Berichten van 15 juni 2015 tot 21 juni 2015

Vreemde, maar bij nader toezien erg leuke en vooral lieve opmerking gekregen vanmiddag met de vraag of 'reuze oma' ook naar 'Oma Reus' ging kijken...  

De hele middag bleef de beeldspraak een beetje door mijn hoofd dwarrelen als 'a touch of Rose'

Het fotootje van Oma Reus, geplukt van 'de redactie.be' naast mijn profielfotootje gelegd om met heel wat goede wil en een gezonde portie verbeelding, misschien toch wel enige gelijkenis te merken. met permissie gezegd, op de pantoffels na weliswaar...  

"Oma reus, jij bent groot en ik is klein...  vergelijkbare grijze haarknoet strak achterover gekamd, brilletje op de neus, is opgeven voor geen van ons beiden een optie.

Een ontmoeting zit er niet in, maar ik wens Oma Reus van harte een gezellige wandeling door onze koekenstad, genietend van alle (klein)kinderen die naar haar zullen opkijken.

En mocht ze van daarboven in de massa twee leuke blonde kereltjes ontwaren, dan hoop ik dat ze hen een extra knipoogje schenkt, waarvor bij voorbaat dank.   

Kijkend naar de live- uitzending op 'één' van de herdenking 200 jaar slag van Waterloo, wil ik graag even aan een ludieke actie van oktober 2007 herinneren. 

Een Vlaamse actiegroep op weg naar de voet van de hoogtronende leeuw van Waterloo wil er de Vlaamse leeuwenvlag planten. Getelefoneerd, wordt de kleine groep opgewacht en tegengehouden door een sterk peloton van de oproerpolitie. Ze zijn categoriek: tot hier en geen stap verder... 

Maar dan zou de leeuwenvlag niet binnen het gezichtsveld van het reuze exemplaar wapperen en dat was de bedoeling: oogcontact.

De seconde grimmigheid leidde echter niet tot een nieuwe bloedige veldslag, door een ontwapenende ingeving van het moment. In haar ongekunstelde stijl en de inspiratie van het ogenblik, verbaasde Marie- Rose Morel vriend en vijand door haar onverwachte voorstel aan de burgemeester en zijn politiechef:  "als ik u nu een zoen geef, mogen we dan verder?"

Een bangelijk moment waarbij ook de ordemacht de idiotie van het ogenblik besefte. Anders dan in 1815 werd hier de slag gewonnen zonder één druppel bloedvergieten. De ordemacht zette een stapje terug en genoot van een teder moment toen Marie- Rose met de glimlach, haar leeuwenvlag ongestoord mocht planten en beide leeuwen elkaar vreedzaam in de ogen keken... 

Weetje: Constructie van het monument vond plaats tussen 1823 en 1826. Er was 290.486 m³ zand nodig om een 40 meter hoge heuvel op te richten op instructie van koning Willem I , die er in 1815 als prins van Oranje, leider van de Hollandse troepen in het leger van Wellington, gewond werd . Op de top daarvan werd een 28 ton zware leeuw uit gietijzer geplaatst op een sokkel van 4,5 meter. De leeuw zelf is een ontwerp van de Mechelse beeldhouwer Jean-Louis van Geel. 

Ter ontzenuwing van de geweldpleging op wat als waarheid werd verteld aan haar zoontjes bij het zien van het 'you tube'- filmpje, even verduidelijken dat 'Mama géén misdadiger was die werd gevangengenomen door de politie', maar dat, zoals wettelijk voorzien, Marie- Rose en de andere betogers administratief, zij het liefelijk en zeer respectvol aangehouden werden om de identiteitskaarten  te controleren in de olitiecombi... That's it...                                                                                                                                                                                                     Meer mooie anekdotes en foto's in de biografie van Marie-Rose Morel: "Al bij al heb ik gelukkig geleefd'