charisma

Je hebt behalve hangjongeren tegenwoordig ook hangouderen en daarvan voel ik me er een, ik hang van de ene stoel in de andere, van het BALCON NAAR DE KEUKEN,VAN DE KEUKEN NAAR DE SLAAPKAMER, JAMMER GENOEG BEN IK EEN EENZAME HANGOUDERE, MEER VAN DAT SOORT ZIJN ER MISSCHIEN WEL, maar mij onbekend,DIE nederlandse hangouderen aan deze kust heb ik overleefd. Ik had de computer eerder al uitgedaan, omdat er nogal eens complicaties met elektravoorziening voorkomen, zodat de computer steeds afslaat,maar dat schijnt nu op deze tot voor kort grijze ochtend mee te vallen en gelukkig schijnt nu ook de zon en dat moet een hangoudere toch goed doen. Hangouderen hangen vnl. rond in wachtkamers en cantines van ziekenhuizen Ik zit mezelf behoorlijk in de weg, heb dan ook nergens zin in, zelfs niet in een glaasje sherry,heb me de laatste dagen nog bezig kunnen houden met legpuzzelen en probeer nu door wat op de teksverwerker te typen een bron van energie aan te boren. Maar die bron zit heel erg diep.

Herinnering:

huisverlichting

Ik draai al heel veel jaren op aarde mee en uit mijn vroegste

jeugd herinner ik me nog heel goed de gaskousjes ver-

lichting ,en wat later de elektriciteits meters met een gleuf

waar een gulden in moest voor een x-aantal minuten licht:

geen gulden, geen licht. Fietslantarens gaven een fel licht

door middel van carbid (acetyleengas) .

Waarom ommekiek als een alias, mijn grootmoeder op haar zeventigste verjaardag gevraagd naar levenservaringen zei" 't is maar 'n ommekiek" zoiets als het gaat in een vloek en een zucht voorbij. Hoewel ik nu ouder ben dan mijn grootmoeder toen ze dat zei, vond ik die uitdrukking zo haar sterk karakter waardig, dat ik bij het zoeken naar een alias als vanzelfsprekend op deze uitdrukking kwam, hoewel ik zelf niet kan zeggen dat mijn leven in een vloek en een zucht voorbij is gegaan .Bijna elke dag iets te berde brengen in Volkskrants weblog zal me wel moeite kosten, hoewel ... ik heb hier waar ik woon nog een kleinkind van bijna zeven jaar en daar is altijd wel iets over te vertellen. Ietsje meer over waar ik woon, dat is aan een boulevard, dus uitzicht op zee en 's avonds als het niet hard waait inslapen bij zacht zeegeruis . Ik heb het erg naar mijn zin, al zijn er dan niet veel vriendinnen van mijn leeftijd meer in de buurt om eens gezellig mee te kunnen praten, de meeste heb ik overleefd en behalve lezen zorgt puzelen (legpuzzels) voor voldoening plus bovenal de vele bezoekjes van mijn familie die op 'n half uur autorijden afstand wonen.