Ik scheur van de honger, het is ondertussen al voorbij 2 u geworden. Het is een lekker buffet, zelfs met (secht) gebakken fritten. Maar kom het smaakt.
Een bezoek aan een Batik fabriek mag ook niet ontbreken. Hier zien we hoe ze de kleding bedrukken en hoeveel werk de mensen er in steken. En toch vind ik het (shame on me) niet echt mooi.
Terug in het hotel, ben ik beginnen te tokkelen, en pa wil zich toch nog eens een keertje door die drukke straten begeven.
Voila dat was het weer voor vandaag.
Oh temperatuur is zeker boven de 30 graden
Daarna zijn we met een tsjuk tsjuk naar de "vogeltjesmarkt" gereden. Af en toe moet je toch wel je ogen dicht knijpen hoor. Van alle kanten komt er verkeer, brommers die uit tegengestelde richting, links en rechts van u racen. Vermits de "rode lichten" hier als versiering dienen (denk ik toch) komt het verkeer van alle richtingen. Brrrrrrr. Op die markt aangekomen, ben ik ervan overtuigd dat Gaia hier nog nooit geweest is.Alle soorten dieren worden hier te koop aangeboden, en hoe ???? Je vind er jankende, schattige puppies, muizen met een stuk of 30 in een kooitje, vogeltjes die op een toren van hun eigen uitwerpselen zitten, tot kleine uiltjes, aapjes, tot een zelfs pythons toe. VERSCHRIKKELIJK. Ik vind heel die toestand erbarmelijk.
Het bezoek is de moeite waard. De gidse geeft een hele goeie uitleg over de verschillende Sultans. De huidige Sultan (nr 10) is momenteel 67 jaar en heeft maar "één" vrouw en vijf dochters. Vermits er alleen maar mannen Sultan mogen worden. Dus moet er een oplossing gezocht worden. Er zijn 3 opties. Ofwel neemt hij er een vrouw bij ???? Ze mogen tot max. 4 vrouwen tegelijkertijd hebben, en hopelijk baart die vrouw een zoon, of wel adopteert hij een zoon. De derde optie is dat een jongere broer van de Sultan, dan de nieuwe Sultan wordt.
De hele rondleiding was voor mij heel interessant, voor pa iets minder
Weerom, worden wij, de dames, tegengehouden door Indoneische dames. Weerom willen ze met ons op de foto. En op een gegeven moment, hield een indoneische dame mij tegen. Ik dacht dat ik voor de camera liep, voor de dame die zij wou fotograferen. Neen hoor, ze riep haar vriendinnen bij zicht en ik moest met hen op de foto.
Weerom, worden wij, de dames, tegengehouden door Indoneische dames. Weerom willen ze met ons op de foto. En op een gegeven moment, hield een indoneische dame mij tegen. Ik dacht dat ik voor de camera liep, voor de dame die zij wou fotograferen. Neen hoor, ze riep haar vriendinnen bij zicht en ik moest met hen op de foto.
Om 7 uur vanmorgen lekker buiten gegeten, in een gezellige omgeving en zeer mooie tuin. 8 uur het vertrek naar het Nationaal Archeologische park Prambanan. Het is de grootste en mooiste Hindoeistische tempel van de wereld.
Uit respect voor de Hindoes moet iedereen, zowel mannen als vrouwen, een rok dragen. In 2006 is een groot deel van site verwoest door een zware aardbeving. Daarom zijn er een aantal tempels die terug moet gerestaureerd moeten worden. Uit veiligheidsoverwegingen moeten we op sommige plaatsen ook een helm dragen. Het hele complex bestaat uit 200 tempels.
Absoluut de moeite hier.
Van avond heb ik met pa gewoon een tete a tete (de accenten lukken gewoon niet). We wilden gewoon hier in de buurt een restaurantje opzoeken. Pffffffffffffff, moet je eens proberen door het verkeer te murwen, we hebben een poging gedaan, en dan uiteindelijk gewoon terug naar het hotel gegaan. Het verkeer is hier te doen, brommers, auto's en zoveeeel toeteraar, dat we gewoonweg teruggegaan zijn. Uiteindelijk heel rustig in het hotel, op ons gemakske gegeten. Geen lawaai, alleen rustige muziek.