Jules Van Campenhout vervolgde op 23.8.1970 : Jef Rottiers is werkelijk een groot artiest en niet alleen als beiaardier, maar ook als schilder. Maar daarvoor huldigen wij hem wel eens later en blijven wij nu bij het beiaardspel. Hij bezit de gave van een groot musicus, die reeds in zijn leven voor de beiaardkunst heeft geijverd. Hij componeerde en herwerkte heel wat muziekwerken, om deze aan te passen en voor de uitvoering mogelijk te maken, voor dit moeilijk te bespelen instrument dat men de BEIAARD heet. Jef Rottiers gaf ook in België en op eigen initiatief een boek uit over " De beiaarden in België". Maar Jef Rottiers is ook zoals de dichters een eenzaam man. Wanneer hij daarboven op onze klokkentoren zit te beiëren. Hij kan er zich niet van vergewissen, of ja dan neen, er iemand naar hem luistert ook dan wanneer hij de mooiste melodietjes over het dorp, als een poëtische regen laat neerkomen. Hij ondergaat daar dan het lot vanhalle dichters : het gevoel van eenzaamheid. Maar wanneer één of enkelen maar, die mooie klanken laat neerkomen in hun brein en hart, dan zullen deze deuntjes vol poëzie, nog lang blijven voortzinderen in hun hart en gedachten, van een andere eenzame, die er zich gelukkig om zal voelen. Dat zal dan de beloning zijn van een kunstenaar zoals Jef Rottiers, die ze dan, als een metgezel met zich zullen meedragen. Ons doel van vandaag was dan ook het onze bij te dragen, met deze dag te stellen in het teken van onze dankbaarheid, tegenover een eenvoudig maar zeer verdienstelijk man. Wij danken U voor uw aandacht en sympathie. Zo sprak de burgemeester van Meise toen.
Dames en heren, Ladies and gentlemen, Alhoewel in meer beperkte kring, is het ons vandaag toch aangenaam, U hier allen welkom te kunnen heten, hier op het gemeentehuis (nu Muziekacademie), om al ware het maar een feestelijk karakter te geven aan onze gemeente, dit bij het aflopen van het Beiaardseizoen 1970. En vandaag gaat dit gepaard met een groot beiaardrecital door de heer James R. Lawson, beiaardier van "The Laura Spelman Rockfeller Memorial Carillon of the riverside Church" of New York City, dat is de opvolger van de heer Lefever uit Antwerpen, die we ook hier destijds op het gemeentehuis hebben ontvangen. ... zie vorig stuk in het Engels Maar graag maken wij ook van deze gelegenheid gebruik om tegelijkertijd met sir James Lawson, een kleine hulde te brengen aan onze sympathieke beiaardier Jef Rottiers. Velen onder U kennen hem, anderen misschien niet. Daarom zullen wij dan maar eens vertellen hoe wij hem kennen en zien. Voor ons is hij een sympathiek man, die de jongelingsjaren al een beetje is ontgroeid. Hij is buitengewoon gedienstig, wanneer wij op hem beroep doen om onze plaatselijke feestelijkheden te komen opluisteren. Nooit, wij zeggen wel NOOIT , hebben wij vruchteloos op zijn medewerking beroep gedaan, ook dan wanneer dit voor hem ook wel eens moeilijk was. Wij zijn hem daarvoor dankbaar, want het is soms wel eens een moeilijke taak van de nodige glans te geven aan onze plaatselijke feestelijkheden, die hier op het dorp wel vaak voorkomen. In alle omstandigheden vonden wij onze vriend Jef Rottiers bereid om te helpen. Hij was steeds uitermate gedienstig. Maar dat was dan toch ook nog zijn enige goede gave niet. Hij heeft er ook nog vele andere.. Jef Rottiers, die wij hier voor ons zien als een gewone volksjongen, niet opvallend mooi, is toch een groot kunstenaar. Dat weten waarschijnlijk nog niet veel mensen onder U en daarom dit klein betoog. .../.
Op 29 augustus 1970, n.a.v. het eindrecital door James. R. Lawson sprak burgemeester Jules Van Campenhout het huldewoord uit in het Engels. My dear sir James R. Lawson, Meise in Belgium welcomes you pride and pleasure, you will see for yourselves, that we have made a little effort, to receive you as a real friend. Should anything appear unsatisfactory, please accept our apologies. We do hope that this little village of Meise, with his great possibilitys of extension, also the splendor of our cities, and the beauty of our landscapes, wil appeal to you. Also that you will come back next year, to strenghten our mutual friendschip. To you all, attending this second international carillon - festival in Meise : heartly welcome. For you the bells are ringing a song of joy and peace of brotherhood and eternal beauty. Sir James will be welcome in Meise.
Archief 90 : Beiaardrecital door James.R.Lawson, de beiaardier van 'The Laura Spelman Rockefeller Memorial carillon of the riverside church" in New York city op zondag 23 augustus 1970 om 17 uur op de oude beiaard van St.-Martinus Meise. James R. Lawson behaalde in 1949 het diploma van beiaardier aan de koninklijke beiaardschool in Mechelen. Hij was van 1941 tot 1948 de eerste beiaardier van de Hoover Library carillon van de Stanford University in California. Van 1953 tot 1960 beiaardier van de Rockefeller Memorial Chapel, University Chicago. Sinds 1960 als opvolger van Kamiel Lefevere beiaardier van de Laura Spelman Rockefeller Memorial carillon of the Riverside Church in New York. Deze beiaard is werkelijk de grootste van de wereld en hangt op 130 m hoogte in een machtige toren. Aantal klokken : 74, waarvan de basklok 20.463 kg weegt (de klepel hiervan ruim 2000 kg. Deze is de zwaarste 'gestemde' klok ooit gegoten. Het programma werd op officiëel briefpapier van de gemeente Meise afgedrukt met het oude wapenschild met St.-Martinus. Het bevatte het programma en deze C.V.
Archief 37 "Onder de beiaard" speelt onze beiaardier Jef Rottiers ook met verf en penseel. Kunsttentoonstelling van 1 tot 17 mei 1959
Zaal Triomf (nu 't Moment) Maria in België Merkwaardige tentoonstelling 25 april - 3 mei
Deze tentoostelling kwam er ongetwijfeld onder impuls van Herman Boon pr. die toen hij onderpastoor was in Meise Mariavieringen en Mariaverering promoveerde.
Onder nummer 79 vinden wij in het beiaardarchief de partituur met tekst van het Meiselied op tekst en muziek van Jef Rottiers. Het staat in "Meise, onder de toren van Sint - Martinus" op pagina 9 :
Waar de zachte heuv’len deinen. En geen mens naar bergen vraagt. Waar het goed is om te wonen. ’t Leven aan elkeen behaagt. Waar de tijd zingt uit de toren, en de biertjes lekker zijn. Daar is ’t dorp waar ‘k ben geboren. Daar is Meise, Meise mijn.
Refrein :
Lang leve Meise! Vivat ons Meise. Rijke parel aan Brabants kroon. Weg met de zorgen, ook voor morgen. Hier zijn de dagen altijd even schoon.
Waar de goede Sint – Martinus, door eenieder wordt vereerd. Waar muziek hoog blijft geprezen en men zingen niet verleert. Waar nog schutters kunnen mikken, naar de vogel zoals ’t hoort. Waar de jeugd graag flink op stap gaat en het beiaardspel bekoort.
Waar men houdt van lach en leute. Men ook dansen kan op maat. Waar de groen en witte kleuren, hoog en fier men wapp’ren laat. Want ons knapen kunnen stampen en de ploeg staat er goed voor. Daarom kan men ons niet aan. Zing dus mee dit Meisekoor.
In de Standaard van 14.5.1957 verschenen 2 artikels over onze oude beiaard : zondagavondconcerten op de beiaard te Meise Jef Rottiers zette zijn beiaardconcerten in, in de meimaand. Het programmaboekje was al te bekomen bij hem of in de café's rond de kerktoren. Er werd rekening gehouden met de uiteenlopende smaak van de beiaardliefhebbers en in elk concert werd "een volks allerlei ingeschakeld met wijsjes die iedereen kent". Er was ook voor elk concert een contactmogelijkheid met de beiaardier. In een artikel van 19.5.1956 spreekt men nog van zaterdagavondconcerten. Dat werd dus veranderd in 1957. Vlaams - Amerikaanse beiaardjubel te Meise Kamiel Lefèvere uit New - York bespeelde op 4 september onze beiaard. Hij werd door het gemeentebestuur, de vrienden van de beiaard en een afvaardiging van Edele Brabant ontvangen. Er werd gedurende de hele maand september gespeeld.
Archief 77 - 78 In deze stukken blijven we even stilstaan bij het overlijden van onze mecenas Jean - Baptiste Van Gijsel. Deze industrieel stierf op 25 april 1956. Hij zag het levenslicht in Elewijt op 12 maart 1885. De dienst werd gehouden in de St. - Martinuskerk om 11 uur en hij werd bijgezet in de familiegrafkelder op het kerkhof van Meise op de August Van Doorslaerlaan. Het tweede document is een affiche uitgaande van de Gemeente Meise : Herdenking Jan Van Gijsel (+ 25 april 1956) Afbeelding van een klok. Beiaardier Jef Rottiers speelt een 'in memoriam' beiaardconcert op donderdag 25 april te 19 uur.
Dit archiefstuk bevat een artikel uit De Standaard van 14.10.1956 onder de titel "Beiaarddagen komen en gaan. Het hart van de beiaardier is als een klok! Beiaardmanifestaties". De uitspraak 'Mijn hart is als een klok!' komt van kunstenaar Alfred Ost die een man afbeeldde met een klok die niet groter was dan een doodgewone schoolbel, maar die met de felheid van een 'klokke Roeland' wordt gezwaaid. Journalist B.P. gebruikt dit als symbool voor de toen sterk groeiende beiaardbeweging. Bij het beluisteren van het recital van Jef Rottiers, op de St. - Martinustoren in Meise stelde hij vast 'hoezeer het hart van een beiaardier bij het bronzen spel van de klokken moet meespelen'. " Men kan het niet genoeg aan het klokzeel hangen dat de beiaard eerst zijn edelste zending zal vervullen op de dag dat de hele gemeenschap, die rond de stads - en dorpstoren leeft, zich bewust is geworden van het kostbaarste bezit dat in staat is het meest afgetobde mensenhart te maken tot een jubelende klok." Meise was toen de aanhef van een interessant artikel dat het beiaardseizoen in heel Vlaanderen inluidde. NU stellen wij vast dat in het parochieblad het beiaardseizoen zoals elk jaar opgestart wordt rond de toren van Grimbergen, dank zij beiaardier Rien Aarssen. Ons dorp is getooid met infoplaten over de beiaardfeesten en 'Jaas in Maas'. De mooie platen geschilderd door kunstenaar Frans Keppens bleven in de loods. De beiaardrecitals worden amper of helemaal niet vermeld! Op het infobord hangt het programma van vorig jaar. Waar blijft het programma van dit jaar ? Onze oude beiaard blijft onafgewerkt achter zonder de 8 verdwenen klokjes, de automatische uurrammel en het klavier. Wanneer zal hij weer spelen ?
Archief 53 en 56 Gisteren was ik weer de enige toehoorder bij het Paasrecital door Eddy Mariën op onze beiaard. Gelukkig werden de misgangers nog opgevrolijkt voor ze de Paasmis bijwoonden. Er schort opnieuw iets aan de publiciteit voor onze concerten die door de Cultuurdienst verzorgd wordt. Wij vinden in 1954 twee uitzonderlijke initiatieven op onze oude beiaard. Met het Davidsfonds werd het Guldensporenfeest opgezet op 11 juli om 20 u. Jef Rottiers voerde werken uit van bekende Vlaamse meesters : P. Benoit, E. Hullebroeck, E. Tinel, J. Blockx, K. Mestdagh, J. Van Hoof, K. Miry e.a. En tijdens de Kerstnacht om 23 uur, voor de Kerstnachtviering kon men "zingend in de heerlijkste klokkentaal de schoonste Kerstliederen van ons volk" horen weerklinken uit de toren van St.-Martinus Meise dank zij het hamerend talent van Jef Rottiers..
87 A.91 Lawson - Rottiers
