Tot dusver is steeds het gebruik om iets te vertellen over 'God de Heilige Geest' en om daarna weer een van de Geestesgaven te behandelen.
Ik heb nu als eerste behandeld de gave van 'het spreken in tongen', de gave van klanktaal en ben nu toe aan de volgende Geestesgave: de gave van vertolking.
Ter verduidelijking: de rangschikking, die ik volg, is een menselijk bedenksel. In de bijbel staan de Geestesgaven dan weer eens zus, dan weer eens zo gerangschikt.
Maar in ieder geval: ze komen allemaal aan de beurt, als ik tijd van leven heb.
De gave van vertolking van tongen, de gave van het vertalen van klanktaal in 2004 -termen, ( welke vertaling ik echt wel mooi vind).
Wat is dat: even de voorgeschiedenis.
De gemeente van Korinthe was een enthousiaste gemeente, waar al de gaven, die de Heilige Geest bracht, ijverig werden beoefend. Daarbij viel allereerst de aandacht op het spreken in tongen, (spreken in klanktaal). Een heerlijke Geestesgave, eigenlijk helemaal voor persoonlijk gebruik bestemd. Je kon jezelf er zo fijn mee stichten, mee opbouwen in geestelijke zin. Dat kon iedereen doen op zijn eigen 'meditatieheuvel' of in zijn eigen bidvertrek of wanneer hij een lange voettocht maakte of bij alle gelegenheden, waar hij of zij alleen was.
Maar wat deden nu die volijverige en overenthousiaste Korinthiërs???... nu ja ik zeg er geen kwaad van; de vlammen sloegen er daar uit van opwinding; waren alle gemeenten in alle landen in alle tijden maar zo 'betrokken'. Wat deden ze dus?....ze begonnen in de gemeentesamenkomsten in tongen te spreken en God te loven en te prijzen en te aanbidden, in een taal, waardoor zíj wel gesticht werden, maar die zij niet begrepen, want alleen God begrijpt die klanken. Maar de andere samenkomstbezoekers?....die hadden er niets aan, die werden er maar onrustig van, omdat het hún geen baat bracht.
Maar God in zijn grote goedheid heeft de vertolking, de vertaling van klanktaal als een Geestesgave gegeven.
En daarom zegt Paulus in 1 Korinthe 14: "In de gemeentesamenkomsten is het niet goed in 'klanktaal' te spreken, tenzij je het ook uitlegt, Want dan is het net zo goed als profetie,... de derde te behandelen gave ...dan kan je aan de gemeente verklaren in voor hen verstaanbare woorden, hoe je de Heer hebt aanbeden, toen je zoëven in klanktaal sprak. (5)
Het zal in Korinthe ook wel voorgekomen zijn, dat mensen in klanktaal spraken, maar dat ze wisten, dat er een ander gemeentelid was, die de durf had om de gave van vertolking te gebruiken. Dan konden ze in klanktaal spreken, wetende, dat hun 'vertaler' het wel zou uitleggen. Maar het kwam natuurlijk ook voor, dat er niemand die gave van vertolking durfde te gebruiken. En daarover zegt Paulus in vers 28: "Als zo iemand er niet is, dan moet je in de gemeente niet in tongen spreken, want dan is het wéer zo, dat niemand het kan begrijpen en is het zonder nut"
En wanneer de gemeenteleden dan beslist ín de gemeente van hun blijdschap over de klanktaal uiting wilden geven, dan was het maar beter om te bidden, dat je er ook zelf de uitleg bij mocht geven.( v 13).
Wat is voor ons voor nú het belang. - allereerst is het zo, dat je best op je meditatieheuvel, na je woorden in klanktaal aan de Heer kunt vragen: "Heer...mag ik nu ook voor mijzelf weten, wat ik heb gezegd door middel van de gave van ' vertaling van klanktaal', die U mij ook wilt geven". - maar veel meer komt het volgende voor, dat in de gemeente iemand een profetie durft uit te spreken, maar zich eerst wil vrijmaken van allerlei storende invloeden. Dan doet hij dat vaak door in klanktaal te spreken. Maar strikt genomen, behoort hij er dan direct daarna de vertolking , de vertaling ,bij te geven, die dan natuurlijk iets totaal anders is dan de daaropvolgende profetie. Immers de profetie is een woord voor mensen en klanktaal is een woord naar God toe.
Mensen, een belangrijke en zegenrijke gave, waarover echter niet zo veel meer te zeggen valt, in tegenstelling tot de later te behandelen profetie.
Laatste opsomming van 'kwaliteits'namen van 'God de Heilige Geest'.
De Heilige Geest is een Geest van wijsheid en openbaring, Ef 1 v 17: "Moge de God van onze Heer Jezus Christus, de vader van alle luister, u een geest van inzicht schenken in wat geopenbaard is, opdat u hem zult kennen".
Zoveel dingen worden hier in éen tekst genoemd - er is een rangorde, die ook kan bestaan bij gelijkheid: God de Vader, God de Zoon, God de Heilige Geest....ze zijn alle drie God. Maar God de Zoon werkt van de Vader naar ons toe, God de Heilige Geest werkt van ons naar God de Vader toe. God de Vader is uiteindelijk 'de vader van alle luister'. En wanneer wij een geest van inzicht, (van wijsheid) hebben, doorgronden wij steeds meer van alles, wat geopenbaard is, om tenslotte hem, de 'vader van de luister' te kennen. Zien jullie, wat de grootse gevolgen zijn van vervuld worden met de Heilige Geest?!
Efeze 3 v 20: "Aan hem , die door de kracht (van God de Heilige Geest)die in ons werkt, bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken....aan hem komt de eer toe in de kerk en in Christus Jezus, tot in alle generaties, tot in alle eeuwigheid. Amen".
Dus: er werkt een kracht in je, die eens, bij de voleinding van de tijden in volheid zal doen, waar hij nu al mee is begonnen: het bewerken van dingen, die wij nu nog niet eens kunnen bedenken, zo heerlijk zijn ze.
Hebr 9 v 14: De Heilige Geest is de eeuwige Geest, die Jezus sterkte tot zijn alles te bovengaande taak om zich op te dragen als offer zonder smet om ons geweten: - te reingen van daden , die tot de dood leiden - te heiligen voor dienst aan de levende God.
Die Heilige Geest, wil ons ook sterken om aan andere mensen tot zegen te zijn.
Hebr 9 v 10 spreekt van de Geest van genade. Het is genade, dat God door zijn Heilige Geest dit alles in ons wil werken. Daarom past ons alleen maar lofprijzing, wanneer wij de steeds krachtiger werking van de Heilige Geest in ons waarnemen.
1 Petrus 4 v 14: "Als u gehoond wordt omdat u de naam van Christus draagt, prijs u dan gelukkig, want dat betekent, dat de Geest van God in al zijn luiser, (zijn heerlijkheid) op u rust.
Het zal voorkomen, dat je gehoond wordt als een fanaticus, als een mens, die- vroeger geleefd hebbende- anderen zou hebben vervolgd... dit overkwam mij laatst .....of duizend andere dingen om Christus' wil Maar dan mag je weten, dat de luisterijke, heerlijke Geest van God op je rust.
En....God de Heilige Geest is een Geest van: waarheid. Jezus zegt in de 'gesprekken bij het Avondmaal' op 'die laatste avond samen': "Als je Mij liefhebt, hou je dan aan mijn geboden. Dan zal ik de Vader vragen, jullie een andere pleitbezorger te geven, die altijd bij je zal zijn: de Geest van de waarheid".
Letten jullie even op die voorwaarde: "Houd je dan aan mijn geboden. Daaruit blijkt jullie diep gewortelde liefde voor mij. En dán kan ik 'God de Heilge Geest' zenden, de Geest van de waarheid". In de Geest gedoopt zijnde, leer je dan de waarheid verstaan...ver en ver achter alle werkelijkheden, die ons worden aangepraat.
En in Johannes 14 v 26 wordt deze pleitbezorger dan nog weer aangeduid in een oudere vertaling als 'Trooster'. Een pleitbezorger, die troost; het zijn begrippen, die zo vlák bij elkaar liggen: een goede pleitbezorger troost je doordat hij zo warm en geïnterssseerd en op jou betrokken en zo liefdevol voor jou pleit.
En dan Romeinen 8 v 2: "De wet van 'de Geest, die in Jezus Christus leven brengt', heeft u bevrijd". Wie de vervulling met de Heilige Geest deelachtig is door genade, die heeft het beginsel van eeuwig leven in zich, reeds nú.
En dan Romeinen 5 v 15: "U heeft de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven. U hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn en om hem te kunnen aanroepen met Abba, Vader". Dus: - geen angst meer voor allerlei dingen van vroeger, eventueel in nieuwe vorm, maar bevrijde kinderen van God, die vrijuit tegen Hem mogen zeggen, al is het met de eerbied, die je -in zekere mate- ook jegens een edele,aardse vader zou hebben: "pappie".
Ook nog 2 Timotheüs 1 v 7: "God heeft ons niet een geest van lafdhartigheid gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid". Wat een rijkdom om aan Gods Geest deel te krijgen. Je zult het toch maar door genade hebben: kracht. Zovelen van jullie voelen zich nog zwak; ze gaan van kLacht tot kLacht steeds voor. Maar er is dit vooruitzicht: "Zij gaan voort van kRacht tot kRacht en verschijnen voor God in Sion", ( Psalm 84 v . En wat heerlijk is het om in een geest van liefde zulke woorden te kunnen verdragen als: "Wat ben jíj een vuil, fanatiek mannetje. Ik weet wel, wat je wil...mij bekeren tot een of andere smerige sekte..", terwijl voor zulk een uitroep helemaal geen reden is. En om dan door genade de bezonnenheid te hebben om maar weer eens uit te leggen, dat je fel geïnterseerdd bent in de unieke persoonlijkheid, die daar voor je staat en in het geestelijk welzijn van die ander en alleen maar zijn welzijn- zo mogelijk- nog wilt bevorderen en bij elke nood met hulp gereed staat.
Vóor ik aan de 'gave van vertolking' begin, eerst nog een bijbelstudie over vele namen voor 'God de Heilige Geest'. Zacharia 12 v 10 noemt hem: "Geest der genade en der gebeden" '2004' heeft hier: 'Geest van mededogen en inkeer'. Het is soms wat lastig, al die telkens weer andere woorden. Maar laten we eens zien: vier begrippen: genade, gebeden, mededogen en inkeer. Wanneer de Heilige Geest ons steeds meer gaat vervullen, dan komen er ook gedachten van genade bij ons op: dan leren wij ook uit vrije gunst genadige gedachten omtrent anderen te hebben, zoals ook God genade jegens ons heeft. Gebeden: wij leren ons gebed steeds meer te toetsen aan de raad- en stuurgevende gedachten, die Gods Heilige Geest in ons hart legt. Mededogen: op het moment heb ik ook een rubriek in Vlaanderen. Ik ontmoet daat 50-plussers op een net, dat niet specifiek Christelijk is; het is volkomen neutraal, maar ik ondervind daar veel tegenstand. De Heilige Geest legt echter zoveel mededogen in mijn hart bij al die soms onbekookte reacties. Inkeer: God de Heilige Geest bepaalde mij laatst bij een niet helemaal goed gelopen gebeurtenis van tientallen jaren terug. Ik keerde tot mijzelf in en zette de zaak alsnog recht.
De Heilige Geest is ook een geest van aanbidding. Johannes 4 v 23 leert ons: (Jezus in gesprek met de Samaritaanse vrouw): "Er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen(!), dat wie de Vader écht aanbidt Hem aanbidt in Geest en in Waarheid. De Vader zóekt mensen, die Hem zó aanbidden".
Velen zijn wat ontevreden over hun aanbidding. Het is niet het ware; er is zelfs een lied in Opwekking over:"Ik wil terug naar het HART van aanbidding".
Maar vervuld zijn met Gods Geest opent die weg. Dan kun je Hem echt in waarheid aanbidden en is God de Vader blij, dat er weer iemand de weg naar zijn hart heeft gevonden.
Zullen wij het hierbij weer even later. De stof is zo overrompelend rijk, dat ik telkens weer verkeerd inschat. Ik wilde in de volgende BIJBELSTUDIE beginnen aan 'de gave van vertolking', maar moet het wéer even uitstellen. Maar: wat in het vat zit, verzuurt niet.
Wij gaan nu weer verder spreken over God de Heilige Geest.
Jullie weten, dat ik voortborduur op een uitstekende lezing, die ik in september 2004 beluisterde. Mijn visie van die lezing en alles, wat ik eromheen weef, zijn uiteraard helemaal voor mijn rekening.
Wat kan er gezegd worden over wezen, persoon en karakter van de Heilige Geest.
Waarom het zo belangrijk is, dat wij weten, wie de Heilige Geest is. Wel; hierom: het is haast ongebruikelijk om het zo te zeggen: de Persoon van onze Heer Jezus Christus is 'overbelicht', indien dat mogelijk ware. Ik heb eens iemand horen zeggen: "Het ging in de kerk altijd maar over Jezus Christus. We draaiden altijd maar in een kringetje rond . Altijd weer, wat Híj gedaan had op Golgotha. En eigenlijk nooit, wat óns nu eens direct activeerde. Het moest ook eens om óns gaan. En toen ben ik, die altijd een 'doener' ben geweest, afgehaakt".
Men had die man nooit over 'God de Heilige Geest' gesproken. Deze Geest activeert de Christen en daarnaar had hij onbewust gehunkerd.
Wel; wij spreken er hier uitvóerig over.
Nu over de vraag, waarom de Heilige Geest eigenlijk 'heilig' is. God de Heilige geest is heilig, maar ook God de Vader en God de Zoon zijn heilig.
Wat is in dit verband 'heilig'. God is eindeloos volmaakt. Gods heiligheid is de grootste diamant in zijn kroon. In elk onderwijs over God in de bijbel staat zijn volstrekte , eindeloze volmaaktheid volkomen in het middelpunt. Daarom is een wat familiaire wijze van spreken over God niet altijd zonder gevaren. Er moet afstand zijn tussen mensen en de Onuitsprekelijke.
Maar God de Heilige Geest maákt ook heilig. Hij maakt van gelovigen een heilig volk van God.
David roept het uit in diep berouw nadat hij overspel had gepleegd met Batseba: "Neem uw Heilige Geest niet van mij".(Psalm 51 v 13) Dat is de grote behoedzaamheid van elke gelovige: dat hij zo zou leven, dat hij de Heilige Geest zou bedroeven, zodat deze van hem zou wijken. Naarmate de gelovige door Gods genade vordert op de heilsweg, wijst God de Heilige Geest hem bij de voortduur op onvolkomenheid in zijn wapenrusting, waardoor de duivel een voet ergens tussen een deur heeft kunnen wrikken. En wanneer er dan weer zo'n aanwijzing is, wat is het dan heerlijk om ook dat verraderlijke poortje weer te kunnen sluiten...dichtsmijten, zodat satan met een geblesserde voet weghompelt. Dóen hoor!
(Even tussen haakjes: weten jullie, dat Constantinopel, die groote stad met die metersdikke muren, veroverd werd, doordat 'de moren' ergens een openstaand poortje ondekten). Kom...nu weer terzake:
Jesaja 11 v 2 omschrijft een ander aspect van Gods Geest: "De Geest van de HEER zal op (Jezus) rusten: - een geest van wijsheid en inzicht, - een geest van kracht en verstandig beleid - een geest van kennis en eerbied voor de Heer". En ook voor Jezus' beminden, die bedoeld zijn om helemaal, helemaal op hem te gaan gelijken geldt toch dat heerlijke.
Wie verlangt er niet naar: - wijsheid, om in elke situatie de juiste woorden te spreken - inzicht om in verwarrende complexen direct alles tot de bodem te doorzien - kracht om temidden van alle slappe pseudoleiders een liefdevolle, vreugdevolle échte leider te zijn - verstandig beleid om voor anderen een vaste koers uit te zetten - kennis om in allerlei tot hem komende berichten gelijk de lacunes te doozien en onder woorden te kunnen brengen - eerbied voor de Heer, om God te kunnen aanbidden in meer volheid. Dat alles heeft de Heilige Geest in zijn schatten.
Jullie weten allemaal, wat er is gebeurd. November tot half februari zijn bij 'de ramp' verloren gegaan.
Ik weet mij nog te herinneren, dat ik zo ongeveer bij bijbelstudie 55 was. En ik had het maar voortdurend over 'de gaven het spreken in klanktaal', Al tien bijbelstudies zeker lang. Geen print bewaard. Wat nu te doen.
En ik kreeg deze idee: géen vele bijbelstudies over 'klanktaal'...: veel te grondig. Probeer het in éen bijbelstudie te vatten.
En dat ga ik nu doen:
Het is een zeer goede zaak om de Goddelijke liefde 'na te jagen' en daarbij behoort het streven naar de Geestesgaven'.(1 Korintiërs 14 v 1). Wat de klanktaal betreft, die in Korinthe klaarblijkelijk wat meer in de aandacht stond dan de profetie, daarvan zegt Paulus: "Fijn hoor....die klanktaal...zo langs de rechtstreekse weg van je menselijke geest spreken met God, (2). Maar denk erom; niemand in de gemeente kan je verstaan, dus voor hen heb je geen nut. Voor hen is je taal onbegrijpelijk. Voor hén baat meer de weg van de profetie, (3) Het is geweldig, dat je zelf bij de klanktaal zo gebaat bent , dat het je zelf zo sticht en bouwt. (4). Het is mijn grote wens, dat jullie allemaal in klanktaal zou kunnen spreken (5). Nu ja....ook voor de anderen in de gemeente kan de klanktaal meer rendabel gemaakt worden; als je die uitlegt door middel van 'de gave van vertolking'. Dan staat het op éen lijn met profetie.(5).
Overschat de klanktaal nu toch niet in zijn nut voor de gemeente, maar geef de klanktaal zijn vaste plaats ....in het stichten van je zelf(6 -12)
Dus goed onthouden: wil je deze 'gave allereerst voor jezelf', (dus middellijk toch weer voor de gemeente), van rechtstreeks nut doen zijn voor de medegelovigen: de gave van vertolking erbij!( 13).
Wanneer je bidt in tongen, (klanktaal spreekt), staat je verstand even op non-actief, kan het lekker even uitrusten), (13).
Nu ook niet het klanktaal-bidden gaan onderwaarderen: nee...het is een eis om met je geest te kunnen communiceren én met je verstand...ik zeg het nog scherper : je moet met je geest kunnen zíngen én met je verstand, (15). Nog eens: zonder vertolking heeft de geemeente niets aan datgene, wat uzelf verrijkt, 16-17.
Ik zelf -Paulus- ben er God zó dankbaar voor, dat ik meer dan jullie allemaal in klanktaLEN spreek, maar ik geniet er zelf van en laat anderen in dit opzicht met rust, (1.
In 1 Korinthe 12 gaat Paulus dan nog nader in op het tot een bedíening worden van de gave om klanktaal te spreken. Je kunt een karaktertstructuur hebben, die het aan God mogelijk maakt om zijn genade aan jou zo uit te breiden, dat je véle klankltalen kunt spreken. Tot zover Paulus
Maar jullie, mijn hoorders, mag al blij zijn , als je heel ongedwongen deze vanzelfsprekende gave kunt beoefenen, wanneer je op je stille plekje, je gebedsheuvel bent, met alleen de wind als getuige enz...enz.
De Heilige Geest, volgens op zichzelf staande namen.
In Handelingen 13 v 2 lezen wij: "De Heilige Geest zei: 'Zondert Mij nu af Barnabas en Saulus voor het werk, waartoe Ik hen geroepen heb".
Wat is het toch opmerkelijk. God de Heilige Geest, als een volkomen zelfstandige Beslisser geeft een opdracht. De Heilige Geest heeft twee mannen gekozen, die werk moeten gaan uitvoeren, waartoe Hij hen geroepen heeft. Er is hier heel geen sprake van God de Vader en God de Zoon, die een stem in het kapittel hebben. Nee; het is alleen God de Heilige Geest, waarmede deze twee mannen te maken hebben. En dan beginnen de zendingsreizen van Paulus, die voor Gods gemeente en voor de hele wereld zo belangrijk zijn geworden.
In 1 Johannes 2 v 20 lezen wij: "Gij echter hebt een zalving van den Heilige en gij weet dat allen".
Weer: de derde Persoon van de Heilige Drieëenheid, waarvan gesproken wordt als Iemand, die geheel uit eigen bevoegdheid een zalving kan geven, die zo duidelijk is, dat het voor degene, die deze zalving ontvangen heeft, een volkomen zekerheid is.
(Even deze tussengedachte: velen onder jullie zijn onder handoplegging gedoopt in de Heilige Geest. Voor de twaalf mannen in Efeze was die doop in de Heilige Geest van stonde af aan een volstrekte zekerheid: ze spraken in tongen en profeteerden. Misschien was bij jullie dat effect er op dat ogenblik óok wel....maar: is het er nóg. Even een zaak om over door te denken , die ik jullie nu aanreik).
Nog een derde benaming: In Hebr 9 v 14 wordt gesproken over 'de eeuwige Geest', waarmede opnieuw wordt gewezen op een kenmerk van Godheid; eeuwig : zonder begin en zonder einde.
Bij dez drie teksten wil ik het voor het ogenblik laten.Ik noem nog: - De Geest des levens: Romeinen 8 v 2 - De Geest der waarheid: Johannes 14 v 17: - de Trooster: Johannes 14 v 16.
Samenvattend zou ik dit willen zegen: wie gedoopt is met de Heilige Geest is in de sfeer gekomen van heiligheid, eeuwigheid, leven, waarheid en troost. Een goede sfeer om in te verkeren.
Maar nu iets anders; ik hoor sommigen van jullie al vragen: "Al goed....al goed...maar wij wilden eigenlijk iets weten over de 'gaven en de vrucht van de Heilige Geest'. Dat de Heilige Geest een zelfstandige verschijningsvorm is van de voor ons toch volstrekt onpeilbare Drieënige God....dat nemen we nu aan. Maar kom nu eens op met al die gaven en al die vrucht".
De volgende maal spreek ik met jullie over alle gaven, die in de Schrift genoemd worden. Dat zijn niet alleen de negen gaven uit dat bekende rijtje, maar er zijn er veel meer.
In Romeinen 8 v 9 wordt de Heilige Geest genoemd 'de Geest van Christus': "Gij daarentegen zijt niet in het vlees, ,maar in de Geest, althans , indien de Geest Gods in u woont.Indien iemand echter de Geest van Christus níet heeft, die behoort Hem niet toe".
In vorige bijbelstudies zagen wij, dat gezegd kan worden: "De Heilige Geest, die God is, gaat uit van de Vader".
Nu zouden wij kunnen zeggen: "De Heilige Geest, die God is, gaat uit van de Zoon".
Immers: hier wordt in éen adem genoemd: - de Geest Gods - de Geest van Christus.
Het valt allereerst op, dat er staat: "Indien iemand de Geest van Christus níet heeft, die behoort Hem niet toe". De eerste indruk zou kunnen zijn: "O....als ik de Geest van Christus níet heb, dan behoor ik niet aan Christus toe". Maar dat zou geen juiste gevolgtrekking zijn. Niet Christus is degene, aan Wie wij hier moeten denken, maar 'de Heilige Geest', (de Geest van Christus).
Iemand kan heel goed de Heer Jezus liefhebben, maar toch 'in het vlees zijn' en niet toebehoren aan de Heilige Geest. Neem nu die twaalf mannen, die Paulus in Efeze aantrof. Op zijn verwonderde vraag: "Hebt gij de Heilige Geest ontvangen, toen gij tot het geloof kwaamt?", konden zij alleen maar verlegen ontkennen. En toch waren deze mannen ernstige en godvruchtige 'Godzoekers', want toen Paulus meer licht voor hen deed opgaan, gingen zij daar enthousiast op in. Een kenmerk van een gelovige is, dat hij altijd doór wil groeien.
Mensen, die de Heer Jezus liefhebben, mogen zeker weten, dat zij bij volharding ook ooit eeuwig leven met Hem zullen hebben. Maar hinderlijk zullen deze lieve mensen ervaren, dat zij zo aards blijven denken. Zij kunnen niet goed denken in de termen van de onzichtbare wereld, waar uiteindelijk de echte strijd moet worden uitgevochten, samen met God en de heilige engelen aan de goede kant en satan en zijn slechte engelen aan de andere kant.
Maar wanneer de Heilige Geest, die ook van de door jullie zo beminde Heer Jezus uitgaat, in jullie woont, komt er meer perspectief in jullie leven. Toebehoren aan Jezus is een zeer kwetsbaar geluk, dat gemakkelijk uit de handen kan worden gerukt door de duivel en zijn bent. Maar:....'toebehoren aan Jezus', met de Heilige Geest wonende in je hart is een veel steviger bezit. Zeker; ook dan kun je de Heer Jezus nog uit je hart verliezen, maar dan is wel voorwaarde, dat je eerst de Heilige Geest uit je hart verloren hebt. En wie de verrukkingen van het 'leven in de Geest' heeft ervaren, die zal Gods Geest, Jezus' Geest, niet kwijt willen.
Wanneer de Geest van God in je is, dan ben je 'in de Geest', dan leert die Geest je veel meer dingen over God en Jezus, dan je ooit voor mogelijk zou hebben gehouden.
Bij de doop in de Heilige Geest wordt de geest van de mens verbonden of gehuwd met de Geest van God. De geest van de mens behoort nu aan de Heilige Geest toe, zoals een vrouw aan de man. "Die zich aan de Heer hecht, is éen geest met Hem". (1 Corinthe 6 v 16-17) Wij kennen allen de tekst uit Genesis 2 v 24: "Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en zij zullen tot éen vlees zijn".
Maar....deze tekst aanhalende zegt Paulus in Efeze 5 v 31 en 32 afsluitend: Dit geheimenis is groot , doch ik spreek met het oog op Christus en de gemeente". Wij zouden mogelijk deze diepe gedachte zó kunnen overbrengen in Nieuw-Testamentische begrippen: "Daarom zal de Heilige Geest, uitgaande van de Vader en de Zoon, de gemeente aanhangen en die twee zullen tot éen geest zijn". Want niet alleen hoort de gemeente aan de Heilige Geest toe, zoals een vrouw aan een man toebehoort. Maar de Heilige Geest wil niets liever dan toebehoren aan de gemeente en aan elk van haar afzonderlijke leden, zoals een man aan een vrouw toebehoort.
En Jezus en zijn Vader en de Heilige Geest blijven zo dicht aan elkaar verbonden, dat wij de Heilige Geest ook kunnen aanduiden als 'de Levensgeest van het lichaam des Heren, de gemeente'.
En zo absoluut nodig is de Heilige Geest voor de eenheid van de gelovigen, dat in 1 Corinthe 12 v 13 staat: "Want door éen Geest zijn wij allen tot éen lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken, (hetzij Nederlanders, hetzij Iraniërs), het zij slaven, hetzij vrijen, (hetzij gefortuneerden, hetzij onbemiddelden), en allen zijn wij met éen Geest gedrenkt".
De tegenstelling in deze tekst is dus niet: gelovig of ongelovig, serieus of minder ernstig, maar....vleselijk of geestelijk, zich alleen bewegende in de zichtbare wereld , of : maar ook steeds meer in de onzichtbare wereld.
Lieve vrienden en vriendinnen; het gevaar blijft voor diegenen onder jullie, die gedoopt zijn met de Geest, dat je terugvalt en dat tegen jullie gezegd zou moeten worden, zoals dat ook tegen de gemeente in Efeze gezegd moest worden: "Gedenkt dan van welke hoogte (in de onzienlijke wereld) gij gevallen zijt en bekeert u".(Openbaring 2 v 5).
Lieve vrienden; jullie, die zo dapper 'in de Geest zijn gaan leven':...niet eindigen met 'het vlees', (Galaten 3 v 3).
Ook geen nijd en twist onder jullie.... ik weet, dat er op H.Q. dikwijls verlokkingen zijn om tot nijd en twist te komen, doordat woorden van anderen als opruiend en 'strijig' worden ervarten. Niet doen hoor, want dan ga je weer vleselijk leven als onveranderde mensen, (1 Cor 3 v 3).
O, wat zou ik het jullie allemaal toewensen, dat je steeds meer zou gaan leven als 'zonen Gods', (Romeinen 8 v 14), die door de Heilige Geest geleid worden en naar wier openbaring de zuchtende schepping reikhalzend uitziet.
Andere teksten, die verwijzen naar de relatie tussen de Heilige Geest en de Heer Jezus, noem ik nu even: Handelingen 16 v 7:Geest van Jezus; Geest van Jezus Christus, (Filippenzen 1 v 19); de Geest zijns Zoons, (Galaten 4 v 6). Zij openen alle heerlijke perpectieven. Ontdek die zelf maar eens.
Ook dit maal zwaar aangeleund tegen J.E.v.d.Brink...och; ik zeg dat zo nu en dan maar eens
In Richteren 6 v 34 zien wij de Heilige Geest weer.
"Toen vervulde de Geest des HEREN Gideon, hij blies op de horen, en de Abiëzrieten werden opgeroepen om hem te volgen".
Belangrijk is hier, dat de Heilige Geest in het Oude Testament toch een meer beperkte werkkring had. Hij vervulde op bepaalde ogenblikken mensen om een bepaald doel voor God te bereiken. In het Nieuwe Testament zien we Hem met een veel wijdere opdracht: mensen vervullen tot steeds groter inzicht in de blijde geheimen van God.
Maar ook in het Oude Testamen is het al zo: waar de Heilige Geest komt , daat komt ACTIE.
Gideon verzamelt een leger.
In het Nieuwe Testament zegt Jezus in Lucas 4 v 18: "De Geest des Heren is op mij, daarom, dat Hij mij gezalfd heeft: - om aan armen het evangelie te brengen. En (die Geest des Heren) heeft Mij gezonden: - om aan gevangenen loslating te verkondigen - en aan blinden het gezicht - om verbrokeken heen te zenden in vrijheid - om te verkondigen het aangename jaar des Heren".
Hier is dus 'de Geest des Heren' onbelemmerd werkzaam in een heilig mens, dat de boodschap van de Heilige Geest uitdraagt: - evangelieverkondigen aan mensen, op een gelukkige manier 'arm geworden' aan andere , belemmerende inzichten - vrijmaking voor hen, die door de duivel gebonden zijn - geestelijk ziende worden voor geestelijk blinden - 'Het koninkrijk van God is in aantocht en het ís er in beginsel ook al'.
Die boodschap mocht Jezus uitdragen. En naar de mate van hun 'steeds meer op Hem gaan lijken' mogen de gelovigen dat ook.
Tot zover over De Heilige Geest in relatie tot God. Er zijn nog meerdere teksten:1 Kor 6 v 11;Jesaja 61 v 1; 2 Kor 3 v 3. Maar ik krijg geleidelijk aan inzicht in de manier, waarop ik deze rijke stof aan jullie ga voorleggen en ga volgende week met jullie spreken over: De Heilige Geest in relatie met de Zoon.
Eerst een aanhaling: "Of we dat nu willen of niet, als mensen van de bijbel, die geloven, dat de Schrift het goddelijk geïnspireerd woord van God is, zijn wij verplicht te weten wat de Schrift ons leert over de Heilige Geest... Ik ben het direct eens met diegenen die beweren, dat een laag peil van geestelijk leven in de kerk, nu en in iedere tijd , voornamelijk te wijten is aan het feit, dat zovelen zich niet bewust zijn van de waarheid omtrent de persoon en het werk van de Heilige Geest"
(Martyn Loyd Jones- God de Heilige Geest, uitgave Groen, 1999 , blz 14)
Ik vul dit nog als volgt aan: In 1936 zat ik als dertienjarige jongen in de Gereformeerde kerk onder het gehoor van dominee van Munster. En die morgen begon do zijn prediking als volgt: "Lieve mensen; wij spreken vaak over God en over Jezus. Maar....hebben jullie er wel eens bij stilgestaan, dat de Heilige Geest zo dicht bij ons is en er in de bijbel zoveel over de Heilige Geest wordt gesproken".
Ik weet nog, dat er een schok van interesse door de kerk voer: hé...iets nieuws!
Van zo ver zijn wij dus gekomen.
Maar dezer dagen word ik in een lezingenreeks over de Heilige Geest nog wel door iets anders verrast dan door de - verhoudingsgewijs- vrij weinige teksten, die do toen gaf. Ik word overrompeld door de veelheid van teksten, die over 'de Heilige Geest' spreken.
Ik werk de uitstekende 'hand out', die broerder Coos de Vink ons aanbood, nu uitvoerig uit.
Eerst valt op, dat De Heilige Geest genoemd wordt in relatie met God de Vader.
Hij wordt genoemd: "Geest van God' in Genesis 1 v 2;
"De aarde nu was woest en ledig en duisternis lag op de vloed. EN DE GEEST GODS ZWEEFDE OVER DE WATEREN".
Na dat heerlijke 'Genesis 1 v 1': "In den beginne schiep God de hemel en de aarde" wordt er zo dreigend gesproken over 'woestheid en ledigheid en duisternis'.
En dan opeens als een klaroenstoot: "En de Geest van God zweefde over de wateren".
Lieve luisterenden: mijn aandacht is allereerst bij jullie; er zijn er vast wel enkelen onder jullie, die nu zeggen: "Gunst; zo kan ik mijn leven omschrijven op dit ogenblik: een puinhoop vol woestheid en ledigheid en duisternis".
Maar dan weten jullie nu vast, dat God, die zich aan ons ook openbaart als een afzonderlijk Goddelijk persoon: de Heilige Geest, over dat gevaarlopende leven van jullie beschermend wil zweven tot volkomen herstel: - om elke woestijn te veranderen in een gaarde, (een tuin), Jesaja 32 v 15 - om elke puinhoop te veranderen in een bloeiende stad, Jesaja 44 v 26 - om elke duisternis te doen opklaren, Psalm 18 v 29.
Dat deed God de Heilige Geest tóen.....dat wil Hij nú doen.
Nu zou je tegen mij kunnen zeggen:
"Ger....Coos gaf tot nu toe driehonderd teksten. Als je zo doorgaat, duurt het zes jaar voor wij aan de uitleg over 'Geestesgaven' en 'Geestesvrucht' toe zijn".
Ik weet het...ik wéet het...ach, we zien wel: komt tijd komt raad.
Bijbelstidie 48