Berichten van 28 maart 2016 tot 3 april 2016

lancering in 1973 vanaf Baikonur/LC81/23, van het Soviet ruimtestation Almaz 1/Salyut 2.

Salyut 2 is officieel ontworpen voor wetenschappelijk onderzoek en het testen van systemen aan boord, terwijl het in hoofdzaak wel militaire doelstellingen heeft.

Op 11 april komen door een onverklaarbare ongeval de vier zonnepanelen los, waardoor alle energie afgeschakeld wordt. Voordien waren er al problemen met de druk en de controle.

Op 28 mei valt Almaz 1 terug naar de aarde, zonder dat er een bemanning aan boord geweest is.

(afbeelding: tekening van het ruimtestation)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1973-017A

Norad ID: 6398

Lanceertuig: Proton-K 283-01

Massa: 18500 kg.

lancering in 1974 vanaf Baikonur/LC31, van de Soyuz test 7K-TM N°71-EPSA.

Dit is een onbemande proeflancering ter voorbereiding van de geplande Apollo-Soyuz missie, waarbij deze twee ruimteschepen zullen gekoppeld worden met samenwerking van de bemanningen.

Deze Soyuz draagt het aangepast koppelsysteem APAS-75, om de verbinding met de APDS (Androgynous Peripheral Docking System) module mogelijk te maken.

(afbeelding: eenvoudige voorstelling van het schip)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1974-018A

Norad ID: 7234

Andere naam: Kosmos 638

Lanceertuig: Soyuz 11A511 U

Massa: 6600 kg.

vertrek in 1984 van het ruimteschip Soyuz T11 (Norad ID: 14872), naar het Soviet ruimtestation

Salyut 7.

De cosmonauten zullen er 8 dagen als bezoekende bemanning (EP-3) verblijven. Rakesh Sharma voert er een aardobservatie programma uit, speciaal gericht op India. Ook experimenteerde hij in verband met de leefbaarheid en materiaalbehandeling. Verder deed hij aan yoga, om het effekt ervan in de ruimte te ervaren.

Soyuz T11 brengt bij de landing de cosmonauten Kizim, Soloviyov en Atkov terug, die 237 dagen in Salyut 7 woonden.

De inzittenden bij de lancering zijn:

Yuri V.Malyshev, gezagvoerder,

Gennady M.Strekalov, vluchtingenieur,

Rakesh Sharma, wetenschapper - ISRO;

bij de landing:

Leonid D.Kizim, gezagvoerder,

Vladimir A.Soloviyov, vluchtingenieur,

Oleg Y.Atkov, wetenschapper.

geboorte in 1926 te Mitchell - Indiana, van Virgil Ivan ‘Gus’ Grissom.

Amerikaanse piloot/astronaut.

Lid van Nasa 1-1959 groep.

Maakte ruimtevlucht in

Mercury-Redstone 4 en als

bevelhebber-piloot in Gemini 3.

Verbleef 0,21 dagen in de ruimte.

Sterft in de apollo capsulebrand op 27 januari 1967 te Cape Canaveral.

selektie in 1962 van de bijkomende VVS cosmonautes

Valentina Ponomaryova,

Zhanna Yorkina.

In maart en april 1962 werden vijf vrouwen met ervaring in parachutespringen opgenomen in het trainingsprogramma van de Soviet Unie. Alleen Tereshkova (geselekteerd in maart) zal een ruimtevlucht maken. De 20 jaar jonge Kuznetsova (eveneens geselekteerd in maart) was en is nog steeds de jongste vrouw ooit voor de ruimtevaart geselekteerd.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1963: de VS wetenschapssatelliet Explorer 17;

in 1965: de VS militaire navigatiesatelliet EGRS 4/Secor 4 en de technologietest SNAP 10A;

in 1968: een SU fotoverkenner Zenit-2;

in 1970: een SU fotoverkenner Zenit-2M;

in 1972: een SU fotoverkenner Zenit-4M;

in 1980: een SU doelsatelliet Lira;

in 1985: een SU fotoverkenner Oblik;

in 1990: de IL technologietest Ofeq 2;

in 1995: de VS wetenschapssatelliet Microlab 1 en twee GPS-satellieten Orbcomm-FM

in 1996: de telecomsatelliet Inmarsat 3-F1.

- Om de militaire aard van Almaz 1 te verbergen, maakte het Soviet bestuur het station als Salyut 2 bekend aan de buitenwereld.

- Scott Grissom, de zoon van astronaut Virgil Grissom, zou in 1999 na onderzoek van de uitgebrande Apollo-capsule, beweerd hebben dat de ramp mogelijk te wijten was aan sabotage. Men zou een metalen plaatje achter een schakelaar gevonden hebben, die een vonk kon veroorzaken bij de bediening van die schakelaar. Grissom zou eerder al zijn twijfel uitgedrukt hebben over de degelijkheid van de Apollo CM.

lancering in 1963 vanaf Baikonur LC1, van de Soviet ruimtesonde E-6S-4/Luna 4.

Maansonde E-6-3 wordt gelanceerd met als officieel doel een camera-module (ALS E-6N°4 SA)

zacht te laten landen op de maanbodem.

De sonde wordt met succes in lage aardorbit gebracht en de motor van de laatste trap

brengt de sonde op het maantraject. Onderweg gaat het echter mis met de noodzakelijke baancorrectie en de sonde mist de maan.

Op 6 april vliegt Luna 4 op 8336 km boven het oppervlak aan de maan voorbij. De sonde komt

zo in een elliptische aarde/maan baan.

(afbeelding: een tekening van deze sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1963-008B

Norad ID: 566

Lanceertuig: Molniya 8K78L / E6 G103-11

Massa: 1422 kg.

lancering in 1964 vanaf Baikonur LC1, van de Soviet ruimtesonde 3MV-1 N°4/Zond 1.

Zond 1 vertrekt vanaf het aardorbit platform (Tyazheliy Sputnik) richting venus.

De sonde vliegt op 14 juli aan venus voorbij op een afstand van 100000km, maar de beoogde

afdaling van een capsule (Spuskaemiyapparat 3MV-1 No.4) aan de nachtzijde van venus gaat

niet door. Zond 1 komt in een heliocentrische baan en levert zo toch nog gegevens over oa

kosmische straling.

(afbeeldingen: een model van deze sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1964-016D

Norad ID: 785

Lanceertuig: Molniya 8K78M T15000-23

Massa: 890kg.

lancering in 1969 vanaf Baikonur LC81/24, van de Soviet ruimtesonde 2M-522/Mars 1969B.

Mars 1969B bestond uit een orbiter en landingsmodule voor het maken van duidelijke foto’s van het oppervlak van mars.

Door het falen van één motor van de eerste trap, vliegt het lanceertuig nog 50m verder vooraleer te exploderen. Bij de explosie komt een massa giftige brandstof vrij en komen heel wat ruimtevaartspecialisten om het leven. Deze ramp betekende grote vertraging in de wedijver van de Soviets met het VS Apollo programma.

(afbeelding: een model van deze sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Lanceertuig: Proton-K/D 8K82K

Massa: 4850 kg.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1971: een SU fotoverkenner Zenit-2M;

in 1975: een SU oceaanobservatie satelliet US-A;

in 1982: een SU militaire waarnemer Kobal't;

in 1983: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-57;

in 1989: de Scandinavische telecomsatelliet Tele-X;

in 1992: de SU communicatiesatelliet Gorizont 25;

in 1993: een SU militaire waarnemer Kobal't;

in 1998: de VS wetenschapssatelliet TRACE;

in 1999: de IN wetenschapssatelliet Insat 2E en het MIR cargoschip Progress-M41;

in 1999: de satelliet voor radio-amateurs Sputnik jr 3/99.

- Het echte doel van Luna 4 is omstreden, maar er ging wel zeker iets mis met de sonde. Het was een nieuw type maansonde, met een gewicht zowat 1000 kg hoger dan dat van de vorige drie.

geboorte in 1946 te Dallas - Texas, van Dr William Frederick Fisher.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Huwde astronaute Anna Lee Tingle.

Lid van Nasa 9-1980 groep.

Maakte ruimtevlucht als missiespecialist in STS 20/51I.

Verbleef 7,10 dagen in de ruimte.

Maakte 2 ruimtewandelingen - samen 11u46’.

Was astronaut tot januari 1991.

geboorte in 1973 te Chunguyev - Kharkov, van Sergey Aleksandrovich Volkov.

Oekraiense piloot/cosmonaut.

Zoon van cosmonaut Aleksandr Volkov.

Lid van TsPK 12-1997 selektie.

Maakte ruimtevlucht als gezagvoerder in Soyuz TMA12 en Soyuz TMA02M.

Verbleef 365,90 dagen in de ruimte.

Maakte 3 ruimtewandelingen – samen 18u35’.

selektie in 1979 van de Intercosmos-3 cosmonauten

Tuân Pham (Vietnam),

Thanh Liem Bui (Vietnam).

Alleen Pham zal in de ruimte vertoeven.

 

selektie in 1994 van de NPOE-11 ingenieurs

Nadezhda Kuzhelnaya,

Mikhail Tyurin.

Alleen Tyurin zal in de ruimte vertoeven.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1960: de VS weersatelliet TIROS 1;

in 1963: een VS fotospion KH-4;

in 1971: de VS wetenschapssatelliet Isis 2 en een SU oceaanobservatie satelliet US-A;

in 1975: de SU weersatelliet Meteor 1-21;

in 1980: een SU fotoverkenner Zenit-4MK;

in 1992: een SU militaire waarnemer Kobal't;

in 1993: een SU militaire navigatiesatelliet Parus.

lancering in 1966 vanaf Baikonur LC31, van de Soviet ruimtesonde E-6S N°206/Luna 10.

Luna 10 wordt vanaf een aardorbit in een baan omheen de maan geschoten, met als oorspronkelijke

baangegevens: 350x1015km – 2u58min – 72°.

Gegevens over oa elektrische en magnetische velden, straling, zonnewind en micro-meteorieten werden

naar de aarde geseind.

Na 57 dagen gaat de radioverbinding verloren.

(afbeelding: een model van deze sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1966-027A

Norad ID: 2126

Lanceertuig: Molniya 8K78M N103-42

Massa: 1600 kg.

lancering in 1972 vanaf Baikonur LC31, van de Soviet ruimtesonde 4V-1 N°671.

Dit was één van de twee sondes die tijdens het lanceervenster in het voorjaar van 1972 naar venus gestuurd werden, maar bleef vast in aardorbit. Vandaar het kosmos nummer.

De doelstellingen waren om een meer geavanceerde reeks van wetenschappelijke metingen te doen op het oppervlak van venus.

Bij de lancering breekt de sonde in stukken en delen ervan verbranden binnen 48 uur in de aardatmosfeer, terwijl andere in een 210x9800 km baan omheen de aarde komen.

(afbeelding: een model van deze sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1972-023A

Norad ID: 5919

Andere naam: Kosmos 482

Lanceertuig: Molniya 8K78M

Massa: 1180 kg.

lancering in 1987 vanaf Baikonur LC200/39, van de MIR-module KVANT 1.

Kvant 1 is een gespecialiseerde module gebaseerd op de Salyut 7 bouw, ter uitbreiding van het Soviet ruimtestation MIR.

Hiermee wordt voldaan aan de vraag naar permanente uitbreiding voor wat betreft ruimte en wetenschappelijke uitrusting. Deze laatste omvat oa het internationale Röntgen X-stralen Observatorium, de Glasar UV-telescoop en het Svetlana elektroforese apparaat.

Ook systemen voor de verbetering van de standregeling van het ruimtestation zijn aan boord.

(afbeelding: KVANT 1 tussen de MIR-basis en een aangekoppelde Soyuz)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1987-030A

Norad ID: 17845

Lanceertuig: Proton-K 336-02

Massa: 20000 kg(?).

geboorte in 1957 te El Paso – Texas, van Patrick Graham Forrester.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van NASA 16-1996 “The Sardines”.

Maakte ruimtevlucht als missiespecialist in STS 105, STS 117 en STS 128.

Verbleef 39,60 dagen in de ruimte.

Maakte 4 ruimtewandelingen - samen 25u30’.

Was astronaut tot augustus 2011.

selektie in 1992 van de NASA-14 “The Hogs”

Scott Horowitz,

Brent Jett,

Kevin Kregel,

Kent Rominger;

Daniel T. Barry,

Charles Brady,

Catherine Coleman,

Michael Gernhardt,

John Grunsfeld,

Wendy Lawrence,

Jerry Linenger,

Richard Linnehan,

Michael Lopez-Alegria,

Scott Parazynski,

Winston Scott,

Steven Smith,

Joseph Tanner,

Andy Thomas,

Mary Weber;

Maurizio Cheli (Italië),

Jean-François Clervoy (Frankrijk),

Marc Garneau (Canada),

Chris Hadfield (Canada),

Koichi Wakata (Japan).

 

Vanaf deze selektie, krijgen niet-Amerikaanse astronauten, die in opdracht van hun eigen ruimtevaartorganisaties zullen werken, hun opleiding samen met de NASA astronauten. Als volwaardige missiespecialisten kunnen ze in aanmerking komen voor elke VS-pendelmissie.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1966: de VS militaire weersatelliet DAPP 15;

in 1976: een SU fotoverkenner Orion;

in 1978: de communicatiesatelliet Intelsat IVA-F6 en een SU navigatiesatelliet Tsikada;

in 1979: een SU fotoverkenner Zenit-2M;

in 1981: een SU militaire waarschuwer Oko;

in 1982: de SU ELINT satellieten Tselina-D en Tselina-O;

in 1983: een SU fotoverkenner Zenit-6;

in 1988: de SU communicatiesatelliet Gorizont 15;

in 1991: de SU aardobservatie satelliet Almaz 1;

in 1993: het MIR cargoschip Progress-M17.

in de rand (ook in maart maar zonder datum):

- Nog maar eens een gerucht over cosmonaut Dolgov, deze keer zou hij overleden zijn bij de test van een Vostok schietstoel in maart 1961.

Officieel stierf hij op 3 november 1962 bij een sprong van grote hoogte (25000 m?) uit een Wolga-ballon.

- In maart 1965 publiceerde de krant Corriere della Sera de resultaten/overzicht van sensationele radio opnamen gemaakt door de broers Judica-Cordiglia in hun luisterpost Torre Bert, Italië.

De broers Gianbattista en Achille beweerden noodkreten opgevangen te hebben van minstens 20

verschillende Soviet cosmonauten.

Volgens de Corriere della Sera stierven zeker 14 cosmonauten de ‘ruimtedood’.

- In maart 1969 zou een Soviet maanraket ontploft zijn op het lanceercomplex, met een groot aantal doden als gevolg. Volgens geruchten zouden er twee cosmonauten aan boord geweest zijn.

lancering in 1978 vanaf Baikonur LC81/24, van de SU testcombinatie TKS VA N°9.

Deze combinatie (Kosmos 997 en Kosmos 998) bestaat uit het militaire TKS transport/bevoorradingsschip en de landingscapsule, bedoeld voor het Almaz ruimtestation. Leonov noemde de TKS “onze Apollo”.

TKS capsules (VA is een Russisch acronym) vlogen 13 maal tussen 1976 en 1983: tien maal als test en drie maal als deel van een volledig TKS ruimteschip dat aanmeerde aan het Salyut ruimtestation.

Tot een bemande vlucht kwam het echter nooit.

(afbeelding: vrije voorstelling van een TKS in een baan om de aarde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1978-032A en 032B

Norad ID: 10770 en 10771

Lanceertuig: Proton-K 292-01

Massa: 700 kg.

geboorte in 1957 te Rabochi – Moskow, van Yelena Vladimirovna Kondakova.

Russische ingenieur/cosmonaute.

Huwde cosmonaut Valeriy Ryumin.

Lid van Energia Ingenieur 10-1989 groep.

Maakte ruimtevlucht als

vluchtingenieur in Soyuz TM20 en

missiespecialist in STS 84.

Verbleef 178,45 dagen in de ruimte.

Eerste ‘niet-propaganda’ cosmonaute – Soyuz TM20.

Was cosmonaute tot 31 december 1999.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1961: de VS militaire wetenschapssatelliet Discoverer 22;

in 1966: de VS militaire satellieten OV1-4 en OV1-5;

in 1967: een VS fotospion KH-4A;

in 1972: de SU weersatelliet Meteor 1-11;

in 1978: een SU fotoverkenner Zenit-4MKM;

in 1983: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1988: een SU militaire waarnemer Terilen;

in 1993: de VS technologiesatelliet SEDS 1(I), de militaire satelliet USA 90 en een SU spionage satelliet US-PM;

in 1998: de communicatienetwerk satellieten Iridium 55, 57, 58, 59 en 60.

geboorte in 1931 te Gvardeitsi – Samara, van Aleksey Aleksandrovich Gubarev.

Russische piloot/cosmonaut.

Lid van Luchtmacht 2-1963 groep.

Maakte ruimtevlucht als gezagvoerder in Soyuz 17 en Soyuz 28.

Verbleef 37,48 dagen in de ruimte.

Was cosmonaut tot 1981 en bleef aktief in de ruimtevaart.

geboorte in 1947 te Olginka – Kazakhstan, van Aleksandr Stepanovich Viktorenko.

Russische piloot/cosmonaut.

Lid van Luchtmacht 7-1978 / TsPK 7 groep.

Maakte ruimtevlucht als gezagvoerder in Soyuz TM3(TM2), Soyuz TM8, Soyuz TM14 en Soyuz TM20.

Verbleef 489,07 dagen in de ruimte.

Maakte 6 ruimtewandelingen - samen 19u39’.

Was cosmonaut tot mei 1997.

geboorte in 1957 te Columbus – Ohio, van Michael James Foreman.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van NASA 17-1998 “The Penguins”.

Maakte ruimtevlucht als missiespecialist in STS 123 en STS 129.

Verbleef 26,56 dagen in de ruimte.

Maakte 5 ruimtewandelingen – samen 32u19’.

Was astronaut tot december 2010.

geboorte in 1965 te Fort Belvoir – Virginia, van William (Bill) Anthony Oefelein.

Amerikaanse piloot/astronaut.

Lid van NASA 17-1998 “The Penguins”.

Maakte ruimtevlucht als piloot in STS 116.

Verbleef 12,86 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot 1 juni 2007.

selektie in 1983 van de LII-2 luchtvaartspecialisten

Ural N.Sultanov,

Magomed O.Tolboyev;

die geen van beiden een ruimtevlucht zullen maken.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1977: de UA technologiesatelliet AUOS-Z-R-O Oval;

in 1984: een SU militaire waarschuwer Oko.

- Ooit zou Aleksey Gubarev verklaard hebben te geloven in het bestaan van buitenaardse wezens. Naar eigen zeggen steunde zijn overtuiging op hem bekende informatie die in het bezit zou geweest zijn van de VS.

- In 1968 zouden volgens geruchten Vladimir Seryogin en Yuri Gagarin samen om het leven gekomen zijn bij een mislukte Zond-vlucht. Deze moest in lusvorm tot op maansafstand verlopen, maar verging in de dampkring.

De officiele sterfdatum van beiden is echter 27 maart 1968.

testlancering in 1963 vanaf Cape Canaveral LC34, van het Saturn SA-4 lanceertuig.            

Dit is de laatste onbemande sub-orbitale vlucht voor het testen van de eerste trap van de toekomstige maanraket. Zoals gepland wordt motor nummer 5 na 100 seconden stilgelegd en wordt de brandstof ervan met succes naar de nog werkende motoren geleid. Na 15 minuten komt de raket 400 km verder naar beneden. De bereikte hoogte is 129 km en de maximale snelheid 5900 km/u.

(afbeelding: de raket op het lanceerplatform)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Andere naam: Apollo SA-4 Test Flight

Lanceertuig: Saturn 1

Gewicht: 52480 kg.

geboorte in 1946 te Almelo, van Dr Wubbo Johannes Ockels.

Nederlandse ladingspecialist/astronaut.

Lid van Esa 1-1992 groep.

Maakte ruimtevlucht als ladingspecialist in STS 22/61A.

Verbleef 7,03 dagen in de ruimte.

Eerste Nederlander in de ruimte - 30 oktober 1985.

Was astronaut tot 1994.

Overleden aan de gevolgen van niercelkanker op 18 mei 2014, te Almelo.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1969: een SU doelsatelliet DS-P1-I;

in 1978: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1983: de VS weersatelliet NOAA 8;

in 1986: de communicatiesatellieten Brasilsat 2(BR) en Gstar II(GE);

in 1995: de communicatiesatellieten Brasilsat-B2(BR) en HotBird 1(Eutelsat);

in 1996: de VS militaire satelliet USA 117.