RIJBEWIJS

PLUKKEN

Ik plukte mooie bloemen in de wei,

nu ik ze in een vaas zet, krijg ik er een schuldgevoel bij

...ik plukte hun leven

VEERTIEN

Nu voel ik me groot, weet wat leven is

geen moeder, vader meer die ik mis...

Nu voel ik me klaar wat van het leven te maken

en zal er zonder kleurscheuren wel geraken...

Nu wil ik vrij zijn , waar ik al zo lang op wacht

geen uren meer voor mij, geen dag, geen nacht...

Nu moet alles heel anders zijn,

alleen mijn hart doet zo'n pijn...

Nu leer ik leven op grotere schaal

en vallen en opstaan wordt mijn verhaal...

Nu wil ik ouder zijn, andere dingen doen

ik geef mijn eerste liefde, mijn eerste zoen...

Nu ben ik niet blij meer met simpele zaken

en vraag me af : 'Hoe zal ik ooit aan  18 geraken ?'...

MOOI ZIJN

Mooi zijn is veelzijdig,je krijgt het niet zomaar cadeau...

Glanzende haren,een mooi rijzig figuur, één of andere mannequin of zo...

Fysiek kan je 't dan maken, dat is toch al iets...

Deze eigenschappen echter zinken bij een warme blik, zomaar in het niets...

Ogen die lachen, een uitnodigend gebaar van een reikende hand in nood...

Echt mooi zijn schep je zelf : de liefde voor het kind in je schoot...

HERFST

Speelse kleuren van de bomen

bruin, geel en rood om van te dromen...

't Wordt nog mooier door een zonnestraal,

't is niet te verwoorden in geen enkele taal...

Da's wat de natuur ons kan geven

't is elk jaar opnieuw te beleven...

't Is eenvoudig,'t is normaal

een heel bescheiden herfstverhaal !

JOUW KUS

Jouw lippen die mijn huid strelen

het wachten met gesloten ogen

op dit tintelend gevoel :

jouw kus !