Archief

Deze morgen om 5.45 uur opgestaan. Zouden vroeg verrekken om voor de grote warmte op onze bestemming te zíjn. Onderweg een Nederlands koppel en twee andere Nederlanders gezien en een babbel mee gedaan. Met nog een Vlaming die niéts zei is dat al van fietsers die we gezien hebben. We zijn vandaag door de meseta getrokken, met de fiets gaat het wat vlugger maar chapeau voor de wandelaars. Zei moeten echt kilometers en kilometers door de vlakte trekken zonder schaduw en vandaag ook weer in temperaturen van meer dan 30 graden in een blakende zon. Jammer maar veel van de kerken hier zijn gesloten. Je ziet echt kilometers na kilometers niets anders dan korenbloemen, papavers en goudkleurig graan. Echt een gebied om in je gedachten alles te overlopen. We hebben onderweg ook een kruisje gekocht voor Siepe om samen met het briefje en steentje van Liede en tiebe achter te laten aan Cruz de Ferro. Vannacht slapen we in hotel El Apostol in Fromista. Morgen verder naar Léon. Voor de rest gaat het met ons goed. 

Lang uitgeslapen tot 7.30 uur en dan op naar Burgos. Naar de fiets hersteller. Nieuw wiel voor mij en van alletwee nieuwe remblokjes. Na een uurtje de stad in. Katrien de kathedraal binnen en ik op wacht bij de fietsen. Na een uur kwam ze terug, ze had nog niet alles gezien. Dan bagage en fietsen in hostel gaan afgeven en iets gaan eten. Douche genomen, siësta gedaan en dan nog wat rondwandelen in de stad. s Avonds in een albergue de pelgrims mis bij gaan wonen. Op het einde werden de pelgrims nog eens gezegend en een buen camino toe gewenst van de aanwezigen. Dan vroeg in bed. Je kon niet veel doen, om 20 uur was het hier nog meer dan 30 graden 

Vanmorgen na een goede nachtrust in 2 aparte bedden een sober ontbijt maar voedzaam vertrokken richting Burgos. De sliert peregrinos te voet die zich door de velden voortbeweegt blijft toch steeds een indrukwekkend gezicht. Na een stukje op de grote baan zijn we dan maar terug de route beginnen volgen. Onmiddellijk een klim van 4,5 km aan 5% doet een mens deugd 😯. Je wordt natuurlijk steeds beloond door de prachtige natuur. Je ziet in de verte nog steeds toppen met een beetje sneeuw . In een klein dorpje zíjn we gestopt bij een bar om wat te eten, bleek dat ze niets hadden maar het volgende dorpje zou er iets zijn.Deze uitleg allemaal in het espagnol. Inderdaad er was een bar met eten.en maar door fietsen, de ene helling na de andere en zweten. Momenteel mogen we niet klagen van het weer  in de morgen frisjes maar in de namiddag rond de 30 graden en zon. Dan nog eens de abdij van San Juan de Ortega bezocht. Als je dan mensen met de rugzak ziet toekomen en te horen krijgen dat alles completo is en ze nog een stukje verder mogen, dat is erg. Wij met de fiets verder en opeens een ander landschap. De snelheid ging ook plots omhoog. Om 15 uur bij ons verblijf na 73 km. Morgen naar Burgos een kleine 15 km.

Zo juíst lekker gegeten bij de zusters cistenzers, onze salade voor bij het hoofdgerecht werd de entree voor de soep. Maakt voor de rest was het picobello, leuk gesprek gehad met een Australische dame over # onderwerpen. Dat is ook de camino.

Vanmorgen na een goed ontbijt vertrokken naar Sto Domingo de la calzada. Was een mooi stukje fietsen langs het stuwmeer. Onderweg gestopt bij iemand langs de kant van de weg voor een stempel, had daar een kraampje opgezet voor dit doel. Dan in navarette de kerk bezocht, prachtig om kippenvel van te krijgen. Terwijl ik de kerk bezocht stond Katrien leute te maken met een Engelsman en een Zwitser. Dan door naar Sto Domingo de calzada op zoek achter een fietsenhersteller. Juist te laat het was siësta tijd. Dan maar naar onze kamer in Hospederia cisterciense. De kathedraal bezocht en de kip en de haan gezien. Maar de kathedraal is prachtig. Als je ooit in de omgeving bent moet je dit bezoeken. Om 5 uur dan naar de fietsenhersteller, die zei de as van je pion is defect, contact met fietsenhersteller in België, nieuw wiel en pion versteken. Nog een derde geraadpleegd, die heeft wiel gedemonteerd en alles eens bekeken en vond niets. En dat allemaal in het Spaans. Vandaag ook ervaren hoe behulpzaam de mensen hier zíjn. Er was iemand die ons van rotonde tot rotonde begeleid heeft om de juiste weg te vinden. Ook de fietsenhersteller wou niets voor zijn tijd en het werk. Seffens gaan we het avondeten hier in het klooster gebruiken. 

Vandaag maar een 50 kilometers gedaan. Het was veel klimmen en afdalen. Ook zondag en dan moet je goed zoeken of er iets open is.Ook de warme temperaturen in de namiddag maken het moeilijker. We hebben de ministerie de Irache en de wijnfontein bezocht, er kwam helaas enkel water uit. Dan onderweg nog eens gestopt voor een gesloten kerkje.Door Los Arcos gereden naar Torres Del Rio. Hier ook kerkje gesloten en winkel gesloten. Dan maar door naar Logroño.terrasje gedaan en in de kamer onze voorraad opgegeten. Restaurants openen hier maar van 19.00 uur. Seffens licht uit en eens bijslapen. 

Deze morgen vroeg vertrokken uit Pamplona, het is toch altijd zoeken om een stad uit te raken. Voordeel is dat je dan altijd wel iemand ziet van de voorbije dagen. Route aangepast om toch maar het kerkje van Sta Maria de Eunate te zien. We vroegen ons de eerste kilometers af of er iets mis was met onze fiets. Maar nee, het was bergopwaarts en asfalt dat niet liep. De geneugten van de dag ervoor vloeiden dan ook vlotjes uit ons lichaam weg. We zwoeren op een korte ritdag niet zoveel meer te drinken. Maar dat zijn ook de momenten waar je van geniet. De geur van de brem in bloei, van de korenvelden en alle andere zaken in de natuur. Een roofvogel die boven je hoofd mee aan het vliegen of glijden is. De voldoening als je weer een lastige helling genomen hebt. Dat zijn allemaal dingen die je niet ervaart als je met de auto door het landschap raast naar je eindbestemming. Of eens stoppen in het kerkje van Sta Maria de Eunate, daar mensen uit België tegen komen die respect hebben dat je dit doet. Het doet toch wel deugd. Dit is echt een prachtige streek. We zijn dan door puente de la reina gereden of gewandeld. Prachtige kerk bezocht. Aan het beroemde brugje zijn wij dan ook beroemde Belgen geworden. We zijn geïnterviewd geweest door de Duitse tele 5. Ook een Nederlander gezien op de brug met een praatje. Gevolg was dat we 4 km teveel geklommen hebben aan 7 %. Het was ondertussen al tegen de 30 graden en veel zon.We zijn dan iets gaan drinken in Mañera. Hier een gesprek in het Duits begonnen met een Nederlander. Ik ondertussen in het Spaans met Columbianen over mijn fiets. Denk dat dit de echte Camino is. Moet wel zeggen dat we vannacht in een appartement slapen  voor ons alleen. Wou nog wel eens dicht slapen na drie nachten in een stapelbed. Er staat ook een wasmachine die al gebruikt is. 

Deze morgen iets later opgestaan. De Israëlische meisjes waren al voor 6 u vertrokken. Het deed wel deugd om tot 7u30 te kunnen slapen. Er stonden maar een 20 tal km op het programma. De zon was al van de partij, maar het was toch maar frisjes op de fiets.

Tegen 11u in Pamplona aangekomen. Eerst naar Toeristische Dienst om plannetje en dan naar de kathedraal. Daar we maar vanaf 13 u binnen mochten in Alpha Hostel nog eerst enkele tapas gaan eten. Het was prachtig zitten op de Plaza Del Castillo. Anna, het Australisch meisje kwam opeens bij ons. Ze waren 's morgens heel vroeg te voet vertrokken. Na onze bagage en fiets te hebben weggebracht, zijn we de stad ingetrokken. Het oude stadscentrum is heel gezellig met veel restaurantjes. Bij eentje gingen er juist mensen weg en die zeiden dat het heel lekker was. Dus wij naar binnen. Heel lekker gegeten voor 23 € voor 2 personen met fles wijn. Voorgerecht ik asperges en Bert paëla, hoofdgerecht ik gegrilde zalm en Bert gegrilde inktvis. Dessert een stukje ijstaart  en flan caramel.

Op de terugweg ook de twee Israëlische meisjes van gisteren ontmoet. Ze gaan niet tot Compostela, ze hebben maar tien dagen. Hun kindjes zijn nog klein en anders is het te lang.

We liggen op de kamer met een Duitser die pas aangekomen is en morgen aan zijn camino begint eneen Belgische vrouw die we gisteravond ontmoet hebben.

Inderdaad, vandaag zíjn we de Pyreneeën overgestoken. Vanmorgen gestart met een klein beetje miezeren  om 7.45 uur. Dat voor een klim van 27 km. Vol goede moed en met de gedachte van een slak komt er ook. De eerste kilometers gingen goed maar na een tijdje krijg je de gedachte dat je er nooit gaat komen. Maar bij elke zes pedaalslagen ben je weer 10 meter dichter bij het einddoel. Onderweg zagen we ook weer twee Nederlanders terug die we de tweede dag ontmoet hadden. Bovenop de ibieneta kregen we een kop warme koffie en een koekje van Nederlandse mensen díe  hun bewondering voor ons uitspraken. Dat deed wel deugd. Dan naar Roncevalles achter een stempel waar we iemand van Maaseik ontmoet hebben. En toen op naar Zubiri onze hostel. Bij het avondeten mensen ontmoet van Calgary, Singapore en Sidney, morgen naar Pamplona. We prijzen ons gelukkig dat we ondanks de moeilijkheid zoveel mooie dingen zien. 

Ja we zijn er geraakt. We staan aan de voet van de Pyreneeën. Vandaag 93 km met 1230 hoogtemeters aan een gemiddelde van 14.7 km. Ja  ik sta in bewondering voor Katrien. Het was niet eenvoudig. Maar de streek was sprookjesachtig, het ene vergezicht was al mooier dan het andere. vanavond gaan eten en een beetje gebabbeld met Belgen uit de regio van Brussel. Vannacht slapen we in een refugio in een kamertje met 4. Eentje is een Iers meisje van Dublin. We slapen in een stapelbed. Dat is geleden van in mijn Chiro tijd.😆 Vandaag ook een stèle tegengekomen met nog 849 km erop.