Archief

Peggy zal weldra weer aanzetten, hier zit een bleek zonnetje, hopelijk daar in de Sommestreek ook


Het gaat richting Amiens, over Mirvau ( onooglijk) naar Beaucourt sur l' Hallue ( 234 inw ) klein dorp maar met château






Verder over Behencourt en Lahousaye ( onooglijke dorpen) langs smaale wegen , met als eindpunt het mooie Corbie.
Daar is meer van te vertellen , maar dan in een volgende mail

 






Langs piepkleine wegen , ik denk dat ze nu de D 31 naar Raincheval 
en dan de Grand Randonnée 124 
volgt
naar Hérissart ( eindpunt vanavond na 17 km stappen)


Hérissart is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Picardië) en telt 511 inwoners (2005).
De plaats maakt deel uit van het arrondissement ...
We zijn intussen in de mooie streek van de Somme, misschien komt de zon er voor Peggy ook wel door, is nog zo mooi dan!






Le jeu du Bacquet ( "ech Bégneu" )
ou jeu " d'Andguille "
Een spel dat op feesten in Picardië o.a.
in Hérissart wordt gespeeld.
Het is iets met een voertuig 
( kar of fiets ) een lange staak en een bak water dat moet omgekieperd worden ; 
liefhebbers van volksspelen kunnen 
het opzoeken

---

 



Vandaag is Peggy waarschijnlijk verkleumd opgestaan , want als ze in de tent overnachtte , zoals Jijinne schrijft, wel 't was een koude nacht


Na 6 km stappen komt ze aan in Beauquesne




Beauquesne is een gemeente in het
Franse
departement
Somme
(regio
Picardië
) en telt 1176 inwoners (1999).
De plaats maakt deel uit van het arrondissement
Amiens
.


Er bevindt zich een merkwaardige schuur van 1838, niemand zal zich ooit in het jaartal vergissen, zie maar


 

 
 
 

 
 

 


Vanaf Lucheux, dat mooie middeleeuwse  dorp, neemt Peggy nu een afslag langs een kleinere weg , nl de D200 D24 alover Halloy naar Orville waar de tocht vanavond eindigt , na weer een 16 km stappen

Orville een onooglijk dorpje van 330 inw.

Rustig en mooi gelegen , hier een zicht van op de brug over l' Essonne ( bijrivier van de grotere stroom de Authie. En die mondt uit in Fort Mahon en Berck, en dat is weer een beetje bij de geliefde plaatsjes van Bretje)



 

Dit is een weggetje waar Peggy zeker langs loopt vanavond, zo'n typisch bochtje langs de kerk van Orville



Monument aux morts, zoals je in elk Frans dorp tegenkomt, bemerk de twee bommen







 
 

Samen met Peggy en co vervolgen we onze weg via de D5 richting Doullens


Na een viertal km komen we aan in Sus St Leger; Dicht bij de kerk staat de hofstede van Pol Buysse , afkomstig uit de streek van Ingelmunster ( hier dus in W-Vl )Daar sliep Peggy al eens zo'n 10 jaar geleden.
Maar nu is 't nog te vroeg om te gaan slapen , we stappen door naar Lucheux, een mooi dorp






Omschrijving

Unieke middeleeuwse stadskern in de Somme met 3 monumenten die symbool staan voor de Franse maatschappij uit de middeleeuwen : het fort uit de XIIde-XIIIde eeuw met de uitzonderlijke machicoulis op de booggewelven, de Romaanse kerk en de authentieke versierde kapitelen uit de XIIde eeuw en de belfort poort uit de XIIIde eeuw, ingeschreven in het Werelderfgoed van de UNESCO.






Zoals vaak in die Franse kerken vind je de meest merkwaardige symboliek .
Hier zie je " homme conseillé par 2 animaux" een man die raad krijgt van 2 dieren, je ziet ze iets in het oor fluisteren


Ik stuur dit door, maar er komt nog meer

Le jour du mariage,
Il est un vieil usage,
Il faut pour être bien mariés
Sous l'arbre être tous deux passés
Qui le premier passera,
Toujours le maître sera. Jonge bruiden zijn smaller van schouders dan hun jonge bruidegoms. Zij kunnen dus gemkkelijker door de bomen gaan. Het is bijgevolg meestal de jonge vrouw die de titel "maître" krijgt. groetjes, Belmuso    











 

Ik moet heel goed opletten met plaatjes kopiëren , want zopas liep mijn pc weer vast


Peggy schrijft zelf over Lucheux: er is een kasteel dat kan bezocht worden met een chapelle St Jacques







Zoals veel plaatsen in Frankrijk zijn ze erg trots als Jeanne d' Arc daar maar even voorbij is gegaan






 



Nog een merkwaardigheid uit het stadje : 
" l' arbre aux épousailles " , een 
uitzonderlijke tweeling-lindeboom van 300 jaar oud.
De geliefden gaan na hun huwelijk eronderdoor en het gezegde wil: wie er eerst onder stapt wordt de meester in huis.
Ik vond er een mooi stukje poëzie bij , maar 'k vind het nu niet meer