288 Gelijk de kikkers in de sloot
288 Gelijk de kikkers in de sloot,
Zo werden hier de jongens groot
Met heelder hopen, machtig vele
Heikant, is de boom van Zele !
Zo sprongen ook de drie kornuiten
Die wij nu vieren eens naar buiten.
En jongens van de eerste broek,
Ze gingen dadelijk op zoek.
Ze zochten, net als grote bazen
Een instrument om op te blazen
Van Acker, Kerckhove en De Coen
Wilden gelijk de kikkers doen.
Weldra weerklonken heldere tonen
‘t Bewijs dat deze werkerszonen
Voor kunstgevoel zo rijk, zo fijn
In hoge mate vatbaar zijn.
Ze bliezen hard, ze bliezen vele
“ Kunst adelt “, werd de roem van Zele
En ‘t drietal hier nu bij mekaar,
Daarvan een grote steunpilaar.
Al is hun blaaspijp lang versleten
Ze hebben steeds hun plicht gekweten
En ware ‘t nog eens te herdoen
We deden ‘t zelfde zegt De Coen
De glaasjes boordevol geschonken
Op ‘t lustig drietal ferm gedronken
Ze leven lang nog alle drij
Tot heil van onze maatschappij !
9 juni 1932
nonkel
Jean, man van Barbara zus tante Belô, was bakker van Zele