Gisteren zijn we dichte geburen van Krit's moeder gaan condoleren. Zaterdagavond, tijdens een hevige regenbui, was hun zoon met zijn vriend achterop de scooter onder een camion terechtgekomen. De zoon, 16 jaar, is overleden, tot heden ligt de vriend nog steeds op intensive care.
Vermits de Boedhisten geloven in reïncarnatie staan zij anders tegenover de dood, voor hen is dood een logisch gevolg van het leven, een deel van het leven... en dat is het ook.
Gisteren rond 2 uur is het lichaam thuis gebracht, gewoon achterop een pick-up. De kist is wit, een gewone vierkante bak gemaakt van multiplex, zonder veel versieringen. Zo goedkoop mogelijk want 98 % van de overledenen wordt hier gecremeerd en, in de dood, is iedereen toch gelijk. Op het deksel staat een gewone handgreep want... iedereen komt om naar het lichaam te kijken, jong en oud.
Nu kun je je wel voorstellen dat als je onder een camion terechtkomt je er niet al te fraai uitziet en de lichamen worden hier niet ''mooi gemaakt'', maar toch gaat die kist open en komt iedereen kijken, als een afscheid.
Nadien wordt de kist, zonder deksel, in een soort praalkist geplaatst, met koeling, en een glas waardoor de bezoekers kunnen kijken, en dit tot aan de crematie. Normaal zou die morgen of zelfs al vandaag gebeurd zijn maar nu is het pas woensdag.
In alle tempels heb je een crematorium, er zijn zelfs crematoria die midden in het veld staat zodat je daar je eigen doden kunt gaan cremeren.
Op de dag van de crematie wordt het lichaam, in de praalkist, op een pick-up geplaatst en zo naar de tempel gereden. De jonge zoontjes in de familie worden kaalgeschoren en krijgen de kledij van de monniken aan, de typische roest-bruine kledij. Er wordt een koord rond de kist gedaan en de jonge monniken brengen, samen met de oudere, echte monniken, zo het lichaam naar de tempel.
Daar wordt de kist uit de praalkist gehaald en, zonder deksel, klaargezet voor de laatste groet door de familieleden of vrienden. Er worden gebruiksvoorwerpen, doeken, emmers, klokken, aan de monniken geschonken en ook in de kist worden zaken geplaatst voor gebruik in het nieuwe leven. Er wordt ook met water een soort zegening uitgebracht. Door het water zijn de doeken waar het lichaam op ligt drijfnat en deze worden dan verwijderd, net zoals de kleren die de overledenen nog aan zou hebben. Dit alles gebeurd in het zicht van iedereen want tenslotte is de dood normaal.
Dan wordt de kist dichtgedaan, er wordt een brandstof over gegoten en een monnik steekt de kist in brand. Op dat ogenblik worden een hoop voetzoekers aangestoken, er wordt ook in de lucht geschoten.
Ook al is de dood hier natuurlijk, het verdriet van de ouders en familieleden wordt er niet minder op.
De crematie vandaag woensdag
