Archief

lancering in 1964 vanaf Baikonur LC1, van de Soviet ruimtesonde 3MV-1 N°2.

Deze sonde (Spuskaemiyapparat 3MV-1 N°2) heeft vermoedelijk een technologietest van de

Venera-reeks als doel. Het kan ook een poging geweest zijn tot een mars of venus passage.

De nodige aardorbit wordt echter niet bereikt door het falen van de 2de trap van de lanceerraket.

(afbeelding: model van een gelijkaardige sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Andere namen: Venera 1964A

Lanceertuig: Molniya 8K78M T15000-19

Massa: 890 kg.

lancering in 1969 vanaf Baikonur LC81/24, van de Soviet ruimtesonde Luna E-8-201.

Luna E-8 No.201, ook bekend als Luna Ye-8 No.201, en soms geïdentificeerd door de NASA als Luna 1969A, was een Sovjet ruimtevaartuig dat verloren ging in een mislukte lancering in 1969.

Het was de eerste van drie geplande lanceringen en bedoeld om een zachte landing op de maan uit te voeren, teneinde de Lunokhod No.201 rover op het oppervlak te zetten.

De sondeafscherming brak bij T+51 seconden en het puin ervan sloeg met hoge snelheid tegen de brandstoftanks van de Proton. De spuitende brandstof ontbrandde bij contact met de uitlaatgassen van de motor, wat resulteerde in een vernietigende explosie.

(afbeelding: tentoonstellingsmodel van een gelijkaardige sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Andere namen: Luna 1969A

Lading: Lunokhod N° 201

Lanceertuig: Proton-K/D 8K82K(UR-500)

Massa: 5590 kg.

lancering in 1986 vanaf Baikonur LC200/39, van de basismodule van het Soviet ruimtestation MIR.

Het ruimtestation bestaat uit één centrale basismodule waaraan later bemande Sojoez ruimtetuigen, onbemande Progress cargoschepen en andere modules kunnen aankoppellen. Deze basis bestaat voornamelijk uit een compartiment waarin de ruimtevaarders konden leven.

Het ontwerp was gebaseerd op de Saljoet ruimtestations.

(afbeelding: het station met aangekoppelde Soyuz)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1986-017A

Norad ID: 16609

Andere namen: DOS 7

Lanceertuig: Proton-K 337-01

Massa: 20100 kg.

geboorte in 1932 te Oak Park – Illinois, van Dr Joseph Peter Kerwin.

Amerikaanse medicus/astronaut.

Lid van Nasa 4-1965 groep.

Maakte ruimtevlucht als xwetenschapper in Skylab 1.

Verbleef 28,03 dagen in de ruimte.

Maakte 1 ruimtewandeling van 3u25’.

Bemanningslid in het eerste geslaagd ruimtestation in mei 1973.

Was astronaut tot 1987.

geboorte in 1948 te Straudsburg – Pennsylvania, van Dr Byron Kurt Lichtenberg.

Amerikaanse ladingspecialist/astronaut.

Lid van EOM 1984 en ATLAS Ladingspecialisten-1989 groep.

Maakte ruimtevlucht als ladingspecialist in STS 9/41A en STS 45.

Verbleef 19,25 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot april 1992.

geboorte in 1952 te Chilpancingo, van Rodolfo Neri-Vela.

Mexicaanse ladingspecialist/astronaut.

Lid van Mexico 1985 groep.

Maakte ruimtevlucht als ladingspecialist in STS 23/61B.

Verbleef 6,88 dagen in de ruimte.

Eerste Mexicaan in de ruimte - 27 november 1985.

Was astronaut tot december 1985.

geboorte in 1956 te Cleveland – Ohio, van George David Low.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van Nasa 10-1984 groep.

Maakte ruimtevlucht als

missiespecialist in STS 32 en STS 43, en

ladinggezagvoerder in STS 57.

Verbleef 29,75 dagen in de ruimte.

Maakte 1 ruimtewandeling van 5u50’.

Was astronaut tot februari 1996 en bleef aktief in de ruimtevaart.

Overlijdt aan darmkanker op 15 maart 2008, te Reston - Virginia.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1963: de VS militaire weersatelliet P35-3/OPS240;

in 1966: een SU fotoverkenner Zenit-4;

in 1970: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-13;

in 1976: een VS militaire satelliet DMSP 8 en de communicatiesatelliet Marisat 101;

in 1977: de JP technologiesatelliet Tansei 3/MST 3;

in 1981: een SU militaire waarschuwer Oko;

in 1982 en 1986: een SU ELINT satelliet Tselina-D;

in 1987: de JP oceaanobservatie satelliet Momo 1A/MOS 1 en een SU fotoverkenner Oblik;

in 1988: de JP communicatiesatelliet Sakura 3A/CS 3A en een SU fotoverkenner Oblik;

in 1994: de VS(PAS) telecomsatelliet Galaxy 1-R;

in 1996: zes SU militaire communicatiesatellieten waarvan drie Gonets D1 en drie Strela-3, en een doelsatelliet Raduga.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1961: de VS militaire wetenschapssatelliet Discoverer 21;

in 1971: een SU fotoverkenner Zenit-4M;

in 1974: de IT communicatiesatelliet San Marco 4;

in 1979: de VS aardobservatie satelliet SAGE 1/AEM 2;

in 1981: een SU militaire waarnemer Siluet;

in 1987: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1988: een SU aardobservatie satelliet Resurs-F1;

in 1994: een SU doelsatelliet Raduga;

in 1998: de communicatiesatellieten Iridium 50, 52, 53, 54 en 56.

- Op 18 februari 1966 zou cosmonaut Grigori G.Nelyubov, volgens een officiele verklaring afgelegd in april 1986, dronken onder een trein gestapt zijn.

Hij was lid van de Luchtmachtgroep 1-1960, maar werd later uit het korps gezet en van de groepsfoto geschrapt. Dat zou gebeurd zijn na een vechtpartij met de cosmonauten Ivan Anikeyev en Valentin Filatyev in 1961, of volgens Leonov, na zware verwonding in een centrifuge in 1962 of 1963.

lancering in 1965 vanaf Cape Canaveral LC12, van de VS ruimtesonde Ranger 8.

Ranger 8 heeft als doel het doorseinen van beelden tijdens de laatste minuten vóór het neerstorten op het maanoppervlak.

Na enkele problemen bereikt de sonde op 20 februari de maan en maakt 7100 goede foto’s tijdens de laatste 23 minuten van de vlucht.

De sonde slaat te pletter nabij de krater Alfonsus in de Zee van de Stilte (2,6°N - 24,8°O), wat later bevestigd werd door beelden van de LRO maansonde. In die omgeving zal in juli 1969 Apollo 11 landen.

(afbeelding: model van dit type sonde en maanfoto)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1965-10A

Norad ID: 1086

Andere namen: RA-8

Lading: ranger Block 3 N°8

Lanceertuig: Atlas 196D Agena B 6006

Massa: 367 kg.

lancering in 1996 vanaf Cape Canaveral LC17B, van de ruimtesonde NEAR Shoemaker.

De Near Earth Asteroid Rendezvous - Schoenmaker (NEAR Shoemaker) ruimtesonde, hernoemd ter ere van Gene Shoemaker, werd ontworpen om de asteroïde Eros van dichtbij te bestuderen.

De missie was de allereerste om in een baan omheen een asteroïde te raken en op het oppervlak ervan te landen. Het hoofdoel van NEAR was gegevens te verzamelen aangaande de samenstelling, morfologie, interne massaverdeling en magnetische veld van Eros. Deze gegevens moeten ons iets leren over de kenmerken van de asteroïden in het algemeen, hun relatie tot meteorieten en kometen, en de omstandigheden in het vroege zonnestelsel. Een radio-wetenschappelijk experiment werd ook uitgevoerd met behulp van het NEAR tracking systeem. De sonde landde op 12 februari 2001 op Eros, na ook in de omgeving van de planetoïden Illya en Mathilde geweest te zijn.

(afbeeldingen: vrije voorstelling van de sonde en foto van Eros)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1996-008A

Norad ID: 23784

Andere namen: Near Earth Asteroid Rendezvous, Discovery 1

Lanceertuig: Delta II 7925-8

Massa: 487 kg.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1959: de VS militaire wetenschapssatelliet Vanguard 2 (SLV4);

in 1961: de VS militaire wetenschapssatelliet Discoverer 20;

in 1966: de FR wetenschapssatelliet Diapason D1A;

in 1971: de VS militaire satellieten Calsphere 3, 4 en 5, DMSP 5A-F3 en OPS 3297, en een SU ELINT satelliet Tselina-O;

in 1980: de JP technologietest satelliet Tansei 4;

in 1982: een SU navigatiesatelliet Tsikada;

in 1988: de SU GLONASS navigatiesatellieten Uragan-36L, 37L en 38L;

in 1989: een SU fotoverkenner Oblik;

in 1992: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1993: de SU GLONASS navigatiesatellieten Uragan-57L, 59L en 73L;

in 1997: de JP telecomsatelliet JCSat 4;

in 1998: een SU militaire waarnemer Kometa.

- Op 17 februari 1961 zouden twee Soviet cosmonauten, een man en een vrouw, gelanceerd zijn vanaf Baikonur. Gedurende de volgende dagen zouden de radiostations van oa Uppsala, Bochum en Turijn gesprekken opgevangen hebben van deze cosmonauten met de vluchtleiding. Hieruit zou gebleken zijn dat ze niet in staat waren om terug te keren naar de aarde.

lancering in 1965 vanaf Cape Canaveral LC37B, van het Pegasus 1 en Apollo Model 3-BP16 ontwerp.

De missie was bedoeld om metingen uit te voeren ivm meteoroïde-dichtheid in de buurt van de aarde en om het terugval gedrag van de apollo module te onderzoeken.

Een toren voor mogelijke ontsnapping tijdens de lancering was gemonteerd op de top. Pegasus 1 droeg vleugels waarvan de oppervlakte gevoelig was voor meteoroïde inslagen. Na het afstoten van de apollo module bleef de Pegasus zoals gepland in de baan om de aarde.

De Pegasus 1 was de eerste actieve lading gelanceerd door het Saturnus-systeem.

De missie eindigde in augustus 1968 en de terugval in de atmosfeer volgde in september 1978.

(afbeelding: bouw van de testsatelliet)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1965-009A/B

Norad ID: 1085/1088

Andere namen: Apollo SA-9 Test Flight, Saturn SA-9

Lanceertuig: Saturn I

Massa: 4500/1450 kg.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1961: de VS wetenschapssatelliet Explorer 9;

in 1971: de JP technologiesatelliet MTS 1/Tansei 1;

in 1972: een VS militaire satelliet KH 8 en een SU fotoverkenner Zenit-4M;

in 1974: de JP technologiesatelliet MTS 2/Tansei 2;

in 1976: een SU onderscheppingssatelliet IS-Tsiklon;

in 1978: de JP wetenschapssatelliet UME 2/ISSb;

in 1982: een SU fotoverkenner Zenit-6;

in 1983: een SU ELINT satelliet Tselina-D;

in 1984: een SU aardobservatie satelliet Resurs;

in 1995: de SU wetenschapssatelliet Foton 10;

in 1999: de JP telecomsatelliet JCSat 6.

- Op 16 februari 1962 zou het Italiaans Nieuwsbureau ‘Continentale’ aangekondigd hebben dat twee Soviet cosmonauten verdwenen tijdens een ruimtevlucht. Deze vlucht zou begonnen zijn tijdens het 22^ste Partij Congres in Moskou, in de herfst van 1961. Continentale citeerde ‘hoog geplaatste personen’ in Praag als bron.

De twee cosmonauten zouden gelanceerd geweest zijn aan boord van een Vostok, voor een vlucht in

8-vorm omheen de maan en de aarde als doel. Het ruimteschip verdween echter en niemand kon de mislukking verklaren.

Het Italiaans Nieuwsbureau zou ook nog beweerd hebben dat nog twee Soviet cosmonauten oefenden voor een ander maanschot “in de nabije toekomst”.

Het is echter twijfelachtig of de Soviets vóór 1968 een draagraket beschikbaar hadden die in staat

was om een bemande capsule naar de maan en terug te brengen.

geboorte in 1944 te Moskow, van Aleksandr Aleksandrovich Serebrov.

Russische ingenieur/cosmonaut.

Lid van Energia Ingenieur 5-1978 groep.

Maakte ruimtevlucht als

vluchtingenieur in Soyuz T7(T5), Soyuz TM8 en Soyuz TM17; en

wetenschapper in Soyuz T8.

Verbleef 372,95 dagen in de ruimte.

Maakte 10 ruimtewandelingen - samen 31u49’.

Was cosmonaut tot 1995.

geboorte in 1964 te Lynchburg – Virginia, van Leland (Lee) Devon Melvin.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van NASA 17-1998 “The Penguins”.

Maakte ruimtevlucht als missiespecialist in STS 122 en STS 129.

Verbleef 23,57 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot oktober 2010 en bleef aktief in de ruimtevaart.

selektie in 1984 van

de LII-3 luchtvaartspecialist

Viktor V.Zabolotsky; en

de NPOE-6 ingenieurs

Aleksandr Kaleri,

Sergei Yemelyanov.

Alleen Kaleri zal in de ruimte vertoeven.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1964: een VS fotospion KH-4A;

in 1966: de VS fotospion KH 7-25/OPS1184 met Bluebell 2 subsatellieten;

in 1973: een SU wetenschapssatelliet Prognoz;

in 1977: een SU militaire wetenschapssatelliet DS-U2-IK;

in 1989: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-75;

in 1990: een SU doelsatelliet Raduga;

in 1991: een SU militaire waarnemer Kometa en de communicatiesatelliet Molniya 1-80;

in 1995: het MIR cargoschip Progress-M26;

in 1999: de telecomsatelliet Telstar 6.

lancering in 1972 vanaf Baikonur LC81/24, van de Soviet ruimtesonde E-8-5 N°408/Luna 20.

Luna 20 werd in een aardparkeerbaan geplaatst en van daaruit naar de Maan gestuurd.

De sonde bereikte de maan op 18 februari 1972. Op 21 februari maakte Luna 20 een zachte landing op de maan in een bergachtig gebied – 3,5°N-56,5°O - dat bekend staat als de Apollonius hooglanden, 120 km verwijderd van waar Luna 16 was neergestort.

Op het maanoppervlak werd het panoramische televisiesysteem geactiveerd en werden bodemmonsters genomen door middel van uitschuifbare boorapparatuur.

De terugkeermodule van Luna 20 vertrok op 22 februari van het maanoppervlak met 30 gram materiaal in een afgesloten capsule, en landde in de Sovjet-Unie op 25 februari.

(afbeeldingen: een model van deze sonde en de terugkeercapsule)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1972-007A

Norad ID: 5835

Lading: lander met terugkeer module

Lanceertuig: Proton-K/D(UR-500)

Massa: 5600 kg.

geboorte in 1947 te Thai Binh, van Pham Tuan.

Vietnamese piloot/cosmonaut.

Lid van Interkosmos 1979 groep.

Maakte ruimtevlucht als wetenschapper in Soyuz 37(36).

Verbleef 7,86 dagen in de ruimte.

Eerste Vietnamees in de ruimte - 23 juli 1980.

Was cosmonaut tot 1980.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1963: de VS experimentele communicatiesatelliet Syncom 1;

in 1967: de FR wetenschapssatelliet Diadème 2/D1D en een SU militaire wetenschapssatelliet

DS-U2-I;

in 1978: een SU fotoverkenner Zenit-4MKM;

in 1980: de VS wetenschapssatelliet SMM(Solar Maximum Mission);

in 1984: de JP satelliet voor atmosfeeronderzoek Ohzora/Exos C en een SU doelsatelliet Raduga;

in 1987: de SU militaire satelliet EPN 3.695;

in 1989: een SU doelsatelliet Duga-K en een militaire waarschuwer Oko, en de VS militaire satelliet USA 35/Navstar 2-01;

in 1990: de VS militaire satellieten USA 51/SDI 5/LACE en USA 52/SDI 6/RME;

in 1991: een SU aardobservatie satelliet Prognoz US-KMO;

in 1996: de telecomsatelliet Intelsat 708;

in 1997: de SU militaire communicatiesatellieten Gonets D1-4, D1-5, D1-6 en drie Strela-3;

in 1998: de SU communicatiesatellieten Globalstar L1, L2, U1 en U2.

geboorte in 1937 te Saxony, van Sigmund Werner Paul Jähn.

Duitse piloot/cosmonaut.

Lid van Interkosmos 1976 groep.

Maakte ruimtevlucht als wetenschapper in Soyuz 31(29).

Verbleef 7,87 dagen in de ruimte.

Eerste (Oost)Duitser in de ruimte - 26 augustus 1978.

Was cosmonaut tot 1978.

geboorte in 1939 te Leningrad, van Valeri Illyich Rozhdestvensky.

Russische ingenieur/cosmonaut.

Lid van Luchtmacht 3-1965 groep.

Maakte ruimtevlucht als vluchtingenieur in Soyuz 23.

Verbleef 2,00 dagen in de ruimte.

Overlijdt op 31 augustus 2011.

geboorte in 1942 te Lafaiyette - Indiana, van Donald Edward Williams.

Amerikaanse piloot/astronaut.

Lid van Nasa 8-1978 groep.

Maakte ruimtevlucht als

piloot in STS 16/51D en

bevelhebber in STS 34.

Verbleef 11,98 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot februari 1990.

geboorte in 1964 te Cohasset - Massachusetts, van Stephen Gerard Bowen.

Amerikaanse ingenieur/astronaut.

Lid van NASA 18-2000 “The Bugs”.

Maakte ruimtevlucht als missiespecialist in STS 126, STS 132 en STS 133.

Verbleef al 40,42 dagen in de ruimte.

Maakte al 7 ruimtewandelingen - samen 47u18’

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1974: de VS fotospion SAMOS 97;

in 1979: een SU ELINT satelliet Tselina-D;

in 1981: een SU fotoverkenner Zenit-6.

lancering in 1961 vanaf Baikonur LC1, van de Soviet ruimtesonde MV-1VA N°2/Venera 1.

De venussonde 1VA s/n 2 wordt in een baan om de aarde geschoten op de “zware drager” Tyazheliy

Spunik 5 (VS aanduiding Sputnik 8), om vandaar naar venus gelanceerd te worden en er een capsule op neer te laten.

De lancering slaagt, maar op 19 mei vliegt de sonde, als eerste aards tuig, aan venus voorbij op 100000 km en komt vervolgens in een heliocentrische baan. Op 19 februari, zowat twee miljoen km van de aarde, wordt het radiokontakt verloren. Uit de ontvangen gegevens konden de wetenschappers afleiden, dat de zonnewind (voor het eerst opgemerkt door Loena 1 en 3) ook aanwezig was in de interplanetaire ruimte.

(afbeelding: een model van dit type sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1961-003A/C (gamma 1/3)

Norad ID: 77/80

Andere namen: AMS Sputnik 8

Lading: mars/venussonde 1VA

Lanceertuig: Molniya 8K78 L1-6B

Massa: 6475/643 kg.

selektie in 1988 van de OS „Mir” Afghanistan cosmonauten

Mohammad Masum Dauran Ghulam,

Abdul Ahad Mohmand.

Alleen Mohmand zal in de ruimte vertoeven.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1965: een SU doelsatelliet DS-P1-Yu;

in 1974: een SU fotoverkenner Zenit-4M;

in 1975: een SU aardobservatie satelliet Sfera en een fotoverkenner Zenit-4MK;

in 1976: een SU doelsatelliet Lira;

in 1979: een SU oceaanobservatie satelliet Okean-E;

in 1980: een SU militaire waarschuwer Oko;

in 1981: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1986: de NASDA communicatiesatelliet BS 2b/Yuri 2B;

in 1987: de VS militaire satelliet SDS 11/USA 21;

in 1991: acht SU militaire communicatiesatellieten Strela-1M;

in 1994: zes SU militaire communicatiesatellieten Strela-3;

in 1997: de JP astronomie satelliet Haruka/Muses-B.

- In de westerse wereld ging het gerucht dat de zware drager van Venera 1 een cosmonaut aan boord had.

Italiaanse radio-amateurs zouden menselijke stemmen afkomstig uit dit tuig opgevangen hebben.

De Soviet vluchtleider Kamanin noemt dit louter speculatie.

vertrek in 1990 van het ruimteschip Soyuz TM9 (Norad ID: 20494), naar het Soviet ruimtestation MIR.

De cosmonauten vormen de zesde permanente bezetting en zullen er 179 dagen verblijven.

De vertrekkende Soyuz TM8 bemanning bemerkt beschadigingen aan de gekoppelde Soyuz TM9, waardoor buitenwerkzaamheden (EVA) nodig worden. Het speciaal gereedschap hiervoor werd op 10 juni aangevoerd in de Kristall module.

De inzittenden zijn:

Anatoly Y.Solovyev, gezagvoerder,

Aleksandr M.Balandin, vluchtingenieur.

vertrek in 1997 van de ruimtependel Discovery STS 82 (Norad ID: 24719), voor een 10-daags verblijf in de ruimte.

Deze missie heeft de tweede onderhoudsbeurt van HST als doel, waarvoor vijf maal twee astronauten aan het werk moeten. Hiertoe wordt de ruimtetelescoop op 13 februari dmv de mechanische arm, bediend door Hawley, gegrepen. Op 19 februari wordt HST hoger dan voorheen terug in de ruimte geplaatst.

De inzittenden zijn:

Kenneth D.Bowersox, bevelhebber,

Scott J.Horowitz, piloot,

Mark C.Lee, missiespecialist,

Steven A.Hawley, missiespecialist,

Gregory J.Harbaugh, missiespecialist,

Steven L.Smith, missiespecialist,

Joseph R.Tanner, missiespecialist.

geboorte in 1960 te Waterburg – Connecticut, van Richard Alan (Rick) Mastracchio.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van NASA 16-1996 “The Sardines”.

Maakte ruimtevlucht als

missiespecialist in STS 106, STS 118 en STS 131; en

ISS expeditielid in Soyuz TMA11M.

Verbleef 227,60 dagen in de ruimte.

Maakte 9 ruimtewandelingen - samen 53u04’.

Was astronaut tot juli 2015.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1965: de VS militaire experimentele satellieten LES 1 en Transtage 3;

in 1966: een SU militaire wetenschapssatelliet DS-U1-G;

in 1970: de JP technologiesatelliet LASS/Ohsumi en de VS militaire satelliet DMSP 5A-F1;

in 1976: een SU fotoverkenner Zenit-4MK;

in 1977: de SU communicatiesatelliet Molniya 2-17;

in 1980: acht SU militaire communicatiesatellieten Strela-1M;

in 1981: de NASDA testsatelliet ETS 4/Kiku 3;

in 1982: een SU spionage satelliet US-P;

in 1986: de SU wetenschapssatelliet Musson-16;

in 1992: de JP aardobservatie satelliet JERS 1/Fuyo 1.

vertrek in 1997 van het ruimteschip Soyuz TM25 (Norad ID: 24717), naar het Soviet ruimtestation MIR.

De cosmonauten Tsibliyev en Lazutkin worden lid van de 23^ste permanente bezetting en zullen er 185 dagen verblijven.

ESA astronaut Reinhold zal experimenten uitvoeren in de Kristall module en keert na 20 dagen in Soyuz TM24 terug naar de aarde.

Problemen waren er op 24 februari door brand in een zuurstofpatroon en op 24 juni door beschadiging van een zonnepaneel van de Spektr module, bij een slecht aflopende manuele koppeltest met Progress M34.

De inzittenden bij de lancering zijn:

Vasili V.Tsibliyev, gezagvoerder,

Aleksandr I.Lazutkin, vluchtingenieur,

Ewald Reinhold, wetenschapper - ESA MIR97;

bij de landing:

Vasili V.Tsibliyev, gezagvoerder,

Aleksandr I.Lazutkin, vluchtingenieur.

geboorte in 1968 te Morristown - New Jersey, van Garrett Erin Reisman.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van NASA 17-1998 “The Penguins”.

Maakte ruimtevlucht als

ISS expeditielid in STS 123(124) en

missiespecialist in STS 132.

Verbleef 107,05 dagen in de ruimte.

Maakte 3 ruimtewandelingen – samen 21u12’.

Was astronaut tot maart 2011.

selectie in 1999 van de NASDA-4 astronauten

Satoshi Furukawa,

Akihiko Hoshide,

Naoko Sumino/Yamazaki.

Alleen Furukawa en Hoshide vertoefden in de ruimte.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1966: een SU fotoverkenner Zenit-2;

in 1970: een SU fotoverkenner Zenit-4;

in 1983: een SU aardobservatie satelliet Resurs-F1;

in 1989: een SU fotoverkenner Oblik, het MIR cargoschip Progress 40 en zes militaire communicatiesatellieten Strela-3;

in 1992: de VS militaire satelliet USA 78;

in 1998: de VS militaire aardobservatie satelliet GFO en de telecomsatellieten Orbcomm-FM3 en FM4.