Archief

De gave van wijsheid, derde verhandeling.

Wat is dat toch iets goeds: om wijsheid van God te hebben, om die gave bij jezelf te zien ontbloeien.

Jacobus schrijft het zo mooi in 1 v 5:
"Komt een van u wijsheid tekort?
Vraag God erom en hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven".

En Jacobus gaf ook practijk:
In Handelingen 15 wordt verhaald van een vergadering, die bekend is geworden als het 'apostelconvent'.
De kerk groeide en groeide en na het aanvangsenthousiasme dienden zich allerlei vragen aan:
"Hoe nu verder?"
En de meest dringende vraag was deze:
"Moet het geloof in Jezus een soort veredeld Joods geloof worden, doordat de heidenen de wet van Mozes moeten gaan houden naast de wet van de vrijheid, die Christus ons gegeven heeft".
Dat was zó belangrijk. De toekomst moest worden uitgezet.
En toen iedereen het zijne had gezegd, stond Jacobus op en hij zei; vers 16:
"In de profeten staat geschreven over God:
' Dan keer ik terug op mijn schreden. Ik zal het vervallen huis van David herbouwen, uit het puin zal ik het weer opbouwen. Ik zal dit huis doen herrijzen, zodat de mensen die overgebleven zijn de Heer zullen zoeken, evenals alle heidenen over wie mijn naam is uitgeroepen'.

Wel mensen; de zaak is toch dúidelijk! In Christus is het vervallen huis van David zó opgebouwd, dat er niets meer nodig is. Er is een gemeente uit ons volk, (de Joden), een volheid uit Israel. We kennen onze taak: eropuit om onze volksgenoten en alle heidenen bekend te maken met Gods reddingsplan, zonderdat er enige voorwaarde wordt gesteld dan alleen : geloof".

En dan kondigt Jacobus in wijs beleid nog enkele overgangsregelingen aan en dat í­s het dan. De koers is uitgezet en ligt vast voor alle eeuwen.

Kijk; dat is nu de 'gave van wijsheid'. En wanneer jullie daarna streven, komt er dadelijk in jullie jeugdkerk een 'brandende kwestie' aan de orde:
"Zullen we de preek nog méer inkorten en nog méer aanbiddingsliederen gaan zingen".

En wanneer ieder zijn zegje heeft gedaan, is er die afwachtende stilte; ieder wacht op 'het verlossende woord'.

En wat is het dan heerlijk, wanneer jij opstaat met een begin van de gave van wijsheid en zegt:
"Hosea 4 v 6 houdt ons voor:
'Mijn volk komt om doordat het met mij niet vertrouwd is'
En Hebreeí«n 13 v 9 zegt:
'We doen er goed aan ons te laten sterken, niet door spijzen, maar door genade'.

En ik weet geen beter middel dan Gods volk op te voeden in de genade, (dat alles genade van God is), dan een goede, degelijke, schriftgetrouwe preek.
En ik weet ook geen beter middel om Gods volk 'vertrouwd met hem te maken' dan een preek, die vertelt, wat hij voor ons deed, doet en zal doen.

Daarom....laten wij van Gods woord eten als van goed, gul brood. Dan wordt daarna ons aanbiddingslied nog grootser en erender. Dan wordt die aanbidding ook meer doordrongen van Gods genade, is het minder een spijze, die wij aan hem aanbieden".

O...wat zou het goed zijn, wanneer jullie zo wijsheid gingen verkondigen.

Daag
Ger

De Heilige Geest roept mensen en stelt ze aan voor speciale taken; dat zijn geen eigenschappen, die bij 'zomaar een idee' horen.

Handelingen 13 v 2:
"Op en dag toen Barnabas, Saulus en vele andere profeten en leraars in de gemeente Antiochií« aan het vasten waren en een gebedsdienst hielden voor de Heer, zei de Heilige Geest tegen hen:
'Stel mij Barnabas en Paulus ter beschikking voor de taak die ik hun heb toebedeeld".

En ik neem gelijk Handelingen 20 v 28 maar mee:
Tijdens een 'afscheidsrede' zegt Paulus hier tot de oudsten van diverse gemeenten:
"Zorg voor uzelf en voor de hele kudde waarover de Heilige Geest u als herder heeft aangesteld...".

Jullie weten, dat ik een iets andere insteek heb dan Coos. Hí­j beijvert zich om in het licht te stellen dat de Heilige Geest een PERSOON is.
Ik heb echter de bedoeling om aan de heerlijke teksten die hij als bewijs aanhaalt, gedachten te ontlenen, die jullie in jullie opgroei kunnen sterken.

Wij kijken dus eerst of er in Handelingen 13 v 2 iets zit, dat jullie kan dienen.
Er zijn profeten in Antiochií« en er zijn leraars daar.
Klaarblijkelijk zijn ze op een kruispunt van wegen aangekomen. De weg naar de Joden raakt versperd. Die willen er niet van horen. Maar om de weg naar de heidenen te gaan....ja; dat eist toch wel een diepere leiding. Daarom heeft het kader een gebedsdienst en een vasten en ze verwachten de leiding van de Heilige geest.
En die komt ook!
Eindelijk, na vele jaren , komt de Heilige geest terug op wat hij in 9 v 15 al beloofde aan Paulus:
"Jij wordt apostel voor de heidenen".
En Barnabas was al in de zending bezig.
En nu is daar 'het startschot'.

En in de andere genoemde tekst lezen wij dat de Heilige Geest niet alleen mensen aanwijst, die er op uitgaan om de grenzen te verruimen en steeds wijder uit te leggen....nee; mensen worden ook aangewezen om de oogst aan zielen te voeden en te leiden en te coachen enz enz.

Wat zit hierin nu voor jullie voor lering:
- je weet soms zelf al zéker dat de Heer voor jou een taak heeft. Maar het kan járen duren voordat een profetie in de gemeente zoiets bevestigt.
Leer daaruit deze les: De Heilige Geest heeft zijn eigen agenda. In het geval van Paulus en Barnabas wist de Geest, die alle dingen weet:
"Ja....nu is het de tijd voor 'de grote sprong'".
Vertrouw hem. Als je roeping jaren uitblijft, blijf dan bezig voor de Heer, blijf in training, totdat voor jou het moment aanbreekt.

Ik persoonlijk heb mij vele jaren 'warm gelopen'. Mijn leven met de Heer, eigenlijk begonnen in 1959, was best wel interessant, met veel ervaringen, rijk en vol, maar in mijn idee kwam voor mij de grote sprong, toen Willem de Vink, een broer van Coos, tegen me zei in 2001:
"Ik heb net HQ geopend. Kom eens kijken".
En vier vruchtbare jaren zijn nu al gevolgd.
Reeds in 1961 kreeg ik een profetie van Durk Sprik, bij sommige van jullie ouders nog wel vaag bekend:
"Doe je werk in stilte. Je zult ingezet worden voor mijn koninkrijk op een heel bijzondere manier".
En 40 jaar later was het zover. Overigens bad ik al gericht sedert 1999 voor 'iets dat er zat aan te komen'.

Jullie zijn net als ik 'schapen van de kudde'.

(Iemand zei laatst tegen mij:
"Ger...je spreekt altijd van die krijgshaftige taal: van soldaten en legers en commando's...kan dat nu niet een onsje minder zijn ...ten behoeve van zulke termen als: 'schapen van de kudde...oogappels van de Heer'...dat soort dingen.
Mijn jeugclub heette veertig jaar geleden' Militia Christi'. Tikje opgewonden, te veel oorlogstaal).

Wel; alle wegen liggen voor jullie open:
- mischien zendt de Geest jullie uit naar verre streken.
- misschien mag je een gemeentew koesteren
- mogelijk mag je als leraar werkzaam zijn
- het kan ook zijn, dat je via de technische of de huishoudelijke dienst als levensroeping de gemeente gaat dienen.

Maar in ieder geval: wanneer je volhoudt, volhardt, ook al zijn er teleurstellingen....het leven met de Heer blijft een groots avontuur.

Daag
Ger

De Heilige Geest doet voorbede; een 'idee' doet geen voorbede, dat doet alleen een PERSOON.

Romeinen 8 v 26:
"De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat wij in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest pleit voor ons met woordloze zuchten".

Wat is dat een wonderbare idee, dat God zelf met ons 'meezucht', voor ons pleit, voorbede voor ons doet..
Soms hebben ouders dat wel eens, dat zij voor hun kinderen bidden. Maar op den gegeven ogenblik weten zij het niet meer zo goed. Gaan zij God niet in de weg lopen met hun gebedcen. Leggen zij soms met hun goedbedoelde gebeden niet een blokkade voor God neer, waardoor hij zijn eigen plannen met onze kinderen 'gehinderd' ziet door onze gebeden.

En zulke mensen willen wel eens zuchten en zeggen:
"Ach Heer....u weet het".
En ook jongeren zal het overkomen, dat je eigenlijk geen woorden meer weet te vinden.

Maar dan is daat de Heilige Geest die met ons meezucht.

Wij verlangen zelf soms zó naar het onsterfelijke opstandingslichaam dat wij eens zullen hebben door Gods GENADE, die ons op onze hele levensweg begeleidt, in bekering en wedergeboorte de eerste en overal en altijd de eerste.

Maar de Heilige Geest die in ons woont zucht mee. Hij verlangt ook naar ons 'toekomstig lichaam'.
Dat tegenwoordige lichaam van ons met zijn zwakheid en verleidbaarheid, aangevallen en onder druk gezet door duivelse machten is een heel broos vat om in te werken. Telkens kan er iets gebeuren, waardoor - in het ergste geval- de Heilige Geest van ons zou moeten wijken.

Maar.....in die zwakheid van ons openbaart zich Gods kracht, 2 Corinthe 12 v 9.

Gods Geest neemt déel aan onze zwakheid. Hij tilt ons óp uit onze zwakheid.
En wanneer wij met ons bidden bezig zijn in de hemelse gewesten, een moeilijk gebied, waar wij ons slecht kunnen orií«nteren, dan is daar die supersterke macht, die Gods plan met ons volkomen kent en die het zelfde belang heeft als wij: de verlossing van onze totale mens.

Lieve vriendinnen en vrienden; zo'n sterke, meelevende partner hebben jullie en ik in de Heilige Geest. Voelen jullie je zwak; je hebt een sterke vriend, die IN je woont. Hij strijdt met je mee, hij pleit voor ons bij God de Vader.

Er is ergens een uitspraak; ik hdrhaal die niet nauwkeurig:
"Iemand die met je lacht en met je grient....
Dat is je vriend".

Maar jullie zijn nog rijker. God de Heilige Geest leeft zó met je mee, dat hij je in alle zwakheden wil helpen. Ja zelfs gaat hij zo ver, dat hij met je meezucht, dat hij voor je pleit, voorbede doet bij God de Vader.

Wees zuinig op zo'n VRIEND.

Daag
Ger

DE GAVE VAN WIJSHEID; tweede van vier verhandelingen

Men zegt wel eens:
"Zo heer....zo knecht".

Op een bepaalde, veel hogere manier, geldt dit ook voor de verhouding tussen ons en 'God de Heilige Geest'.
Het is dan wel geen heer-knecht verhouding, maar meer een verhouding leeraar-leerling.
En stel je toch eens voor, wat een kostelijke leraar wij in de Heilige Geest ontvangen hebben.

De Heilige Geest is natuurlijk 'de onzienlijke wereld himself'. Wanneer wij gedoopt zijn met de Heilige Geest gaan wij ook steeds dieper , naar het voorbeeld van onze hemelse leraar , de onzienlijke wereld in.

Paulus wijst daar al op, wanneer hij zegt in 1 Corinthe 2 v 7:
""Waar wij over spreken is Gods verborgen en geheime wijsheid, een wijsheid waarover God vóor alle tijden besloten heeft dat wij door haar zouden delen in zijn luister".

Dat is de wijsheid, die begint te komen met onze vervulling met de Heilige Geest. En om te delen in Gods luister, is het nodig om die wijsheid, die gave van wijsheid, die deelvrucht van Gods Geest, te bezitten in steeds toenemende mate.

De Heilige Geest (1 Cor. 2 v 10) doorgrond alles , ook de diepten van God en hij wil zijn beminden in die diepten doen delen voor zover zij het dragen kunnen. En dat draagvermogen wordt, 'gaande het gaan met God', steeds groter.

Dan leert een mens ook spreken (v 13) :
"niet op een manier die ons door menselijke wijsheid is geleerd, maar zoals de Geest het ons leert".

Diepe vragen, zoals :
"Waar komt het kwaad vandaan",
zijn in wezen geestelijke vragen.
En Gods beminden, die gedoopt zijn met de Geest, leren:
"het geestelijke met het geestelijke te verklaren" (13).

Wat is alles toch heerlijk nieuw geworden met Jezus' grote geschenk: de Heilige Geest, die hij zond.

In het Oude verbond zijn er wel voorbeelden van áardse wijsheid.
- Bezaleí«l werd vervuld met wijsheid van God (Exodus 31 v 2 en 3)
- Ook Salomo wist een 'Salomonsoordeel' te vellen door gebruik te maken van zijn psychologisch inzicht, (1 Kon 13 v 16-28).
Maar ten diepste was het 'goede wijsheid van de aarde'.

Maar de 'goede wijsheid van de hemel' kwam met Onze Heer Jezus Christus.
Toendertijd werd de wijsheid van Salomo als het hoogst bereikbare gezien.
Maar Jezus kon van zichzelf zeggen:
"U ziet hier iemand die wijzer is dan Salomo", (Matth 12 v 42).
Eigenlijk heel logisch: hij was degene , die de hemelse wijsheid, de vervulling met de Heilige Geest in de wereld indroeg.

En aan ons wil Jezus goede beloften doen; (Lucas 21 v 15):
"Ik zal jullie - met name in stressy situaties- woorden van wijsheid schenken die door geen van jullie tegenstanders kunnen worden weerstaan of weersproken".
Nu is het wel zo, dat vele oprechte gelovigen zulke wijze woorden hebben gesproken voor gerechtshoven enz, zonder dat die gelovigen van de Heiliger Geest nu werkelijk zoveel wisten.
Maar in deze tijden, die naar de climacx haasten, is het goed om volledig bewapend te zijn.
Want Openbaring 11 v 5 spreekt :
"Als iemand mijn getuigen kwaad wil doen, komt er (geestelijk) vuur uit hun mond , dat hun vijanden (geestelijk) verteert; op die manier zal iedereen die hun kwaad wil doen, (geestelijk) moeten sterven".

(Nu verwacht ik wel een vraag:
"Waarom spreek je van 'getuigen' en niet van TWEE getuigen".
Maar voor zulke vragen is serie 15 ruim genoeg).

Nu zullen jullie tegen mij zeggen:
"Ger...je kent ons toch als eenvoudige, jonge mensen. Zijn die woorden niet te zwaar voor ons".

Dat is misschien wel zo. Maar God geeft gaande het proces van de heiligmaking aan zijn beminden steeds bredere 'gewestelijke schouders'.
Streef ook naar déze gave,( 1 Cor 14 v 1).
Vraag God om zijn Heilige Geest en hij zal je die zeker schenken, (Lucas 11 v 15)

Daag
Ger

'DROEFHEID KUNNEN HEBBEN' ALS EEN BEWIJS VOOR DE 'PERSOONLIJKHEID' VAN DE HEILIGE GEEST.

Efeze 4 v 30
"Maak Gods Heilige Geest niet bedroefd, want hij is het stempel, waarmee u gemerkt bent voor de dag der verlossing".

Hiervóor heeft de apostel allerlei dingen opgesomd, waardoor wij Gods Geest kunnen bedroeven:
25: het liegen ní­et 'afleggen'
26: boosheid laten 'rijpen' tot zondigen
27: de duivel kans geven om binnen te dringen in ons innerlijk
28: stelen, ook de tijd van de baas stelen.
29: vuile taal spreken
En ook ná dit vers wordt er nog wat genoemd:
31: wrok en drift de vrije loop geven en schreeuwen en vloeken en in het algemeen alle kwaadaardigheid.

Dat í­s dus nogal wat en deze opstelling in geenszins limitatief.

En door al die ontsierende dingen dringen wij de Heilige Geest op ons erf achteruit.
Hij kan zijn wezen en zijn kracht niet meer in ons openbaren.
Dit bezorgt deze goede Geest droefheid of pijn, want geesten zijn altijd actief.

En omdat de Heilige Geest geen 'geweldenaar' is zoals de boze geesten, maar een 'gentleman'trekt hij zich bedroefd-bescheiden terug, wanneer hij zijn gaven en kracht niet meer ontplooien kan.

De Heilige geest is een 'persoonlijke macht'. Vele mensen zeggen:
"Ach ....de Heilige Geest is 'een wijze van zeggen'....weer eens een andere 'voorstelling van zaken'. Maar 'vage begrippen' kun je niet bedroeven.

Maar....al trekt de heilige Geest zich terug, stil en bescheiden, wat een schade ga je lijden!

God heeft door de Heilige Geest zijn zegel op je gedrukt. Je heb het bewijs, dat je God toebehoort.
Het is zijn eigendomsbewijs van jou.
Maar het is ook 'een onderpand van jouw erfenis'.

En wat í­s die erfenis?
"De verlossing van het volk, dat hij zich verworven heeft",
want Efeze 1 v 14 zegt:
"De Heilige geest is ons beloofd als voorschot op onze erfenis, opdat allen die hij zich heeft verworven verlost zullen worden tot eer van Gods grootheid".

En waaruit worden wij verlost?:
Uit de macht en de overheersing van de boze om te komen tot de volle, geestelijke ontplooiing.
Eens wordt dan het tijdperk bereikt, waarin die verlossing naar geest, ziel en lichaam helemaal in de zonen van God is gerealiseerd.

Dus vriendinnen en vrienden; hiervoor heb ik enkele zaken opgesomd, waardoor Gods Heilige Geest steeds minder vruchtbaar op uw erve werkzaam kan zijn. Doe de onbeschaafdheden, de onoprechtheden, de 'openingen naar de duivel toe', de dagdieverijen, de dubieuze grappen, de wrokkigheid, de driftbuien, de algemene boosaardigheid, de luide, lelijke taal nog verder van jullie afglijden als een mottige jas dan jullie al gedaan hébben.

Veel sterkte.
'Het zegel' mag niet verbleken.

Daag
Ger

De gave van kennis, derde verhandeling:

2 Petrus 3 v 18 zegt:
"Groei in de genade en in de kennis van onze Heer en redder Jezus Christus. Hem komt de eer toe , nu en in eeuwigheid . Amen".

Toen ik vanmorgen in de sam zat, kreeg ik het even een beetje onbehaaglijk. De spreker las uit Hebr 12 v 2:
"Laten we de blik daarbij gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof...".

En opeens dacht ik :
"En in VhG zit ik maar voortdurend de nadruk te leggen op 'God de Heilige Geest'. Wend ik de blik van mijn vrienden en vriendinnen op deze manier niet af van hém, op wie hun blik voortudurend gericht moet zijn?!"
(Zo zie je maar weer, hoe sam-bezoek je ideeí«n voortdurend fris houdt, doordat je dikwijls gedachten ontvangt, die de spreker helemaal niet bevroedde, maar die nochtans positief zijn).

En terwijl deze gedachte nog door mijn hoofd speelde, kwam vanmiddag opeens bovengenoemde tekst, waarin onze dierbare Heer toch weer volkomen centraal staat.

Immers: Hij is het middelpunt; in zijn genade zullen wij groeien.
En ....wat omvat die genade:
- allereerst : de schuldvergeving op grond van het verzoenend bloed van Christus. Daardoor worden wij tot rechtvaardigen. (Vanuit de diepste diepten komen wij aan de oppervlakte)
- en dan: 'God de Heilige Geest', die aan ons als een genadegave is geschonken op grondslag van Jezus' overwinning. Door die Heilige Geest hebben God de Vader en God de Zoon woning in onze harten gemaakt. Dan hebben wij de vaste grond gevonden, waarin wij kunnen wortelen en opgroeien tot volle wasdom.
(Dan stijgen wij -naar het tweede gevolg van Jezus' wonderbare overwinning- ván de begane grond, waar de schuldvergeving ons bracht naar de hoogste hoogten)

En dan- Jezus alle centrale eer gevende- kom ik toch weer tot de Geestesgave, die wij nu behandelen: de gave van kennis.

De kennis van onze Heer en Heiland is grond voor de ontplooiing van het geestelijk leven. Die gave van kennis leert ons dezelfde gedachten te gaan koesteren als onze Heer.

Jezus zelf heeft de volmaakte kennis. Jullie weten allemaal, hoe schrikkelijk Petrus zijn Heer verloochende. Maar hij kon op zeker moment toch zeggen:
"Ja Here, gij weet, dat ik u liefheb".(Joh 21 v 15)
De Heer wist door zijn volmaakte gave van kennis, dat de grondtoon van Petrus wezen, heel diep dáar lag, waar het krachtige "Ja" weerklonk. Petrus wist immers, dat de Heer woorden van eeuwig leven doorgaf , Joh 6 v 68. En die gave van kennis, die onze Heer voor de volle 100 % had, mag ook steeds meer het eigendom worden van zijn beminden.

Jezus liefhebben betekent zijn woorden horen en zijn gedachten overnemen door de steeds toenemende kennis van 'Gods sfeer', in welk kennen natuurlijk de liefde altijd de 'grondtoon' moet zijn. Het is goed om de woorden , die de waarheid bevatten, in zich op te nemen en daarin te blijven om er groeikracht uit te putten.
Wij, gelovigen, dienen niet alleen de woorden van Jezus over te nemen. maar die ook te bewaren, dat wil zeggen: ernaar te handelen.
Zo groeit de gave van kennis, deel van de gave van de Heilige Geest, zichzelf alsmaar versterkende, steeds meer. Zo worden wij ervoor bewaard om bedrogen en weggevoerd te worden door allerlei valse leringen.

Zo , lieve vrienden en vriendinnen, gelóofsvriendinnen en -vrienden, groeit de kennis van onze Heer en Heiland, de redder, die voor onze zonden gestorven is, de genezer, die ons geneest naar geest, ziel en lichaam, de Heer, die wij willen volgen, waarheen hij ook gaat.

De gave van kennis is een machtig hulpmiddel om onze Heer Jezus te kennen met zijn naam: gezalfde, zélf gedoopt met de Heilige Geest en met kracht en...dopende met de Heilige Geest en met kracht.
De gezalfde, die ons als zijn leger wil binnenvoeren in de hemelse gewesten.

De doop in de helige Geest, de gave van kennis onder de vele gaven....dat alles geeft uiteindelijk in de meest volle zin van het woord aan Jezus alle eer.
Het geloof, daardoor groeiende, spreekt de zekerheid uit, dat Onze Heer Jezus de glorie zal behouden tot in de nooit en te nimmer eindigende eeuwigheid.
AMEN!!!

Lieve jonge, dappere, veelbelovende medegelovigen, gaan jullie genieten ván en ingroeien í­n de 'doop in de Heilige Geest' en in de wonderbare 'gave van kennis'!?

Daag
Ger