Berichten van 23 oktober 2006 tot 29 oktober 2006

Morgen is het alweer feest. Benjamin wordt dan drie weken oud. Een hele leeftijd voor zo'n klein mannetje. Steeds meer begint hij te herkennen en te zien. Heel tevreden is hij. Zelden heb ik zo'n lief kereltje meegemaakt. Hij huilt nauwelijks (een echte man) en lacht af en toe als hij een stem herkent.

Omdat opa gek op zijn computer is (en natuurlijk zijn kleinkind, kinderen en zeker niet op de laatste plaats zijn vrouw), denk ik erover om Benjamin tot computer-expert op te leiden. Is altijd handig.

Mamma van Benjamin is op de plaag toer. Met de vinger maakt ze zogenaamt een paar konijnenoren boven Benjamin. Opa vindt dat niet leuk.
Ik schrijf alles op en zal er rekening mee houden als het feest van Sint er is. Zulke grote konijnen oren heeft Benjamin's mamma nog nooit gezien. Let op mijn woorden, Benjamin wordt misschien wel jager. Dat is wel tegen opa's zin.

Nogmaals, een heel fijn weekend allemaal.

Het is niet te geloven. Ik ben bijna al drie weken opa. Onvoorstelbaar hoe snel dit gaat. Vannacht gedroomd dat Benjamin werd lastig gevallen door een eng figuur. Je houdt het voor onmogelijk in wat voor vechttijger in veranderde. In mijn droom kon die belager nieuwe pasfoto's laten maken toen ik klaar met hem was. Hij leek totaal niet meer op zijn gewone pasfoto. Hebben alle opa nu deze instelling of heb ik een afwijking. Kan mij niet schelen ook.

Als je Benjamin ook ziet dromen dan staan toch wel traantjes in je ogen van ontroering. Zo'n klein kind is nog leuker dan je eigen kind (sorry Mélanie). Aan iedereen die dit leest een kus (of hand). Fijn weekend.

Vanmiddag: ding-dong. De bel ging. Snel naar beneden en de deur open doen. Mijn dochter met Benjamin. Wat een fantastische wagen heeft hij. Volgens mij is hij aan het verkennen hoe hij later naar opa toe kan komen. Slimme vent hè. Gelukkig hoeft hij daarvoor nooit drukke straten over te steken en kan hij over het voetpad naar mij toe komen. Dit was trouwens al de tweede keer dat hij langs kwam. Ik denk dat hij gids wordt.

Voor de fotosite van Benjamin klik je gewoon hier.

Tja, ook Benjamin vindt dat hij snel groeit. Hij protesteert als hij in zijn badje moet. Het grote bad van pappa en pamma is pas fijn. Als opa wist ik niet dat daar speciale drijfkussen voor te koop zijn. Maar zie, Benjamin in het grote bad. Haal hem er niet te vlug uit want anders laat hij horen dat hij wel kan huilen. Heerlijk dat Benjamin op 5 minuten lopen bij ons vandaan woont. Ik kan hem dagelijks zien. Wellicht wordt hij wandelaar

Ja, gisteren niets geschreven. Opa voelde zich niet zo lekker. De PC sloeg op tilt. Ook kleine medische probleempjes. Gelukkig wordt ik op 2 novenber 2006 opgenomen in het ziekenhuis. Als ik geluk heb, kan ik gedotterd worden.

Veel plezieriger is dat Benjamin kern gezond is. Hij heeft zelfs de nacht door geslapen. Wat een kerel wordt het toch. Om mijn kinderen te ontzien kook ik nog voor hen. Gisteren een stoofschotel van rodekool, verse appels, gekruide cornstukjes afdekt met aardappelpuré.

Kan moeder en kind gewoon lekkertjes bijkomen. Misschien wordt Benjamen wel een beddenverkoper.

Benjamin genoot van zijn rit in de privé wagen. Mamma achter het stuur. Voor mams was het wel een beetje wankel. Jezelf overschatten heet dat. Benjamin had er geen last van. hij maakte alvast plannen voor later. Het gebouw waar hij voorstaat is het gemeentehuis. Zoals de plannen nu zijn, is het waarschijnlijk dat hij de nieuwe burgemeester wordt.

Als opa twijfel ik een beetje. Het gaat er op lijken dat Benjamin een avonturist wordt. Zo'n ontdekingsreiziger. Met een boot de oceaan over. Naar vreemde landen. Hij is al aan het oefenen op zijn eigen vlot. Het is wel het bad.... maar toch. Ja, misschien wordt hij kapitein.