nieuwjaarsgeschenk

 Een pluim voor Peeters en Pichal op Radio 1.
En nu komt de ergernis. TV 1: men voert Van Rompay af, een man met zoveel
ervaring en programma's die vrijwel geen verstandige burger wilde missen. Wat krijgen
we zoal in de plaats ? Evelien  b.v.!!! Mijn zapervaring: om je paars te ergeren : twee kleine
meisjes die gieren en grappen maken over de penis en de erectie van hun vader.
Hun moeder 'Evelien' denk ik, zit even later met een onbekende man
op een terras en begint hem na een paar woordjes te tongzoenen waarbij de bierglazen
dampend in stukken vliegen. Bij het volgende beeld staat zij aan het ziekbed van haar echtgenoot
te grienen want hij heeft net een hersenbloeding gekregen. Het acteren : in één woord
ondraagelijk slecht .
TV 1 heeft hopelijk geld toegekregen om zoiets wansmakelijk uit te zenden. Klassieke
opmerking : je hoeft toch niet te kijken. Inderdaad doen we dus ook niet.

En waarom heeft TV 1 geen enkel consumentenprogramma meer ? Ook Canvas niet.

Op Nederland lopen er wel een stuk of zeven, een greepje:
Kassa
Radar
Boemerang
Linke Soep, etc...
 
 Felicie

Een uitzending op radio één ter vervanging van het programma
 'de tekstbaronnen', traditioneel op zondag vlak na het nieuws van  één uur.
Meestal sta ik rond dat uur aan de kookpot. Om geen woord ervan
te missen heb ik de ecouteurs op mijn oren en regelmatig echood luid
gelach uit mijn kookpotten mij tegemoet.
Wat een ontgoocheling met het vervangprogramma 'de bromberen'
Onwetenschappelijk bewezen zaken worden voor waar verkondigd
met betrekking tot voedingswaren.De voorbeelden zijn legio.
Geen greintje humor, racistisch, vol vooroordelen, sexistisch.
Ben ik te hard in mijn kritiek ?. Retorische vraag maar terzake.
Ik wil nog wel een volgende keer luisteren. Misschien zijn het de
klassieke kinderziekten van de eerste keer.
Mannen en vrouwen(?) makers van het programma ik verwacht
beterschap zoniet exit bromberen

Mijn lezers hebben voorzeker al in de gaten dat ik
hier wel eens mijn ergernissen kwijt wil.
Nu dan, ditmaal erger ik mij, (zoals vaak), aan de nieuws-
berichten en in het bizonder aan de volgende uitspraak van
de nieuwslezer :
"Beste luisteraars, nu de vergrijzing op ons komt afgestormd....."
Ik sprong recht, alsof ik al gebeten en verscheurd was door
een woedende tijger die op mij kwam afgestormd.
Opglucht zeeg ik terug neer in mijn zetel, beseffend dat
 de journalist in kwestie geen schuld trof. Het is heel
waarschijnlijk dezelfde brave man die het altijd heeft over de
man met de pet (waar hij zelf niet vind bijhoren natuurlijk).
 Ik vraag mij dan altijd af  waar de vrouw met de pet blijft.
Tot de volgende nis om mij aan te ergeren.
Doei.
Felicie

Nu ja, alleen vandaag dan. Het weer is ook weer geen weer !
Zal ik eens gaan kijken op mijn blog of dit berichtje erop staat.
Is het gelukt ? Ja dan gaat dat eenzame gevoel wel stilletjes
voorbij. Je blog wordt je vriend. Hij is gehoorzaam, lief, behulpzaam
maar knuffelen kan hij niet, nog niet. Antwoorden doet hij ook niet.
Dat is niet erg want luisteren kan hij des te beter en hij spreekt
mij nooit tegen.
Felicie