Donor vraagt zich af of Brusselse arts ook kinderen heeft verwekt met zijn zaad: "Als hier plots iemand aan de deur zou staan, zou ik koffie geven"
Wat als? Het is een vraag die wellicht nogal wat spermadonoren zich stellen nu blijkt dat een man zeker 2 donorkinderen heeft terwijl hij destijds enkel zaad gaf voor wetenschappelijk onderzoek. Onze redactie kon met een andere donor spreken die in de jaren 80 ook inging op de vraag van de Brusselse fertiliteitsarts Robert Schoysman om mee te werken aan wetenschappelijk onderzoek.
"Ik heb van professor Schoysman in de tijd gehoord, denk ik, via de radio en kranten", herinnert de man zich. "Hij deed een oproep omdat hij bezig was met fertiliteitsonderzoek. Hij was een pionier op dat vlak en hij vond niet genoeg donoren met beweeglijk zaad."
Zo'n 2,5 jaar lang doneerde onze getuige elke week een potje met zijn zaad. "Je kreeg daar 1.000 Belgische frank (25 euro) voor. Ik vond dat een goeie deal en ik vond het ook een heel mooi doel om aan dat pioniersonderzoek mee te werken", vertelt hij anoniem aan VRT NWS.
Nooit heeft professor Schoysman vermeld dat het zaad zou kunnen gebruikt worden om kinderen te verwekken, stelt onze getuige. "Het was puur voor wetenschappelijk onderzoek. Omdat hij in het universitair hospitaal werkte, ging ik daarvan ook uit."
Maar vandaag raakte bekend dat een 71-jarige man uit Luik, die in de jaren 70 van vorige eeuw 5 jaar lang sperma doneerde bij dokter Schoysman, zeker 2 donorkinderen heeft zonder dat hij het zelf wist. Het zaad werd dus kennelijk gebruikt voor vruchtbaarheidsbehandelingen, zonder medeweten van de donoren.
Een koffie en een goed gesprek
De spermadonor met wie onze redactie kon spreken, heeft voor alle duidelijkheid op dit moment geen weet van eventuele donorkinderen die zonder zijn toestemming, onder het voorwendsel van wetenschappelijk onderzoek, zouden zijn verwekt met zijn zaad.
"Ik heb mij dat ook nooit afgevraagd. Enkele jaren geleden dacht ik er wel aan om een DNA-test te doen, maar dat bleek nogal duur en daarna heb ik er niet meer bij stilgestaan. Tot vandaag."
Wat als er inderdaad donorkinderen van onze getuige ergens zouden rondlopen? "Ik zou het op zich eigenlijk wel fantastisch vinden voor die kinderen en hun ouders, dat ze destijds daarmee geholpen zijn", klinkt het. "Maar ik had dan liever geweten dat de professor dat deed, want voor mij ging het om wetenschappelijk onderzoek."
"Als er straks plots iemand voor mijn deur zou staan, zou ik die direct een koffie aanbieden en een goed gesprek hebben. Ik heb zelf geen kinderen. Maar dan moet het wel 100 procent zeker zijn. Al lig ik er eigenlijk niet wakker van."
Kijk: Spermadonor getuigt bij de redactie van Terzake over zijn donatie in jaren '80: "Het was in zijn privépraktijk, zonder contractuele afspraken"
![](http://images.vrt.be/width320/2024/04/19/e052cf68-fe7b-11ee-8fc9-02b7b76bf47f.jpg 1x, //images.vrt.be/_NaN/2024/04/19/e052cf68-fe7b-11ee-8fc9-02b7b76bf47f.jpg 2x)
Privépraktijk
De Brusselse fertiliteitsarts Robert Schoysman is intussen al enige tijd overleden. Hij werkte destijds voor de VUB en het UZ Brussel. Zij reageren verrast en hebben naar eigen zeggen geen weet van publicaties van prof Schoysman in het kader van wetenschappelijk onderzoek naar spermadonoren.
Volgens onze getuige heeft Schoysman destijds inderdaad niet gezegd dat het onderzoek werd gedaan door de VUB. "Ik ging gewoon elke week naar zijn privépraktijk om een potteke af te geven en 1.000 frank te krijgen. En dat was het."