Tja, het is wat.. Benjamin was bijna ontvoerd. Ene enge zwarte man wilde hem meenemen. Dat moest van zijn baas. Dat was ook een vreemde zeker, die verdwaald was zeker. Ik moest maar eens naar zijn naam vragen. De gek had een tafelkleed om zijn schouders en schimmel tussen de benen. Die zwarte knecht was ongelukkig, hij had zijn zak op zijn rug. Vreemd volk, dat is zeker. Hoe komen ze hier? Met een stoomboot, zei die rode mantelpak man. Ja erg leuk.. die dingen maken ze al héééél lang niet meer. Gelukkig heb ik Benjamin gered. Nu wachten op de "Kerstman". Ook zo'n rare, die hangt zijn ballen in de boom. Benjamin dacht dat hij heel rijk kon worden als schmink-verkoper. Ik denk dat hij gelijk heeft.
Onze miniclown heeft nu zelfs de cavia's als publiek. Een beetje griezelig maar toch ook wel leuk. De Caafjes vonden hun nieuwe huisgenoot ook wel aardig. Benjamin mag nu op het passen. Het is verstandig als Benjamin caviaverzorger wordt. Mooi beroep.
Geen Lachenbek. Nee, Benjamin heeft goed nagedacht. Hij wil de mensen aan het lachen maken. Nu had hij mij al op zijn hand maar nu helemaal. Zijn nieuwe neus is het helemaal. Dat hoort ook bij een Clown., want ik denk dat hij dat zal worden.
Tja... ik ben eventjes stil. Wachten op de operatie duurt lang. Het is daarom leuk om te zien dat Benjamin lekker groot wordt. Hij wil van beroep lachenbek worden. helaas Benjamin, dat bestaat niet. Op de foto mijn trots, Mèlanie, Benjamin en René. Wat een stel... toch??