving verzuipt onder de instroom, tja dan moet je niet verwonderd zijn dat men niet staat te springen van geluk. Dat is niet eigen aan de Vlaming, dat is een eigenschap van iedere beschaving. De Indianen waren ook niet gelukkig met de massale instroom van Europeanen, de Tibetanen zijn ook niet gelukkig met de Chinese invasie. Dus in plaats van te kappen op de "onverdraagzame" Vlamingen, zou men beter iets doen aan de oorzaak van onze reactie en instroom een beetje milderen. Of vindt men het normaal dat men in Brussel straks zelfs niet meer in het Frans terecht zal kunnen?

Hoeveel verdient EU-commissaris Karel De Gucht?

Ooit ging Jean-Marie Pfaff zijn leven verfilmd worden en de film zou de naam "a hero from zero" krijgen. Er is nooit iets van in huis gekomen. Maar als er iemand is die deze titel verdient dan is het toch wel Karel De Gucht. Afkomstig uit een landelijke Denderbelle en zoon van een lokale kleine champetter wilde hij in het leven altijd hogerop. Eerst rechten dan op zoek naar een goede bruid. Hij ving minstens één keer bot, maar met Mireille had hij toch de geschikte vrouw getroffen. Dankzij zijn schoonvader kreeg hij een verkiesbare plaats bij de liberalen en de rest is geschiedenis.

Insiders schatten dat De Gucht momenteel rond de 1 miljard BEF moet bezitten. Dat is mij ook zo door een oud-partijvoorzitter en een oud-senator meegedeeld. Toen De Gucht vernam wat een eurocommissaris verdiende, ging hij meteen voor deze functie.

Alle partijleden vinden hem zeer geslepen, een gewiekst politicus die er niet voor terugdeinst iemand te elimineren. Eigenlijk is hij een toppoliticus van de oude stempel, alles voor het geld en de macht. Stoute tongen vergeleken hem vroeger al eens met een Albanese Maffiafiguur.

Is dit ons lot? Men zegt altijd dat mensen het soort leiders krijgen dat ze verdienen. De Gucht is zonder twijfel één van de meest succesvolle leiders van zijn generatie. Moet men in dit land geslepen zijn om het in de politiek te maken? Is een Bart De Wever of een Yves Leterme te zwak en breken ze onder druk? Beiden werden al in een ziekenhuis opgenomen met psychosomatische klachten. Ik vind het zeer spijtig dat de politiek in dit land een groot monster is dat steeds meer middelen naar zich toetrekt en zeer moeilijk te bedwingen is.   

De Europese Commissie is het uitvoerende orgaan van de EU. De Commissie bestaat uit 28 leden, elke lidstaat levert er één. Voor ons land is Karel De Gucht Europees Commissaris van Handel.

'Gewoon' commissaris: 20.667 euro per maand

Een 'gewone' eurocommissaris, zoals Karel De Gucht, verdient 20.667,20 euro per maand (bedrag sinds 1 juli 2010). Daarbovenop krijgt hij of zij een woonvergoeding die 15% van het salaris bedraagt (dus 3.100 euro per maand) en een maandelijkse representatievergoeding van 607,71 euro.

Vicevoorzitters: 22.963 euro per maand

Vicevoorzitters van de Europese Commissie, zoals de Nederlandse Neelie Kroes, strijken maandelijks een salaris van 22.963,55 euro op. Daarnaast ontvangen ze eveneens een woonvergoeding van 15%, goed voor 3.444 euro per maand, en een representatievergoeding van 911,38 euro per maand.

Barroso: 25.351,76 euro per maand

Tot slot is daar nog José Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie. Hij heeft een maandsalaris van 25.351,76 euro. De woonvergoeding voor Barroso bedraagt 3.802 euro per maand en hij krijgt 1.418 euro per maand ter compensatie van representatiekosten.

Belangrijk: het gaat hier telkens om brutolonen. De salarissen zijn nog onderworpen aan belastingen. Er zijn 14 verschillende belastingschalen, gaande van 8% tot 45%.

3.908.391 euro voor reizen, diners en relatiegeschenken

Uit een overzicht dat de EU aan het Nederlandse RTL bezorgde, blijkt dat Europese commissarissen in 2009 3.908.391 euro hebben uitgegeven aan reizen, diners en relatiegeschenken. José Barroso, ook toen al voorzitter van de Europese Commissie, was met 730.230 euro de grootste slokkop. Hij was dat jaar bijna 200 dagen voor werkbezoeken van huis, en maakte daarbij veel representatiekosten (32.457 euro). Louis Michel en zijn opvolger Karel De Gucht gaven in 2009, toen nog als Commissarissen voor Ontwikkelingssamenwerking, 223.776 euro uit.

Na het aftreden

Wanneer Europese Commissarissen hun post verlaten krijgen ze een vergoeding gelijk aan één maandsalaris. Ook eventuele verhuiskosten worden vergoed. Daarna wordt gedurende drie jaar een vergoeding betaald die gelijk is aan 40 tot 65 procent van het laatste salaris, afhankelijk van de anciënniteit van de commissaris. Dit bedrag is onderhevig aan belastingen. Wanneer de oud-commissaris een nieuwe betaalde job vindt wordt deze vergoeding afgetopt, zodat zijn totale salaris maximaal het loon is van een Europese Commissaris in functie.

© belga.

Annick De Ridder kiest in "eer en geweten" voor het NVA. Wie durft haar politieke carrière écht te beschrijven? Ik ken haar spijtig genoeg al van bij de JONG-VLD. Ze was een gedreven politica die als jongerenvoorzitster in Antwerpen een oprechte en idealistische indruk naliet. En toen kwam Verhofstadt II. Tijdens Verhofstadt I waren de groenen kop van jut geweest. Zij werden gedumpt en Verhofstadt bleef ietwat verweesd achter. En wat meer is, Verhofstadt had geen zondebok meer om bepaalde linkse beslissingen te vergoelijken. Meer nog, Verhofstadt maakte zichzelf onsterfelijk belachelijk door achter Freya Vandenbossche aan te lopen en maakte zijn partij klinisch dood toen hij de snel-Belgwet liet stemmen!

Annick De Ridder sprong meteen op de kar van de kritikasters als Ward Beysen, Boudewijn Bouckaert, Hugo Coveliers en anderen. Iedereen verwachtte zich aan een gewaagde politieke zet. Maar Annick De Ridder keerde als een volleerde politica onmiddellijk haar kar. Nog tijdens het congres bedankte ze haar leiders voor de spreekbuis die ze had gekregen. Ze oogste een staande ovatie en een parlementszetel. Ja, de Vlaamse liberalen waren fier over hun nieuwe aanwinst. Ward Beysen, Boudewijn Bouckaert, Hugo Coveliers en vele anderen hielden het been stijf en verlieten uiteindelijk de partij die kort nadien ook halveerde.

Maar Annick De Ridder werd zowaar een fan van Guy Verhofstadt die ze op facebook uitdaagde en voor wie ze een fansite oprichtte. De Ridder bleef eindeloos lang in het kamp Verhofstadt zitten. De Ridder kan iemand de indruk geven van oprecht gemeend vriendelijk te zijn. En ook daarom dat Ludo Van Campenhout haar ten huwelijk vroeg. Een aanzoek dat ze pijnlijk afwees. Zo verregaand waren haar gevoelens dan ook weer niet. Het bracht een breuk teweeg bij de Antwerpse liberalen. En die breuk is nooit meer hersteld geraakt.

In 2009 koos De Ridder opnieuw voor het verkeerde paard. Bij de voorzittersverkiezingen koos ze resoluut partij voor Verhofstadtboy Marino Keulen. Alexander De Croo werd echter verkozen en De Ridder's ster zakte opnieuw een beetje lager. Ze verliet de lokale politiek en zou nu bij Fernand Huts gaan werken. Haar rijkelijk vergoed zitje in het parlement behield ze natuurlijk wel. Na het verwijderen van Alexander De Croo als voorzitter, kwam de De Guchtclan opnieuw aan de macht met Gwendolyn Rutten. Opnieuw iemand die niet uit haar entourage kwam. Haar kansen bij de VLD leken stilaan verkeken; ruzie in de Antwerpse afdeling, vreemde kopstukken...

En ja hoor, nu het bericht dat ze in "eer en geweten" voor het NVA kiest. Iemand die haar politieke carrière heeft gevolgd weet dat er bij De Ridder weinig eer en geweten in het spel is.

Mijn hoed af voor Terzake van gisterenavond. Daar werd ze het vuur aan de schenen gelegd. Zo ook de vraag over de timing van haar overstap, vlak na het VLD-congres van afgelopen weekend. Volgens De Ridder was haar timing NIET om de VLD onderuit te halen, maar net om de partij geen schade te berokkenen. Larie en apekool zo bleek, want De Ridder moest meteen toegeven dat de beslissing al enkele weken geleden genomen was. Men vroeg haar waarom ze in 2012 niet was opgekomen voor de gemeenteraad en de provincie, waarop De Ridder antwoordde dat ze het onverenigbaar vond met haar werk in de privésector. Iedereen weet dat het rommelde tussen de Antwerpse afdeling van de VLD en De Ridder en dat had niets vandoen met onverenigbaarheden. En in 2018 zal ze natuurlijk wel opkomen voor de gemeenteraad of provincie bij het NVA. Dan liet men een tussenkomst zien in het Vlaams Parlement -van amper enkele weken geleden- waar ze radicaal ten strijde trekt tegen Kris Peeters met wie ze nu in de coalitie zal zetelen. De Ridder moest zich telkens weer opnieuw draaien en keren in bochten zodat ze uiteindelijk totaal onderuit ging. Men meldde dat ze een 1ste of 2e plaats gevraagd had bij de VLD voor de verkiezingen in 2014, maar dat ze daar geen zekerheid over had gekregen. De Ridder antwoordde dat het haar over inhoud ging en niet het aangeboden postje...en ze voegde er -totaal ongeloofwaardig overigens- aan toe dat ze geen plaats beloofd was bij het NVA...

Ik vond haar eerste interview een complete afgang. Annick De Ridder is nog zo jong -amper 34 jaar- en is al volledig verbrand door de politiek. Haar gezicht staat scheef van het smoelen trekken. Het is werkelijk een zielig schouwspel. Ik vraag mij af wie écht gelooft dat haar overstap iets met ideologie te maken heeft.

Mocht ik in de schoenen van het NVA staan, zou ik mij nu wel zorgen beginnen maken, want De Ridder kiest altijd voor het verkeerde paard...

UPDATE Vlaams parlementslid Annick De Ridder verlaat Open Vld en stapt over naar N-VA. Dat bevestigde ze vanmorgen aan onze redactie. De Ridder (34) zegt in een eerste reactie dat ze zich al een hele tijd "vervreemd" voelde van Open Vld. "Dit was één van de moelijkste beslissingen in mijn leven", aldus de Antwerpse politica, die 15 jaar actief was bij de Vlaamse liberalen. "Maar als ik zie waar Open Vld mee instemt in de regering-Di Rupo, kan ik mij daar niet mee vereenzelvigen." De aankondiging van de overstap komt amper een dag na het driedaagse toekomstcongres van Open Vld. De partij reageert kort: "Iedereen heeft het recht om zijn eigen keuzes te maken."

De 34-jarige De Ridder zit sinds 2004 voor Open Vld in het Vlaams Parlement. Tussen 2007 en 2011 was ze ook Antwerps gemeenteraadslid en fractieleider van de Vlaamse liberalen in de Antwerpse gemeenteraad.

In 2011 zette ze haar politieke carrière op een iets lager pitje. Ze ging voor Katoen Natie van Fernand Huts consultancy-opdrachten uitvoeren en stopte als gemeenteraadslid in Antwerpen en als bestuurder van het Antwerpse Havenbedrijf. Ze bleef wel in het Vlaams Parlement zetelen, maar bleef op enkele uitzonderingen zoals het Oosterweel-dossier na meer op de achtergrond.

Vijftien jaar bij Open Vld
"Twee jaar geleden besloot ik na een zware periode in de politiek mijn carrière te heroriënteren en actiever te worden in de private sector. Ik stopte met de lokale politiek, bleef in het Vlaams parlement om nog een aantal dossiers op te volgen, maar mentaal nam ik afscheid", zo zegt De Ridder daar zelf over.

Omdat de politieke microbe bleef kriebelen, zette De Ridder toch geen punt achter haar politieke carrière. Maar die carrière neemt nu wel een drastische wending. Na meer dan vijftien jaar verlaat de Antwerpse politica de Vlaamse liberalen. De Ridder was ooit nog jongerenvoorzitter in Antwerpen en nam in 2009 als 'running mate' van Marino Keulen deel aan de voorzittersverkiezingen van Open Vld.

"De manier waarop Open Vld het liberalisme invult, daar herken ik mij niet meer in", aldus De Ridder. "Als ik zie waar Open Vld mee instemt in de regering-Di Rupo, kan ik mij daar niet mee vereenzelvingen", klinkt het. De Ridder noemt het één van haar moeilijkste beslissingen ooit. "Maar ik kan in eer en geweten niet anders dan deze keuze maken".

Marc Descheemaecker, voormalig CEO van de NMBS. © belga.

Wat maakt een manager top? Enkele weken geleden zag ik de Nederlandse serie "De Prooi" over de perikelen van ABN-AMRO en de bankencrisis. De Nederlandse topmanager Rijkman Groening maakte een belabberde indruk. Het was iemand met een kinderachtige geldingsdrang.

En dat is dan nog in de privé-sector. Kun je je inbeelden hoe het er bij de overheid aan toe gaat. De media schrijven het zelden, maar de topbenoemingen zijn vooral een kwestie van goede partijkaart. Wat je dikwijls ziet, is dat deze zogenaamde managers na hun hogere opleiding gaan werken in een kabinet van een minister. Daar trachten ze zich in de gunst te werken van hun baas. En als er nadien een functie vrijkomt, gaat die nogal dikwijls naar een ex-kabinetard. Verhofstadt, maar ook de katholieke excellenties waren steeds gul met het belonen van hun oud-medewerkers. En zo zie je dan plots een ex-kabinetard opduiken als kopman van de Belgische Centrale Bank. Intrinsieke kwaliteiten zijn van secundair belang.

Marc Descheemaecker had zijn job te danken aan Marc Verwilghen. In gesprekken stak hij dat ook nooit onder stoelen of banken. En met de teleurgang van de Vlaamse liberalen en Marc Verwilghen stond zijn job natuurlijk ook op het spel. Wat ik wel hypocriet van hem vond, was het feit dat hij menig maal op televisie kwam verkondigen dat zijn functie onder druk stond omwille van zijn beleid en houding bij de NMBS. Dat speelde helaas maar weinig bij onze beleidsmakers. Zijn houdbaarheidsdatum was verstreken en Descheemaecker werd vervangen door iemand van een andere kleur. Ik vrees voor hem dat we hem niet snel meer zullen terugzien. Maar financiële zorgen zal hij wel niet hebben na zijn vette loon en zijn ongeziene vertrekpremie. Schandalig wat sommige mensen hier in dit land opstrijken, terwijl de overheid anderen uitperst.

Marc Descheemaecker vertrekt niet met lege handen als topman van de NMBS, maar met een gouden parachute. Het is niet duidelijk hoe groot die is, maar hij heeft recht op zo'n 1 miljoen. Dat schrijft De Tijd.

De regering-Di Rupo besliste in september Descheemaecker aan de kant te schuiven als gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Jo Cornu zit nu op zijn stoel. Maar in tegenstelling tot Belgacom-baas Didier Bellens krijgt Descheemaecker wel een vertrekpremie. Bellens werd "een grove tekortkoming" aangerekend, terwijl Descheemaecker "eervol" ontslagen werd, aldus het Belgisch Staatsblad.

Dat Descheemaecker zijn riante vertrekpremie opeist, valt niet overal in goede aarde. De voogdijminister van de NMBS, Jean-Pascal Labille, riep Descheemaecker en Jannie Haek, ex-CEO van NMBS Holding, nochtans op hun ontslagvergoeding te laten vallen. Maar opleggen kan hij het niet. Haek ging op het verzoek in. Maar voor Haek is het eenvoudiger, want hij werd topman van de Nationale Loterij.

Contractueel recht
Descheemaecker kreeg geen nieuwe topjob. Hij wordt wel voorzitter van Brussels Airport, maar daarvoor wordt hij een pak minder betaald. Het gaat om 50.000 tot 60.000 euro bruto per jaar, terwijl hij bij de NMBS zo'n 500.000 euro verdiende. Contractueel heeft hij recht op een vertrekpremie van tweemaal een jaarloon, ongeveer 1 miljoen euro dus.

Descheemaecker en het kabinet-Labille wilden volgens De Tijd niet reageren. In NMBS-kringen valt te horen dat een finale regeling werd getroffen die werd voorgelegd aan de raad van bestuur.