Archief

Wat de reden ook was, de bus liet het helemaal afweten , en liet me een twintig minuten wachten. De spits loopt ten einde , en ik ruil langzaam het stadse gewoel , voor de Kempense rust.   Eminence grise , Joop bemant het inschrijfburo weer,  met Hans en dame wiens naam me ontschiet nu.  Vast prik , dat ze er zijn.    Het koffieapparaat blijkt kaduuk in de zaal , en dan maar zonder een voorafje op weg gegaan.  Glas sap en twee mokken koffie thuis , bleken ook voorlopig voldoende . Het dorp is zo klein , dat al snel een verhoogd liggend maïsveld in het oog komt en langsgegaan wordt.   Balkentrap op naar gelijk niveau en gazon door, en dan de kempische velden in , met opnieuw amechtig veel maïsvelden welke elk vergezicht onttrekt.  Bos en perceeltjes groenigheid op afstand.  Het lijkt of beter ís een hondenuitlaatplek , want menig taartachtig exemplaar moet omzeilt worden , en dus het oog op de grond meest gericht blijven .  Een  anti-drollendans derhalve.   Dan de Stevertse bossen in , met zijn aankomende herfstkleuren en ook weer jong groen opkomend nog.  Plots achter me hoor ik gedraaf op het halfharde zand. Een groepje vrouwelijke ruiters , zet er even de sporen in , maar blijven toch op eerbiedige afstand kwetteren en tetteren achter me aan .  Ga na dit stuk bos asfaltweg door buurtschap Stevert , huisje , boompje , beestje , om direct na brug over de Run een graspad van kniehoog te gaan , langsaf de beek . Het gras poetst m'n schoenen , service van de natuur.  Het is opletten waar je je voeten zet want kuilen evtl. zijn door het gras aan het oog onttrokken .  Weer terug oversteek via brug een zand met smal asfaltfietspad op langs wuivende rietkragen , na een poosje opnieuw graswegje , nu langs sloot met bedenkelijke kleur van water . Lijkt olie of benzine op het water te liggen. Kan ook zijn dat dit van dode eikenbladeren is,  welke ook zo'n uitziend zuur afscheiden. Het waterpeil ligt erg hoog , en het pad is evenals het vorige erg drassig .  Jagers uitkijkhutten of stoelen boven ladders volgen . Een enorme coniferenplantage/ kwekerij. En ander tuinplanterij en geboomte. . Weide en akkers inruilen voor dicht bos met kronkelend smal pad met bomen en planten van zowat aller soort . Een beukenrij , om rand veld /bos weer via asfaltweg aan een grote schuur de rustpost te naderen.  Routeman Frans Tilborghs verzekert me met bestuurslid Jan  Sengers , dat de lus van minstens tien k.m. van hier af verkrijgbaar aan de verzorgingswagen een must is om te doen.  Warm aanbevolen en ik geloof ze zonder meer.  Even nog asfaltbochtjes en dan weer het graspad op langs weelderig struikgewas de bossen in , het is opletten , want er lijkt bijna geen pad te liggen en ik stoei me door de rimboe-achtige toestand.  Bepijling en papier helpen me. Het wordt draaien met de schouders langs takkenwerk .  En de schoenenpoetser doet zijn werk na een wegje met jonge eikenboompjes , opnieuw.  Gemene boomwortels , opgepast.  Het is dras als wat hier in dit bos en een klein gemeen nauwelijks zichtbaar beekje moet met sprong genomen worden.  Graswegje één persoons langs de Dommel volgt,  Sluis hiervan met stuw en waterval over en weer even wat modderpadderigheid.  . Ik dans de samba , of zoiets toch , korte beentjes hebben het hier pittig, weg verhardt met puinsteen , en een bijzonder oever vennenpad draait ons erlangs, een ven met alle waterplantengroei , half struikelend over boomstronken .   Groepen paddenstoelen en boleten schuiven het oog voorbij.  Wegje Veldhoven-Waalre overgaand verder , het bos weer in na stukkie fietspad.  Zandwegjes door recht op de bush-bush af van moersgewassen overwegend riet en wilgen.  Klaphekken met toegang "Dommeldal "zo zegt aanduiding .  Loop door erg hoge riet en wilgenboompjes ,  zo smal paadje ,  en struiken en opnieuw maakt het gedraai m'n schouders los . Bijna ondoordringbaar hier.   Rivier wordt eindweegs gevolgd , welke flink stroomt . Weer als een draaikonthekje en klappoort door gaat het dwars een weide met grazers door. Is de toren [kantoor] van chipmachinesfabrikant een poos dominant aanwezig.  Loopt even weg op recht op viaduct  E34/A67 , langs ontspannings en congrescentrum , en vlak voor autoweg draai ik langzaam ervan af. Langs een brede sloot flink vol water en hekwerk van centrum over gras om in modder te eindigen . Brug weer overgaand , kom ik in buurtschap Heers , met een prachtige dichte bomenrijen { linden} ,  brink.  Enorme honden blaffen me toe , maar veilig achter hoog hekwerk .  Na asfalt volgt weer zachte grond van wisselend bos en open onder mijn schoenen . Achter conferentie-centrum  met hotel , Koningshof door weer velden met bosranden volgend ,  Manège langs en tuinen van huizen , hoor ik vlak achter me een knal van e.o.a. zwaar geweer. Een jager aan het werk?  Vast en zeker , maar  zijn niet mijn vrienden.   Een zo ver als kijken , grote kerstbomenkwekerij -plantage volgt. . Dan toch maar weer het bos in wat begon met een donker oud sparrenbos , amechtig hoge jongens, verderop met gemengd bos en cross-spoor kuilenpad wat de gewrichten op de proef stelt een tijdje , weer paddenstoelen veler soort en boomzwammen .   Een hondentrainingsveld -club langsheen , om af te draaien onder een hoogspanningslijn met lagere begroeiing , struiken en bomenwerk jonge berk vooral en laaggroei van jonge boompjes.  Huppel ik al draaiend met padje mee en een bord geeft aan dat de rustpost van begin deze extra lus nadert.  Niets vermoedend van haar aanwezigheid , zie ik ineens onze medewerkster van het duo  "Gonny en Jos "Hollanders ;  Gonny zelf , de hal weer uitstappen met Marijke haar meeloopster uit Heeze.  Een kreet ontvalt me , Gon keert weerom om nog gauw even een babbel te slaan .  Het toeval wil dat ze aan een andere lus bezig zijn dus even samen lopen is er niet bij.  Marij zet 'r de schoenen in na deze onderbreking onvoorzien.  Even later kruisen beide alsnog mijn gaande route en volgt weer even een bijbabbel.  Gonny vindt het maar prachtig een mede-beneluxer zo maar middenweeks te treffen.  Opgewekt als ze is als altijd.  En enthousiaste verhalen van wandelingen voorbije tijd.  Asfalt vervolgt door een  bos , om bij jeugdcentrum en ontspannig "Buitenjan " het bos in te gaan.  De provinciale gewestweg herriet op de achtergrond .  Die ga ik verderop met een stadgenoot meegaande vanaf bijna laatste rustpost over en een golfterrein  langs , bukken voor vliegende golfballen hoeft gelukkig niet.  Weg wordt pad en gaat recht op bosstrook langs talud van E34 onderlangs  met velden en tuinbouw linkerhand, en de toren van Steensel wenkt in de verte.  Weiden , en  ook  een enorme kudde lama's diverse grootten en kleuren een weide voor alle leeftijden zo te zien , lichte , donkere tot erg donkere exemplaren bevolken de wei. Die jongsten schattig toch om te zien.  Ik blijf met maat op eerbiedige afstand , wetende dat ze flink kunnen spuwen als belangstelling niet bevalt.  Opnieuw volgen onafzienbare tuinderijenlandschappen en boom en plantenkwekerijen {plantages}. Een haakse draai brengt ons van smal naar smaller om te overgaan in een smal rommelig omsloten met bomen en struiken , graspad ,  in ganzenpas dus hier.  Een kapel huisje uit 2001 zoals de steen in de gevel zegt, wat dorpse uitbreidingen op afstand , velden in en dan volgt even wat straatwerk met rotonde , {rondpunt } voor onze zuidelijke buren/wandelvrienden.  Maatje ziet eerder een pijl dan ik en ik corrigeer mijn koers. We lopen een wagen geparkeerd voorbij , waarin languit een man ligt . Ik wordt nieuwsgierig , is dit wel goed {?}  , maar wat later zie ik zijn borstkas licht op en neer gaan . Ik grap nog ; zou ie voorlopig niet meer binnen mogen komen , of zoiets toch ? Zit onder de knoet ván.  We vervolgen gerustgesteld en komen alras aan het plein met opmerkelijk veel Belgische nummerplaten toch , waaraan het buurthuis De Höllekes {Holletjes } , zich bevind.  Ik besluit vanwege het late tijdstip maar niet meer een extra lus van 8 k.m. nog te doen want dan voel ik  het pijlophalers duo in mijn rug en dit loopt niet prettig.  Wel volgen nog ontmoetingen  met burolisten en leden  bestuurderen en medewerkers en ook binnendruppelende wandelaars gesprekjes over wat kwam , wat ging , veranderde , of bleef.  Tips suggesties etc.  Wandelaangelegenheden , dat wel . Nu eens geen politiek en maatschappelijke zaken . Ik kijk terug op een fijne wandeldag.  Helemaal De Kempen ,  in al haar rust en variatie . Natuurtocht van de bovenste plank .  Een geweldige pluim op de hoeden of mutsen , of in de haren of zo , voor alle inzet vandaag. Want dat was absoluut superbe weer bij deze club. Daarom ben ik er ook zo graag altijd.

Komend weekeinde geen gewandel van mij, de stad viert feest inclusief de grote marathon met duizenden en duizenden toeschouwers en een sfeer van jewelste , niet te missen als inwoner zeker niet. Stad en omgeving is in de ban ervan.  Het weekend  erna volgt de eerste van de reeks wintertochten van Olat , vanuit de bakermat van hun ; St. Oedenrode . Laatste weekend der maand Boxtel , zeker ook de moeite altijd waard. Misschien zien we elkaar daar ook wel of onderweg ergens slenterend, nou nee stevig in de pas toch.  Gewoon blijven wandelen dus . Tot dan , houdoe , tot ziens en anders lezens hier.

Peter Heesakkers

Het klopte met het  uitgeprinte o.v. reisplan prima.  Spoorwerken op het traject naar Maastricht hadden evtl. nog roet in het eten kunnen gooien.  Ze vinden wekelijks plaats en dan zeker in de weekenden in heel Nederland.   Vergt wat afwegen en gepuzzel in de reisplanning .  Het zou me geen parten spelen vandaag .  Hoewel….. Vlak voor station Roermond gaat de trein steeds langzamer om direct erop tot stilstand te komen.  De overstap naar de bus was enkele minuten volgens mijn program , en ik schoot toch in de stress.  Zou ik die aansluiting missen was het voor mij een uur langer wachten.   Een schietgebed ontvalt me.  Dan ; ja toch daar gaat het weer , zij het met een slakkengang.  Ik moet het op een spurtje zetten, storm de buitentrap af druk gebarend naar  de buschauffeur die al aantrekt.  Hij merkt me op gode zij dank.  Toch in alle geval één passagier te vervoeren.  De start is  in de Kerkstraat aan de parochiezaal , en dat is in geen dorp moeilijk zoeken.  De duidelijk ver-naoorlogse kerk met vierhoekige lage toren , merkwaardig veel aanwezig in deze streek . Wijst me de weg naar.  De start , eenmaal buiten roept richtingsvragen op.  Oei ; zou dit…. ?   Steek het kerkplein over  naar doorgaande weg waarlangs een dorpspomp.  Zoek even rond en ja daar hangt een pijl als geduid in het startburo. Moet nog  andere zoekenden op het rechte pad brengen.  Even wat straatjes gaande met mooie voortuinen  raak ik al gauw in den buiten.  Kombord dorp wenst ons ,Tot Ziens, nou ja vanmiddag dan al dus.  Het wordt als opening een lange smalle asfaltweg met weidevee , huiskes,  Wegkwijnende zonnebloemvelden , akkers , geoogst en al winter/voorjaar klaar.  Toch nog lenteachtig in de bermen met opnieuw en laatbloeiende bloemen en planten , en grassen op lenteherhaling.  Ook erg veel en uitgestrekte velden met doorgeschoten aspergevelden , waar midden-limburg om bekend staat.  Ook verbaas ik me om hele velden zonnehoed , paarse vlakke bloemen aan de toppen , welke geteelt worden voor de alternatieve geneeskunst.  Het landschap is lichtgolvend hier ,  behorend aan Maas en beekdalen .  Steek een streekweg over  door het Leudal ,  om verderop aan rand bos en bietenveld een eindweegs te gaan , zie een zee van grote varens in dat bos.  Zie in een bouwland een knots van een boom geveld door de natuurkrachten , mogelijk gespleten door blikseminslag.  En het loodje gelegd.  Het bos eindelijk in i.p.v. langs nu , maar dan wordt deze vaak onderbroken met houtwallen en velden.  Het gaat door landgoed en natuurgebied Exaten .  Klaar-overs met veiligheidshesjes laten ons veilig de weg Weert-Roermond oversteken en gaat het bosgebied weer in en langs knots van asielzoekers-centrum.  Naar open gebied met  veldgewassen  en beemden afwisselend.  De rust is voorzien in kantine van een schutterij. Bewolking heeft plaatsgemaakt voor uitbundig zonnig , na een avond en nacht regen.  Ik had het nog niet in de gaten , maar , het was erg dicht bij Baexem alweer , want de rust verliet ik naar randje dorp na eerst nog in een verkeersspiegel gepoogd te hebben te zien of mijn haar nog op zijn plaats zat.  Hij hing net te hoog voor me.  Weer langs gewestweg naar Roermond een poos,  en Coby en Joop moet ik laten die aanvankelijk net achter me gingen.  Duik verderop weer bos Exaten in langs statige bomen lanen en trap voortdurend op denne-appels door onze zuiderburen mastetoppen genoemd, en kastanjes en bolsters , de grond nog flink vochtig , maar een mooi bos met erg verscheiden bomensoorten.  Slingerend padwerk klappoort in en half heide en bosveld in met grazende schapen .  Enorm veel paddenstoelen in alle verscheidenheid, en , helaas ook dagjesmensen die ze plukken.  Mijn stekels gaan opstaan , maar loop door.   Beuk , es , spar , den enzomeer zijn ons deel.  Vochtige grond en zelfs modderig en doorploegd door boswerkmachine.  Moet het soms via verhogingen zoeken en de routeuitzetter [s] ,  heeft op het alternatieve bospad met witte strikken de venijnige staketsels van boomstronken en afgezaagde jonge boompjes -uitsteeksels gestrikt als waarschuwing.  En her en der stapels stamhout langs de paden en boswegen.  Toch al herfst , vermengt met slijkgeur komt mijn neusgaten in . Langs schitterende exemplaren paddenstoelen en een opmerkelijk cluster staande stinkzwammen.  Boleten in alle grootten tevens te zien.  Ga bos uit de Heelderpeel in of door.  Het is hier rand-Peel-gebied.  Slijkerige paden en wegjes door  , velden al vaak geoogst ook hier en opnieuw maïs en maïs , onmeetbaar .  Sloten en beken over.  Weer veel aspergevelden , in al haar groenigheid .  Een havik wordt door mij gestoord tijdens zijn hapje en vlucht met een vogel in de klauwen naar rustiger oorden , ik mag de veren op de grond aanschouwen .   Mogelijk zo te zien een duif. Die het menu voor hem was.  Paarden komen op me afgedraaft en krijgen een aai op de snuit . Even verderop andere wei komt er ook een op me af , maar als ik mijn hand uitsteek vlak  aan schrikdraad , schrikt het dier en wijkt snel uit. Ik laat 'm maar… Andere afstanden voegen zich bij me nadat ik met permissie over een boerenerf met stallen woning enz. mag passeren.  Het recht van overpad geldt hier.  Kom weer op bekend terrein en weer weg naar  schutterijlokaal voor de rust van de club vandaag overgenomen .  Zie nu meer bekenden buiten en binnen , en nestel me op het terras .  Van het  "Sjöttershoes "{schuttershuis dus}.  Het voelt zomers , en zo zit elkeen er ook bij.  Limburgs dialect viert de boventoon hier vandaag in midden -limburg natuurlijk.  Het zangerige van toon.   Na rust terug langs een muur, halfhoog ,  met blik op laatste rustplaats van die het aardse voor het eeuwige verwisselden. . En om in die sfeer te blijven langs een terrein met nieuwbouw van een crematorium , men poogt het snel met groen te verbergen om vanaf de weg aan het oog te onttrekken.  Vooral de hal ,met….  Ik was weer heel dicht bij Baexem , maar moet volgens wandelplan toch nog een lus van zeker  ruim zeven tot acht k.m. voldoen.  Ik zie een stellingmolen zijn wieken draaien op afstand .  Langs kasteel Baexem en nu meer veldwerk met in de verte de elektriciteits -Clauscentrale zichtbaar ,  en een kale betonnen communicatietoren mogelijk zonder dienst{?}…  Zig-zag , hoekig veld/zandpadwerk tot aan asfalt smal en de landelijke rust door, met  almaar velden , in licht golvende sferen.  Veldgewassen onmetelijk ver en groot schuiven voorbij.  Een rij oude linden en beuken geven enige afwisseling  onderdoor gaande . .  Het gaat dan toch weer een zandweg in , op en neer gaande , zie vlinders meest koolwitjes fladderen en dansend om me heen.  Zaadbollen van paardenbloemen , en de lentenatuur komt even terug in de bermen.  Veel bloemen en planten een tweede leven ….  Boerenhoven volgen nieuwe en oude met lange al of niet verharde oprijlanen.  Nu en dan de berm in moetend voor sneller passerend verkeer.  Een eigen windmolen op een erf staat stil ondanks winderig toch.  Een eigen milieubewuste stroomvoorziener .   Het blijft een ver weg-kijk tafereel deze lus die we gaan , veel asfalt , smal nu  en dan , verderop komen andere afstanden mijn route vervoegen.   Dan weet je ; het is niet ver meer.   Sla af weg , weggetje met aansluiting naar weg Weert-Roermond opaan .  Waar verkeersregelaars ons veilig overzetten.  Jawel ; Baexem in . Plantsoen in waar de draaiende oude wind-stellingmolen staat die de vlakke omgeving overheerste onderweg al .  Met als geleide railachtig de zeker 20 of 30 meter lange oude onttakelde molenwiek  als gids ter uitgeleide van dit parkje.  De wijk van 't dorp in .  De straten liggen ruimschoots overhoop door hernieuwde straat en rioleringswerken ,   en zelfs stoepen liggen open.  Het deert den wandelaar niet , die geraakt er gewis wel doorheen.  Kort door de wijk recht op het parochiehuis , of zaal gaat het aan.  Het moet gezegd , een zeer wisselende tocht door het Leudal met al haar verscheidenheid , al was de laatste lus niet echt opwindend.  Verwend als een bereisd doorsnee wandelaar is.  Maar al met al , toch de moeite zeker waard.  De herfstzon overgoot het parkoers vandaag ruimschoots.  Om in een zingend-limburgs klinkende zaal me af te melden en nog een afzakkertje te nemen . Joop en Coby bieden me nog juist arriverende een lift aan naar voor mij te ver uit de buurt en derhalve kies ik toch maar voor bus en trein , maar die eerste verliep ik juist , wat een bijna uur wachten opleverde .  En zie een tijdlang Baexem e.o. aan me voorbij gaan. De andere bekenden druppelen ook binnen , ook mijn  provincie-genoten . Nu deze week midweeks naar Steensel , om geolied te blijven in beenderen , scharnieren en spieren , hierna mogelijk een weekend rust , en dan wacht de tocht in St.Oedenrode van Olat , de herfsttocht vanuit hun bakermat in aanloop op hun veelbezochte gewilde winterserietochten maandelijks . Daar ben ik al vanaf begin te vinden en tuk op. Blijven wandelen , ook U dus.  Houdoe en tot ziens ergens , en lezens zeker hier.

Peter Heesakkers

Wandelen is reizen te voet.   De trein , brengt me naar Deurne , waar een afgesproken pendel ,wandelaars opwacht om naar Griendsveen  te brengen . Het turfstekersdorp van vroeger ligt precies over en op de grens met Limburg en Brabant.  Rondom deze grens strekt zich de Peel uit.  De club heeft na jaren Helenaveen ingeruild voor dit dorp.  Vlakbij eigenlijk een paar k.m. noordwaarts. Na een 10 min. rijden wordt ik gedropt vlak voor de parochiezaal.  Vlak naast de ingang staan parmant een groepje paddenstoelen , herfstbodes.  Het is alleszins een opmerkelijk dorp met een zeer oude geschiedenis van turfwinning in dit veengebied.  Griendsveen is genoemd naar directeur van de Griendt van de turfindustrie.  Gedolven hier in de omgeving dus.  Het parkoers zal in het teken staan van de tijd dat hier turf gewonnen werd in noeste arbeid in een tijd van grote armoede nog.  Het dorp telt een paar straten met opmerkelijke  zeer oude vrijstaande huizen villa-achtig , en een trits oude woningen waar de turfarbeiders het toen mee moesten zien te doen.    Veel voet en fiets , en ophaalbruggen  leiden door de streek , in de wandelroute ingepast vandaag. Turfkanalen waar in die tijd de vlotten en boten de turf uit een onherbergzame streek vervoerd moesten worden. Veengebied dus hier , maar ook berucht om zijn moerassengebied , moeilijk toegankelijk.  Jan Vogelsangs en co. Tekenen voor de route vandaag en Jan is een kenner in deze hier weet elke wandelaar. Vandaag had ik de luxe van keuze van drie mooie tochten binnen mijn regio . Ik koos bewust voor hier . met alle respect voor de anderen.  Ik loop het dorp uit en kom aan een ophaalbrug , laat die liggen en draai er langs een kanaaltje omheen  Groenrijk is de streek hier, en Helenaveen dong dit jaar mee voor de jaarlijkse groenste gemeente . Ook deze behoort tot de gemeente Deurne die erg uitgestrekt is.  Apostelwoningen heten deze villaatjes.  Een ezel balkt ergens verscholen, in het groen .  Dan wel over ophaalbrug  en wat bochtig  gaan velden prei en bonenstaakboomgaarden voorbij , en maïs, en bieten, en ander veldwerk.  We zullen vandaag vaak rondom de provinciegrens dansen. Baarle-Nassau /Hertogachtig.  De eerste herfstkleuren zijn al zichtbaar en toch nog nieuwe takken en lootjes en grondgroeisels , en de rijke bloemenpracht schijnt de lente te herhalen toch.  Langs de Helenavaart even . Helena , was de vrouw van v.d. Griendt , en  dus naar haar genoemd door hem uit bewondering , dat ze hem zo vaak moest missen vanwege zijn werk. 'n Eerbetoon.  Ga een ruig grasbospad in tussen moerassen  en omzoomd door hoge varens.  Om na een lange gang plots in oog te staan met een wijds plassen en vennengebied . Vogelaars voorzien van telelenzencamera's en  verrekijkers staan in een groep bij elkaar . Klapwiekend komt een witte gans over me heen , laagvlieger.  Hier is het werkelijk schitterend in de Maria-peel.  Staken van berken steken uit het water.  Lang door en langs de randen van deze venen gaat het op smalle paadjes . Grindweg in en ga over grens weer Brabant in tot aan vaart , richting Helenaveen , onder hele rijen met voornamelijk oude eikenbomen door vaak meer dan een meter doorsnee stammen . Opmerkelijk wit-blauwe linten en strikken om de stammen zijn er aangebracht ook aan brugleuningen. Er valt wat te vieren kennelijk. Bleek later volgens bord een 75 jaar oude sportclub te zijn.    De waterspiegels tonen de wereld op zijn kop.  De rust in H'veen laat ik liggen voor de extra lus die nog volgt en ik lees op papier dat ik hier na 15 k.m. weer op dit punt zal komen.  Na asfaltweggetje langs de vaart , gaat het smal weer een paadje in en eindweegs verder onder de A67/E34 door ongeveer richting Grashoek almaar in de verscholenheid van bos en padgeslinger. Een loslopende wat al te enthousiaste grote hond wordt snel door baas aangelijnd.  Weer brug over andere vaart over en terug langs kanaal hiervan.  Kom ik door velden en fietspadwerk weer in het boerenland en komt H'veen opnieuw in zicht. Langs plantsoen  met gedenkmonument , maar  waar ook turftreinwagonnetjes van weleer staan .  Na rust in plaatselijke uitspanning gaat het dorp weer uit en net hierbuiten een tweesporig pad op.  Hier is de verwoesting zichtbaar  van een zware storm begin Augustus.  Gaat weer akkers langs en weiden en recht op de bossen van de Deurnese peel aan. Neem toch maar een bovenliggend pad , vanwege de modder en de sporen van schaderuimers in de natuur.  Moet enigszins moeizaam draaikonterig met rugzak op door een poortje en langs smalle weidepaaltjes om een slingerend  verend {want veengrond } bosgebied  weer in te gaan.  Pad is vaak gebarricadeerd met nog boomstammen door de stormramp.  Ook weer langs kanalen en sloten , en opnieuw moerasgebied , en nu en dan een voetbrug kruisend. Ex-veenafgravingssporen.  Bos met overwegend lariks , den,  vooral spar , beuk en wilgen , en berk jong en oud. Toch dan weer even vaste grond onder de voeten opnieuw langs veenkanaal. Nu en dan zig-zag brug over door almaar groengebieden . Het moet vandaag nogal eens brug over hier. Ik bespaar ze u allemaal te vermelden.  De rust is aan een hoeve annex resto. Willem 3 genaamd. Ook die laat ik en vervolg langs de vaart. Om plots met kombord Griendsveen in zicht, terug een overwegend berkenbos met verhoogd pad dat door bos slingert in te gaan. Weer meest moeras door en nu zo lijkt insectenvrij , prijs ik me gelukkig , dat ze er nu niet zijn zo lijkt. Veengrond veert weer onder me.  Moet over platte ijzeren platen lopen voorlopig vanwege vrachtverkeer om niet vast te raken in de weke grond , en waar damwanden in de oever van kanaal gedrild zijn , ter versterking en werk in de natuur achterliggend. Er zal zo zie ik ook een verhoogde smalle verharde weg komen mettertijd. De voorbereidingen te zien. Reusachtige bomen liggen met wortel en grond op hun kant te getuigen hoe machtig de natuur ons de les leest en hoe klein we zijn t.o.v. zijn wil. De windkrachten. De oevers met zandzakken versterkt om overstroming  te voorkomen voor lagerliggende gebied.  Kom ook langs een machtige bunker of kazemat, die duidelijk zware sporen van beschietingen  tonen van W.O.2   Deze bunker is een van de tientallen k.m. rs . lange z.g. peelraamstelling door dit gebied, om vanuit het oosten de vijand te stoppen. Duurde echter maar een paar dagen toen. In Mei 1940 . De rust van de club is voorzien bij een autoschade en garagebedrijf achterom.  Raak er aan de praat met o.a. Dick uit Geldrop, die met me mee de overige k.m. rs af gaat lopen.  Komen nog langs wat fundamenten van woningen toen, en een oude turfverwerkingsfabriekje , om langs een sloot de spoorlijn Helmond -Venlo over te steken en de prov. grens weer Limburg in , na net nog uit Limburg naar Brabant.  Weer velden met gewassen en weiden maar vooral overheersend maïs en wijde blik met  de spoorlijn , aldoor passerende goederen en personentreinen . Een platform voor zware kerende landbouwvoertuigen , weer graspad in wat na draai op terug richting Griendsveen  overgaat in asfalt. Na een poos veldwerk , dan toch spoorlijn over en weer gesloten groen door . Grindweg langsheen het spoor.  Rand  dit dorp staan in plantsoen een borstbeeld op zuil van Dir. v.d. Griendt met reusachtige en mooie snor, een locomotiefje en wat turfwagonnetjes , en turfverwerker, een turfsteekschop,  en kruiwagen bijbehorend. We krijgen nog wat dorpsstraatjes met dorpsgezichten te zien en gaan dan verspreid staande huisjes van goeden doen mensen in de turftijd door , mogelijk van opzichters toen{?}.  Weer langs een vaart , en nog sloot , ophaalbrug over , Zand wordt asfalt , en ineens staan we voor de zaal als finish.  Het was een echte peel sfeer tocht . Onderweg droomde je terug naar de tijd van toen. Werken in een schier ondoordringbaar en drassig-moerassig gebied . Het  gebied ook van onmenselijk harde werkers. Het gebied spreekt nóg tot de verbeelding.  Openbaar vervoer is dit dorp vreemd en de pendel die eigenlijk wacht , kan ik laten, met akkoord. Want ; Marian en Servée bieden me de lift terug naar Deurne aan voor mijn trein. Het was een fenomenaal mooie natuurtocht , die een gids leek van vroeger tijden.  Het gebied en streek leent zich er ruimschoots voor.  Helenaveen verloor vorige week nog de wedstrijd van groenste dorp. Ze werden tweede. Maar eerste was zeker op zijn plaats geweest. De wervelstormen en schade daardoor,  gooiden roet in het eten. Terugkomen hier zal ik vast en zeker  nog. In de trein droom ik terug van een fijne mooie monumentale wandeling. Dank voor jullie geweldige inzet. Ik zal jullie vast ook wel ergens zien dezer weken . Gewoon doorgaan met wandelen dus. Houdoe , tot ziens of lezens.

Peter Heesakkers

Lang hoef ik hier niet bij na te denken . Club en organisatie plus de omgeving staan garant voor een geslaagde wandeltocht.   Halte en startburo zijn voor mij blindelings te vinden.  Rondom  de startlokatie vallen mij vooral de rood-witte nummerborden van onze zuiderburen op die zo te zien in grote getalen aanwezig zijn.  Limburg en Antwerpen vooral maar zelfs van veel verder zo vertellen me de  dealerstrips onder deze nummerplaten.  Overigens Luyksgestel behorende tot  Bergeyk ligt luttele k.m. rs van de grens en boven Lommel.  Nestor oprichter Joop is natuurlijk vaste medewerker aan het startburo en slooft zich uit in het bijhalen en vooraf nummerstempelen van de inschrijfkaarten.  Immers de opkomst overvalt de inrichtende club.  Ik waarschuw Joop nog voor het evtl. krijgen van het  "stempelitis ". Ik kom hier maar niet weg , want dorp en streek en bekende gezichten , komen aldoor binnen vallen.  Onder een opklarende hemel , ga ik de hoeven in.  Neem een sluipweg via pad van een plantsoen met het beeld van de Koperteut ,  steek Dorpsstraat over langs pleintje met muziekkiosk , nog wat huizen weerszijden en meteen geraak ik in het buitengebied.  Asfaltweg op tussen akkers en weiden . Niet veel verder volgt een afslag brede veldweg op  omzoomd met eik en berk , en struikgewas , vooral braamstruiken ,  en begroet de kudde koeien  en bezie de wijdsheid rondom. Wat verderop komt me een rijtuigje tegemoet en de koeienkudde davert mee de span paarden achterna tot de weideafzetting ze afremt.  En vervolgens weer terugwandelend met de passanten op apostelvoeten . Leuk toch zoveel bezoek aan de wei vandaag.   Einde voorstelling voor ze en hebben het nakijken. Gelukkig geen stof opwaaiend , want gister schijnt het 'savonds nog wat geregend te hebben , broodnodig  , dat wel. Krijg een smalle doorsteek en raak de weg naar Lommel aan en steek deze over.   Een jongetje  aan een hoekhuis daar had de voorhoede van lopers opgemerkt en had vervolgens een tafel met kannen en bekers geposteerd , om spontaan water aan te bieden , en ja hoor de dorstigen storten zich op het natuurlijke nat.   Het kind gelukkig als barmhartige samaritaan.  De dorstigen laven. Een van de zeven werken van barmhartigheid.   Een smalle boomgaard appelen  verbergt nog de velden achterliggend . We gaan een bosweg in pal richting Lommel  met landelijkheid links bos rechts en voorbij een drooggevallen ven een smal donker bos-graspad in .  De routeomschrijving is vandaag wars van waar kan straatvermelding , en het woord pad , overheerst volop.

Vermeldt zowat elke regel . Dit spreekt.  Zandweg , bospad , paadje enz. hoeveelste afslag is vermeld.   Bospercelen met spar , fijnspar , oude en jonge den en divers loofwerk gaan aan mijn voeten voorbij , enkelsporig en dubbel of karresporig  zijn lopers deel plus de perfecte bepijling en splitsings vermeldingen.  Luyksgestel staat voor natuur en schaduw  en het is genieten volop.  Hoor achter me gezwoeg en stevig gestap  met poles , als ik al dacht even alleen op de wereld te zijn en daar komt Marlies van de organiserende club me achteraan. "Och ; bende gij da "?! Zou ik er vanachter veranderd zijn sinds…..?  Tot op post een na acht k.m. loopt ze met me op en we wisselen wandelverhalen uit , vergaderen op weg dus.  We lopen recht op een grenspaal kegelvorm af om precies op buurmans lijn nog op Ned. territorium  een eindweegs paralel te lopen enige tientallen meters.  De bepijler blijkt een pijl rechtop de top van een termietenhoop geplaatst te hebben.   Het gepadder vervolgt aldoor  , een fietspad nog , even wijde blik met vooral bietenveld en niet lang hierna is de rustpost.  Wandelen is ook ontmoeten  zeg ik vaker en zo gebeurt het dat ik zelfs oude basisschoolmakkers {!} tegen het lijf loop en van die tijd ook heb ik een fotografisch geheugen in naam en of gezichten onthouden.   Plus nog een oud-collega die de stoute wandelschoenen als 'buurtbewoner ' , met eega aangetrokken had.   Gesprekstof genoeg dus weer en de bekende oude koeien uit de sloot halen . Marlies blijft hier om nog wat parkoersoverleg te doen met medewerkers , en heeft voor korter gekozen , waar voor mij de lus wacht.

MESA-maten Wim , Ton , en Martien tekenen ook present , en zo kom ik nauwelijks nog weg hier en worden rustrecords verbroken . We gaan gevieren verder.  Ik ben extra op mijn hoede na de zware val hier vorig jaar kort na post en verdorie de plek waar het gebeurde dient zich weer aan.  Landpaden omzoomd met tuinbouwgewassen vooral worteltjes in overvloed zijn ons deel , weer bos in met oude den en een machine zien we aan het werk met hele stammen uit de grond te trekken ! Om meer daglicht aan de grond te krijgen. De harslucht komt de neuzen in.  We doorkruisen een duinengebied en gerooid bos later , en smalle slingerpaden pijnigen de gewrichten . Stevensbergen heet het hier. Want aldoor gaat het als op een crossparkoers snel achtereen op en af en zien we nieuwe grondgroei ontstaan  , daar waar eens overwegend dennenbos stond.  Wat schelpenzandpadwerk  ik raak even achter en het drietal raakt uit zicht en prompt sla ik een verkeerd pad in.    Weer wat open land door met een welkome bries die de benauwdheid even verdrijft.  Over graswegjes en immense aardappelvelden. En bieten.  Wolkenhemel verandert telkens en geeft het geheel extra decor.  Veldwerk , akkers en vooral maïs wisselen snel af.  Zandweg zus en zo en zoveelste pad af daar en daar meldt papier geduldig. De typist van de route moet pijn in de vingertoppen gekregen hebben. . De lus is gerond en we zijn weer op dezelfde post aanbeland . Die lus was superbe . Opnieuw  een lust van ontmoetingen hier ter plekke in een sfeer van natuur rondom als in de middle of nowhere.  Ik maak er vandaag een dag uit van , en waarom ook niet , wandelen moet ontspannen zijn.  Ik verleng mijn rusttijd.  Jeanneke uit Herentals  roept me al van verre en is ook nog steeds bij de doorzetters van leeftijd met haar groepke.  Sappig vlaams Antwaarps , komt over haar tong.  En zoals altijd op wandelingen zijn de doorsnee ontmoetingen vluchtig en informatief.  Jeanneke kijkt al vooruit naar haar vakantie "verlof " : naar Italië.  Haar lievelingsland toch.  Na de gezelligheid op post raak ik Wim ., Ton en Martien uit het oog  na alle aanhoudingen van bekenden , en gesprekken . Het restant der tocht wacht.  Halfdroog ven naast of voorbij post volgt via een smal paadje en gras en ander padwerk volgt.  Ik herken bewoning gehucht Boscheind  uit het bos en aan de bosrand komende, van o.a. de Grenzeloze Olat/ Milieu 2000 tocht kort na Kerst.  Ga waterwinnig en zuiverings station langs  en krijgen een sluippad achter gehucht door te lopen.  Maïs vooral en worteltjes genoeg en ander veldgroeiwerk en tuinbouwgewassen. Honger zal er niet zijn.  Dacht ik nog naar een bekend fietspad op Luyksgestel gestuurd te worden als finale, dacht parkoersman er anders over en steven ik recht op dorp aan waar een van de twee oude windmolens me al van ver toezwaait met haar wieken . Langs kapel/kerkje met altaar in wijds grasveld voor openluchtmissen , en aangrenzend kerkhof loop ik recht het dorp in nog even de bak en rooklucht van de bakoven aan de molen opsnuivend.  Kom ik weer C.R. De Eykholt binnen , nou ja eerst buiten dan want opnieuw wordt ik opgehouden  door oude en andere bekenden, op het geïmproviseerd terras.  Het was vandaag echt een dag van ontspanning en ontmoetingen .  Door een schitterende natuur waar Luyksgestel altijd garant voor staat.   Ik kijk ook terug op een heerlijke fantastische dag, en een prima organisatie en inzet van de leden der club.  En ja ook onze Belgenburen wisten dit al want de bekende trom gaat daar ook rond zo blijkt, en zo is de opkomst van daar uit overweldigend .  Nu komend  weekeinde zal ik Geldrop , { bijna een thuismatch } bezoeken de Kempische wandeldriedaagse van Olat , en het weekeinde daarna ook dicht bij huis Veldhoven/ Oerle , en daarna Roermond.

Wie weet treffen we elkaar daar ook want wandelen en wandelaars zitten vol met toevalligheden . Blijven wandelen dus. Houdoe ; tot ziens .

Derde dag: "De dag van Groesbeek:

Opnieuw een lange route  staduitwaarts. Opnieuw staat er publiek aan de start vooral om ons weg te klappen  en aan te moedigen , vaak persoonlijk en we mogen aanrakingen en schouderklopjes b.v. incasseren . Men joelt , krijst , feest en roept ons toe in koren vaak.  De "50rs" zijn al reeds ons lang voor want die maken dezer dagen extra lussen natuurlijk.  We draaien zuidwestelijk de stad uit richting Malden . Reporters en ander journaille langs de weg , als elke dag en god weet op hoeveel camera's en plaatjes je intussen staat van prof-en amateurfilmers en fotograven . We gaan vandaag door twee provincies , t.w. Gelderland en Limburg. Bouw van Malden door en als elke dag voeden en laven de bewoners ons.  Komkommerschijven , koekjes van wat ook drop en ander snoep en gesneden fruit ook .Er is van alles in de aanbieding , gratis dus….{.} Na deze plaats gaat het de kanaaldijk loverrijk overigens , op. Even verder zien we aan de overkant Brabant  liggen , en passeren we de Limburgse provinciegrens om een smaller dijkje op te gaan , langs de Maas nu.  Gaan een grind/zandweg in de afdaling naar stukje oude rijksweg , onder een spoorbrug door Mook in , zijnde de meest noordelijke gemeente van de provincie.  Door het dorp langs appartementen , de oude kom waar ons een terrasfanfare verwelkomt en het publiek ons hartelijk begroet , toch weer een kanaalbrug over en langs hier tot de Mookse plassen met  groetende en aldoor zwaaiende  pleziervaarders.

De soldaten  vooral zingen zich weer moed in ,  dat het een lust geeft.  Door landelijk en meidoornstruiken en Maasheggengebied , wat bosjes , gaat het op Middelaar aan met een draai naar de Plasmolen , langs twee campings waar weer talrijk begroetend publiek is, met de bekende en feestelijke taferelen. Gaan na een volgende camping en bosweg lang , door Milsbeek in feestgedruis . Maken een haakse noordelijke bocht en gaan recht op de Duitse grens af met op de achtergrond de heuvels van het Reichswald.  Plots begint de eerste klim , en strijdkreten als van de soldaten volgen. We lopen op de meter af langs de grenslijn met de buur een kilometer of wat lang. En gaan daar ook de grens van Gelderland aansluitend weer over weg uit Limburg. Een S-bocht daalt af en men ziet een dikke kleurige slang van kledij en vlaggen en vaandels door het dal trekken . Bredeweg volgt en dan gaat het klimmend en dalende op hoofdplaats van de dag , Groesbeek aan . In en door Groesbeek gaande is het weer een feestelijke stemming van jewelste en enorm druk rijendik genietend en groetend publiek , muziek zang van lopers en toeschouwers . Dalen het dorp verder in langs de VIP- tent  gaand om na de oude overweg weer te gaan klimmen richting de vermaarde Zevenheuvelenweg. De "cols "van de Vierdaagse. Op en af gaat het en langs de route wemelt het van het volk en  ook campeerwagens staan als bij de Tour de France in files in de bermen geparkeerd. Mooie vergezichten als beneden ligt Duitsland. Het lijkt wel een echte bergetappe en het publiek staat dicht op de weg en begroet ons hartelijk. Massaal trekt het legioen zingend en muziekmakend door en anders doet het publiek het wel. Het is me een herrie van heb ik jou daar. Op een der heuveltoppen doen veel wandelaars en militaire groepen vooral een afslag om naar het Canadese oorlogskerkhof te gaan, waar constant plechtigheden ter nagedachtenis worden gehouden. Ik doe dit ook elk jaar bijwonen en het moet gezegd , het is heel indrukwekkend vooral als je langs de geéerde graven loopt. Een trieste aanblik,  jonge jongens uit een ver land ,  naar een vreemd land, van huis gegaan en nooit meer bij de almaar wachtende familie en vrienden teruggekeerd. Het roert me enorm , al jaren en steeds weer. Ik kan het niet laten. Het trekt me aldoor aan ze even te gaan begroeten.  We zijn ze veel dank verschuldigd. Lieten het leven in een vreemd land voor onze vrijheid.  Hierna voeg ik me weer in het legioen . Op en neer aldoor langs geparkeerde caravans weer , en dan de plaats Berg en Dal aan. Ook dit dorp swingt de pan uit , zingt en roept ons toe, zwaait , juicht en slaken dierlijke kreten ter aanmoediging. Tussen groenige wegen dorp uit even wat rust , maar dan de grens van Nijmegen over herhaalt alles nog intenser nu. Een prachtige groenweg door meest villawijken. Raken we in de normale bebouwing en het feest gaat maar door, confettiregens , ballonnen , slingers , bellenblazers, uitdelers van alles wat.  ,  kinderen vooral die briefjes met hun naam en adres uitdelen en zich voorstellen in meest Engels. Zij vragen of we ze een kaartje van thuis willen sturen , van hoe verder weg , hoe liever natuurlijk e.o.a. ver land. Na wat lange straten vol toeschouwers draaien we een wijk in smalle straat, zowat recht op de finish aan en het gaat maar door ogen tekort en een lawaai van enthousiast  feestend verkleed publiek . WAT een gekte ! De wandelaar pept er geweldig van op. Na afmelding op terrein de Wedren blijft men nog graag lang samen . Orkest op podium en mensen dansen met eventueel nog kreupele wandelaars. Kleinere orkesten zijn er ook . Grootschermen laten zien wat er op de parkoersen zoals gebeurt , interviews e.d. Het is er goed toeven en veel internationale contacten worden gelegd, en veel buitenlandse gasten weten het nu al zeker ; volgend jaar weer terug.

Vierde dag De dag van Cuyk :

De temperatuur is evenals gister toen het overwegend bewolkt bleef bij 24 gr.  Veel draaglijker dan de eerste twee dagen . Vandaag 21 tot 23 . Opnieuw de stad uit nogal lang van wegen. Om over een viaduct gaande weer uitbundig betoetert te worden door het verkeer. Een bosweg door langs heuvels en duinen en vennen. Op Overasselt aan , ook dit dorp vlagt en feest en de straten versiert als alle doortochtplaatsen. Wijk door , omhoog de Maasdijk op die lang en slingert maar ook erg smal is . Tegenover ligt Brabant. Gaan een lange brug over die ons over de uiterwaarden en de Maas , weer uiterwaarden naar Brabant voert. Onder een ereboog een ark de triomf door bloemen en takken versiert met Welkom in Brabant. Linden heet dit piepkleine dorp dat elk jaar versiert onder een bepaald motto, de hele staat door met U-bochten hangt vol met vooral stoffen lappen van allerlei dessins. In slingers aaneengesloten. Gildebroeders met speren en lansen in middeleeuwse stijl gekleed begroeten ons, met hartelijk welkom in Brabant , het doet warm aan , ik moet slikken en denk anderen ook wel . Onder muziekkapellen en ereboog weer dorp uit door een kunstmatig merenlandschap slingerend de baileybrug op via helling en enorme bult met uitzicht en weer afdalend op Beers aan . Door boerenland en dan na wat rust breekt de hel weer los. De loper ruikt nu de finish en dat het 'm moet lukken nu . Na een paar k.m. landelijk gedoe komt hetstadje aan de Maas , Cuyk in zicht met basiliekachtige tweetorenskerk. De vijftig k.m. voegt voor de overweg in , en even kan de stad het niet meer slikken. Het feestgedruis en welkom is weer hartverwarmend, waar halen ze de energie toch vandaan vraag ik me vertwijfeld af om uren zo tekeer te kunnen gaan. Het wordt nu en dan schuifelen want het tienduizendkoppige publiek dringt in enthousiasme het parkoers op . Het gekkenhuis is hier compleet. Ik krijg het altijd hier ook weer zo warm van zoveel vriendschap , blijheid , uitbundigheid, behulpzaamheid , aanmoediging , applaus gejuich . Dan gaan we de Maaskade op eerst tunnel onder autoweg door en overal waar je ook kijkt massa's volk. We gaan een pontonbrug speciaal voor ons gelegd door de genietroepen de Maas over naar Limburg. Nog 13 k.m. naar Nijmegen duidt een wegwijzer. De loper krijgt vleugels nu. Over de Maasdijk op Mook aan en dan volgt een dorp door en uit een tien k.m. lange oude rijksweg naar Nijmegen…… Niemand maalt erom , vermoeide gezichten worden lachende gezichten , her en der staan al familie . vrienden en wat meer van de loper langs de route en ik zie vele omhelzingen , huilers , al bloemen soms , de emoties lopen steeds hoger op richting Nijmegen gaand .  Indrukwekende taferelen  nemen toe. Nu gaat het rechttoe op Molenhoek en Malden aan waar de 30rs zich voegen. De loper ruikt de stal en het hooi en werkelijk het lijkt erop dat heel Nederland zich langs de route verzamelt. Om een idee te geven : Al heel wat jaren terug is eens geschat , dat er de laatste 5 a 6 k.m. 350.000 toeschouwers de wegen omboorden. En ja tribunes als een normaal huis zo hoog helemaal vol….. Vooral op het einde is het of je door een stadion loopt. De rest bespaar ik u maar , zoveel te zien en te horen en als gladiatoren worden we onthaalt. Loper en toeschouwer komen ogen en oren tekort. Je weet echt niet wat je ziet en overkomt. Zeker niet als nieuwkomer hier. Het gaat nog langs eretribunes met talrijke genodigden en diplomatie en bekende Nederlanders ook , politici ambassadeurs en wat al meer. T.v. en radio en andere verslaggevers. Een directe reportage-uitzending. Het is zo'n feest!.... Waar komen in hemelsnaam zoveel mensen vandaan? Ik wordt er altijd weer heel stil van en ja emotioneel ook zoveel hartelijkheid. Voor onze Belgische lezers en vrienden nog even; Ja hoor ook jullie legeronderdelen en burgers zijn a.h.w. talrijk tegenwoordig hier. Dan komen we op de finishplaats de Wedren en daar is het een feest als never. Alom geluk en blijdschap de warme en n.b. droge [ lang geleden} Vierdaagse is volbracht en overwonnen . Wat een gelukzalig gevoel ! U die hier nog niet was, moet het zeker één keer meegemaakt hebben om dit alles te kunnen bevatten want papier is te geduldig. Tenminste ik kan het nauwelijks omschrijven. Weet wel als u dit doet , het is als een virus voor de meesten toch. Eenmaal meegedaan , kan het je nooit meer los laten de zoete herinneringen. Het afsluitingsfeest in de binnenstad 'savonds is over de koppen lopen , maar aan mij niet meer besteedt , ik verlang naar huis en mijn eigen bed. Zalig !

Herinneringen waar ik mijn hele leven en een jaar lang op teer, en ik niet allen zoveel is zeker. Ja volgend jaar ben ik er weer hier. Hoef ik geen seconde over na te denken. Ja ook ik heb het virus te pakken . Maar aan u lezer , zeg ik blijven lopen , wie weet waar we elkaar weer eens zien .  Houdoe !!  Even nog bezien , waar ik volgend weekend loop , maar  5-7-8 Aug Kempense wandeldriedaagse Geldrop bij Olat.nl staat wel zonder nadenken weer vast. Houdoe!

De vierdaagseweek  begint  in het Nijmeegse voetbalstadion  op zondag met een show ,  die je het beste kunt vergelijken met de openingsceremonie van de Olympische spelen.   De deelnemende landen presenteren zich op het einde van de ceremonie  en vieringen met een parade langs de tribunes.

Op zondag en maandag daaropvolgend  loopt de stad steeds voller met  toeristen , supporters en deelnemers die zich voor de marsen aanmelden . Dit jaar waren er millitaire  deelnemers uit 24 landen , en natuurlijk ook burgergroepen uit alle lagen van de maatschappij ,  en uit 66 landen.  Eigenlijk een reunie-feest van wandelgelijken uit de wereld. De hele stad en omgeving en de doortochtplaatsen  vieren het feest van het jaar en kijken maandenlang naar het kleurige vreemdelingenlegioen uit. De stad staat  een week lang volledig op z'n kop . Vuurwerk , varieté , open lucht activiteiten , concerten van muziekkorpsen  uit de gastlanden etc. .

De stad leeft volop dag en nacht.

Op mijn aanmelddag tref ik medebeneluxer Guy en we trekken wat op.  Het is al erg warm op maandag en voor morgen de eerste marsdag wordt 32 tot 33 grdn. voorspeld .  Het is vandaag een gezellige dag van ontmoetingen en terugzien ván.  Het plein van aanmelding en start en aankomst is zo groot als enige voetbalvelden , met enorm terras en stands allerlei en winkelcentrum en zo meer . We mogen morgen vanwege de warmte ruim een uur eerder starten , d.w.z. de 50 k.m.  v.a. drie uur 'sochtends , en de 40 k.m. in twee delen t.w. 4.15u. en  5.15u. . De 30 rs om 6u. i.pv. v.a. half acht.

De stad vlagt en is aantrekkelijk versierd .

De eerste dag:     Massa's deelnemers wachten ongeduldig aan vier uitlaatpoorten  op hun startscan d.m.v. armbanden met nummers en barcode. Als we mogen starten , breekt de hel los. We worden door een uitzinnige meest jonge menigte luid toegezongen in spreekkoren  en aangemoedigd , roffels , ritmisch handgeklap , ratels en vanalles wat herrie maakt. Trekt het legioen voorbij  richting de Waalbrug en Arnhem naar het noorden dus door de Overbetuwe. Millitaire groepen zingen hun liederen en strijdliederen , je hoort veel talen en dialecten rondom je.  Ik ga voor de 40 k.m. afstand per dag , en zal de plaatsen Lent , Bemmel , Arnhem zuid , hoofdplaats route Elst , Valburg , Slijk -Ewijk en Oosterhout , terug Lent , Nijmegen. Meest landelijke taferelen vandaag . Overal worden we als helden begroet door de rijendikke staande en zittende bevolking, muziek, fanfares, harmonieën , drumbands eigen muziekanten , autoriteiten ,  viptenten , gemeentebesturen , versierde straten en vlaggende huizen . Het publiek biedt ons voortdurend water , snoep, koeken , fruitpartjes, applaus , vraagt handtekeningen , publiek , kinderen  en oudere jeugd willen je de hand schudden of handje klap doen , {Hi-five}.  Een stuk met je meelopen , zeuren aldoor om souvenirs , om als ruil koekjes etc. aan te bieden. Deze taferelen herhalen zich elke dag vooral in de doortochtplaatsen . Het publiek voedt ons en laaft ons.  Ze dansen en zingen voor ons en moedigen ons aan, doen verkleed of niet  zelfs acts opvoeren . Ik vermoed dat het dezelfde taferelen zijn als toen onze bevrijders binnentrokken  in 1944/'45.  Het publiek is respectvol , blij en uitzinnig tegen ons onthaalt ons gastvrij. Borden en spandoeken met opschriften  vaak ook persoonlijk. Ook zijn er massa's tuinslangen uitgerold en vernevelaars en ja zelfs douches over de wandelroute ! Het is en wordt aldoor warmer  . Zo warm misschien , dat bij de controlepost de scanners dienst weigeren en de controles moeten vervallen . De muziek speelt overal in allerlei vorm. Ook straatacteurs en muziekanten , en carnavalesk  verklede mensen . Gek uitgelaten dol en zo feestelijk als wat. Het gaat  terug op weg Nijmegen aan , door Oosterhout en dan de gevreesde warme dijk op , die slingert langs de uiterwaarden van de Waal.  Door Lent en de Waalbrug over de binnenstad in waar opnieuw het feest volop gaande is . Opnieuw een daverend eindeloos applaus is ons wandelaars deel en toejuichingen . Helden zijn we volgens hen.

Tweede dag , ook wel De dag van Wijchen als hoofdetappeplaats.

Het beloofd weer warm en drukkend weer te worden en dus opnieuw is de starttijd vervroegd. Bij het krieken van de dag gaat het legioen op weg. Donker nog.  Pas na een uur plus drie kwartier gaans raak ik de stad uit.  Als we zoals gisteren ook over viaducten van autowegen trekken worden we getrakteerd op enorme toeterconcerten van auto's en vrachtverkeer die ons ook toezwaaien en met de lichten knipperen. We krijgen  een tijd een zandweg door bossen te gaan, het stuift er geweldig. Alverna is de eerste doorkomstplaats en het feest is er als gister grandioos.  Raken even hierna Wijchen zuid om met een grote landelijke boog later via west van het stadje binnen te komen . De stad gaat volledig uit zijn dak  rijendik toeschouwers en muziek , dansende mensen en wandelaars , bassige herrie, maar wat geeft , het feest en de ontvangst is warm en enorm , onbeschrijflijk is het enthousiasme ,  je raakt er emotioneel van zulk een ontvangst , ik o.a. ook wel.  Zo ook in Woezik en later Beuningen , je kijkt je ogen uit wat je allemaal hoort en ziet ook onderweg om je heen, de reacties enz.  fantastisch !! Weurt wordt nog aangedaan en en dan lopen we Nijmegen west binnen , het feest gaat almaar door, drinken wordt aangeboden , meest water , en erg mooi versierde straten. Het volk vereert ons , is blij , uitgelaten , totale gekte slaat toe, we worden op handen gedragen als bevrijders, heel indrukwekkend allemaal. Ik ben al 38  4 daagsen gewend maar het went eigenlijk nooit hier. Wat een feest ! We gaan de Waalkade over , terrassen langs , een kermisterrein door , klimmen naar boven de binnenstad in  door hele rijendikke hagen van klappende en zingende feestende menigten , en denderende muziekkasten , orkesten en wat meer. Een hels kabaal , hoezo nuchtere Hollanders ?   Op het af/aanmeldplein is het goed toeven al is het razend druk en wandelaars dansen en zingen in koren , feest op en top. Verbroedering der naties en ras en kleur en nationaliteit . Je komt hier ook ogen en oren tekort en je spreekt alles en iedereen vreemd of niet en uit welk land ook. Nijmegen is totaal gek geworden. Zulk een uitzinnigheid.  Morgen  wacht de z.g. Bergetappe met de gevreesde Zevenheuvelenweg , de omgeving is vergelijkbaar met de Vlaamse Ardennen . Het was weer erg warm vandaag maar het publiek draagt ons op handen en sleept de lopers erdoor. Weer veel aanbod van vooral water in aller vorm, geweldig !

Ook deze tocht is mijn jaarlijkse traditie geworden .  Al vanaf haar eerste bestaan ben ik er al vaste wandelklant en het zegt toch al veel als ik er jaarlijks graag terugkom .   Een der oudste clubs van wandelen in onze provincie .   Opnieuw  een wolkeloze hemel  vandaag en dus het belooft , net als gisteren warm  te worden .   "Bossentocht " : Behoeft het nog uitleg ?....   In De Peel gelegen  ,  zoiets als in Vlaanderen  Waasland of Pajottenland b.v.  heet .    Ik posteer me vooraan schuinachter in het zicht van de buschauffeur , wetende dat ik daar vorig jaar succes mee had , toen was het een chauffeuse die ik recht in d'r oogskes keek ; waren trouwens mooie ! ,  en me in plaats van in the middle of nowhere  , een halte ver buiten Someren  en dik kwartier gaans ; liet uitstappen aan de oprijlaan naar de blokhut .    Ik probeer dit trucje nu weer uit . Chauffeur vindt het praatje aangenaam , en het gaat al gauw over mijn doel en ik beklaag me dat een wandelaar verder moet lopen dan gepland , en vraag voorzichtig als ik de bewuste halte nader of hij me daar  uit wil laten stappen . Ik bespeel het naar mijn dunken prima .  Uiteraard zwijgend over mijn vorig jaar succes .  Hij doet het!   Opnieuw werkt mijn truckendoos dus .  We zien prompt wandelaars in het landschap van o.a. andere afstanden ,  ik vertel hem  ; Oh mijn god ik kom te laat voor mijn afstand .  Gelukskont als ik ben mag ik ook nu onder  dankzegging  de eigenlijke halte overslaan en weer aan de oprijlaan uitstappen ……  Wan goei volk toch !     De parkeerterreinen staan vol en routewijzers staan te wenken naar binnenkomend verkeer op zoek naar een plaats in de grote weide want al het andere is volzet .   In de blokhut is het al merkwaardig stil met de sporen van drukte voorbij , de 40 en 50 k.m. categorieën zijn al sinds halt acht en acht tot negenen op weg , blijft over de 30  voor mij .    Het personeel is me tevens van bondswege al jarenlang bekend , en ook zie ik club-oude -getrouwen .  Ook een der oudste clubs hier vandaag .

De tijdspanne dringt ,  dus fluks in de hoeven ga ik .    Oprijlaan aflopend en dan weg richting Lierop  om vervolgens Hoyse hoeve gebied in te gaan .  Een opwarmertje vooraf om de spieren te stalen , en op tempo te geraken gaat het als inloop eerst over landelijk gebied asfaltweggetjes ,  met de gebruikelijke passende taferelen .   Stalluchten en  andere landbouw en veeteelt -parfummie …  Bermen met veel planten en bloemensoorten  . Vlinders koolwitje en citroen  en bruinige soorten  te zien .    Het vee roept Boeoe  naar me , zouden dit onsportieve bedoelingen zijn ?  Voetbalvee in opleiding ?   En schapen hebben wat te mekkeren , en geiten te bleiten .   Vooruit ; hun natuurlijk gedrag .   Een digithermo wijst al 23 grdn .    Dit wordt puffen vandaag vermoed ik  nu al zo vroeg .    Volgt een betonnen vloerbrugje over brede sloot en mag een smal slingerend houtsnipperpad in .   Het begin van het bos en heidefeest vandaag . En welkome schaduw .   Wordt  Philipsbossen en Beuven  , de route voor zomaar wandelaars op Bontvenroute genaamd , en gemarkeerd .  gestuurd .    Vandaag zal ik veel aan elkaar geknoopte toeristische routes gaan ,  aan elkaar geknoopt vernuftig door parkoersbouwer .    Moet jaarwerk zijn geweest om dit uit te puzzelen .   Bos uit nu , langs bosrand rulle zandweg en even asfalt verderop draaien en weer om en dan weer het pad op .  "Strabrechtse en Lieropse heide ",  zegt een bord aan ingang bospad .    Elk bosgebied heeft vandaag zijn eigen vogelkoor , een lust voor het oor .    Het lijkt wel een zangwedstrijd  onderling .    Werkelijk schitterend !     Mijn parkoersbrief is A4 drie kolommen lang  paden op lanen in .   Moet ik nog uitleggen ?      Ook hier had de persoon schrijverskramp vast .    Pad of veldweg gaat tussen weiden en hooilanden door omfloerst met struiken bomen groot en klein esdoorn , eik , berken , enz. .  Rijtuigjes met bespanning passeren me geregeld n.b. door het rulle zand .   Een pony met jong zo klein  is vertederend om te zien  in een wei .   De bossen onderweg met jong en oude bomen  aller soort en hoogte , is een lust voor 't oog , en vaak van een beschermende dichtheid .    Grassen en bloemen en planten boorden het geheel af .    Een zaligheid om te zien .    De rustpost in bosplaats is voorzien op 10 k.m.   Bekende gezichten weer en Jan & Diny melden ietwat verlegen dat ze begin deze maand hun 50 jarig huwelijk herdachten .    Een wandelhuwelijk want zo ontmoetten ze elkaar .      Voorwaar geen filmsterrenhuwelijk dus .     Duurt vaak dagen weken of zoals gossips ons graag kond van doen .     Wordt er onder felicitaties  zelf erg beduusd van .   De routesplitsing was op de post niet zo evident en effe zuuke  en op papier zien .    Grindfietspaden , bospaden , graswegeltjes  , volgen snel op nu en bos -randen en heide randen met zicht op nogal wat vennen .     Kikkergekwaak , meeuwengekrijs , merelszang en ander piep en kraak en snaterwerk  is hoorbaar .   Een hagedis schiet m'n pad over .    Een lange zwarte tor zoekt zijn oversteek en smeert 'm .   Zunne grote voet schrikt af toch .   Maar ook veel insecten laten zich zien vandaag onderweg .    Libelle's b.v.      Loop pad van onderduikersroute ,  hier verborgen onder de grond en tussen rijk lover vonden in de tweede wereldoorlog  onderduikers hun schuilplaats om aan de bezetter te ontkomen , midden in de natuur en ver van de bewoonde wereld . ! ..  Ik bos voort , het blijft stil met lopers om me heen en nu en dan dagtoeristen en fietsers achteropkomend en tegemoetkomend  .  Wildroosters zijn er ook telkens weer .   Een lange los zandweg volgt rand heideveld , bosrand .   Dan grindwegje draait het de weidsheid van de heide  op , verhard zand en fietsers .   In de open hemelzon .    Vennen  diverse grootten .   Ziet ; Ook nu komen de eerste wolken en kan mijn petje soms af .     Kikkers kwaken dat het een lust heeft en spelen verstoppertje met de wandelaar .   Duiken ook onder ; maar nu onder water dan …. Ik volg markeringen door bos en hei van het pelgrimspad A'dam - Den Bosch - Visé  , 'n LAW-route.   En Verder Allemanspad , en kom op grindfietspaden en grasweggetjes wat aanmerkelijker koeler  wandelt .    Steek weg Someren -Heeze over  , en na wat mooi bos is de tweede rustpost voorzien aan "bosloods "  . Een   " imkershome " , maar gelukkig nu vrij van bijen toch .    Hierna vervolgt  het padenwerk vaak bedekt met oud blad , sprokkelhout en dennenaalden .    Even later weer voornoemde weg overstekend , gaat het op Beuven aan , een lang knuppelbruggenpad , niks voor dunne zolen , ongemakkelijk liggend dus voorzichtig lopende .    Carboleumlucht die door de warmte geactiveerd wordt .    De brug loopt over een steeds verder uitdrogend moeras en groot ven .    Door grondwaterwinning en droogte .    Weer volgt hei en paden met struikheide overgroeid , gortdroog …  Als hier de fik in gaat ; heb je een natuurramp !.    Van klaphek naar klaphek gaat het door bos  met struikelhout .  Brugje over langs smalle vaarten of sloten breed eerder , vol met waterlelies en riet en oeverbegroeiïng , kortom een rijkdom aan waterplanten .   Een prachtige slootcultuur .    Tot drie keer vlak achter elkaar vind ik een hoopje vogelveren . Een roofvogel  of meerderen hebben hier hun prooi verorberd .    Een sloot verder heet die de Peelrijt .     Weer door heideveld wijds en nu tekenen zich als mooi decor in landschap stapelwolken af .     Een pracht schilderij !... Met jawel ; weer vennen .  Opnieuw de bontvenroute brengt me naar de volgende en laatste openlucht-rustpost . Niets komen we tekort vandaag aan drinken en eten .   Het is met de natuur gewoonweg super geregeld .   Alle drinken is "gratis ",  voor een paar Euro inschrijving tezaam , alleen alcohol is te betalen .    Na wat heen en weer gepraat  deze en gene  gaat de eindspurt erin .  Weer langs sloten en paden om in landelijk uit te komen en dan weet ik einde bospret .  Een pauw roept nog trots met veren gespreid om aandacht ; ja anders werkt het plan niet en je gaat niet voor Jan Doedel , met je veren pronkend staan .   Dus maar even geroepen dat ik het o zo mooi vond , al is het mijn mode niet ; maar ach gun het beest ook wat ; niet ? … Haal telkens wandelaars in waaronder Mierlose Jan .d.Z. met onafscheidelijk wollig hondje Flappie die straks in de fietstas weer mee naar  huis mag .  Genoeg gelopen met die korte pootjes toch .    Tweezijdig betonfietspad draai ik op regelrecht op de finish af van de blokhut .   Ik ruik mijn stal dus op een draf erop af . In de weiden nog maar enkele auto's te zien .  En de parking zo goed als leeg …  Tref met verbazing toch nog wat verre wandelvrienden ,  ook in de zaal en na begroetingen en praatje , ga ik even  bij mijn MESA-makkers die voor het grote werk kozen vandaag , zitten .   De bus komt nu later en ik plan mijn looptijd naar de beoogde halte .  Ruim kwartier gaans .  Stevig doorstappen .    Ik kijk terug op een werkelijk schitterend fenomenaal  wandeldagenweekend  waar streek van Peel en Kempen zich  helemaal succesvol voor leent .    Met nederige dank aan al die vrijwilligers die ook vandaag weer voor ons klaarstonden , extra vroeg uit bed moesten , om ons hardgrondig te verwennen als op de rust-verzorgingsposten .  Ik blijf lopen . U ook ?  Dan tref ik u vast ook wel ergens . Houdoe ! Tot ziens . 

Peter Heesakkers

Je maakt het zelden of nooit mee , het  inschrijf en startburo aan het Centraal station  en bovendien maar een 10 minuten gaans van huis .   Een echte etappe-mars  van/naar dus . Dwars door De Kempen  .  De zon doet zijn best , dit in tegenstelling tot vorig jaar , toen er deels in de gietende regen gewandeld moest worden .   En we ternauwernood een onweersbui konden ontwijken .    De inschrijving dus aan de zuidkant van het station , bijna niets wijst erop  waar het buro gepositioneerd is .   Er was zo vroeg ook niks te drinken voorhanden , en dus kan meteen na inschrijving de tocht aangevangen worden .

Oost en west Eindhoven  wordt langs de Dommelrivier  van noord naar zuid doorsneden  door deze ,  middels ruige groengebieden en parken , waaraan de stad overigens sowieso rijk is .  Ook wel de groene long genaamd .   Na 200 mtr.  ben ik al  het park van een paar k.m. lang binnengestapt  gaande in zuidelijke richting .   Dommel en Tongelreep zullen mijn routeleiddraad voorlopig zijn .  De parken tonen zich nu op haar mooist door volgroeid groen en bloeidende bloemen en plantenstruiken als de rododendron .  De binnenstad rakelings langsgaande en nauwelijks zicht of merkbaar ,.  Toch vanwege bouwwerken nog een stukje uitgaansstraat een omlegging , en zie ik hoe de veegwagen nog niet langs is geweest sinds voorbije nacht .   Een regelrechte bende .   Ga weer het park achter het stadhuis door met diverse kunstwerken , en achter de burgemeesterkamer , vervolgt het door nu en dan een weg over te steken alsmaar park door .  Ook hier telkens kunstwerken  . De ring wordt bereikt na door ruig en onbewerkt natuurgebied als park ,  en ga langs het pre-historisch openluchtmuseum  waarvan van buiten af wat bouwsels zichtbaar zijn .   Een mooi landschappelijk gebied volgt .  Maken een paar U -draaiïngen  en gaan achter zusterklooster houten bruggen over tot een eeuwenoude watermolen  met even verder een waterval sluisbrug over  en verder weer langs de Dommel almaar parkgebied door .   Ga weg kruisen en vervolg park langs enorm High-tech complex op afstand en beland dan eindelijk in stads buitengebied  de zuid-west zijde  over zand en graspadennetwerk .  Eindelijk laat ik de contouren van de vijfde grootste stad des lands voorgoed achter me , na dik  anderhalf uur parken en natuur lijk en ruigtegebied .   Zeer kundig door de parkoersuitzetter gevonden ingenieus haast en al het summum van natuur .  De rustpost dient zich aan in de open lucht , en de wandelaar mag nemen zoveel hij wil  ook voor evtl . onderweg , fruit , koek , warms , fris you name it het was er ,  en dit alles was vooraf in de inschrijfprijs verdisconteert .   Je komt letterlijk niks te kort .    Verder gaat het weer in de zon een dreef door industriezone  vanaf de randweg .   Linksaf  , en over de weg naar Antwerpen E34 .  Lopen wandelaars tegemoet .  Blijken pelgrims te zijn op weg naar Maria-oord Meerveldhoven . Een Meimaandtraditie .   Een passerende motorrijder wenkt me , kan hem door uitdos niet herkennen ,   maar moet mij wel  kennen ….  Hij stopt verderop zet zijn helm af en inderdaad een verzorger van Olatposten  .  Een praatje even .   Ik vervolg langs doorgaande weg op fietspad en sla wat verderop  het boerenland in .  Nog een manege met ook luipaarden ….. Eeh  Luie paarden !...  Groot gelijk ; ga daar maar eens staan met zoveel honderd kilo  tot duizend op je poten .  Zie paarden en pony's aller ras in de weiden  . Paden door landschap volgen en omzoomd met sloot en bermplanten  rijke schakering  .  Even dwars door oude dorpskom Waalre met stille schilderachtige straatjes en op het dorps en kerkplein schijnt een meeting te gaan aanvangen van oude 40 en 50-er jaren Amerikaanse oude slagschepen .  Dorp uit wat beuken heggepaadjes , ook kerkepaadjes genoemd  ,    en meent , Loon genaamd . Het gaat op de Volmolen aan waar de rustpost is  na 16 k.m. , en van hier de kortere afstand start of bijvoegt .   Hierna gaat het over even campingterrein , de ruigte in , onbewerkt natuur , een vochtig kronkelpaadje , en planken de doorgang enigszins vergemakkelijken .   Telkens als we een gebied binnengaan verwelkomen de vogelkoren . Een fazant roept ergens .  Het is hier uitgekiend mooi en een hele trits van bossen veldwegels door akkers en weide  volgen een hele poos ,  vochtig groenlucht  als natuurlijke parfum .   Het bos dient zich k.m. -ers aan en aller soort bomen  en jong spontaan grondgroen .  Schaduwrijk en welkom .   Het dorpje  Riethoven , wordt bereikt en daar is het op terras aangenaam verpozen met andere dagrecreanten .   Ook hier vervoegen weer nieuwe starters voor de kortste afstand en de finale richting doel Luyksgestel .  Dorpje ; dus zo weer uit .  Gaan e.o.a. verbindingslandweg op langs  leidingwatergebouw , om verderop weer de velden in te gaan .  'k Word op afstand teruggeroepen , pijl gemist , ga terug onder dank , en blijf aan zoom veld boomkwekerij vooral coniferen  , al hoge , en moet berekenend om waterkanon  heendraven die juist het pad in zijn cirkelgang bereikt .  Het wordt ook modderig nu van voorgaande dagen sproeien op deze veldweg .  Dan opnieuw zijn er geen pijlen meer en met een groepje en na overleg besluit ik terug te lopen en jawel , daar hangt ie , gemist dus en smal bospad in . . Het parkoers wisselt sterk  af met bosrandlopen vandaag langs velden van wat dan ook , en bosranddecors op afstand .   Het padenwerk wisselt snel af en  de vier kanten parkoersomschrijving moet de parkoersman vanwege het typewerk krampen in de vingers  opgeleverd hebben vast .  Hele reeksen paden en afslagen vermeldt hij  uitvoerig .  Het is de Kempenstreek op z'n mooist zonder reserve . De zon doet zich gelden in de opener delen , en gelukkig komen er almaar kleine stapelwolken opzetten .  De routebouwer legt ook veel toeristische routepaden in zijn parkoers .  Steken rotonde weg Valkenswaard -Eersel over , en delen een betonfietspad met fietsrecreanten  door veld en later weer bos en gaan noordelijke rand Bergeyk .  De rustpost met openluchtterras en kantinewagen , is aangenaam zitten .  op  29.5 k.m. .   Vervolg wegje met verspreide huizen , en opnieuw bos in met opvallend veel gele en witte vlinders .   Langs paardenclub St.Petrus .   Langs weideafzettingen en door stukken akkerlandschappen en wisselend bospercelen .  Ik geraak zo langzamerhand uit de beschutting van allerlei bos , en weet nu van vorig jaar dat het afgelopen is met dit , en de velden ingegaan wordt . . Even nog zig-zag Bergeyks wijkje het Loo door .   Ik ruik mijn stal en mijn benen  merken het ook en het wandeltempo gaat duchtig omhoog met het zicht van de haven .  Even nog een paralel met prov. weg en dan een draai over graswegje de landen in ,  de contouren van Luyksgestel in zicht  met boompjes en struikgewas omrand  . Zie bij een schaapskooi dat de schapen ook het lentegevoel te pakken hebben want ze hebben allemaal hun bontjassen uitgedaan , en opgeborgen , en staan en liggen poedelnaakt in de wei .   Of zou het een schapennudistenkamp zijn ?....  Dan gaat het voorgoed het asfalt op en in rechte lijn op de dorpskern aan .  Het is nog maar kort tijd voor een bakske koffie , want de uursdienst van de bus terug naar Eindhoven komt er zo aan .  Nog bijna een uur bussen .   Ik kijk terug op een werkelijk schitterende uitgekiende natuurtocht , wat een hels karwei moet zijn geweest voor de route-uitzetters en ze zeer toegewijd gedaan hebben .  De route in grote lijnen van vorig jaar met wat nieuwe stukken ertussen . Deels overdekt parkoers , en dat voor zo'n verzorging en inschrijfprijs . Ik kijk terug op een werkelijk fantastische natuurtocht , mede door hoe de parkoersmensen het deel door de Eindhovense natuur en parken  benut hebben . Grote klasse ,  en kenners geweest . Nu direct morgen trouwens opnieuw een natuurtocht die niet te missen mag zijn .  Onvolprezen Someren  en omgeving , en weer niet ver van m'n woonstee . Zal wel krap worden om er op tijd te zijn . Zal de chauffeur extra porren , want ik ga toch voor een redelijke afstand . Jullie ook gewoon doorwandelen dus . Houdoe en wie weet tot waar eens .

Peter Heesakkers

Het was hier waar ik jaren geleden aarzelend mij eerste  officiéle  wandeltocht begon . Toen nog 15 k.m. in de stromende regen . Na de tocht verkrampte ik geheel met mijn onderdanen , wat ik er 'savonds nog uit ging lopen met een extra  eigen omloop , en prompt kwijtraakte .  Maar toch ; het smaakte naar meer .  Doorgaan de eropvolgende weken dus .   Had ik voorbije dagen toch mijn bedenkingen voor dit weekeinde vanwege  mogelijk stofoverlast van de roemruchte vulkaanuitbarsting  dagen terug . . Het werd toch stralend lenteweer .  Ik heb wel assen en aswolken gezien  ,  maar dat lag op de grond aan het busstation van verstokte rokers , en peuken dus ook  .  Er lag vroeg zo koud zelfs een grijze waas over het gras .   De route naar de startzaal en ontspanningscentrum ken ik blindelings van jaren her .  Bij binnenkomst zie ik de zaal  erg verkleind  door wanden tijdelijk .   {?}….De club houdt haar 50e wandeldagen . De start brengt me door wat straten de wijk en dorp uit ,  bloemen , bloesems en planten in de tuinen .  Het is lente !  Parkje met vijver door , brugske over .  Kom aan asfaltwegje langs oude spoorbaan het Duits lijntje genaamd en dat spreekt over zijn geschiedenis .  Ga langs een bevrijdingsmonument levensechte beelden . dankbaar omparkt en gepast aangelegd rondom .  Fietspad langs de weg naar St. Oedenrode , waar onderweg tractoren over het land rijden eggend en ploegend , wijde blik dus en een kampeerwarenhuis , rand dorp .  En de  "beekse loop " heet het merkwaardig , langsgaand .   Scheidings- weg op  van grenzen gemeenten  volgt een lange laan .  Ook mestkarren zijn aanwezig op de landerijen , en het riekt er dan ook behoorlijk soms . Een zo'n kar passeert me , en draait verderop het land op .  Ik verhaast mijn stap om verschoont te blijven van ,  , maar gelukkig ; de boer wil enkel water uit de sloot pompen ter bevloeiíng van zijn al gortdroge land .  Weide en akkervogels zijn alom hoor en zichtbaar  . Dan neem ik de verkeerde afslag en een koppel weet me op het rechte pad te sturen . . Nu gaat het recht op heuvels af gevormd door stort van jarenlang huishoudelijk afval .  Maar daar is door gras en andere begroeiïng niks meer van te zien . Plots stijgt het pad steil  de heuvels op middels gravelwegje . Op de top een wijds uitzicht op de omgeving en te zien zijn ; Veghel , maar ook Eindhoven en 's -Bosch . en verder .  Even  later zet de daling in en gaat het langs i.p.v. door de Eerdse 'bergen 'en bossen .  Gaan erlangs en omheen  , en even lijkt het erop dat ik verkeerd ben en op eigen terrein geraak om via weidelaantje aan de autoweg A 50 te geraken .  Het kwam dus toch goed . Fietspad op en voorlopig geraas van verkeer .  Dan toch veldpad in  en om bos heen bereik ik de rustpost bij particulieren achterom  . Ben nu op 9 k.m. ruim .  Ik  ga na verpozen verder over veldweg en een grote draai om het dorp Eerde zal volgen over driekwartslag drukke gevaarlijke rotonde , langs kapel en zandbaan  even later grasweg op en de A50 blijft langs me .  Dan bij tunnel draai ik een breed rood asfalt fietspad op en verre blik leert me nog lang te gaan . Zet stevig door derhalve .  Langs landelijk gaat het en dan draai ik toch nog de weg af , wegje naar weer particuliere rustpost  achterom .  Een accordeonspeler  brengt wat sfeer .  De schuur waarin we zitten  heeft nog de kerstversiering volop hangen met lichtjes en mare en dennetakken , als boven de bar de ruimte en keuken ingericht .  Het vervolgt later met asfalt en zandbaan en  dan stevenen we zo lijkt het toch op de Wijbosser broek  eindelijk wel bos aan . Ja dat wel maar niet van de weg af bospaden en schaduw in , gaat het en de parkoersman [nen ] , laat opnieuw een mooie gelegenheid liggen . Jammer toch . Weg buigt om over breed betonnen fietspad , dwars door de bossen en natuurgebied met jong ontluikend  groen , bermbloemen komen volop uit en planten en ik zie zelfs een sponszwam . Het is even schrikken nog . Ligt daar een kadaver van een aangereden zwarte kat ? Nee het leeft nog , een oortje beweegt , en bij nadering en erboven staand is het een jonge zwarte hond die luiert op het warme betonnen fietspad .  Blatende honderden schapen in  een wei die ik imiteer en prompt massaal respons krijg .   Zoek mijn  afleiding in het zoeken naar berm en slootkanten  naar bloemen en planten en zie terloops een sponsachtige zwam .  Het betonpad vervolgt almaar en dan kom ik op doorgaande weg met pad en steek verderop weer over opnieuw  lange weg in door broekgebied  , moerassig met oude kale rottende peppelbomen bos .  Gebied gaat opener worden en ik kom langs camping , sportpark en fietscrossbaan voor de jeugd .  Zie de weg Wijbosch - Schijndel en weet me dichtbij Schijndel , met wat zakengebied erlangs .   Later kom ik noordelijke rand  Schijndel  en weer industrieterrein door , en mis pijlen naar . Maar volg braaf wegprofiel . Misschien staan er vrachtauto's en ander vervoer voor de pjlen {?} …  Plots zie ik sinds lang gelee , Jo v. den Akker en Henk Veld lang niet meer gezien uit Heesch en Oss , praatje volgt en ze stellen me als zoeker gerust , hier om de hoek is de post  . Particulier dan weer .   Ik zit buiten in de zon en die kietelt me .   Ik pak me weer bijeen en vervolg  later .   Even rand wijk van noord Schijndel  gaat het een langgerekt park om een woonwijk door met grindpaden en een vijver , weer rotonde overstekend even rustig parkoers .  Buigt naar den buiten toe  , wegje met rose bloesembomen klein in gelid .  Weer door agrarisch gebied , asfalt toch weer  . Over ongemakkelijk kuilig pad of zandweg eerder .  Kom aan randweg voorrangsweg en fietspad erlangs en dan een draai breed betonpad op genoemd naar mogelijk een gedenkwaardig iemand , t.w. het Henk Peterspad , een weldoener misschien .  Slinger ermee langs akkers en geboortebos meest jonge eikenbomen .  Ik loop langs het beton om aarde onder mijn voeten te voelen .  In een scherpe bocht  gaat of moet het over een balkbrug ., en voorwaar ik voel een vochtig broekpad omzoomd met ruigte en eik en populieren  onder mijn onderdanen .  Gras en wat modder  gaat over in grind en ik kom later weer aan randweg om Schijndel uit . Laat men mij veilig om en over de rotonde draaien de Wijbosserweg in . Wat straten nog volgend sta ik vrij plots weer aan de finish . Waar ik na afmelding een jubileumballpoint krijg toegereikt . Aardige geste  . Hartelijk dank . En mijn gelukwensen voor leden en bestuur van de club met zo'n lange bestaanstraditie .   Waar zich deze tocht van anderen in de provincie  merkwaardig onderscheidt , is :  Vele lange rechte wegen , geen bospaden , langs i.p.v.  dóór de natuur ; eromheen  dan  . Geen schaduw bij warm weer dan .  Te veel asfalt en of beton , en dat in een omgeving die in haar verscheidenheid zoveel anders te bieden heeft , en exclusieve variatie biedt .   De rustposten , voorzieningen en beprijzing waren wel weer lokkers . En hard werkende leden in zaal en keukens b.v.  , om het ons naar de zin te maken en daarin zijn ze zeker op dat vlak cum laude geslaagd   . Morgen staat Luyksgestel op program  , en de week erop Oirschot of  Merselo . Misschien treffen we elkaar daar ook .  Blijven wandelen dus dan . Houdoe ! Tot ziens ….        Peter  Heesakkers .

Mijn voornemen lag er al een tijdje , na mijn eerdere ervaringen .                En los ik mijn belofte in aan deze club in vandaag . Nu niet vanuit Haelen , maar het naburige Roggel .       Voorjaarstocht zo is de tocht genaamd , en de eerste tekenen van de naderende lente mocht ik al waarnemen  vandaag onderweg .    Kijk rond en luister , en ja dat zijn de eerste lentebodes  als uitbottende knoppen en wilgenkatjes en krokussen in de tuin .  De trein  , een I.C. -er is opvallend lang vandaag navenant de spaarzame instappers …..  Waarom men op meer passagiers rekende zou pas in de namiddag bij de terugreis blijken .   In iets meer dan een half uur  bereik ik Roermond gelegen in midden Limburg  aan de Maas en niet ver van de Duitse grens .  Het busstation is praktisch leeg op dit vroege uur en na wat buspalen langs gelopen te zijn om de diensten te lezen , zie ik er twee bussen staan met totaal andere bestemming , aangeduid , en besluit ik het aan de chauffeuse te vragen .    Het treft ,  het opschrift klopt niet maar dit is de bus naar Roggel , dus verandert ze de bestemming stante pede .    Roggel is enigszins noordelijk van Roermond gesitueerd  in het Leudal .         Zo kan ik nog zelfs een half uur eerder  mee , dan gepland .

De chauffeuse weet exact waar ik uit moet stappen , wat klopt met mijn info .     Echter ; ik kies prompt de verkeerde richting bij de halte en een  ingebouwd kompas  zei me dat ik juist de andere richting  op aan moet .   Ik bereid me voor op een stevige wandeling naar het vertekpunt , maar al gauw zie ik groepjes wandelaars tegemoet komen en van de weg afdraaien , de paden op de lanen in .  Het is levendig druk rondom het gebouw  "Roos en bloei " , aan de Berkenlaan ,   van de kantine van de plaatselijke handboogschutvereniging , alsook daarbinnen .  Moet weer wennen aan de Limburgse tongval alom , dat enigszins zangerig klinkt .   De route-aanduidingen buitendeurs , laat niets aan duidelijkheid te wensen over en zonder beschrijving trek ik me op gang . Toch presteren het enkelen de verkeerde kant op te gaan ….. .  Even dorpsuitvalsweg langs om al na een kleine honderd meter een pad op te gaan  door een rivierdalletje  van de Tungelroyse beek .    Licht golvend landschap  met akkers  vooraf door ,  en door ruig begroeid gebied .  gaat het wandelpad van bosgebied   De Mussenhoek in .    Een gemengd bos van spar , eik beuk en plassen met wilgen bomen  en ondergroei van struikgewas allerlei , braambesstruik en ander pikkergedoe . Het wisselt af met stukken heideveld  . Hm , smaakt naar meer vandaag  al .  Wandelen is naast ontmoeten met natuur , ook ontmoeten van bekenden of   nieuwe kennismaking met andere wandelliefhebbers , . Je komt gemakkelijk in gesprek met deze en gene , en ik bemerk al gauw iemand met mijn streektongval , en er ontspint zich al meteen een gesprek over wandelen , aangelegenheden , plannen , info van ervaringen elders , en zo ontmoet ik Marcel Cuinen uit Helmond , die ook niet onbeslagen ten ijs lijkt te komen  . We horen vandaag opvallend veel spechten kloppen , en aarzelend vogelgepiep  . Een kraai overstemt ze .  Sparrenbos en velden wisselen af , en al meteen is duidelijk dat de parkoersman der club trots zijn omgeving aan de wandelgasten wil tonen , en hij slaagt cum laude .   Het Leudal zien we ,  nu en dan valleitjes .  De eerste wilgenkatjes komen al uit de knop , en het is genieten  van stroompjes en bospartijen veler aard , en schakering .      Zaagsellijnen op zijpaden geven aan daar niet in te gaan en de paden te vervolgen .    Moet nog diep door een droge sloot , en Marcel die voor het grotere werk gaat splitst hier met me na aangename kout .   Fietsasfaltpadje over en weer bos met lichte stijging , dient zich temidden van moeder natuur de rustpost aan  in een kampeercentrum vrijblijvend . Ik zei het al eerder , wandelen zit soms vol verrassende ontmoetingen en jawel een oude lagere school-kameraad tekent ook present , en later na erg lange tijd Sittardse Ans  C. die  al rond 40 jaren wandelen op haar palmares heeft staan .   Dat is bijbebbelen  natuurlijk en de nieuwtjes van wandelwelzijn van deze en gene uitwisselen .   Voor je het weet tikt de klok door en vort gaat het weer .      Zelfs Marcel meldt zich terug na onze splitsing van zijn extra lus  , die niet zo lang bleek en even later vervolgen we gezamenlijk de zelfde route .   weer af en ga bos door ,   en kom later in Haelen . Niet lang , dat begreep parkoersman goed  en laat ons een kasseienweg bewandelen waar ik even terugdroom in de tijd . En ziedaar de eertijds beruchte Napoleonsbaan langs met knoestige eiken , dit zou een van de reisroutes van de  roemruchte franse veldheer en zijn legers zijn geweest , vandaar dus …  We gaan spoorweg over  en even  nu volgt veldwerk en vooral de grote aspergebedden-velden liggen al groeiklaar er bij .  Vooral midden -limburg heeft een naam  en faam op deze teelt hoog te houden .   Omgeploegde akkers waar vaak enorme kluiten klei of zand nog op liggen . Komen nog langs een enorm houtbewerkings en opslagbedrijf .   Gaan na een poos toch weer middels een tunneltje anno 2003 onder de spoorlijn door terug het  geborgenheid gevend bos in .   Na de Haelense beek over te gaan .  Een enorm ven te velde ligt een tijd lang ter linkerzijde , en dan bereiken we opnieuw het  vrije kampeergebied .    Ben juist de drempel over en een kreet van herkenning hoor ik  ,  Jaap en Tilly uit omgeving Arnhem .   Ook wij delen wandelgeschiedenis  sinds erg lange tijd .               Van de verbazing bekomen mekkeren we  erop los .     We ontmoeten onderweg nogal eens het bord Stiltegebied , behoeft geen uitleg .   Het gaat nu en dan lichtjes stijgend en onder ons slingert in een dal de meanderende beek met naar mijn gevoel beverburchten erin .    In mogelijk de Leu of Loo-beek {?} .               We zagen onderweg nogal een stroompjes met namen . Bij een afslag herken ik een stukje vanaf het parkoers de St. Ursula -watermolen .  Jaap en Til zijn nu bij me , en Jaap maakt een ongelukkige val over een gemeen uitstekend stukje boomstam onder oud herfstblad gelegen . Trek hem mee omhoog met mijn toch nog pijnlijke rug , en het lukt .   Onder licht protest van mijn rug .    Zij lopen de 30 , en J. zag in de rustzaal dat hun afstand  nog 10 k.m. gaans was en de mijne 7 .   Ik besluit meteen op hun route mee te gaan want die drie k.m. meer  ……?  .            We kruisen vandaag ook diverse malen beekbrugjes , en zo ook nu weer en een splitsing doet me besluiten  die te negeren om met hun mee op te lopen .   Een tijdlang geen pijlen meer te zien en omdat we geen beschrijving hebben , besluiten we te vervolgen tót …..  Dan komen ons drie duitsers tegemoet gelopen waarvan ik Claus , 41 maal al Nijmeegse Vierdaagse , herken , en ze weten ons te verzekeren , dat ze al zo ver gelopen waren en maar steeds geen pijl meer zagen , ook niet waar deze zonder meer verwacht mag worden .  We gaan terug naar laatste aanduiding , en besluiten op die splitsing waar we of ik dan rechtdoor ging i.p.v. linksaf , dan maar de andere route te volgen .  Even nog bedacht ik : Zouden we door Jaaps sigarenrookwolken , een pijl niet hebben zien hangen , en daar juist zo'n wolk omheen hing ?..... Want J. paft graag een sigaar onderweg .    We lopen door bos verder met veel ondergroei en oude bruine varens , weer een beekdal langs ,                        De natuur  mag hier duidelijk , haar ding doen , zo blijkt telkens onderweg , bereiken we de weg van Haelen naar Roggel . Steken over naar en op fietspad en parkoersman laat ons weer niet in de steek , want na de brug over de Roggelse-beek mogen wij sappelaars , waar even meekronkelen met deze , door weer een dalletje over oud bladpad en struikgewas van braambes en meer van wat . . Klimmen dit dal weer uit en dan zijn we aan de sportvelden van dorp Roggel  , en dan weten we vooruit met de geit  de finish wacht .  Nog eerder dan verwacht volgt na een ruime draai  het schutterijgebouw .  De omliggende parkeerplaatsen zijn al tamelijk leeg geworden ..   In de zaal is het na afmelden nog gezellig samenzijn en tot verrassing ; ja wandelen zit vol verrassingen ,   zei ik al :  duiken daar vlakbij Schiphol Hoofddorp wonende Emmy en haar secondant uit het Utrechtse op .    Een lange reis naar het gemoedelijke zuiden ondernomen toch .      De deelnemerslijst in de zaal vertelt dat 929 liefhebbers opgekomen waren , ondanks koud , grauw weer met regendreiging , maar de miezer die we onderweg voelden was verwaarloosbaar .   Toen we huiswaarts willende onze neus buiten staken was de lucht wel behoorlijk lek een poos .  En om stoffigheid te vermijden was O.L. Hr.   Ferm gaan sproeien alsnog .  Gedrieën stappen we de bus in naar " Remunj "- Roermond dus , want veel Limburgse bebouwde kom grens borden hebben naast nederlands ook namen daaronder in limburgs dialect . Kennen we ook van de prov. Friesland .   Al gauw bereiken we het treinstation en zijn ruim op tijd voor de trein en die komt vast , want de rails blijken al klaar te liggen ….. Er liggen trouwens veel rails maar of er ook zoveel treinen zullen komen ?..... Als de I.C. binnenrolt zien we de trein als in de spitsuren overvol zitten en erg velen moeten zelfs staan …..  Wasdannu !? . Blijkt dat vanwege een of andere boekenactie het vandaag vrij reizen was bij tonen van een voor het evenement aangekocht boek .     Gratis reizen .   Ja dan komen ze wel de Ollanders .    Ik zwaai Emmy en compaan nog uit na uitstap bij vertrek en vervolg mijn weg  naar huis .   Ik kijk terug op een geweldig geslaagde wandeling  en  dag een regelrechte echte natuurtocht . Ik heb nu alweer beloofd dat ik zeker hier weer terugkom . Geen twijfel mogelijk .  Houd jullie parkoers man maar ook overige leden maar in ere .  Met dank aan club en helpers , die nijvere bijen , die dat voor ons wandelaars , vrijwillig , mogelijk maken .

Peter Heesakkers