129 Aan de beiaardier

Voor het beiaardtrio : Jan,  Jules en Theo

Klok en klepel , hamer brons
klinken kleurend klanken rond
trappend, stampend, bonkend
klingelend en beierend
tokkelend en slaand zo bont
dreunen klanken nu ter ere
van de trotse beiaardheren

Jef De Cuyper

Daar zeilt door de gouden toverlucht
op wat hoge bries nog wolkenvlucht;
van onder donkeren de dingen :
de klokken zingen !            Reypens Leonce S.J.

De oude toren blijft mij lokken,
met zangen van zijn bronzen klokken.

van Haemstede Jacob

Te Meise in de meienacht
heb ik geluisterd en getracht
na te zeggen in simpel woorden
de boodschap van uw klankakkoorden
die diep in hart en ziele dringen.

Bart Govaerts (Antwerpen) 

Een koele dreef vol donk’re banken !
En altijd weer kristallen klanken
die als een zilv’ren duivenvlucht
wegruisen in de ijle lucht.

O Bruegeldorp in Brabant’s bloeien :
leer met uw lied dit volk vergroeien !
Zet hart en ziel vol feestmuziek !
Maak gans dit dorp tot Godskantiek !

Wil Meise met uw gloed omweven
en leer ons allen, ‘t hoofd geheven,
te staren naar uw trotse toren
omstraald door goudste morgengloren !

Bert Peleman

Hij slaat zijn vaste vuisten warm
en spant van elke toon de worp.
Hij weet zich diep aan handen arm
in d’ hoogste kamer van ons dorp.

Maar als zijn lied naar d’ aarde sneeuwt
en smelt in ‘t zoelen van de wind,
en menig heimwee opengeeuwt
zoals een vers ontwakend kind...

Ik lag met open ogen in het gras
en heb mijn moeheid met zijn rust omzoomd.
Tussen mijn hart en het gebroken glas
der klokken heb ik blij van God gedroomd.

Herman Boon pr. °23.5.1930 - +5.5.2005

Voor arm en rijk, voor jong en oud,
Voor allen die bestaan;
Van ‘s morgens vroeg, doorheen de nacht,
Zijn wij het uur,        
En slaan

Ter kerke roepen wij de schaar,
Godvruchtig door en door;
En over straten, pleinen, velden,
Is ‘t luiden dan,         
Sonoor

Verliezen wij een ware vriend,
zo zeldzaam hier beneen –
Wiens heengaan diep ons harte grieft,
Dan treuren wij         
Meteen

Nu naakt de zon de westerkim
En gaat het al ter rust;
Het woud verstomt, de avond valt ...
Dan zingen wij          
Vol lust

Vertaling van Bell moods van Kamiel Lefèvre,

 de Vlaamse beiaardier in New-York

en Polinus, gij die klok klepel
deed rammelen om het meest.
Hier is ‘t vandaag met vork en lepel,
ter uwer ere feest.

Polinus (Leemans ) was de klokkenluider van Meise

Jef Lettens

Klokke Roeland, die herboren
Hoog in onze toren hangt,
Ach, wat hebben, uitverkoren
Klok, wij naar uw komst verlangd !
Al die jaren, lange jaren
Dat ze zijn u kwijt geweest
Voelden zich de Gentenaren
als verloren en verweesd.

Je hangt en je luidt in de toren
hoog boven ‘t lawaai van het dal
en ieder die wil kan het horen
je stem die, gewonnen verloren,
te kwist op de straatstenen valt.

Beiaard, je bent in de morgen
een wekroep : vergeet je zorgen
en blijf voor de duur van een lied
een luisteraar, anders niet !

Je hangt en je doet de daken
méédansen van plezier
niemand zal jou daar genaken,
géén hand kan je toetsen raken
dan die van de beiaardier !

Je hangt en je speelt de jaren
De eeuwen voorbij, met je lied
en alwie je hoort zonder snaren
zal blij in zijn binnenst bewaren
je ziel en die ziet hij niet !