Ik vermeld vaak mijn goede buren.  Hier Hilde, op 30 juni van tram veranderd.  Heb haar foto bewerkt in GIMP.

Op de originele foto Hilde met dochter Annick in Brugge.

Straks komt Roland een nieuw dak op mijn keuken/ veranda leggen.  Eentje dat isolerender is.  Had eigenlijk vorig jaar al moeten gebeuren maar Roland had enorm veel werk en zo dringend was het niet ...  Een geluk bij een ongeluk dat ons ma er niet is want die drukte en die vuiligheid kan ze missen.  Gisteravond zag ze er heel moe uit.  En bleekjes.  Nog niets gehoord van de sociale dienst i.v.m. opvang na ontslag uit ziekenhuis.  In Denderrust is er momenteel geen plaats.   Heb naar een aantal rusthuizen met een goede reputatie mailtjes gestuurd en hoop op ergens een positief antwoord.  Ter Sig is ok als je jezelf nog kunt behelpen, maar als je hulpbehoevend bent...  Liever niet!  

Terug naar Roland.  Een prima vakman die hier al heel wat werk heeft verricht en in wie ik het volste vertrouwen heb.  Hij weet waar de reservesleutel ligt en trekt wel zijn plan voor de rest.  Een luxe!

En overbuur Jef is ook tevreden.  Hij krijgt de oude dakbedekking die nog totaal niet versleten is ... En wij hoeven niet naar het containerpark!  Win-win!

Heb het gedeelte van de keuken waar de werken plaatsvinden zo leeg mogelijk gemaakt.  Enkel de tafel en het aquarium dat echt wel te zwaar is om te verplaatsen.

Allez vooruit, dan is dat ook weer in orde voor de rest van mijn leven ...

over "oud worden"

Elke dag word je één dag ouder.
Maar het is niet het aantal dagen
waar je ouder van wordt,
het gaat om de zwaarte van de dagen.
Hoe minder je jezelf belast voelt,

hoe lichter de dagen zijn
en dat legt gewicht in de schaal
waardoor je je jong of oud zult voelen.
Wie zwaar aan het leven tilt
maakt zichzelf voortijdig oud.

Mensen vinden je jong of oud.
Hoofdzaak ,is wat je er zélf van vindt.

Als je graag oud bent
staat het je goed.

Ons ma wordt donderdag 90 en zal vrijdag uit het ziekenhuis worden ontslagen.  Nu op zoek naar kortverblijf ...

Nog maar net de eed afgelegd en Minister-President Homans noemt de Belgische vlag "een vod"!?  Elementair respect is blijkbaar iets té veel gevraagd! "Het was een grapje" ... Nou, ik kan er niet om lachen.

... die men van buitenaf op ons gezicht kladdert

Sorry!  Ineens was het bericht weer weg en geplaatst in mijn blog!  Mysterieus!  Maar Toon heeft wel gelijk ...  Gezichten "spreken" ...

Gezicht

Het gezicht is het venster van ons wezen, waarin zich iets van ons innerlijk leven weerspiegelt.  Er zijn sprankelende gezichten omdat er ook sprankelende innerlijken zijn, en er zijn doffe gezichten omdat er ook doffe innerlijken zijn.  Noch meneer Max Factor noch mevrouw Elisabeth Arden zijn in staat, hoe kostbaar hun cosmetica ook mogen zijn, de wezenlijke trekken van ons gelaat dicht te smeren.  Het innerlijk van een mens baant zich dwars door de stof een weg naar buiten en is in zijn onzichtbaarheid duidelijker dan de diverse verven die men v

Nog niet mobiel maar wel al zonder infuus.  Verwacht dus dat er binnenkort zal gesproken worden over ontslag uit het ziekenhuis.  Op zoek naar kortverblijf en/of WZC ... Ach, ik heb er gemengde gevoelens over ...

Marie Sushi ...  klein maar al héél dapper!  Eveneens bewerkt in GIMP ...  Met "Filters" kan je heel speciale effecten bereiken...  Oogt een beetje bangelijk, niet?

Een stralende Silke ... 2 herexamens ...  Komt wel in orde, meiske!!!  Maar eerst een weekje Spanje.  En laats alsjeblieft geen afval achter!!!

Foto bewerkt in GIMP

Het was een mooie viering en een gezellig samenzijn achteraf!  Heb een stukje cake meegekregen voor ons ma.  Echt tof om samen te babbelen ...  Zwanzen maar ook ernstige praat ... Méér moet dat niet zijn.  Dat maakt me gelukkig ...  Of, zoals Toon Hermans het formuleert:

"Geluk is een plant

die met stevige wortels

diep in de aarde staat.

Ze groeit langzaam maar gestaag.

geluk dat te snel komt

duurt meestal niet lang"

Vandaag een tekstje over positief ingestelde versus pessimistische mensen ...

"In een bejaardentehuis sprak ik twee oude mensen.
De een was 92, de ander ook.
De een zei: "Tja, het kan elk moment zijn afgelopen"
de ander zei: "Tja, het kan elk moment beginnen"

Ze ston in de volle zon op de dijk.
Ze was 80.
Toen ze mij zag riep ze: "Lekker zonnetje, hé?"
De volgende dag ging ze op vakantie.
Ik zag haar net vertrekken.
Het regende pijpestelen.
Ze draaide het raampje open van haar autootje en riep stralend:
"Ik zit lekker droog" 

Gisteren slecht: niet mobiel en enorm verward.  Ze dacht dat mijn handtas een zwarte kat was en vroeg wanneer ze naar haar kamer mocht...  Net een telefoontje van mijn dochter gekregen en ze herkende hen.  Zien wat het later deze namiddag zal zijn ...  Ik probeer te relativeren en troost me met de gedachte dat ze op dit moment n ergens beter kan worden verzorgd ...