Archief

Canary Wharf, het Londense financiële district. © epa.

Het Verenigd Koninkrijk lost in 2030 Duitsland af al grootste economie van Europa. Die voorspelling deed het Centre for Economic and Business Research (CEBR). België zou in 2028 de 33e economie ter wereld zijn, tegenover de 25e nu (2012).

Volgens de Londense denktank zal de aanhoudende bevolkingsgroei in het Verenigd Koninkrijk leiden tot een snellere expansie van de economie. Vooral het relatief lage belastingniveau komt de groei ten goede. Het rapport van het CEBR volgt op positieve geluiden uit het Britse bedrijfsleven. De lokale kamers van koophandel voorspelden onlangs dat de Britse economie volgend jaar met 2,7 procent zal groeien, het hoogste tempo sinds het eerste kwartaal van 2008.
    
Frankrijk, momenteel de nummer 2 in Europa, zal volgend jaar een van de slechtst presterende westelijke landen zijn "vanwege de hoge belastingdruk en alle perikelen in de eurozone". Het CEBR verwacht dat het Verenigd Koninkrijk al in 2018 Frankrijk heeft ingehaald. Ook de socialistische regering in België doet het land geen goed. België verliest haar aantrekkingskracht en zal jaar na jaar achteruit gaan op de lijst. En dat is bijzonder, zeker gezien de centrale ligging van ons land in Europa met bovendien de Internationale en Europese instellingen op ons grondgebied.
    
Op het wereldtoneel zal Groot-Brittannië volgens de denktank de komende twintig jaar wel achteruitgaan op de economische ranglijst, gezien de sterke groei in groeilanden als India, Brazilië en Rusland, zo bericht de Britse krant The Guardian op haar website. Tegen 2028 zal China volgens CEBR de VS ingehaald hebben op de eerste plaats wereldwijd. De economie van beide landen zal in 2028 vijfmaal groter zijn dan de Indiase, die dan op de derde plaats staat. Japan zou binnen de vijftien jaar de derde plaats verliezen, Brazilië volgt op 5, net voor Duitsland. Maar twee jaar later zouden Duitsland en Groot-Brittannië dus haasje over spelen. Voor 2028 vervolledigen Rusland, Mexico en Canada de top 10. Rusland en China vallen op in dit lijstje. Tijdens het communisme werd China nog als ontwikkelingsland gezien en ook in Rusland had men beperkte welvaart. Sinds de economische liberalisering van beide land de voorbije 20 jaar zijn deze landen enorm gegroeid. Een heleboel miljardairs komen uit deze voormalige communistische gebieden. En terwijl deze landen de weg van de welvaart bewandelen door verregaande liberalisering zweren sommige oude Europese landen momenteel bij het socialisme, met al nefaste gevolgen vandien. 
    
In 2028 zou Frankrijk de 13e economie ter wereld zijn, tegenover de vijfde nu (2012). Haar "kleine socialistische broer" België zou zakken tot de 33e plaats. Totaal onbegrijpelijk is dat men in België liberalen in de regering heeft, die deze socialistische koers niet tegenhouden.

"Ik begrijp Johnny Thijs zeer goed"

Oud-premier Jean-Luc Dehaene. © belga.

UPDATE Oud-premier Jean-Luc Dehaene (CD&V) is het niet eens met de manier waarop de federale regering het dossier rond de toplonen en de verloning van bpost-topman Johnny Thijs heeft aangepakt. Nochtans maakt zijn partij deel uit van diezelfde regering. "De minister is niet de CEO van het bedrijf", klonk het vanmorgen op Radio 1.

Dehaene vindt niet dat de regering zich moet inlaten met het beleid van een overheidsbedrijf als bpost. Daarvoor is er volgens hem een raad van bestuur, waarmee de overheid dan ook sowieso in conflict zal komen. Dehaene pleit daarom voor verdere privatiseringen en is tegen het PS-plan om de politiek meer invloed te geven in de overheidsbedrijven. "De minister (minister van Overheidsbedrijven Labille (PS), red.) is geen ceo van het bedrijf."

"Ik begrijp Johnny Thijs zeer goed. Het gaat niet zozeer om het loon, maar wel om de manier waarop hij behandeld is geweest, waarbij er geen enkel vertrouwen of respect is getoond."

Foute principe
Volgens de voormalige premier is de regering in de hele verloningsdiscussie vertrokken van het foute principe, namelijk dat de wedde van de CEO niet hoger mag zijn dan die van de eerste minister: 290.000 euro. "Maar dat is appelen met peren vergelijken, men moet de wetmatigheden van een bedrijf leren aanvaarden."

Dehaene noemt 650.000 ook "veel geld", maar vreest vooral dat het vertrek van Johnny Thijs bij het postbedrijf een groot verlies zal zijn, omdat zijn werk nog niet af was. "Hij is de best geplaatste persoon om het bedrijf te leiden." Om een nieuwe topman aan te duiden pleit Dehaene voor een onafhankelijke procedure, zonder inmening van de politiek.

Europa
Het Europarlementslid ging ook in op de teleurstelling van ex-minister en partijgenoot Steven Vanackere, die de derde plaats op de Europese CD&V-lijst van volgend jaar kreeg. Vanackere is niet tevreden met die plaats omdat die volgens hem onverkiesbaar is en kondigde vorige week daarom aan dat hij allicht uit de politiek stapt. Dehaene begrijpt Vanackere naar eigen zeggen niet: "Ik denk dat Vanackere ongelijk heeft. Die plaats is perfect haalbaar, ik snap niet dat hij die niet wil."

Dehaene blijft wel optimistisch over het Europese project en pleit voor verdere integratie. "Europa probeert een antwoord te bieden op de langetermijnantwoorden van vandaag." Hij erkent wel dat Europa vaak een ver-van-mijn-bedshow is, die vaak te technisch en daardoor niet wervend genoeg is.

Over Verhofstadt, die graag kandidaat-commissievoorzitter wil worden, zegt Dehaene dat zijn grote enthousiasme rond 'de Verenigde Staten van Europa' hem parten kan spelen bij een eventuele verkiezing. Dehaene noemt die idee "zeker niet 'the next step'.

Johnny Thijs, ceo bij bpost. © belga.

Er is iets aan de hand in dit land. De manier waarop topmanager Johnny Thijs aan de deur werd gezet, stuit ondernemend België tegen de borst. De gazetten stonden er vol van deze ochtend. Toch menen de socialisten via dit soort van populistische maatregelen de bevolking op de hand te krijgen. Minister Labille en de eeuwige linkse strijdster Laurette Onckelinckx lanceren de ene aanval na de andere tegen het "kapitalisme" en de Vlaamse regeringsleden staan erbij en kijken ernaar. Natuurlijk dat John Crombez dergelijke maatregelen steunt. In zijn jeugdig idealisme trekt hij ten strijde tegen alles wat vermogend is in dit land en ook de managers moeten eraan geloven.

Van ethisch-progressief naar economisch-progressief

Er schuilt een groot gevaar in deze tendens. Links populisme en socialistisch idealisme zijn een gevaarlijke cocktail. Mocht de VS een buurland zijn, ze zouden een putsch voorbereiden tegen dit land. Zo erg zijn we aan het afdwalen.

Ethisch valt er al vele jaren iets te zeggen over het gevoerde beleid. Waarom moeten wij voortrekker zijn in de debatten over abortus, euthanasie en homohuwelijk? Is er werkelijk een meerderheid van inwoners voorstander voor een compleet geliberaliseerde maatschappij? Deze tendens gaat zo snel dat men op enkele jaren tijd compleet vervreemd raakt van zijn eigen land. En men mag bovendien met moeite uitkomen voor zijn eigen mening. Want bij het minste dat men zegt en schrijft dreigt men met klachten bij het centrum voor gelijke kansen.

Als aanhangwagen van het ethisch debat heeft men het gevoerde migrantenbeleid. Progressief België heeft beslist dat dit land moet instaan voor de opvang van honderdduizenden gelukzoekers van over heel de wereld. Onze sociale uitgaven zijn reeds gigantisch. Dankzij het gevoerde beleid van de voorbije jaren wordt de molensteen nog wat zwaarder.

Maar de progressieven hebben ons land niet alleen ethisch in de greep. Sinds Di Rupo hebben ze een openlijke aanval ingezet op de economie. Sector na sector wordt aangepakt en gesocialiseerd. Managers worden naar de slachtbank geleid en prompt vervangen door een bevriende socialist. Minister Johan Vande Lanotte werd recent door ex-spoorbaas Marc Descheemaecker vergeleken met de Gottfather. Dat kan tellen. Om dan nog te zwijgen van de miljoenen overheidsgeld die verdwenen in Electrawinds waarin Vande Lanotte op een ondoorzichtige manier participeerde. Buiten Kathleen Cools in Terzake bleef de media opvallend lief voor deze "Oostendse peetvader". Men liet zelfs een socialistisch gelieerde professor als "objectieve wetenschapper" de aanklachten weerleggen. Miljoenen overheidsgeld werd verkwist door socialisten en geen haan die er naar kraait.

En nu was De Post aan de beurt. Johnny Thijs had een prachtjob geleverd en werd zonder pardon afgevoerd. Wie hem gaat vervangen weet niemand, maar de socialisten kennende zal de partijkaart belangrijker zijn dan de intrinsieke kwaliteiten. Binnen enkele jaren dreigt opnieuw de afgrond en dan zal niemand in de media de vraag durven stellen hoe het zover is kunnen komen.

Het fundamenteel probleem bij al deze overheidsinmengingen is dat men vanuit socialistisch oogpunt blijkbaar een onweerstaanbare drang heeft om zich met iedereen en alles te moeien. Men heeft zogezegd een meer rechtvaardige wereld voor ogen, maar hetgeen men creëert is chaos en onbestuurbaarheid. Ook al steekt Laurette Onkelinckx graag haar socialistische vuist in de lucht bij het zingen van de Internationale, het socialistisch project is overal ter wereld mislukt. Een beetje meer bescheidenheid zou de socialisten zeker sieren. 

En naast het ideologische is er natuurlijk het populistische aspect. Het klinkt mooi als men "de rijken de crisis laat betalen". Dit soort van slogans bestond al 30 jaar geleden bij Amada en PVDA. Het probleem is echter als men een zot vindt die hiervan overtuigd is en als deze nog eens macht heeft. Dan zit men met een gevaar opgescheept. Dergelijke figuur kan een Westerse maatschappij volledig ontregelen en doen afglijden in een ongeziene chaos. Als men jacht begint te maken op de ondernemers en de vrije beroepen dan breekt men de ruggengraat van een land. 

En ik dien eerlijk te bekennen dat ik mij ernstig zorgen maak over John Crombez. Deze staatssecretaris combineert zijn jeugdig idealisme met een gevaarlijk populisme. Hij heeft de ondernemingen als serieus doen bloeden en nog maar enkele dagen geleden opende hij de aanval op de vrije beroepen. Als we ergens fier over mogen zijn, dan is het wel onze gezondheidszorg. Duizenden mensen die hard geleerd en gewerkt hebben om dit land te dienen. Deze mensen hebben recht op een eerlijke vergoeding. Crombez maakt van hen zwarte schapen.

Populistisch cijfermateriaal doet denken aan totalitaire regimes

Op een populistische manier heeft Crombez met verzonnen cijfers die indruk gewekt dat wij allen 30% teveel belastingen betalen omdat de zelfstandigen massaal in het zwart werken. Het cijferwerk van Crombez raakte kan noch wal. Hij beweerde er 30 miljard euro aan gederfde inkomsten zijn. Aan normale belastingvoeten betekent dit 100 miljard euro aan niet aangegeven brutowinst. Dat staat dan weer voor een zwart omzetcijfer van ca 200 miljard euro. Als men weet dat er 1 miljoen zelfstandigen zijn in dit land, zou ELKE zelfstandige volgens Crombez maar liefst 20.000 euro per maand in het zwart werken!!! Compleet onmogelijk en wat meer is; Dit plat opportunisme werkt stigmatiserend en is een regelrechte schande voor iemand met de functie van staatssecretaris. Indien Crombez een debiel was zou ik het hem vergeven. Maar de staatssecretaris is slim genoeg om te weten dat zijn cijfermateriaal schromelijk overdreven is. Het is niet meer dan een populistische manier om te scoren op kap van een bepaalde bevolkingsgroep.

Populisten hebben steeds nood aan een zondebok

Dit soort van populisme bestond ook in de vorige eeuw in Duitsland. De Nationaal-Socialisten maakten er een sport van om één bepaalde bevolkingsgroep met geld te stigmatiseren. Men had het geld nodig van de Joden voor de staatsuitgaven. Men viel ze aan met halve waarheden en grove leugens en de bevolking slikte dit. Er was ook een economische crisis en de zondebok was welgekomen.

Dat neemt niet weg dat we het socialistisch populisme in de kiem moeten smoren. We moeten de markt haar werk laten doen en we moeten voldoende zuurstof geven aan onze ondernemingen en vrije beroepen. Anders zullen we inderdaad de weg opgaan van de Zuiderse landen van Europa.

De top van het Vlaamse bedrijfsleven staat als één man achter de beslissing van bpost-topman Johnny Thijs om op te stappen. Dat schrijft De Tijd.

Ex-Belgacombaas Didier Bellens. © belga.

Karel Vinck noemt minister van Overheidsbedrijven Jean-Pascal Labille (PS) een gevaarlijk man, die niet weet wat een bedrijf is. "Er gelden in het bedrijfsleven andere basisregels dan de ideologische waar sommige politici en partijen bij zweren", zegt Vinck. Ook in De Standaard spaart Vinck, ooit topman van de NMBS, zijn kritiek niet. "Labille gaat zuiver ideo­logisch te werk. Dat mag mis­schien waardevol zijn bij een zie­kenfonds, maar dat is het zeker niet bij een bedrijf dat onderwor­pen is aan de wetten van de markt."

Luc Bertrand, topman van holding Ackermans & van Haaren, wijst op de gevaren van zo'n vertrek zo kort na de beursgang. "Je komt in gevaarlijk vaarwater als je je steengoede ceo zo ziet vertrekken."

Paul Buysse, voorzitter van Bekaert, is streng voor de politici. "De verstrengeling van politiek en economie bij een beursgenoteerd bedrijf is beschamend voor ons land. De politiek steekt voortdurend het vingertje op over het belang van corporate governance. Wat moeten wij dan zeggen van het circus dat politici bij de overheidsbedrijven opvoeren?"

Ook Didier Bellens, ontslagen ex-topman van Belgacom, reageert in Het Nieuwsblad en De Standaard ontzet op het vertrek van postbaas Johnny Thijs. "De regering moet zich dringend afvragen of de fixatie op de verloning niet ten koste gaat van goed management. Waar is het gezond verstand? De regering zal zich die keuze nog beklagen", aldus Bellens. Hij argumenteert dat het contract van Thijs enkel en alleen een zaak zou mogen zijn voor de raad van bestuur van bpost.

Bellens begrijpt de teleurstelling van Thijs. "De beslising van de regering om zijn loon te verlagen, terwijl ze zeggen dat hij goed bezig is, is onbegrijpelijk."

Minister van Overheidsbedrijven Jean-Pascal Labille (PS). © photo news.

De PS grijpt het ontslag van postbaas Johnny Thijs aan om meer macht over overheidsbedrijven te eisen. Uiterlijk in februari stelt bevoegd minister Jean-Pascal Labille (PS) een aanpassing van de wet voor. Dat schrijft De Morgen.

De turbulenties met ex-Belgacombaas Didier Bellens en Thijs doen Labille pleiten voor een hervorming van de wet van 1991 over de overheidsbedrijven. "De minister staat nu te ver van de onderneming waarvoor hij politiek verantwoordelijk is. Wij krijgen de verwijten als er wat fout loopt, maar kunnen weinig veranderen aan de gang van zaken", zegt de PS'er.

"Het is niet mijn bedoeling om de plaats in te nemen van de ceo, de raad van bestuur of het directiecomité. Maar op de lonen en de filialen of dochterondernemingen moet de verantwoordelijke minister meer greep krijgen."

In januari of februari zal Labille zijn plan voorleggen op de ministerraad.

Siegfried Bracke (N-VA). © belga.

Met N-VA zou er te onderhandelen zijn over een hoger loon voor de toplui van het beursgenoteerde bpost en Belgacom. Dat zegt Kamerlid Siegfried Bracke in een reactie op het ontslag van Johnny Thijs. Bracke vermoedt dat de regering Thijs aan de kant wou om een politieke benoeming mogelijk te maken.

"Ik heb altijd gevonden dat er redelijkheid moet zijn in de verloning van CEO's, maar voor beursgenoteerde bedrijven gelden andere wetten", zegt Bracke. "Men moet kijken naar de verdiensten van de persoon, Johnny Thijs heeft bij Bpost een ware cultuuromslag bewerkstelligd. Stap maar eens een postkantoor binnen, dan zie je wat ik bedoel."

In dit geval moet het volgens Bracke dan ook mogelijk zijn te praten over een jaarloon boven de 650.000 euro. "Dit is een kortzichtige beslissing", zegt hij. "De man is wellicht in zijn waardigheid aangetast."

Het Kamerlid heeft naar eigen zeggen aanwijzingen dat Thijs moet wijken voor een nakende politieke benoeming.

En daar zijn de socialisten zeer goed in. Johan Vande Lanotte zal wel iemand vinden uit zijn bevriende socialistische omgeving...

© belga.

Tot als het systeem crasht natuurlijk...

Het ziet ernaar uit dat de problemen met het elektronisch betaalverkeer in België stilaan opgelost raken. Bij warenhuisketen Delhaize merkt men op dat de systemen weer werken. Worldline, de beheerder van het systeem, wil nog niet bevestigen dat de problemen overal van de baan zijn.

Worldline zegt dat het rond 16.00 uur een probleem detecteerde. Daardoor mislukte ongeveer de helft van de betalingen, aldus een woordvoerder. Over de oorzaak van de panne op deze drukke winkeldag kan het bedrijf nog niets zeggen. Dat wordt onderzocht.
    
Veel mensen lieten vanuit de winkels via de sociale netwerksites weten dat er problemen waren. Al snel bleek dat de panne overal in het land voelbaar was. De winkels namen maatregelen. Bij Delhaize ging een soort noodplan in werking. De klanten konden hierdoor blijven betalen met de kaart. De gegevens werden opgeslagen om door te sturen als het systeem weer operationeel werd. Bij Colruyt konden klanten indien nodig een factuur krijgen om via overschrijving te betalen.

Nelson Mandela’s funeral was planned a year ago. The Nelson Mandela family has finally admitted that Nelson Mandela is dead by announcing on December 5th (2013) that the former leader of South Africa is no longer with us.

The charade began in June of 2013, and Guardian Express has maintained Mandela has been deceased since we were informed of his passing in June via one of our reporters embedded in South Africa. That reporter had received a text message from her close friend who works for the South African News which stated that Mandela had died the night prior.

Since June, The Guardian Express has come under attack; first from a “denial of service” attack which shut the site down on and off for three days right after we published the news that Mandela had died. That denial of service attack was traced back to South Africa.

The Guardian Express was also attacked by people denying that the Nelson Mandela family was carrying on a charade. However, we stood by and continue to stand by our account that Mandela was declared permanently brain dead with total organ failure in June of 2013. Now, today, the family has finally decided to give up their charade.

We sent an additional reporter to South Africa who returned with an audio recording of two top government officials confirming the fact that Mandela was totally brain dead and was declared so on June 11. However, his family refused to turn off the life support machines hooked up to his body. Thus, the family could keep him artificially “alive.” Their motive? To settle a huge lawsuit against Mandela’s estate.

It was revealed that Mandela’s family was suing him for control of his estate and since it is impossible to sue a dead person, it seems Mandela had to be kept “alive” with machines until a resolution could be found for the lawsuit. Thus far, there is no word on whether that lawsuit had been settled, but there are already many speculations in the press that this announcement today will begin the battles over the Mandela estate afresh.

The Mandela daughters and granddaughters have shown a good deal of greed when it comes to Mandela’s legacy. It has been reported that their fighting over his money got so bad that Mandela “lost faith” in his daughters and worried that their concern over money was overshadowing their concern for family harmony.

The Mandela funeral was planned a year in advance, according to reports. The funeral date is set for December 14 and there is a comprehensive schedule of events leading up to that date. The Mandela family has finally given up their charade which they have been carrying on since June and have admitted the former South African leader is dead. – The Guardian Express

Nelson Mandela © reuters.

De Israëlische geheime dienst is belast geweest met de opleiding van de voormalige Zuid-Afrikaanse president Nelson Mandela. Dat meldt de Israëlische krant Haaretz. Mandela zou judo-, sabotage- en wapentraining hebben gevolgd bij de Mossad.

Mandela volgde de opleiding in 1962 in Ethiopië, toen hij Zuid-Afrika was ontvlucht omdat hij werd gezocht voor het organiseren van een nationale staking. De krant Haaretz baseert zich op een brief van een medewerker van de Israëlische ambassade in Ethiopië. Volgens Haaretz was deze medewerker een Mossad-agent.

De man schreef in de brief dat hij een leerling uit Rhodesië, het huidige Zimbabwe, onder zijn hoede kreeg. Hij noemde zich David Mobsari. Maanden later zag de Mossad-agent zijn leerling terug op foto's in de krant. Het bleek om Nelson Mandela te gaan.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken antwoordde de agent dat Mobsari en Mandela inderdaad een en dezelfde persoon waren. Ook die brief zou in handen zijn van Haaretz.

Bron: Het Laatste Nieuws

© Belga

Jaarlijks wordt volgens staatssecretaris voor Fraudebestrijding John Crombez (SP.A) voor zo'n 30 miljard euro gefraudeerd. Hoe hij aan deze cijfers komt weet niemand. Misschien is hij bij madame Soleil geweest of heeft hij een zesde zintuig, want niemand weet hoeveel zwart geld er in omloop is. De hoeveelheid zwart geld is dan ook onmogelijk in te schatten. Er bestaan geen statistieken over, er worden geen cijfers bijgehouden. Maar Crombez beschikt blijkbaar over een gave die niemand heeft.

30 miljard misgelopen

Maar Crombez fantaseert er duchtig op los:De schatkist krijgt elk jaar 100 miljard euro aan belastinginkomsten binnen, terwijl er volgens hem 30 miljard wordt misgelopen. "We betalen dus 30 procent te veel belastingen omdat een aanzienlijke groep er geen of te weinig betaalt", schrijft Crombez.

Volgens de staatssecretaris behoren we daarmee tot de koplopers in Europa. "Fraude is zo Belgisch als bier of frieten." Als we deze verlichte geest mogen geloven, kunnen Spanjaarden, Italianen, Grieken, Zuid-Europeanen en zelfs Polen van ons nog veel leren op het gebied van zwartwerk.

Geen kat die hem in die redenering volgt, behalve de Anti-Imperialistische bond, Amada en de PVDA. Voor deze laatsten is de oplossing voor de crisis eenvoudig; Neem alle rijke mensen hun geld af -want het is toch gestolen- en geef het aan de armen. Of nog beter: Geef het aan de leiders van de armen, zoals Ceauscesu in Roemenie deed of de communistische leiders in de ex-Sovjetunie.

Crombez volgt eigenlijk deze redenering van klein-links, maar in een meer gematigde versie: Hij ziet in de bestrijding van dat zwart geld een belangrijk middel om onze stijgende uitgaven voor sociale zekerheid en pensioenen op te vangen.

"De bevolking krijgt momenteel het ene doemscenario na het andere voorgespiegeld, waarin ze wordt overtuigd dat ze het in de toekomst met minder zal moeten stellen", gaat de SP.A'er voort. "Dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Als de inkomsten uit fraudebestrijding stijgen, is een globale belastingverlaging mogelijk zonder de sociale bescherming af te bouwen."

Crombez maakt zich sterk dat het mogelijk is die fraude tegen 2030 terug te dringen. "Kijk naar het gesjoemel met btw-carroussels. Tien jaar geleden verloren we daarmee nog 1,1 miljard euro belastinginkomsten. Vandaag is dat teruggedrongen tot 18 miljoen per jaar."

Luxemburg en Zwitserland

John Crombez weet niet alleen alles over België, hij weet zelfs hoeveel geld er door Belgische belastingbetalers in Zwitserland staat. Het Zwitsers bankgeheim is heilig en cijfermateriaal is onmogelijk te bemachtigen. Crombez heeft die gegevens blijkbaar wel en weet zelfs ongeveer hoeveel geld Belgen op Zwitserse rekening hebben staan.

"De multinationals die geen belasting betalen en de ontduiking in belastingparadijzen zijn een veel belangrijker discussie." De Belgen hebben volgens het boek nog steeds tussen 40 en 80 miljard euro staan op rekeningen in Luxemburg en Zwitserland.

Kortom, veel stemmingmakerij en gegis dat enkel en alleen de hardwerkende bevolking opzet tegen mensen met geld, die in dit land langzaamaan behandeld worden zoals de Joden in NAZI-Duitsland. Als opgejaagd wild zuigt men de spaarders leeg, plundert men de ondernemingen en beledigd men iedere hardwerkende Vlaming. En als er een politicus in opspraak komt, zoals SPA-er Johan Vande Lanotte in Electrawinds of Karel De Gucht en de BBI, dan zwijgt men voor dood. Zo gaat dat in dit land, dat zijn eigen ondernemingen en intelligensia wegpest.

Veel succes zal zijn boek "Zwart op Wit" dus niet hebben. Alleen al om hij bijna geen cijfermateriaal "Zwart op Wit" heeft. Wellicht iets om Uw open haard mee aan te steken bij koude winterdagen, zoals de Pravda in de Sobjetunie diende voor aardappelschillen...

Bronnen: Knack, Belga/AVE