Archief

Bijbelstudie 203.

De verhouding tussen Onze Heer Jezus Christus en zijn gemeente gezien als een verhouding tussen man en vrouw in een huwelijk.

Je leest veel hierover in Efeze 5  21 - 33.
Lees dat gedeelte eerst maar eens voor jezelf. Daarna ontleen ik er enkele gedachten aan.

Ik citeer volledig Efeze 5 v 2, ( hierboven niet genoemd als te lezen schriftgedeelte).
"Ga de weg van de liefde, zoals Christus, die ons heeft liefgehad en zich voor ons gegeven heeft als offer, als een geurige gave aan God.

Christus heeft zijn gemeente lief. Er is tussen hem en de gemeente wel sprake van een gezagsrelatie, maar niet van machtuitoefening van de kant van Jezus. Alles in zijn relatie met ons is gegrondvest in liefde.

En Jezus , die zich van de aanvang van de relatie af al zo schitterend opstelde, blijft dat doen.Ik citeer weer; verzen 25-29:
" Mannen heb uw vrouw lief, zoals Christus de gemeente heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven:
- om haar te heiligen
- haar te reinigen met water en woorden
- om haar in al haar luister bij zich te nemen
- zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn
- heilig en zuiver.
28 : zo moeten mannen hun vrouw liefhebben als hun eigen lichaam. Wie zijn vrouw liefheeft, heeft zichzelf lief.
29: Niemand haat ooit zijn eigen lichaam, integendeel: men voedt het en verzorgt het , zoals Christus de gemeente".

Onze Heer blijft dus met de gemeente aan het werk.
Nadat hij de gemeente door zijn lijden en sterven in een situatie gebracht heeft van verzoening met God, gaat hij verder met een proces van zuivering, het uitwerken van de verkregen positie.
Wat is Jezus door middel van God de Heilige Geest bezig om zijn bruid, de gemeente, klaar te maken voor de grote, hemelse bruiloft. Hij zet als het ware die gemeente apart en begint haar steeds meer op God te laten lijken. Richtinggevend en overtuigend is daarbij het woord, de Bijbel, een van de schoonheidsmiddelen uit de Goddelijke 'beauty-salon'. De werking van de Heilige Geest is 'naar de eeuwige jeugd' toe. Vlekken, rimpels en smetten worden gecureerd, zoals David het al in psalm 103 voorzag:
"Hij geneest al uw kwalen", (v 3).

Wat heeft David overigens al veel gezien van dat heilig- en heerlijkmakingsproces van de gemeente, door Jezus'vaardige hand.
- alle schuld vergeven bij dat woord : Het is volbracht, (Joh 19 v 30)
- de angst voor de dood weggenomen
- de vrouw, de gemeente, gekroond met de gouden kroon van trouw en liefde
- de gemeente, overladen met schoonheid en geluk
- de eeuwige jeugd inplaats van de onvermijdelijke aardse veroudering.
En elk gemeentlid , dat tot het einde volhardt, deelt in die glorie

Zo is Jezus, de ideale man voor zijn gemeente.

Jongens, ik zie voor mijn ogen gebeuren, dat jonge, enthousiaste gelovigen zich verenigen in paren.
Jongens, volg Jezus eens op afstand ten aanzien van jullie bruiden.
- Breng eens een offer, door in te springen in het huishouden op piektijden, ook al zou je liever met je bordje op schoot sport kijken op t.v.
- help haar om op hoger plan te komen, wasrbij voorwaarde is, dat je zelf al op een hoger geestelijk peil bent gekomen. maar wees dan priester in je gezin.
- naarmate de zorgen groeien, loopt ze gevaar een 'sloofje'te worden, altijd zorgend voor haar gezin , zonder op eigen ontspanning en lichaamsverzorging te letten. Neem haar eens mee uit eten, kus de rimpeltjes weg, maar doe er ook overigens alles aan, dat zij haar gevoel van eigenwaarde kan behouden, doordat jij aan haar de aandacht en de liefde schenkt, die zo nodig is voor de opbloei van haar wezen.
Je eigen geluk is er bij gebaat, wanneer je op deze wijze een 'geurige gave'aan God bent.

Maar dit zijn maar enige terloopsheden. Wees allemaal blij, mannen en vrouwen, dat julie door Gods genade Jezus als geestelijke man hebt gekregen.

Daag
Ger

Dag mensen,

Ik dacht, dat het goed was om een overzicht te geven van al mijn blogs.
Misschien zijn er sommige daaronder,  die jullie niet kennen.

Lezen hoor !...allemaal helemaal lezen...!!
........
Mag ik jullie aandacht eens vestigen op mijn zes blogs.

Op actualiteiten vind je er twee:

-         Jan en Joke, lotgevallen van een groep personen

-         Jan en Joke, vervolg.

Jan en Joke loopt een beetje rommelig. Het begint bij twee jonge mensen, Jan en Joke. Maar later worden het dan opeens: Bijbelstudies in het Duits en Frans. Maar alles zeer lezenswaard, vind ik.

Maar ‘het vervolg’; daar is niets mis mee

 

Op ‘ andere’ vind je er vier:

- Bijbelstudies,

(Onderschrift: Wegwijzer naar het land van de jubelende vreugd en de eeuwige blijdschap).

- Geloofsaangelegenheden

( Onderschrift: Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid

- Mijn boeken

(Onderschrift: Gedachten over bekering, wedergeboorte en doop in de Heilige Geest enz.)

-         Mijn leven.

( Onderschrift: Verhalen vanaf mijn prilste jeugd, steeds zoekend naar de Goddelijke leiding daarin)

 

Nog even een  nieuwigheid: je kunt mij ook bereiken  op www.hyves.nl onder Gerritse88. Bij ‘profiel’ verder clicken naar ‘blogs’ en ‘geloofsaangelegenheden’,

Ook aan te bevelen om eens iets goeds , ( nou ja, vind ik dan), te horen. 

Daag
Ger

Bijbelstudie 202

Vierde en laatste groep van vier teksten  uit het Nieuwe Testament, die handelen over ´vriendelijkheid´als deel van de ´vrucht van de Geest´..

De teksten:

Titus 3 v 1 en 2:
Herinner allen eraan,
- dat ze overheid en gezag moeten erkennen 
- gehoorzaam moeten zijn,
- bereid om altijd het goede te doen,
- dat ze van niemand mogen kwaadspreken
- vredelievend en vriendelijk moeten zijn
- en zich tegenover iedereen zachtmoedig moeten gedragen

2 Corinthe 10 v 1
Ik, Paulus.....ik wil u bij de zachtmoedigheid en mildheid van Christus, iets vragen...!

Galaten 5 v 22:
De vrucht van de geest is:
- Liefde, vreugde en vrede
- geduld, VRIENDELIJKHEID, goedheid
- geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.

Filippenzen 4 v 5:
Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen.

Gedachten bij Titus 3 v 1 en 2.
Er wordt hier nogal wat opgenoemd.
- wat wordt niet veelszins de overheid zoveel mogelijk in het ootje genomen, niet als gezagdragend erkend enz.

Maar jullie :
- rijden niet door rood licht
- overtreden geen maximale snelheden,
- enz,
niet uit angst, maar uit innerlijke beschaving, die met vriendelijkheid gepaard gaat.
- gehoorzaamheid houdt evenwel niet in ' gehoorzamen in slechte zaken, zoals ' het afvoeren van Joden'  in de oorlog was. (Er was toen natuurlijk wel de verontschuldiging:
"Als ik het niet doe, word ik ontslagen en wie zorgt er dan voor mijn vrouw en kinderen").
Volg in een eventuele , dergelijke calamiteit in de toekomst je geweten, in samenspraak met Gods Geest.
- kwaadspreken, dus óok niet van de overheid, wat over het algemeen gowoonte is in alle landen van de wereld. Maar gij geheel anders, gij hebt Christus leren kennen, (Ef 4 v 20)
- en vredelievend, vriendelijk, zachtmoedig, het zijn allemaal zulke heerlijke begrippen. In de tegenwoordige wereld kun je echt op de duur de  blitz maken door zó te zijn. Maar zó kán je alleen maar blijvend zijn, wanneer je de vrucht van de Geest niet alleen kent, maar ook KENT.

Gedachten bij 2 Corinthe 10 v 1:
Paulus is diep door de gemeente in Corinthe gewond.
Hij is daar een en andermaal geduldig, voorzichtig, teder en schuchter opgetreden. En er zijn onruststokers in de gemeente, die hem nu verwijten, een 'softie' te zijn. Best krachtig in zijn brieven en zo, maar wanneer hij bij je op bezoek komt: mens....een wátje, eigenlijk een lafaard.

Dat kan dus gebeuren, wanneer je onze Heer Jezus Christus wilt volgen in diens vriendelijkheid en zachtmoedigheid. Echter: Gods kinderen zijn volgelingen van Jezus in zijn tedere liefde. Maar er is zo'n Amerikaanse zegswijze:
"Speak softly, but carry a big stick".
Geestvervulde Christenen zijn zachtmoedig. maar, wanneer slechte dingen moeten worden aangepakt, weten zij van wanten, wanneer misstanden moeten worden aangepakt. Dan hanteren zij de 'big stick' van hun autoriteit in de hemelse gewesten. Maar zelfs dát handelen is op de achtergrond nog weer vriendelijkheid en hulpvaardigheid.

Galaten 5 v 22.
Dat is de leidraad in deze groep van bijbelstudies. Ik heb er al zoveel over gezegd, dat ik deze heerlijke tekst nu alleen heb willen noemen voor de volledigheid.

Filippenzen 4 v 5.
" Men vangt meer vliegen met stroop dan met azijn".
Dat is weer zo'n zegswijze met wel goede elementen erin.
Een Geestvervuld Christen smeert niet met stroop. Zijn hele wezen echter is doortinteld van vriendelijkheid. En dat is zo'n prima smeermiddel in vele situaties.
Leg je er eens op toe, wanneer iemand tegen je begint:
"Jullie ' volle evangewliemensen'.....
wat een naam trouwens hè: het evengelie is toch per definitie : vol.
....willen ons doen geloven dat je beter bent dan de andere gelovigen.
Enz enz..."
om dan te antwoorden in deze geest:
"Ik ben geroepen tot getuige, niet tot overtuigen. Dat laatste is meer de afdeling van de Heilige Geest. Maar ik kan getuigen, dat 'de klanktaal'me nog dagelijks opbouwt in mijn geloof. "enz enz.
Niet direct dat stevige:
"Nee...ik heb niet uren met mijn hoofd op de grond liggen bonken, hard 'Halleluja 'roepend, voordat ik  'het had', zoals jij dat nu zegt "
Later kan in een ontspannen sfeer dat argument nog wel worden aangepakt.

Maar: blijf vriendelijk en ontspannen met een vleugje humor.

Doen hoor....al die dingen dóen hoor.

Daag
Ger

Bijbelstudie 201

Derde groep van vier teksten  uit het Nieuwe Testament, die handelen over ´vriendelijkheid´als deel van de ´vrucht van de Geest´..

De teksten:

Efeze 4 v 32.
Wees goed ( vriendelijk) voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft.

1 Thessalonicenzen 2 v 7: Hoewel we ons als apostelen van Christus hadden kunnen laten gelden zijn wij u tegemoetgetreden met de tederheid van een voedster die haar kinderen koestert.

1 Timotheüs 3 v 3.
Een opziener:
- mag niet te veel drinken
- mag niet driftig zijn
- maar hij moet vredelievend en VRIENDELIJK zijn
- ....en niet geldzuchtig

2 Timotheüs 2 v 24.
Een dienaar van de Heer:
- moet geen ruzie maken
- ....maar voor ieder vriendelijk zijn
- hij moet een goede leraar zijn
- ....en een verdraagzaam mens

Gedachten bij Efeze 4 v 12:
Wat is het goed om 'de gewone houding' te hebben tegenover broers en zusters in de Heer....een houding, die in onze barse, onvriendelijke, bitse tijd overal aan het verdwijnen is.
Toen het Christelijk geloof zich ging ontwikkelen in het decadente, verworden Romeinse rijk, viel het op, dat er opeens mensen waren, die vriendelijk, liefhebbend , mild en hartelijk voor elkaar waren en die de buitenstaanders ook in dat verwarmende klimaat lieten delen.
Als er een Christen in moeilijkheden was, dan liepen zijn mede-Christenen er niet in een boog omheen. Nee: ze waren barmhartig, medelevend , trachtten te troosten en op te beuren.  En als er dan zo'n warme golf ook even over een 'nog niet gelovige' heenging, dan 'smaakte dat naar meer', dan was de weg naar een groep mensen, die deze sfeer ademden, gauw gevonden. Vandaar die snelle uitbreiding.
En nader met dit soort mensen in aanraking komende, leerde men al gauw hun beweegredenen kennen.
Ze vertelden, dat God zijn Zoon voor alle mensen had gegeven om de zonden van al die zondaars te vergeven.
En daarom mochten die 'vrijgekochten door Jezus' bloed' nu ook niets meer vertonen van wrok, geprikkeldheid, gauw-gekwetstheid en lichtgeraaktheid.

Dat alles zal weer terugkomen in de gemeente van de eindtijd. Jullie staan allemaal bij de aanvang van die eindtijd in de realiteit van een kerk of kring. Kijk, door de Heilige Geest geleid, of je na de sam ergens iemand ziet staan, waarvan die Geest je als ingeving schenkt:
"Praat daar eens mee".
Je zult merken, hoeveel er , zelfs na een hartverwarmende dienst, nog te troosten en te helpen is. Wat zul je, zélf nog vól van alle heerlijke woorden, die over je zijn uitgestort, mild, verwarmend, ontspannend, meelevend en meevoelend voor anderen kunnen zijn.
Geen automatisme:
"Hé...daar staat er éen alleen...heel stil. Ga ik naar toe".
Nee...altijd contact houden in gebed met 'God de Heilige Geest'. Maar...geeft hij een aanwijzing: dan ook ACTIE.

Gedachten bij 1 Thessalonicenzen 2 v 7.
De NBV heeft hier- iets onwennig- een beeld uit de dierenwereld gebruikt; bij 'een voedster'denken wij aan een konijn, maar in feite wordt het beeld gebruikt van een moedervogel, die beschermend haar vleugels uitbreidt over haar jongen.

Lieverds....sommigen van jullie worden in de toekomst misschien tot hoge, geestelijke plaatsen in de gemeente geroepen. Je kunt daar je gezag laten gelden. Maar laat het nooit worden:
"Weet je wel wie ik bén".
Altijd die moedervogel, die vriendelijk bescherming biedt aan de kuikentjes, die haar nog zo nodig hebben. Dat is ook : vriendelijkheid, dat is ook een deel van de vrucht van de Geest.

Gedachten bij 1 Timotheüs 3 v 3.
In dit ruimere schriftgedeelte staan veel aanwijzingen voor leidinggevenden in de gemeente, die ik hier nu niet alle behandel.
Maar sommigen onder jullie zullen wel degelijk kaderleden worden. En voor de kaderleden geldt toch zeker, dat ze matig zijn met wijn, vroeger in het Oosten de gewone drank, bij ons in het Westen steeds meer 'gewoon wordend'. Kijk jezelf er altijd goed op na, of je niet aan alcohol, tabak of wat dan ook verslaafd bent. Je moet het goede voorbeeld geven.
Daarom ook geen opvliegendheid, geen geïrriteerdheid of prikkelbaarheid of 'agressief je stokpaardje verdedigend'. Gemakkelijk je voegend, zodat de gemeenteleden niet hoeven te verzuchten:
"Het is er wel een met een gebruiksaanwijzing. Je moet zó op je woorden letten".
Nee mensen: ons grote voorbeeld, Jezus Christus zei:
"Leer van mij dat ik zachtmoedig ben".

Ook dit alles hangt weer samen met de vriendelijkheid als vrucht van de Geest.

Gedachten bij 2 Timotheüs 2 v 24.
Ook al word je later met gezag in een gemeente bekleed, ....van God de Heer en van Jezus Christus ben je toch altijd een 'doulos',een slaaf.
Je brengt geen eigen begeerten ten uitvoer, maar de begeerten van de Meester. En dan kan je ook met recht gehoorzaamheid eisen, niet aan jezelf, maar aan God.
Gods vriendelijk aangezicht geeft vrolijkheid en licht. Zo ook jullie
En Timotheüs met zijn voortdurende maagklachtgen, had zich daar maar aan te houden.
Als herder van de kudde had hij de goddelijk eigenschappen  van geduld, zacht moedigheid, (mildheid) en lankmoedigheid, ( geduld) maar te tonen. Dat kan alleen uit een God toegewijd, geestvervuld innerlijk.

Heel wat te doen, jongen en meisjes, voor jullie en ook voor mij.

Daag
Ger

Een mijlpaal !!!!!....weten jullie, dat deze bijbelstudie nu ook al in Vlaanderen verschijnt. Dáar ben ik gevorderd tot 120. In een Engelse vertaling laat ik hem verschijnen in Amerika. Daar ben ik bij nr. 52,heb dus nog heel wat vertaalwerk voor de boeg.

 

Maar dat nu daargelaten: aan de arbeid.

 

We hadden het over de gemeente als ´Gods woonhuis´. Nog éen bijbelstudie ga ik daaraan wijden: déze.

 

Onlangs hadden wij hier in onze stad een groot bouwproject. Alle vergunningen waren er. Waarom werd er niet gebouwd. Men legde dit als volgt uit. Dáar, op die hoek, staat nog een huis, waarvoor de sloopvergunning nog niet binnen is. En juist dáar moeten wij het hoekpunt bepalen. Van daaruit gaan alle lijnen lopen. Die bepaling moet met de grootste zorgvuldigheid geschieden. Maar dat slooppand moet ook metterdaad geslóopt worden. Eerder kunnen wij niet beginnen.

 

Oneindig meer belangrijk is onze Heer Jezus Christus voor onze bouwrichting  Híj is het  ijkpunt voor de gelovigen.

Toen bij ons die sloopvergunning binnen was, werd dat pand direct verwijderd. En wat er nu toch stáat. Eigenlijk zit hier wel ergens een vergelijking. Het eeuwig fundament Jezus ligt er. Maar zijn heerlijke richtingbepalen kan pas werkelijkheid in ons leven worden, wanneer wij , wat zo hardnekkig in de weg staat, geëlimineerd hebben.

 

Goed dan: uitgaande van dat ijkpunt ontwikkelde zich bij ons een razende activiteit: de fundamenten werden gelegd. Parkeergarages werden uitgegraven enz enz.

Apostelen en profeten hebben het geestelijke fundament in beginsel gelegd. Maar tot op de huidige dag worden er grondslagen bijgelegd. Want Efeze 4 v 11 zegt:

" Want Jezus is het die apostelen heeft aangesteld en profeten, evangelieverkondigers , herders en leraars

(12) om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst".

Het grote werk gaat door. Nog steeds openbaren zich apostelen, (niet door menselijke organisaties aangewezen, maar geestelijk blijkend). En steeds weer nieuwe profeten, evangelieverkondigers, herders en leraars worden openbaar en worden geestelijk erkend door Gods volk. En de al klaar liggende fundamenten , bijvoorbeeld van 'de doop in de Heilige Geest'stoffen zij af en herstellen zij tot hun oude glorie, bouwen ze nog uit.

 

En zij allen rusten de heiligen, de gemeenteleden, toe tot het werk in dienst van de Heer.

En wat is het uiteindelijk doel van dat werk?: een eeuwige tempel, die God tot woonplaats kan dienen en die eenmaal uit de hemel zal neerdalen,(Openbaring 21 v 2) wanneer de aarde er gereed voor is door het gezamenlijk werk van ons, door genade zijn beminden en zijn werkers.

 

Iemand vroeg mij vandaag:

"Waartoe zijn wij op aarde".

En ik heb geantwoord:

"Om God te dienen".

En wij dienen God, door hem een eeuwige woonplaats , Hem waardig en door Hem begeerd, aan te bieden.

 

Wat een doel!!!!

 

Daag

Ger

 

 Bijbelstudie 200.

 

De gemeente In haar derde van elf functies: GEMEENSCHAPSVORMING.

 

Waar mensen samenkomen, ontstaat een gemeenschap, hoort die althans te ontstaan.

Een groep mensen, die geregeld samen gaan biljarten,  vormen ook wel een gemeenschap. Maar ze hebben alleen hun liefde tot dit schone spel gemeenschappelijk. Zo ontstaat wel kameraadschap. Maar die bloeit niet op tot de alomvattende gemeenschap, die 'de gemeente van Jezus Christus'  kan worden.

 

Maar een geloofsgemeenschap is nog niet automatisch en echte gemeenschap. Ik heb vroeger een tijdlang gekerkt in een gebouw met vele deuren. De koster wist met trots te vertellen:

"Na een paar minuten is alles weg".

Maar in deze gemeente zat geen dynamiek en leven. Ze waren wel gelijkgestemd op de diepere gebieden van het leven. Maar ze deden niet in betekenende mate gezellige dingen met elkaar, zoals samen koffiedrinken, gemeente-speldagen, bijbelstudie, kringen, tochtjes, bezoeken over en weer. Ze hingen als los zand aan elkaar. Eigenlijk had men daar niets gemeenschappelijks.

 

Eigenlijk kan ieder, die een kerk of een samenkomst bezoekt deze beleving nóg hebben door éigen handelen. Ook al wordt er tegenwoordig meer werk gemaakt van allerlei samenbindende elementen, elke bezoeker staat het vrij om te denken:

"Hoor eens, ik kom elke zondagmorgen, maar verder wil ik me nergens op vast leggen".

Dan blijft elke samenkomst voor jou een steriele 'groep gelijkgestemden'en blijven de mensen in wezen vreemd voor je.

 

Hoe anders was dat met Paulus:

- Dagelijks was er de zorg voor al de gemeenten, die hij her en der gesticht had., 2Cor. 11 v 28

- Hij kon zo écht in zorg zijn over gemeenten, waar het geestelijk minder goed ging, (Galaten 4 v 20)

- ook in zijn vermanigen bleek zijn liefde en betrokkenheid;

 - altijd bezig om iedereen op te wekken , bij het geloof te blijven, ( Hand 14 v 22)

 - ...en ook altijd doende om de eensgezindheid te bevorderen, scheuringen te voorkomen, de eenheid van denken en doen te bevorderen, (1 Cor 1 v 10), alles uit te laten monden in liefde, ( 1 Tim 1 v 5).

 

Och,ik zou zo nóg vele teksten kunnen noemen.

 

Maar uit deze kleine opsomming wil ik al wat gedachten putten.

 

Wat kunnen jullie voor de gemeente doen, waarin jullie geregeld zijn.

- neem enthousiast deel aan alle activiteiten, die jou natuurlijk 'niet over de kop mogen  jagen', zodat je overwerkt zou worden.

Kinderwerk, cantinehulp, Assistentie technische dienst, noem maar op, wat er in een enigszins uitgebouwde gemeente alzo komt kijken.

 

Maar een rijke mogelijkheid ligt er ook in de grotere en kleinere samenkomsten: zondagmorgen, bijbelstudie, kring.

- Oefen je gave van 'het onderscheiden van geesten'.Wanneer je zo nu en dan achterin de sam gaat zitten, zie je soms van die kleinen tekenen, waaruit je kunt opmaken: deze mensen hebben zorg. Speel daar bij het weggaan tactisch op in met de Heilige Geest als grote raadgever.

- Bij het uiteengaan van de sam niet ijlings wegstormen. Laat je door de Heilige Geest raden, voor wie het nu de tijd is om met jou in contact te komen. Stel je eigen plannen opzij , wanneer de Geest een andere richting wijst.

- spreek die jongen, op krukken hinkende, eens aan...vorige week was er immeers nog niets aan de hand...'t zal hem zo opknappen.

- bewonder eens een babytje en spreek prijzende woorden tegen de moeder.

 

En dan is er nog iets: in het gemeenteblaadje staat er soms, dat deze of die ziek is en een briefje o.i.d. op prijs stelt. Schríjf zo'n briefje. Dat leidt soms tot heerlijke gesprekken.

 

En zo nog vele mogelijkheden meer. Zo maak jij van de groep gelijkgestemden een hecht verbonden band van broers en zussen.

 

Dan zorgt en vertroost en bemoedigt u op uw bescheiden gebied, zoals Paulus dat heel groots deed, gelijk blijkt uit 1 Thessalonicenzen 2 v 11 en 12:

"U weet dat we voor ieder van u waren als een vader voor zijn kinderen. We hebben u aangespoord en bemoedigd en u op het hart gedrukt, zo te leven dat u Gods eer bewijst".

 

Handel zó en zie de gemeente groeien en bloeien.

 

Daag

Ger

Bijbelstudie 199.

 

De gemeente van Onze Heer Jezus Christus wordt niet alleen getekend onder het beeld van een lichaam, onverbrekelijk verbonden aan het hoofd Jezus Christus. Zij wordt ook getekend als GODS WOONHUIS. En dat beeld gaan wij nu behandelen.

 

Allereerst is daar de grote doorbreking van het toenmalige denken bij de Joden. In de nieuwtestamentische gemeenten  ontmoetten zij heidenen en stonden heel onwennig tegenover dat ‘vreemde volk’ in de eerste tijd.

Voor de Joden was het eenvoudig zo, dat de heidenen, de gojim, in zekere zin ‘niet voor hen bestonden’. Ze waren ver van Gods heil, vaak  vijanden . Wat moest je er eigenlijk mee. In het Oude Testament stonden wel verschillende teksten, die er op wezen, dat God ook met hen een bedoeling had, maar die liet je maar gewoon liggen. Daar zou wel eens licht op komen.

 

Maar toen kwam ´dat nieuwe´. En opeens was het op die wortel van Abraham een gedrang van je welste, allemaal heidenen, (Romeinen 11 v 17). En de loten, die je altijd rondom je gewend was, waren er opeens niet meer. De hele omgeving was veranderd. De oude ´broers´waren vijanden geworden en al die nieuwe loten, die nu opeens ´broer´ tegen je durfden te zeggen, terwijl je ze vroeger het aankijken niet waard had geacht……best onwennig, dit ´changement des décors´, wisseling van toneel- aankleding’.Vroegere duldde je de jodengenoten desnoods als gasten, als ‘fellow-travellers,’maar nu waren zij opeens huisgenoten van jou en jij een huisgenoot van hen, zonder enige superioriteit van jou. Je had geen enkel streepje voor.

 

Ze waren met jou volgens Ef 2 v 19-22:

“…..gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten

met Christus Jezus als hoeksteen.

Vanuit hem groeit het hele gebouw steen voor steen uit

Tot een tempel die gewijd is aan hem, de Heer

In wie u ook samen opgebouwd wordt

Tot een plaats waar God woont door zijn Geest”.

 

De Joden van die tijd, die Christen waren geworden, zullen het wel speciaal moeilijk gehad hebben met de nieuwe situatie. Ze hadden zichzelf altijd ‘ het huis des Heren’ mogen noemen naar Hosea 8 v 1, maar nu werd de profetie vervuld , door Jeremia uitgesproken in 12 v 7, dat God zijn huis had verlaten en zijn erfdeel had verworpen.

 

Maar gaande weg, door veel strijd en veel ‘moeten wennen’ heen, zal het toch duidelijk zijn geworden, dat het  nieuwtestamentische ‘woonhuis van God’ een eeuwige dimensie had, vergeleken met het ‘ voorlopige huis’ van vroeger.

 

Het fundament was vroeger in de tijd van de profeten gelegd. En daar lag een link met het altijd blijvende oude verbond, dat nu alleen een wereldwijde betekenis had gekregen. En de tot apostel geworden ‘ leerlingen’ van Jezus hadden door hun onderwijs deze oudtestamentische fundamenten hemelse dimensies gegeven. En de hoeksteen, zo dikwijls in het vroegere verbond bezongen, was nu gevonden: Jezus Christus. Evenals bij een gebouw in de hoeksteen alle muren bij elkaar komen, zo komen  in  Jezus Christus ook al Gods eeuwige bedoelingen samen.

 

En de groeikracht van de gemeente ! Elke steen een kleine tempel. En de grote tempel met al zijn zuilen weer een bundeling van al die kleine tempels, volgroeide Christenen, begeleid door de steeds maar dieper onderwijzende Geest van God, aan wie de tempel, de gemeente, het huis van God, is gewijd. .

 

Jullie, die dit lezen, hebben misschien ook wel eens moeite met al die loten aan de wijnstok.

Maar ook jullie zullen wennen, net als die Joden van vroeger dagen,m die na 2000 jaar roepen:

 ‘s Heren tempel , ´s Heren tempel…zijn wij”

opeens zo moesten wennen aan de geweldige ruimte, waarin ze opeens waren geplaatst.

 

Maar ook jullie zullen zien:

dat  Jezus Christus de hoeksteen is, onverschuifbaar, onvernietigbaar. En wanneer je de steen van een ander gemeentelid niet vindt passen in de muur,. keer je dan tot Jezus en zeg maar tegen hem, dat je gelooft, dat in hem alle muren zullen gaan passen aan elkaar.

 

En tracht ernaar, het gebouw te doen groeien.

God geeft de groeikracht en hij wil, dat jij de overvloedig beschikbare genade van hem gebruikt om voor jouw deel die muur te laten groeien .

 

En als het een feit is, waar je niet omheen kunt, dat de grote tempel van God gebouwd is uit allerlei kleinen tempels, laat je dan vullen door de Heilige Geest, niet zo’n beetje, maar tot de rand. ( Johannes 2 v 7).

 

Ger

Bijbelstudie 198

 

Tweede groep van vier teksten  uit het Nieuwe Testament, die handelen over ´vriendelijkheid´als deel van de ´vrucht van de Geest´..

 

De teksten:

 

Johannes 15 v 12 – 15

Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben, zoals ik jullie heb liefgehad.

Er is geen groter liefde dan je leven te geven voor je vrienden

Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg. Ik noem jullie geen slaven meer, want een slaaf weet niet wat zijn meester doet. Vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord , aan jullie bekend gemaakt heb.

( dit zijn dus al drie teksten).

 

1 Corinthe 4 v 13.

Worden wij beledigd dan antwoorden wij vriendelijk.

 

Gedachten bij Johannes 15 v 12 -15:

Liefhebben in geestelijke zin met de agapè is de sleutel tot alle heerlijkheden van de schrift. Jezus heeft lief met zelfs de dood als uiterste consequentie..

Paulus zegt in Romeinen 5 v 6-8 dat Christus is gestorven voor zijn vijanden. Maar God ziet hier zijn beminden , die Christus hebben aanvaard, niet meer als zijn vijanden, maar Gods alziend oog ziet hen reeds als vrienden. En die troostrijke mededeling geeft onze lieve Heer Jezus hier  door.

.

De volgende regel lijkt wat raar: jullie zijn mijn vrienden, wanneer…..

Jezus bedoelt her echter niet te zegen, dat ze pas vrienden worden, wanneer ze dit-of-dat doen. Nee, zo bedoelt hij de verhouding tot vrienden niet.

Hun vriendschap zal er hen als vanzelf toe brengen, om te doen, wat hij zegt. Dat is volkomen logisch te verwachten onder geestelijke vrienden.

 

Een slaaf doet de dingen , omdat ze móeten. Maar hier is geen verhouding meer van slaaf tot Heer, maar van vrienden en de grote vriend. Alles, wat hij kan vertellen aan hen, voor zover zij het dragen kunnen, verwerken kunnen, heeft hij verteld. En dat zij het  geleidelijk aan verwerkt hebben, krachtig vooruitgeholpen door zijn opstanding, daarvan geven zij later blijk.

 

Alleen wanneer wij als vrucht van de Geest ook vriendelijkheid in onze bagage hebben, leren wij zó lief  te hebben, als de heer Jezus ons heeft voorgeleefd. Dat wil niet zeggen dat al degenen, die als Christen voor ons geleefd hebben, en aan wie de doop in de Heilige geest nog niet zo helder voor ogen stond, omdat daarover nog minder was bekend geworden in het voortgaande denken van de mensen….dat die mensen de onderlinge, diepe vriendschap niet beleefd zouden hebben, maar in deze tijd, nu de zaken op een climax gaan uitmonden, is het zo goed om door dit deel van de Geestes-vrucht de onderlinge liefde vast te houden.

 

En de wetenschap, dat Jezus ons nu al vrienden noemt, nu de wil er is én het zoeken naar meer van de Geest, maar nog lang geen volkomenheid daarin, is zo sterkend. De discipelen waren ten tijde dat Jezus deze woorden tot hen sprak, ook nog maar heel onvolkomen vrienden, maar de liefde van God zag hen reeds als volmaakte vrienden. Zij waren al ‘positioneel’ vrienden  maar moesten er nog  veel, zeer veel van waarmaken.

Zo is het ook met ons gesteld.

 

Ook wij hebben al zo veel met ons door de doop in de Heilige geest gescherpt oor van zijn mysteries gehoord, dat wij nog jaren nodig hebben om die rijkdommen ook metterdaad te verwerven. Maar Gods genade ziet ons al als vrienden, die niet slaafs meer denken:

`Dit of dat móet ik voor Jezus doen`,

maar dankbaar zeggen:

`Heer…open mijn ogen voor de liefdestaken, waarvoor u  mij kunt gebruiken

 

En nu gelijk maar door naar:  gedachten bij 1 Corinthe 4 v 13.

 

Wij , gelovigen, gedoopt met de Heilige Geest, door de genade van God, leven zo dicht bij de hemelsferen, waar wij later voorgoed en helemaal ín  leven, dat wij gaarne het voorbeeld van Jezus volgen, van wie staat geschreven in 1 Petrus 3 v 23, “  dat hij, als hij gescholden werd, niet terugschold en als hij leed niet dreigde.

 

Paulus liep nogal in de kijker,omdat hij leerbewerker was, een beroep, dat in de streken, waar hij werkzaam was, slavenarbeid was en helemaal niet in tel. Maar wanneer hij náar behandeld werd, bleef hij vriendelijk. Ook wij zullen vriendelijk blijven, wanneer mensen ons onheus behandelen, omdat wij ´zo´n raar geloof´ hebben.

Maar wij weten uit Romeinen 12 v 17 en 21, dat:

-         wij niemand kwaad met kwaad zullen vergelden en

-    ons niet zullen laten overwinnen door het kwade, maar het kwade overwinnen zullen door het goede.

 

Misschien worden wij dan softies gevonden, omdat men ten onrechte denkt , dat het ons ontbreekt aan innerlijke kracht, fierheid of zelfrespect.

 

Maar dikwijls wordt toch wel gemerkt, waar de bescheiden vriendelijke hoffelijkheid, die ons aanspoort tot onze houding, vandaan komt.

 

In ieder geval, Geestvervulden, oefen je ook in de vriendelijkheid tegen alle grofheid in.

 

Daag

Ger

Bijbelstudie 197.

 

Eerste groep van vier teksten, (ditmaal 3) uit het Nieuwe Testament, die handelen over ´vriendelijkheid´als deel van de ´vrucht van de Geest´..

 

De teksten:

 

Matth 11 v 18:

“Men zegt van de Mensenzoon:

‘Kijk toch eens….die vriend van tollenaars en zondaars’ “.

 

Lucas 12 v 4:.

“Tegen jullie, mijn vrienden, zeg ik:

‘Wees niet bang voor degenen, die het lichaam kunnen doden, maar niet tot iets ergers in staat zijn”.

 

Johannes 11 v 11.

(Jezus zei tot zijn discipelen):

“Onze vriend Lazarus is ingeslapen , ik ga hem wakker maken’ “.

 

Gedachten, aan deze teksten te verbinden:

 

Matth 11 v 18:

Jezus was volmaakt met de Heilige Geest vervuld. En hij was een volmaakte vriend. Wij weten allemaal, hoe hij zijn vriendschap op het meest heeft betoond: door voor ons te sterven, toen wij nog vijanden waren,(Romeinen 5 v 10).

 

Maar ook in zijn leven op aarde kwam die vriendschap al naar voren .Hij was een vriend van tollenaars en zondaars. Hij daalde niet tot hun peil af, maar hij ging naar hen toe om hen zo mogelijk tot hoger peil op te trekken.

 

Een tollenaar is hij, die door de mensen veracht wordt, die ‘ salon-unfähig’ is, die jou niet vooruit kan helpen,  die je carrière niet kan dienen., wiens nabijheid jouw image niet dient

 

Zondaars zijn degenen, die Gods kennis verwerpen,  bijvoorbeeld door onverschilligheid….. die Jezus zeggen, niet nodig te hebben, bijvoorbeeld doordat ze heel best tevreden te zijn met de toestand zoals die is ..

 

Als wij werkelijk de Heilige Geest in ons voelen, zullen wij trachten, een praatje aan te knopen met die mensen  onder de ons omringenden , waar nu helemaal geen muziek in zit..

Ja…ik zou het uit willen breiden: ook in de sam zijn er mensen, die daar eenzaam zijn, omdat ze zo helemaal zich niet lenen voor te vormen netwerken. Wanneer je ze wat eenzaam ziet staan bij het koffiedrinken bijvoorbeeld, begin eens een gesprekje, niet neerbuigend, maar vol warme belangstelling  informerend naar hun gezinsomstandigheden.

 

En doe hetzelfde met ‘ zondaars’, die grote, zeer gevarieerde groep. Vraag naar hun wel en wee, bewonder hun baby’s,  maak grapjes met hun kroost, betoon u een vriend. Dat is een taak van Geestvervulde Christenen, trouwens van iedere Christen, onafhankelijk van zijn stadium van gevorderdheid op de weg van het heil.

 

Lucas 2 v 4.

 

Niet bang zijn. En dan staat er zo streng bij: ‘ lichaam doden’. Maar Jezus, de grote Vriend, kent ons, Geest-vervulden, als zijn vrienden, ademend in dezelfde sfeer. Elke Christen mag zich deze tekst toe-eigenen. maar degenen, die Geestvervuld zijn, die aan het leren zijn om in Gods sfeer te ademen, die de dingen meer van uit hemelse hoogten kunnen bekijken, mogen toch wel heel in het bijzonder weten, dat ze niet bang hoeven zijn. Zelfs als er een struikeling is geweest, hoeven ze niet te vrezen….

Weet je dat er 365 keer in de bijbel staat: “Vreest niet’. Alleen in een schrikkeljaar is het éen dagje behelpen.

Laatst mocht ik nog een ‘ pas-begonnene’ ondersteunen, die bij een eerste verkenningsaanval van satan vreselijk was geschrokken. Ik ben er zeker van, dat ze, dapper voortgaande, in ko- mende tijden, minder zal schrikken van zwaardere satanische aanvallen.

 

Johannes 1 v 11;.

Jezus is ook een vriend van Lazarus. En hij is een vriend van zijn discipelen. En hij zegt tegen hen:

”Lazarus, ONZE  VRIEND, is gestorven”.

Wij zeggen wel eens:

“De vrienden van mijn vrienden zijn míjn vrienden”.

 

Maar al dat ergens op gaat, dan is het wel hier. Kijk de sam maar eens rond. Daar zitten allemaal mensen, van heinde en ver gekomen, om met jou samen te zijn in de naam van Jezus. Zij zijn zíjn vrienden. Laten ze ook de jouwe zijn.

 

Daag

Ger

Bijbelstudie 196.

 

Heel de gezegende brief aan Efeze, volgens sommigen het toppunt van geestelijke bewustheid, ons geboden in de veelkleurige boeket van de bijbel met zijn  66 grote en kleine boeken heeft dit als doel:

De gemeente als geheel en de gemeenteleden ieder afzonderlijk in Efeze, maar ook in alle gemeenten:

-         doen er goed aan om de Heer Jezus, hun hoofd, goed te kennen, net zoals het lichaam van elk m mens het hoofd  goed kent en de bevelen van dat hoofd stipt en blij en snel  opvolgt, ( als het goed is).

-         dienen een heldere, niet omfloerste blik te hebben op de taak, die Jezus aan hen toebedeelt

-         zouden eigenlijk ieder moment ‘moeten kunnen beseffen, welk een heerlijke rijkdom er voor hen klaar ligt in het leven na de aardse dood en als voorglans ook al in het leven nú

-         ‘behoren doordrongen te zijn welk een enorme kracht er beschikbaar is voor hen

-         -hoe Jezus , hun hoofd door die overweldigende kracht is opgestaan uit de dood  en dat een dergelijk ‘in heerlijkheid opstaan’ ook hún deel kan zijn

-         mogen zich ervan bewust zijn, dat onze Heer Jezus Christus , ons hoofd aan Gods rechterhand zit op diens troon, boven  elke vorm van macht of kracht en dat ons einddoel is om door Gods genade ook op die troon te mogen zitten…... voor eeuwig.

-         Dat onze Heer Jezus regeert over alles wat God gemaakt heeft en dat hij het laatste woord heeft en dat wij ook in die macht mogen delen, wanneer wij maar tot het einde volharden.

 

Wat is het geweldig door zo’n hoofd te mogen worden geleid, de plannen van dat hoofd uit te voeren, onverbrekelijk verbonden te zijn aan dat hoofd, , tenzij wij- toegevende aan allerlei verleidingen- ons van ons geestelijk opperhoofd losmaken.

 

Efeze 2 v 15 zegt:

“ Jezus bracht vrede door het kruis om uit die twee  in zichzelf  éen nieuwe mens te scheppen”.

 

Alle Christenen , , die dat zijn met hun hart  , zijn door God in een zodanige positie geplaatst, dat zij  éen zijn met Jezus en éen met elkaar. Aan ons de taak om dit ook in en door ons leven waar te maken.

 

Als wij leven volgens de regels van hoofdstuk 4 v 1- 7 dan zijn wij ’in stijl’:

Dus:

-         bescheiden, zachtmoedig,geduldig, elkaar in liefde verdragende

-         verbonden aan elkaar in de kracht van de vrede

-         …en al die heerlijke dingen, die daar verder staan.

 

dan worden we verder toegerust tot de taak, die bij ons past, (v 12)

dan is er een mogelijkheid tot verdere groei., (v 16).

 

Ger

 

Bijbelstudie 195

 

Hoe functioneert de gemeente

 

Nadat wij ons heel lang hebben bezig gehouden met de vraag:

“Wat is de gemeente”,

gaan we ons nu een tijdlang verdiepen in de vraag, hoe de zo uitgebreid behandelde gemeente dan wel functioneert  in de praktijk.

 

Ik volg weer het stramien, dat Coos de Vink in 2005 legde en geef daaraan een eigen invulling.

 

Voor zovele doeleinden komen mensen samen. Maar wat maakt een groep samenkomende mensen tot een ‘gemeente in bijbelse zin’.

 

Paulus spreekt over de gemeente als:

-         een lichaam

-         een woning

-          …en een huwelijksrelatie.

 

Laten we dan maar eens aan deze nieuwe ‘hap’ beginnen, na er een tijdlang biddend en plannend omheen gelopen te hebben….laten we dan maar eens beginnen met ‘het lichaam’.

 

Een tekst::

NBV:

God heef alles aan Jezus’ voeten gelegd en hem als hoofd over alles aangesteld voor de kerk, die zijn lichaam is, de volheid van hem, die alles in allen vervult”.

 

NBG

En hij heeft alles onder zijn voeten gesteld, en hem als hoofd boven al, wat is, gegeven aan de gemeente, die zijn lichaam is, vervuld met hem, die alles in allen volmaakt.

 

Jezus is het hoofd van de gemeente. Maar het is goed om de macht van onze Heer Jezus ons eerst goed voor ogen te stellen.

 

 God heeft alles onder zijn voeten gesteld, alles als een geschenk aan Jezus´voeten gelegd. Alles, wat je maar bedenken kunt:

- de stoffelijke wereld

-  de geestelijke wereld

 

Maar even doordenkende, zien je dan ook, dat de gemeente, ( ik spreek niet zoveel over ‘het in Engelse kringen gebruikelijke ‘kerk’-church-, want dat acht ik een beladen begrip).

 

Nee, de gemeente, het .lichaam van zo’n onvoorstelbaar machtig hoofd, deelt in zijn glorie. En dat ‘lichaam zijn’ is niet zomaar een frase…nee: Jezus wil , al voortgaande, zijn gemeente vervullen met zijn gedachten, vol maken met zijn wezen.

 

Zo bezien is de gemeente niet een aspectje van de wereld, maar de wereld is de periferie, de buitenkant van de kerk, als het ware het décor, waarbinnen het eigenlijke gebeuren, de eigenlijke  ‘happening’ plaats vindt. .Om Jezus’ overwinning gaat het. Dat is het centrale thema van de wereldgeschiedenis. En de gemeente, zo éen met hem wordend, deelt in zijn belangrijkheid.;

Jezus spreekt en handelt  door middel van zijn gemeente..

 

Zo hebben we enkele aspecten genoemd. Maar er volgen er meer.

 

Ger