Archief

lancering in 1964 vanaf Baikonur LC1, van de Soviet ruimtesonde 3MV-4A N°2/Zond 2.

Zond 2 is een automatisch interplanetair station dat vanaf een platform (Tyazheliy Sputnik) in aardorbit, naar mars geschoten wordt met diverse meetinstrumenten aan boord.

De sonde is tevens een test van zes ionenmotoren en zou een landingscapsule bevat hebben, of bedoeld zijn als marspassage. Contact wordt verloren in april 1965 op weg naar mars.

De sonde vliegt op 6 augustus 1965 op een afstand van 1500km aan mars voorbij en leverde geen gegevens.

(afbeelding: model van dit type sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1964-78A

Norad ID: 945

Lanceertuig: Molniya 8K78

Massa: 890kg.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1968: een SU aardobservatiesatelliet Sfera;

in 1971: een SU ELINT-satelliet Tselina-O;

in 1972: de SU astronomiesatelliet Interkosmos 8;

in 1973: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-26 en de Soyuz testvlucht 7K-T n°34A;

in 1983: de SU communicatiesatelliet Gorizont 8 en een militaire waarnemer Oktan;

in 1988: een SU fotoverkenner Oblik;

in 1989: een SU militaire waarnemer Kobal't.

geboorte in 1949 te Cleveland – Ohio, van Kenneth Donald Cameron.

Amerikaanse piloot/astronaut.

Lid van Nasa 10-1984 groep.

Maakte ruimtevlucht in STS 37, 56 en 74.

Verbleef 23,42 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot augustus 1996 en bleef aktief als ruimtevaartmedewerker.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1961: de VS Mercury-Atlas 5 test met aap Enos;

in 1965: de wetenschapssatellieten Alouette 2 (FR) en Explorer 31/DME-A (VS);

in 1967: de AU wetenschapssatelliet Wresat 1;

in 1968: een SU fotoverkenner Zenit-2;

in 1971: een SU doelsatelliet DS-P1-M en DS-P1-M-Yu;

in 1976: de SU Soyuz militaire testvlucht 7K-S n°3L;

in 1984: een SU fotoverkenner Oblik;

in 1987: de VS militaire waarschuwer DSP 13/USA 28;

in 1994: de CN communicatiesatelliet DFH 3/Dong Fang Hong 3;

in 1994: de DE telecomsatelliet Orion 1.

lancering in 1964 vanaf Cape Canaveral LC12, van de VS ruimyesonde Mariner 4.

Mariner 4 is een ruimtesonde bedoeld om wetenschappelijke gegevens te verzamelen tijdens het voorbijvliegen aan Mars. Deze sonde slaagt er voor het eerst in om bodemfoto’s door te seinen.

Op 15 juli 1965 passeert Mariner 4 de planeet op 9900km en maakt 21 foto’s.

De sonde had een TVcamera aan boord, alsmede instrumenten voor de waarneming van oa kosmische

straling, magnetisme, zonnewind en micro-meteorieten, en voor studie van de atmosfeer.

Enkele resultaten zijn: T°-100°C; druk 4à7mbar; ontdekking van kraters en sneeuw.

(afbeeldingen: desonde yijdens de bouw ervan en één van de foto’s van de marsbodem)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1964-077A

Norad ID: 938

Andere namen: Mariner C-3

Lanceertuig: Atlas Agena D 288D

Massa: 366 kg.

lancering in 1969 vanaf Baikonur LC83/21, van de Soviet ruimtesonde Soyuz 7K-L1E N°1.

Dit moest een testvlucht worden van de Blok D bovenste trap van de N1 maanraket, met als lading een gewijzigde maanorbiter Soyuz 7K-L1, als voorbereiding van bemande Soviet maanvluchten.

De lading bestond vooral uit TV-camera’s welke het gedrag van Blok D in gewichtloze toestand moesten tonen.

De lancering mislukt echter, maar zal een jaar later als Kosmos 382 wel slagen.

(afbeelding: de kombinatie tijdens de bouw ervan)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Lanceertuig: Proton-K/D 245-01

Massa: 10380 kg.

vertrek in 1983 van de ruimtependel Columbia STS 9/41A (Norad ID: 14523), voor een 10-daagse missie in een baan om de aarde.

De vlucht die gepland stond voor 30 september, maar uitgesteld wegens een technisch probleem, draagt voor de eerste maal Spacelab-1 en zes astronauten naar de ruimte.

Dit ruimtelaboratorium is een gezamenlijk projekt van NASA en ESA. Voor de bediening ervan gaat voor het eerst een ESA astronaut, de Duitser Ulf Merbold, mee.

Spacelab is een orbitaal laboratorium bestaande uit een cilindrische onder druk blijvend module welke in de laadruimte van de pendel blijft.

In totaal worden 73 onderzoeken uitgevoerd op gebied van onder andere: astronomie, fysica, biowetenschappen, materiaalkennis, ruimte plasmafysica en technologie.

Eerst zes personen in de ruimte uitgevoerd op een enkel voertuig.

De inzittenden zijn:

John W.Young, bevelhebber,

Brewster H.Shaw , Jr, piloot,

Owen K.Garriott, missiespecialist,

Robert A.Parker, missiespecialist,

Byron K.Lichtenberg, ladingspecialist,

Ulf D.Merbold, ladingspecialist - ESA.

geboorte in 1951 te Fresno – California, van Barbara Radding Morgan.

Amerikaanse missiespecialist/astronaute - Lerares.

Lid van TIS-1995 en NASA 17-1998 selektie.

Maakte ruimtevlucht in STS 118.

Verbleef 12,77 dagen in de ruimte.

Was astronaute tot augustus 2008.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1966: de SU koppeltest Soyuz OK-2;

in 1973: een SU doelsatelliet DS-P1-M-Yu en een fotoverkenner Zenit-4MK;

in 1975: een SU militaire communicatiesatelliet Strela-2;

in 1978: een SU fotoverkenner Zenit-6;

in 1981: een SU militaire communicatiesatelliet Strela-1M;

in 1985: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1989: de SU communicatiesatelliet Molniya 3-36;

in 1990: een SU ELINT satelliet Kol'tso;

in 1992: de VS militaire satelliet USA 86;

in 1993: de VS militaire satelliet USA 97;

in 1995: de CN telecomsatelliet Asiasat 2.

vertrek in 1980 van het ruimteschip Soyuz T3 (Norad ID: 12077), naar het Soviet ruimtestation Salyut 6.                                

Dit is de 13de expeditie naar het station, met voor het eerst sinds 1971 drie cosmonauten aan boord. Tijdens hun 13-daags verblijf deden ze de gebruikelijke experimenten en studies op “biologische specimen” die ze meebrachten. De meeste tijd brachten ze echter door met de nodige herstellingen aan de uitrusting en het opknappen van het station.

De inzittenden zijn:

Leonid D.Kizim, gezagvoerder,

Oleg G.Makarov, vluchtingenieur,

Gennady M.Strekalov, wetenschapper.

geboorte in 1952 te Flushing - New York, van James Donald ‘Wexbee’ Wetherbee.

Amerikaanse piloot/astronaut.

Lid van Nasa 10-1984 groep.

Maakte ruimtevlucht in STS 32, 52, 63, 86, 102 en 113.

Verbleef 66,54 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot januari 2005.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1963: de VS technologietest Centaur AC2, de wetenschapssatelliet Explorer 18/IMP 1(A) en de fotospion KH-4 9061/OPS 2260

in 1965: een SU fotoverkenner Zenit-2;

in 1970: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-16;

in 1973: een SU ELINT-satelliet Tselina-O;

in 1974: een SU fotoverkenner Zenit-2M;

in 1979: een SU ELINT-satelliet Tselina-D;

in 1980: een SU militaire waarschuwer Oko;

in 1984: de SU weersatelliet Meteor-3-1;

in 1992: de SU communicatiesatelliet Gorizont 27;

in 1997: de NASA technologiesatelliet ETS 7/Kiku 7;

in 1997: de NASA/NASDA milieusatelliet TRMM.

lancering in 1959 vanaf Cape Canaveral LC14, van de VS ruimtesonde Able IV B.

Pioneer P-3 is bedoeld als maanorbiter, maar het radiokontakt gaat al na 104 sec verloren bij het uiteenvallen van de combinatie. De oorzaak lag in het te vroeg loskomen van de neuskegelafscherming bij T+45 sec.

De sonde moest een pakket instrumenten in orbit omheen de maan brengen, welke de ruimte tussen aarde en maan uitgebreid zou onderzoeken, alsmede metingen verrichten ivm topografie en magnetisme.

De sonde was ontwikkeld door het JPL en op kosten van NASA en gelanceerd door de Luchtmacht.

(afbeelding: model van deze sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Andere namen: Pioneer P-3, Pioneer-X

Lanceertuig: Atlas Able 20D / Able-5

Massa: 168 kg.

vertrek in 1985 van de ruimtependel Atlantis STS 23/61B (Norad ID: 16273), voor een 7-daagse wetenschappelijk-technische missie in een baan om de aarde.

Drie communicatiesatellieten worden in de ruimte gezet: MORELOS-B (Mexico), AUSSAT-2/Optus A2 (Australië) en SATCOM KU-2 (RCA Americom).

Ross en Spring oefenen ruimtetechnieken in het open ladingcompartiment. Ze testen gedurende twee ruimtewandelingen, van respektievelijk 5u 30min en 6u 40min, manieren uit voor het assembleren en demonteren van technische structuren in de ruimte.

De inzittenden zijn:

Brewster H.Shaw, Jr, bevelhebber,

Bryan D.O'Connor, piloot,

Mary L.Cleave, missiespecialist,  

Sherwood C.Spring, missiespecialist,

Jerry L.Ross, missiespecialist,

Rodolfo Neri Vela, ladingspecialist - Mexico,

Charles D.Walker, ladingspecialist.

vertrek in 1988 van het ruimteschip Soyuz TM7 (Norad ID: 19660), naar het Soviet ruimtestation MIR.

Aan boord bevindt zich ESA astronaut Chrétien, die samen met zijn Russische kollega’s gedurende 25 dagen wetenschappelijke studies en experimenten zal doen, waarna hij terugkeert in Soyuz TM6. Volkov en Krikalyev brengen bij hun landing op 27 april 1989 cosmonaut Polyakov mee, die 241 dagen in de ruimte was.                                    

De inzittenden bij de lancering zijn:

Alexander A.Volkov, gezagvoerder,

Sergei K.Krikalyev, vluchtingenieur,

Jean-Loup J.Chrétien, wetenschapper - ESA Aragatz;

bij de landing:

Aleksandr A.Volkov, gezagvoerder,

Sergei K.Krikalyev, vluchtingenieur,

Valeriy V.Polyakov, wetenschapper.

geboorte in 1937 te Moskou, van Dr Boris Borisovich Yegorov.

Russische medicus/cosmonaut.

Lid van Medici 1 groep.

Maakte ruimtevlucht in woskhod 1.

Verbleef 1,01 dagen in de ruimte.

Eerste medicus in de ruimte - 12 oktober 1964.

Was cosmonaut tot 14 oktober 1964.

Overlijdt aan hartaanval op 12 september 1994 te Moskou.

geboorte in 1963 te Cheverly – Maryland, van Richard Rorbert 'Ricky' Arnold II.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van NASA groep 19-2004 “The Peacocks”.

Maakte ruimtevlucht in STS 119.

Verbleef 12,81 dagen in de ruimte.

Maakte 2 ruimtewandelingen - samen 12u34’.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1965: de FR technologiesatelliet Asterix A1 en een SU militaire wetensschapssatelliet DS-U2-M;

in 1975: de CN fotospion FSW O-1/China 4;

in 1976: een SU oceaanobservatie satelliet US-P;

in 1982: de SU doelsatelliet Raduga 11;

in 1987: een SU militaire communicatiesatelliet Al'tair;

in 1989: de MIR uitbreidingsmodule Kvant 2;

in 1990: de VS militaire satelliet USA 66/Navstar 2A-01;

in 1991: de VS militaire weersatelliet USA 73/DMSP-F11 en een SU militaire navigatiesatelliet Parus.

geboorte in 1940 te Wörgl – Oostenrijk, van Dr Reinhard Alfred Furrer.

Duitse ladingspecialist/astronaut.

Lid van DLR 1-1982 groep.

Maakte ruimtevlucht in STS 22/61A.

Verbleef 7,03 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot november 1985.

Sterft in een vliegtuigongeval op 19 september 1995, te Berlijn.

selektie in 1976 van de Intercosmos-1 cosmonauten

Miroslaw Hermaszewski (Polen),

Zenon Jankowski (Polen),

Sigmund Jähn (Oost Duitsland),

Eberhard Köllner (Oost Duitsland),

Vladimír Remek (Czechoslovakije),

Oldrich Pelcak (Czechoslovakije).

Van elk land zal enkel de eerste in de lijst in de ruimte vertoeven.

selektie in 1989 van de Soyuz Gastcosmonauten

Timothy Mace,

Helen Sharman.

Alleen Sharman zal deelnemen aan een ruimtevlucht.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1967: een SU fotoverkenner Zenit-2;

in 1972: een SU fotoverkenner Zenit-2M;

in 1975: de SU/NASA biomedische satelliet Bion 3;

in 1976: de SU wetenschapssatelliet Prognoz 5;

in 1992: een SU militaire waarschuwer Oko.

vertrek in 1991 van de ruimtependel Atlantis STS 44 (Norad ID: 21795), voor een militaire missie in een baan om de aarde.

De lancering die voor 19 november voorzien was, wordt uitgesteld als gevolg van storingen aan de lanceerhulp (Inertial Upper Stage) van de militaire DSP-satelliet USA 75 (Defensie Support Program), die tijdens de 7-daagse vlucht in de ruimte geplaatst wordt.

De inzittenden zijn:

Frederick D.Gregory, bevelhebber,

Terence T.Henricks, piloot,

Mario Runco, Jr, missiespecialist,

James S.Voss, missiespecialist,

Story F.Musgrave, missiespecialist,

Thomas J.Hennen, ladingspecialist.  

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1962: de VS fotospion KH-4 9048/FTV 1135;

in 1969: een SU doelsatelliet DS-P1-M-Yu;

in 1969 en 1977: een SU aardobservatiesatelliet Sfera;

in 1970: een SU doelsatelliet DS-P1-M-Yu en de maanlander test Soyuz T2K-1;

in 1971: de SU communicatiesatelliet Molniya 2-01;

in 1983: een SU wetenschapssatelliet Musson;

in 1986: een SU militaire navigatiesatelliet Parus;

in 1988: een SU fotoverkenner Oblik;

in 1989: een SU afluistersatelliet US-PM;

in 1992 en 1994: een SU ELINT-satelliet Tselina-D;

in 1994: de SU geodesiesatelliet GEO-IK.

lancering in 1965 vanaf Baikonur LC31, van de Soviet ruimtesonde 3MV-4 N°6.

Deze sonde moet wetenschappelijke gegevens doorseinen tijdens het voorbijvliegen aan venus.

Oorspronkelijk was 3MV-4-6 bedoeld als mars-sonde, maar het lanceervenster voor deze vlucht was voorbij.

Door de explosie van één der motoren blijft de sonde in aardorbit steken en krijgt daardoor een kosmosnummer.

(afbeelding: model van dit type sonde)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: 1965-094A

Norad ID: 1742

Andere namen: Kosmos 96

Lading: Venussonde 3MV-4

Lanceertuig: Molniya 8K78M

Massa: 960 kg.

lancering in 1972 vanaf Baikonur LC110L, van de Soviet ruimtesonde Soyuz 7K-LOK.

Sojoez 7K-LOK, of gewoonweg LOK (Lunniy Orbitalny Korabl), wat “ruimteschip voor maanorbit” betekent, was een ruimtevaartuig ontworpen voor bemande vluchten naar de maan.

De LOK zou twee cosmonauten in een baan rond de maan brengen als moederschip voor de Lander (LK), die één bemanningslid naar het maanoppervlak zou brengen.

Het was een deel van de N1-L3-programma met ook de LK lander en de N1 raket.

Bij de lancering gaat het na 107 seconden mis en de N1 explodeert. De brokstukken vallen van 40 km hoogte naar beneden.

(afbeelding: model van deze sonde in expo-ruimte)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Lanceertuig: N1 11A52 7L

Massa: 9850 kg.

geboorte in 1935 te Moskou, van Vladislav Nikolayevich Volkov.

Russische ingenieur/cosmonaut.

Lid van Energia Ingenieur 1-1966 groep.

Maakte ruimtevlucht in soyuz 7 en 11.

Verbleef 28,71 dagen in de ruimte.

Bemanningslid van eerste ruimtestation – salyut 1.

Sterft bij de landing van Soyuz 11 op 30 juni 1971.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1960: de NASA weer- en aardobservatiesatelliet TIROS 2;

in 1967: een SU navigatiesatelliet Tsiklon;

in 1974: de UK militaire communicatiesatelliet Skynet 2B;

in 1976: een SU fotoverkenner Zenit-6;

in 1977: de EUMETSAT aardobservatiesatelliet Meteosat 1 (F-1);

in 1983: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-59;

in 1988: een SU ELINT-satelliet Tselina-2;

in 1989: een SU militaire waarschuwer Oko;

in 1990: de SU communicatiesatelliet Gorizont 22;

in 1990: de SU communicatiesatelliet Molniya 1-79;

in 1999: de VS militaire communicatiesatelliet UFO 10.

lancering in 1967 vanaf Baikonur LC81/24, van de Soviet ruimtesonde Zond/7K-L1 N°5L.

Dit is de 2de lancering van negen in het kader van het Zond-programma, als voorbereiding op de latere Soviet bemande maanvluchten. De bedoeling was om een capsule rondom de maan te laten vliegen om daarna een zachte landing te maken op aarde.

Door slechte werking van de 2de trap van de lanceerraket wordt de aardorbit niet bereikt en komt de capsule, door het automatisch reddingssysteem (SAS), vrij en maakt 285 km verder een harde landing.

(afbeelding: dit type sonde in konstruktie)

Enkele gegevens:

NSSDC ID: -

Norad ID: -

Lading: Soyuz 7K-L1

Lanceertuig: Proton-K 8K78K/D

Massa: 5390 kg.

vertrek in 1989 van de ruimtependel Discovery STS 33 (Norad ID: 20329), voor de 5de geheime missie in een baan om de aarde.

Eén van de opdrachten is het in de ruimte plaatsen van de USA 48/Magnum 4 militaire satelliet, als deel van het VS SIGINT afluistersysteem.

De lancering werd 2 dagen uitgesteld door verdacht gedrag van de elektronika aan één der raketten op vaste brandstof.

Discovery landde zoals voorzien na een verblijf van 5 dagen in de ruimte.

De inzittenden zijn:

Frederick D.Gregory, bevelhebber,

John E.Blaha, piloot,

Story F.Musgrave, missiespecialist,

Manley L.Carter, Jr, missiespecialist,

Kathryn C.Thornton, missiespecialist.

geboorte in 1930 te Enid – Oklahoma, van Dr Owen Kay Garriott.

Amerikaanse wetenschapper/astronaut.

Lid van Nasa 4-1965 groep.

Maakte ruimtevlucht in skylab 2 en STS 9/41A.

Verbleef 69,79 dagen in de ruimte.

Maakte 3 ruimtewandelingen - samen 13u43’(0,57 dagen).

Verlaat Nasa in juni 1986 en blijft tot 1993 aktief in de ruimtevaart.

geboorte in 1942 te Philadelphia – Pennsylvania, van Dr Guion Steward ‘Guy’ Bluford Jr.

Amerikaanse missiespecialist/astronaut.

Lid van Nasa 8-1978 groep.

Maakte ruimtevlucht in STS 8, 22/61A, 39 en 53.

Verbleef 28,69 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot juni 1993.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1972: de ESA astronomiesatelliet ESRO 4;

in 1985: een SU ELINT-satelliet Tselina-D;

in 1991: een SU militaire communicatiesatelliet Geizer;

in 1992: de VS militaire satelliet USA 85;

in 1998: de SU telecomsatelliet Bonum 1;

in 1999: de LORAL communicatiesatellieten globalstar M29, M34, M39 en M61.

geboorte in 1933 te Birmingham – Alabama, van Henry Warren ‘Hank’ Hartsfield Jr.

Amerikaanse piloot/astronaut.

Lid van MOL 2-1966 en Nasa 7-1969 groep.

Maakte ruimtevlucht in STS 4, 12/41D en 22/61A.

Verbleef 20,12 dagen in de ruimte.

Was astronaut tot maart 1988.

Overlijdt na een rugoperatie op 17 juli 2014, te Houston.

lanceringen van allerlei aard, onder andere

in 1964: de VS wetenschapssatellieten Explorer 24/AD-B en Explorer 25/Injun 4;

in 1967: een SU doelsatelliet DS-P1-Yu;

in 1968: een SU fotoverkenner Zenit-4;

in 1969: de UK militaire communicatiesatelliet Skynet 1A;

in 1973: een SU fotoverkenner Zenit-4M;

in 1974: de communicatiesatellieten Intelsat IV-F8 en Molniya 3-01 (SU);

in 1975: een SU ELINT-satelliet Tselina-OK en fotoverkenner Zenit-2M;

in 1978: een SU fotoverkenner Zenit-4MKM;

in 1979: de VS militaire communicatiesatellieten DSCS 2-13/OPS 9443 en DSCS 2-14/OPS 9444;

in 1980: een SU ELINT-satelliet Tselina-D;

in 1984: een SU militaire waarnemer Kobal't;

in 1986: acht SU militaire communicatiesatellieten Strela-1M;

in 1987: de DE telecomsatelliet TV-Sat 1;

in 1992: de VS militaire satelliet MSTI;

in 1996: de EUTELSAT telecomsatelliet Hot Bird 2.