Archief

Eerste groep van vijf van 16 oud-testamentische teksten over de erenamen van Gods gemeente..

Eerst al de teksten maar, dan kennen we de gezamenlijke basisstof.

Jesaja 62 v 4 NBG:
"Men zal u niet meer noemen: Verlatene en men zal uw land niet meer noemen: Woestenij, maar gij zult genoemd worden : MIJN WELGEVALLEN en uw land: Gehuwde. Want de HEER heeft een welgevallen aan u en uw land wordt ten huwelijk genomen".

Zacharia 2 v 8; NBG :
"Wie u aanraakt, raakt Gods OOGAPPEL aan".

Jeremia 12 v 8;
"Ik heb mijn ZIELSBEMINDE aan haar vijanden (moeten) overgeven want mijn eigen volk brulde als een leeuw tegen mij".

Psalm 111 v 1:
"Ik wil de HEER loven met heel mijn hart
in de grote KRING VAN OPRECHTEN".

Jesaja 60 v 21 NBG:
"Uw volk zal geheel uit rechtvaardigen bestaan, voor altoos zullen zij het land bezitten, een scheut die ik geplant heb, een WERK MIJNER HANDEN, tot mijn verheerlijking".

De meeste van deze teksten tonen een toekomstige heerlijkheid, die alleen maar de heerlijkheid kan zijn van Gods wereldwijde gemeente, door wie hij in toekomstige jaren de gehele aarde gaat regeren, (Jesaja 32 v 1).

Jullie, mijn lezers en lezeressen mogen als lid van de wereldwijde ware gemeente je al die heerlijke namen ook persoonlijk toe-eigenen.

Dat is me wat, jullie :
- Gods welgevallen
- oogappels van God
- zielsgeliefden van hem
- oprechte kringleden van hem
- werk van zijn handen.

En jullie maken ongetwijfeld deel uit van een plaatselijke gemeente. En zeker zal het zó zijn, dat die plaatselijke gemeente nog punten van onvolmaaktheid heeft.

Maar van jullie vraag ik nu, dat je er naar tracht:
- om niet koppig te zijn, als jullie Gods stem in je binnenste hoort, (Hebr 3 v 7 en 8)
- om je door de vervulling met Gods Geest met succes te kunnen verdedigen tegen de aanvallen van satan, (13)
- om resoluut vol te houden, ook wanneer de zware dagen van de ouderdom eens voor jullie aanbreken of ook bij eerdere grote moeilijkheden, ( 14)
- om het jullie verkondigde woord door geloof aan te nemen tot 'heilzaamheid'', ( 4 v 2)
- om geestelijk alles op alles te zetten om binnen te gaan in Gods rust, die je al in dít leven kan beginnen te gaan genieten, (Saevis tranquillis in undis) (veilg temidden van het noodweer) (v 11)

En wanneer je zó jezelf -door de genade van God- in conditie hebt gebracht, dan kun je er aan meewerken om de gemeente, waarin je vertoeft, mee te helpen opbouwen, totdat die betreffende gemeente:
- niet meer welke grond dan ook geeft om te zeggen:
"God is daar niet meer"
- en dat er niets meer is, waardoor mensen met recht kunnen zeggen:
"Wat een troosteloze boel".
- een ommuurde, geestelijk veilige haven is, geschikt voor veel, veel gelovigen, Zacharia 2 v 8 NBV)
- nooit meer zo wordt, dat God er zich uit terug moet trekken, omdat alles er zo averechts toe gaat
- een plek wordt, waar God geloofd wordt door velen, die oprecht zijn geworden, omdat zij hun gewaden gewassen hebben in het bloed van het Lam, (Openb 7 v 14)
- een verzameloord wordt van alleen maar mensen, die zich gerechtvaardigd weten door het offer, het bloed van Jezus Christus,
(Romeinen 5 v 9)

Lieve vrienden; wat een opdracht :
- voor eigen leven
- ten dienste van Gods wereldwijde gemeente.

Mogelijk zeg je:
"Wie is geschikt voor deze taak ?!", ( 2 Cor 2 v 16)
De Heilige Geest wil er voor zorgen,
- dat elk persoonlijk aards motief wordt gesublimeerd
- dat pure oprechtheid je hart gaat vervullen
- dat je onverbrekelijk met Christus wordt verbonden, (17).

Aan de slag; mijn zegen heb je. ("We moeten elkaar meer zégenen", hoorde ik laatst in een preek)

Daag
Ger

Geboorte en uitgroei van de gemeente.

De teksten:
Handelingen 2 v 38:
"Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Chritus om vergeving te krijgen voor uw zonden . Dan zal u de heilige Geest geschonken worden".

Handelingen 2 v 41:
"Degenen die Petrus'woord aanvaardden , lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend".

Wat een gebeurtenis: vijftig dagen, nadat 'de man van smarten' daar gehangen had op die heuvel, volstrekt alleen, gebeurde er opeens iets , dat die éne man liet uitbotten tot 3120 mensen, die met elkaar een gemeenschap vormden en zich wijdden aan het gebed.(42).

3120 mensen, die zich lieten redden uit het verdorven mensengeslacht, (40).

Iedereen, die gedacht mocht hebben:
"Het is toch stil geworden rondom die Jezus. Er zijn wat verhalen geweest over een opstanding en een hemelvaart, die maakten, dat we ' ons hart vasthielden'. Maar in hioofdzaak nu al vijftig dagen stil. We hebben dit wel gehad. Volgende zaak maar weer",
kwam nu 'van een kouwe kermis thuis'

Die ene !!!...en nu waren het er opeens duizenden.
En ze hadden al zo'n gezamenlijke geschiedenis :
- allemaal zo diep getroffen door dit woord van Petrus, eens een lafaard, nu een held, (37)
- allemaal die ene vraag:
"Wat moeten we doen?"
- allemaal die innerlijke omkeer en dat uiterlijke teken
- allemaal die geweldige belofte van 'het komen van de heilige Geest in ieder hart'.

Gisteren keek ik onze samenkomst eens door.
- Twaalf lieve, jonge mensen waren net feestelijk ingehaald: de kinderclub voltooid, nu binnengebracht in de tienergroep en 'de grote sam'.
- Iemand, genezen van dodelijke ziekte, dankte de Heer in het midden van zijn volk.
- een baby met grote 'aanvangsmoeilijkheden'door zuurstofgebrek, werd oopgedragen...zag er nu heel goed uit.

En daarna ging ik naar mijn kinderclub en vertelde het heerlijke verhaal van Ruth.
En ik wist, dat er op honderduizenden plaatsen in de hele wereld gemeenten zijn, waar zulke dingen gebeuren.
En dat alles is begonnen bij die ene stille figuur, die net geroepen had:
"Vader...in uw handen beveel ik mijn geest".
Zijn grote werk was net vlak daarvoor volbracht. In de zichtbare wereld was het even stil gebleven, maar nú !!

Maar zo'n groot werk kent ook zijn 'verdere stadia'.
En voordat het zo groot kon groeien als het nu is, moest de grondslag verbreed worden. Van een 'nieuwe richting in de godsdienst van de Joden' moest het worden tot iets met een organisatiestructuur, geschikt om 'de hele wereld te dragen'.

En daarvoor lezen we nu: Handelingen 11 v 19- 21 :
"De leerlingen die verdreven waren als gevolg van de onderdrukking die na de dood van Stefanus was begonnen, trokken naar Fenicië, Cyprus en Antiochië, maar verkondigden Gods boodschap uitsluitend aan de Joden.
Enkele Cyprioten en Cyreniërs onder hen, die naar Antiochië waren gereisd, maakten daar echter ook de Griekse bevolking bekend met het evangelie van de Heer Jezus.
De Heer steunde hen bij deze taak, zodat veel mensen overgingen tot het geloof in de Heer".

Daar ís de verbreding. Wat zullen die evangelisten geaarzeld hebben.
"Kunnen we dat nu wel doen. Het brood van de kinderen aan de heidenhonden geven ? Maar wacht eens : stond onze Meester niet ook eens voor dat dilemma ".(Matth 15 v 21-28).

Maar de honger van de niet-Joden was zo groot; de vermoeidheid allerwegen met al die ruziënde, zondigende goden, daar op de Olympus zo overheersend, dat de boodschap hun als het ware van de lippen werd gelezen en zo gretig aanvaard, dat het duidelijk werd:
"Hierop wacht de wereld".
En toen werd de Heer geloofd en geprezen door Jood en Heiden samen en al spoedig door overwegend Heidenen
En in die gemeente van Antiochië waren al snel apostelen, profeten en leraars. Hand 13 v 1. En er ontbloeide ook een missiegerichtheid: Barnabas en Saulus werden afgevaardigd naar andere wereldgebieden, (2).

En zó is het gekomen. En- hoewel de even totaal verraste vijand: satan, zijn tegenaanval heeft georganiseerd- gebeurt het nog steeds:
- dat mensen in het hart worden getroffen door de blijde boodschap
- dat zij zich af willen keren van het leven, dat ze tot dusver leidden
- dat zij zich laten dopen -onder aanroeping van Jezus Christus' naam-om vergeving van zonden te krijgen
- dat de Heilige Geest wordt uitgestort
- dat er trouw gebleven wordt aan de grondgedachte:
"Jezus Christus, Zoon van God, verlosser, Ichtus".
En op die in Antiochië gelegde fundament- verbreding wordt nog steeds doorgebouwd.

Er is nog veel werk te doen. En jullie mogen dat vele werk doen in de naam van Vader, Zoon en Heilige Geest, door de Drieëenheid aangedaan met kracht:
- wijs de hoeksteen, Jezus Christus , maar aan evenals Petrus
- laat de Heilige Geest je inspireren, zodat ook nú nog mensen, die naar jullie luisteren, diep getroffen worden ten goede
- breng ze maar tot inkeer en tot omkeer en tot berouw over hun zonden
- wijs ze maar op de Heilige geest, die het werk van Christus voortzet, Hem in de herinnering brengt, zodat de Heer Jezus nooit bij ons weg is.
- zoek maar nieuwe mogelijkheden op. Toen de roep tot mij kwam:
"Leer wat eenvoudige dingen aan van Internet",
ben ik er op ingegaan. En nu beantwoord ik vragen in Zuid-Afrika, Australië en Duitsland enz. En overal die zelfde honger.
- De Heer gaat jullie helpen, zoals hij mij helpt.

Jongens en meisjes...jullie met je frisse aanvalskracht. Wat een kansen !!!

Ik typ maar met twee vingers. Ik heb misschien maar twee talenten, wie zal het zeggen. nu ja; ik kan er twee talenten bijkrijgen...wie weet...en die vier kunnen er acht worden. God is groot.

Maar jullie: zonder uiitzonderingen; voor typen het tienvingersysteem en voorbestemd voor TIEN talenten.

O, wat een gouden toekomst gaan jullie tegemoet, die overigens pas ten volle zal blijken in het eeuwige rijk , dat wacht 'na ons door genade bevorderd worden tot hoger heerlijkheid'.

Daag
Ger

DE VRUCHT VAN DE GEEST, BESTAANDE IN BLIJDSCHAP.

Vierde en laatste tweetal teksten van een achttal uit het Oude testament

Jesakja 65 v 17- 19:
"Zie...ik (God) schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Wat er vroeger was raakt in vergetelheid,
het komt niemand ooit nog voor de geest.
Er zal alleen maar blijdschap zijn
en groot gejuich om wat ik schep.
Ik herschep Jeruzalem in een jubelende stad
en schenk haar bevolkimng vreugde.
Dan zal ik over Jeruzalem jubelen
en mij verblijden over mijn volk".

Jesaja 66 v 10 en 11:
"Laat allen die Jeruzalem liefhebben
zich met haar verheugen en juichen om haar,
laten allen die om haar treuren
nu samen met haar jubelen
Aan haar vertroostende moederborst
zullen jullie drinken en verzadigd worden,
haar rijke, volle borsten
zullen je zogen en verkwikken".

Wij zijn als gelovigen op weg naar het rijk van de blijdschap. Het is nu al zio goed om te leven in de 'ark van het behoud', Jezus Christus, Het is nu al zo goed om de loopplank van het geloof opgelopen te zijn, zodat je werkelijk veilig bent, wanneer in jouw leven 'de zondvloed nieuwe stijl' losbreekt, die voor elk mens op een heel onverwacht ogenblik kan komen.

Maar hoeveel vreugd temidden van de druk er nu op het ogenblik al is, nu de rijkdommen van het evangelie met zijn gaven en vrucht van de Heilige Geest nog maar begínnen te komen...hoe veel heerlijker gaat het nog worden !

Lees maar:
- alles wordt zo volkomen nieuw. 2 Petrus 3 v 10 zegt weliswaar:
""De aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht",
wat inhoudt, dat de aarde zelf -in ieder geval aanvankelijk- blijft bestaan. Maar de zuivering van God doortrekt die aarde zó en al het verkeerde wordt zó zorgvuldig weggedaan, dat alles nieuw wordt.
Dat gebeurt al in beginsel in het sduizendjarig tijk , na Jezus' wederkomst, Zelfs daar is het nog niet helemaal volmaakt, want God werkt veelal langs lijnen van geleidelijkheid;
Jesaja 65 v20 zegt:
"....en wie geen honderd wordt, geldt als vevloekt".

Maar tóch: in de nabijheid van Jezus, op zijn 'heilige berg'', waar de gelovigen mogen verkeren, daar worden nooit meer gesprekken gehouden over:
- de verleidingen van satan, waaraan wij hebben blootgestaan
- de ziekten en tegenslagen, waaronder wij zo zwaar hebben geleden.
Zulke gesprekken zijn daar zo volkomen weggewist , als dat alleen kan, wanneer God alle tranen van de ogen afwist.
Altijd alleen maar blijdschap,
Denk nu niet, dat een mens alleen maar kan leven in een sfeer van stress en uitdagingen. Engelen jubelen al zolang, 'eeuwigheden'; toen de aarde geschapen werd, waren zij er al om te juichen. Maak je maar niet druk om zo'n vraagje. Straks is dat ook verzwolgen in éen gote, blijvende, energie-scheppende blijdschap,.
En evenals de engelen juichten, toen het heelal als een nieuwe schepping uit Gods handen kwam, ( Job 38 v 7)...zo zullen wij juichen om wat God in die komende tijden weer gaat scheppen.

De gemeente, nu dikwijls plaats van gehakketak....
(tijdens de musical lieten de meisjes hun blote armen zien, nou...ik heb er maar eens een anoniem briefje aan gewaagd)
...zal dan een en al jubel zijn, wereldwijd.
Al de bewoners, de gelovigen van die stad krijgen van 'moeder gemeente' alleen maar vreugd toebedeeld.
En in die vrucht van de Geest, in die blijdschap jubelt God met ons mee,.Eindelijk is zijn volk....VEILIG THUIS.

Nu treuren wij nog vaak om het harde lot van hen, die ons lief zijn, onze medegelovigen, die over het rond der aard:
- in gesloten vrachtwagens worden verbrand
- in gesloten containers in de volle zon worden geroosterd
- in armzalige kleding in bittere kou worden doodgevroren.
Maar allen, die Gods volk wereldwijd beminnen.....
die er nu in gebed omheenstaan ter redding, evenals eertijds de discipelen stonden om de doodgestenigde Paulus, ( Hand 14 v 20)
..al die liefhebbers van de Heer, gaan al in het duizendjarig rijk over haar volkomen wordend herstel juichen en zich samen met alle gelovigen verheugen.

En dan drinken wij ons maar weer vol goede gaven aan de borst van de wereldwijde gemeente, die altijd maar weer meer te geven heeft vanuit de oneindige bronnen van levend water van God, voor ons ter beschikking gekomen door het offer van onze Heer Jezus Christus en verder voor ons toegankelijk gemaakt door de Heilige Geest..

Zo veel verkwikking in het rijk van de vreugde, waarnaar wij onderweg zijn.

Jongens en meisjes...loop niet weg van de eeuwige vreugde en blijdschap, die komt, om je te laven aan de schijnvreugde van nu. Dat zou de slechtst denkbare ruil zijn.

Daag
Ger

DE VRUCHT VAN DE GEEST, BESTAANDE IN BLIJDSCHAP.

Derde tweetal teksten van een achtal teksten uit het Oude Testament over dit onderwrep.

Jesaja 35 v 10:
" Zij, die de HEER heeft bevrijd, keren terug.
Jubelend komen zij naar Sion,
gekroond met eeuwige vreugde.
Gejuich en vreugde trekken de stad binnen,
gejammer en verdriet vluchten eruit weg|".

Jesaja 51 v 3 en 11;
"De HEER troost Sion,
hij biedt troost aan haar ruïnes
Hij maakt haar woestenij aan Eden gelijk,
haar wildernis wordt als de tuin van de HEER.
Het zal een oord zijn van vreugd en gejuich,
waar muziek en lofzang klinken.
......
Wie door de HEER zijn bevrijd, keren terug.
Jubelend komen zij naar Sion,
gekroond met eeuwige vreugde".

Lieverds.....,
in onze eigen samenkomst krioelt het van de jonge mensen. Krachtige jongelingen en lieftallige jongedochters. Het is net of zij door hun jonge geloof in Jezus nog eens te meer krachtig en mooi zijn geworden
Ik kan er zo met genoegen naar kijken vanuit mijn ouderdom.. maar soms wil ik toch ook wel zeggen:
"Verwacht het niet al te zeer van deze wereld, jongens en meisjes.. Staat niet in Handelingen 14 v 22:
" Wij wezen hun erop, dat wij pas na vele beproevingen, (verdrukkingen) het koninkrijk van God binnen kunnen gaan".

Verwacht het niet te veel van deze wereld, ook al doet hij jullie nog zo plezierig aan, jullie met al jullie diploma's en in deze tijd een weelde van banen, waaruit je maar hebt te kiezen.

Er is hier zoveel schijnvreugde.
Maar bij God is een goed-gebaande weg, die uitloopt op eeuwige heerlijkheid. Doe de onreinheid weg uit je hart, want anders kom je so wie so niet op die heilige weg. Laat je ook niet in de war brengen door allerlei dwaze praat, zodat je op het laatst gaat meedoen, want anders blijft die heilige weg ook ontoegankelijk, (8).
Maar jullie, niet bekoord door de tijdelijke schijnblijdschap van deze wereld, door de genade van God verlost van allerlei vunzige en rare gedachten, bevrijd van allerlei remmingen en afsnoeringen in jullie brein...
doordat de genade van de Heer jullie in Jezus Christus' bevrijdende werk heeft bezocht
...gaan jubelend naar Gods 'gouden stad'. Op jullie hoofd een kroon van vreugde, van vreugde, die niet verwelkt, zoals records op aarde, die soms na enkele dagen al sneuvelen. Gejuich en vreugde, wanneer jullie in toekomende tijden, te beginnen met het duizendjarig rijk , die stad binnentrekken. En door de poort aan de andere kant van de stad sluipt stil het gejammer weg, in gezelschap van alle verdriet.

En dan is het ook nog eens zo, dat al die vreugde, al die blijdschap en dat gejubel nú al kunnen beginnen. Jullie kunnen er een voorschot op nemen en dat doen jullie ook. Ik heb jullie wel zien zingen hoor met dat jeugdig enthousiasme:
(585 Opwekking)
" Er is een dag,
waar al wat leeft al lang op wacht,
een dag van blijdschap,
als heel de schepping wordt bevrijd...'
.....
en wat er dan verder aan heerlijks volgt.

Weet dat jullie dat geestelijke Sion mag zijn, dat heil gaat bieden aan de hele wereld. Een Sion dat eerst door de Heer getroost wordt, wanneer hij álle tranen van de ogen afwist, Maar dan de beloning voor deze volhouders-door-genade. Ruïnes slopen....
en zeg, dat er wereldwijd ruïnes zijn op te ruimen. De wereld bloedt uit duizend wonden.
Er is zoveel woestijn, in geestelijke en natuurrlijke zin. O...om dan te mogen helpen om woestijnen te bevloeien, niet alleen geestelijk, (Jesaja 32 v 1), maar ook in het gewone leven-van-alle-dag .
En dan wordt jullie blijdschap-nu al- (dán verdiept) , een oorzaak van vreugde en gejuich, van blijde muziek en lofzang voor alle aardbewoners.

Jonge adelaars, gebruik je vleugels, potentiële adelaarsvleugels. laat je bevrijden van alles, wat tegenhoudt. De blijdschap van nu, temidden van velerlei tegenslag....
die voor jullie nog zo helemaal moet komen
....die blijdschap wordt dan eeuwig.
Geleid door Gods Heilige geest, bevrijd door Jezus, ga je die heerlijke toekomst tegemoet.
Volhouden lui.
Ik heb je voor het heden nooit een rozentuin beloofd...maar wel voor de toekomst.

Daag
Ger

Het nieuwe Testament over het ontstaan van 'de gemeente'.

Tot nu toe de eerste aanduidingen in het oude testament van dat heerlijke, waartoe jullie allemaal mogen behoren: de gemeente. Ik wenste wel, dat jullie vandaag-zondag-allemaal een manifestatie van die gemeente ergens in een stad of dorp hebben bezocht. En ook is het mijn vurige wens dat je op de plaats, die de Heer op dit ogenblik voor je bepaald heeft, je beste krachten wijdt aan die gemeente.

Maar goed; na deze spontane ontboezeming verder.

Welke teksten biedt ons het Nieuwe testament.

Jezus begon met een volk en uit dat volk koos hij een groep. En die groep was een voorbeeldtype voor honderdduizenden, ja miljoenen groepen later.
Een groep met twee kenmerken:
- gezamenlijkheid
- verscheidenheid.

En nu- wat laat-; de teksten::

"Jozef.....zoon van David...wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt, is verwekt door de Heilige geest. Ze zal een zoon baren. Geef hem de naam Jezus, WANT HIJ ZAL ZIJN V O L K BEVRIJDEN VAN HUN ZONDEN".(Matth 1 V 20 en 21)

Marcus 3 v 13- 19:
"Jezus ging de berg op en riep al degenen bij zich op wie hij zijn keus had laten vallen en ze kwamen naar hem toe.
Hij stelde twaalf van hen aan als apostel; ze moesten hem vergezellen, en hij wilde hen ook uitzenden om het goede nieuws bekend te maken..."
(volgen de namen).

In Matth 5, de Bergrede, zijn de grote principes voor het volgen van Jezus neergelegd. Dat gedeelte ga ik nu niet helemaal; citeren. Maar ik wil mij bepalen tot het belangrijkste principe van alle:
Matth 16 v 16:
"Simon Petrus antwoordde:
'U bent de messias, de Zoon van de levende God'".

Jezus: de Heer is heil, verlossing en zaligheid.
En wat is dat heil: verlossing der zonden.
En wat moet hier verstaan worden onder :zonden
- allereerst de schuld en de straf, waarvan zijn volk verlost wordt
- vervolgens de macht en de gevolgen van de zonde, waarvan zijn volk wordt verlost.
Dat is nog eens iets. Het is oneindig veel meer dan de vleselijke, de aardse verwachtingen van het Joodse volk.
Als het volk van de Messias zijn te verstaan, allen die deze verlossing van hem begeren.

Het antwoord lag Petrus 'op de tong'. Het werd door hem als woorvoerder van de andere discipelen gegeven.
Ze stonden er achter.En toen ze dit uitspraken, werden ze van leerlingen tot belijders, en van volgelingen tot aanbidders.
(vele gedachten ontleend aan 'de korte verklaring' )
Jezus is volgens hun gezamenlijk oordeel de Christus , in wien al Gods beloften en Israels verwachtingen zijn samengetrokken.
Christus:
- drager van een geheel enige waardigheid
- Zoon van God; die geheel unieke verhouding tot de VADER
- Geliefde van God, Man in wie God zijn welbehagen , zijn vreugd heeft.

En dan Markus 3 v 3- 19:
Wat een voorrecht om uit die grote schare geroepen te worden.
En wanneer de geroepenen dan voor hem staan dan geeft hij hun een driedelige taak:
- training door de Heiland zelf voor hun toekomstige taak
- Als herauten uitgaan, op last en met een boodschap van hun Zender
- om de tekenen van het koninkrijk te laten zien evenals Jezus dat deed; demonen uitbannen allereerst, want
- de demonen zijn de herauten van het duivelse rijk, dat al veel te lang vrijwel absolute macht heeft gehad
- het uitdrijven van deze vreselijke tegenstanders zal het teken zijn dat
'happy times are here again",
het lichtrijk , het koninkriojk van God komt er aan.

Jullie, mijn vrienden en vriendinnen, mogen stappen in de voetsporen van Petrus, van de discipelen en uiteindelijk van Jezus zelf.
Jullie beginnen het heil, de verlossing en de zalighed te 'begrijpen'.
Jullie zien de vergeving van de zonden niet als een wat vaag begrip. Maar jullie weten, dat de potentie van Jezus' offer jullie schuld wegneemt, waardoor er ook vrijspraak is van straf. En jullie weten uit eigen leven dat de macht, die satan door allerlei verslavingen over jullie had, is verbroken, toen je leerde in de naam van Jezus weerstand aan hem te bieden. Satan verdwijnt als 'de grote, verschrikkelijke derde' uit al jullie conversaties. Jullie onderkennen door de geesresgave van 'onderscheiden van geesten' zijn inbreng in jullie onderlinge gesprekken, wanneer je gesprekspartner, of misschien jullie zelf, elementen van haat, terneergeslagenheid, onvrede, onvriendelijkheid enz toelaten. Je leert - in ieder geval innerlijk- te zeggen: "Ga weg satan"
met grote kracht en volmacht, zoals Jezus die had.

En de gevolgen van de zonden, aantasting van jullie lichamelijke, zielse en geestelijke gezondheid door allerlei kwetsuren, gaan verdwijneen of worden tot eretekens.

En twijfelloos houden jullie het vol tegen elk woeden van de wereld, die 'de grote belijdenis ' wil ontkrachten.
Als zij zwijmelen in ronkende woorden over God zonder diens Zoon zelfs maar te nóemen, zien jullie in, dat God alleen gekend wil worden in 'de Christus', de weg, de waarheid en het leven.
En elke keer, dat je die naam belijdt, zonder welke de naam van God eigenlijk een 'lege huls' is in de wollige woorden van zovele anderen, worden jullie weer wat meer van sympathisant tot 'moedige vaandeldrager', van ídee-volger' tot volger van de Zoon van de LEVENDE God, omdat je dat Goddelijke leven, door Gods genade te verkrijgen , ziet als het meest begeerlijke dat zich denken laat.

En dan word je een heraut, een mens met een Goddelijke opdracht. Je drinkt het verdere onderricht, dat de heilige Geest je geef, met gulzige, verrukte teugen in.
Je zoekt de demonen op , daar waar hun eigen terrein is, de donkere kant van de onzichtbare wereld.
Zoals het van Jezus geschreven staat in Lucas 11 v 14:
"En hij was bezig een boze geest uit te drijven..."
, zo mag het voor jullie eveneens gelden:
"Altijd doende in de onzienlijke wereld, daar, waar de mens alle eeuwen lang niet heeft kunnen komen".

Groei maar boven mij uit , jongen en meisjes, jullie, éen en veelkleurig door de genade van God. Word maar reuzen, jullie door God geliefden, tegen wie ik vrolijk en blij opkijk.

Daag
Ger

Het begin van het denken over ´de gemeente' in het Oude testament;

God kiest een volk, een STAD en een T E M P E L.

Psalm 132 v 13 en 14:
"De HEER heeft Sion verkozen en als woonplaats begeerd:
'Dit is , voor altijd, mijn rustplaats,
hier verlang ik te wonen' ".

Jesaja 2 v 2 en 3:
"Eens zal de dag komen dat de berg
met de tempel van de HEER rotsvast zal staan,
verheven boven de heuvels, hoger dan alle bergen.
Alle volken zullen daar samenstromen,
machtige naties zullen zeggen:
'Laten we optrekken naar de berg van de HEER, naar de tempel van Jakobs God.
Hij zal ons onderrichten, ons de weg wijzen
en wij zullen zijn paden bewandelen' ".

Wat is toch dat eeuwige, waarnaar het verlangen van de Heer uitgaat. Wat is de bekroning, die hij zeker gaat verwezenlijken.

Hij zoekt;
- een gezindheid van vertrouwen, zoals hij die vond bij Abram
- hij zoekt een volk, dat hem vertrouwt
- hij zoekt een STAD, waar zijn getrouwen samenwonen
- maar uiteindelijk zoekt hij een T E M P E L , waar hij zijn beminden kan onderrichten, de weg wijzen naar steeds groter heerlijkheden, en zijn rechte paden uitduiden.

Uiteindelijk wordt die tempel zijn 'eeuwige rustplaats'.

En 'de gemeente', (de kerk) is die eeuwige rustplaats.

Laat ik mijn eigen ervaringen tot uitgangspunt nemen:
- vanmorgen was ik in de 'plenaire samenkomst', de 'zondagsam'', waar een vurige prediker een oproep deed om onze persoonlijke liefderelatie met God en Jezus elke dag te verstevigen.
Maar hij deed dat in het kader van een geweldige stroom van eerdere predikingen van weer anderen, die ons wezen op de vrucht van de Geest, de gaven van de Geest, gedegen kennis van de bijbel, kortom op alle vele aspecten, die in deze wonderbaarlijk rijke tijden beurtelings aan ons getoond worden.
- tijdens de dienst was er vlak voor mij zo'n lieflijk gezinstafereeltje van ouders met jonge kinderen. Aan het eind van de dienst complimenteerde ik de ouiders voor dat verrukkelijk stel en de moeder antwoordde:
"De oudste komt in augustus al op uw bijbelclub"
- Even stond ik met een drietal gelovigen vlak bij elkaar. En met éen van hen zei ik al die oude psalmen op, zoals wij die vroeger elke maandag op school moesten kennen en die wij in de kerk zongen. Zo'n oude schat van vroeger, (Matth 13 v 52).
Het was zo fijn; met deze broer heb ik eigenlijk weinig contact- onze sam is ook zo groot-. En nu kwam het er eens van.
De derde in ons gezelschap verzuchtte:
"in de kerk, waar ik meestal vertoefde, werd bijna uitsluitend uit het Nieuwe Testament gepreekt. Ik vind dat toch ergens een tekort".
- Daarna ontmoette ik iemand, die onlangs een geweldige geloofsversterking heeft gekregen en en grote uitredding mocht ervaren. En wij waren samen blij.
- toen was er weer een zus, die opmerkte:
"Wat een leuke spencer hebt u aan".
Mijn dag was al goed, maar werd er alleen maar beter van. Lieve complmenten zijn zo goed als 'geestesvrucht'
- en daarna waren er opeens vlugge voetstappen achter mij. 'Weer een zus' overhandigde mij een foto met de woorden;
"Kijk....die maakten wij onlangs van u tijdens het ouderenuitje in het kader van 'de algemene foto-aktiviteit".
De 'gave van helpen' ten voeten uit.
- en zo ging dat maar door. Blij gestemd en heerlijk versterkt peddelde ik naar huis.

Kijk; dat is gemeente-zijn. En dat gun ik jullie allen. Werp je maar in de stroom van een van leven tintelende gemeente en doe mee. Bouw samen.

Aan die gemeenten werkt God door. Dáar wil hij wonen met zijn Geest en met zijn hele Persoon.
Dát Sion verkiest hij. Die berg van heil bouwt hij steeds verder uit
Eens komt die dag....
we zingen er ook van
.....dat de volledig opgebouwde gemeente, vol van Gods Geest , met alle leden vol gaven en vrucht van de Heilige Geest, rotsvast zal staan temidden van de volkerenzee. In ´het duizendjarig rijk´zal steeds duidelijker blijken, dat de gemeente eigenlijk het epicentrum van alle wereldbeweeg is geweest, altijd een centraal punt, waarom de hele wereld zich schaart.
Het is niet zo, dat de gemeente hoger zal zijn dan de Himalaya. Nee, geestelijk gezien wordt ´de gemeente´een ontmoetingscentrum voor de gehele wereld.
En...in de dienst van God en van Jezus en van de Heilige Geest gekomen, maar dan ook volledig, mogen jullie daar staan om de volken van de hele wereld, van Albanië en Arabië, van Barbarije en van België...van enz enz....
- te onderrichten
- de weg te wijzen
- de goede paden aan te duiden.

Aan jullie wordt dan Jesaja 32 v 1 vervuld:
`Een koning, (Jezus), die rechtvaardig regeert
en leiders (jullie, als je het spoor blijft houden) die leiden volgens het recht.
ze zijn als een beschutting tegen de wind,
als een schuilplaats voor een wolkbreuk,
als waterstromen in een dorre streek ,
als de koele schaduw van een rots
in een dorstig , uitgedroogd land".

Want reken er op dat er dorst zal zijn bij de uitgedroogd toestromenden.

Wat een taak. Volhouden jongens en meisjes, niet in het gezicht van die grote toekomst nog de steven wenden naar verraderlijke oevers.

Daag
Ger

Eerste twee teksten (of tekstengroepen) van een achttal , in het Oude testament genoemd.

Psalm 21 v 7;
U schenkt de koniing voor altijd uw zegen,
u verblijdt hem met het licht van uw gelaat".

In de voorgaande teksten gaat het in eerste instantie om David, die luisterrijke overwinningen heeft behaald.Maar David is een profeet, (Hand 2 v 30) en in zeer vele woorden , opgeschreven van hem, vinden wij iets terug van 'de grote David', die eens zou komen, onze Heer Jezus Christus.

En we vinden het allemaal bij Jezus terug.
- Door de kracht van de heilige Geest kon hij de overwinning proclameren , toen hij riep:
"Het is volbracht", (Joh 19 v 30).
( 2 van deze psalm)
- altijd was de Zoon van God bereid om Gods wil te doen, een wil die resuteerde in zijn uiteindelijke menswording.(3)
- en wat is onze Heer Jezus met rijke zegen gekroond en wat kreeg hij een gouden kroon, de naam boven alle naam, opgezet(4) ( zie ook Ef 1 v 21)
- En de Zoon van God, zelf God, heeft daarnaast een nieuwe dimensie ontvangen. Jezus, als mens, zit nu op de troon naast God, voor eeuwig en eeuwig en eeuwig, (5)
- roem, glans en glorie zijn nu zijn deel, (6).

Maar wij kunnen nu wel uitsluitend naar de Heer Jezus kijken in zijn onbeschrijflijke majesteit, maar de Heer heeft dit alles aan zijn volk beloofd.
De gelovigen, die eens met hem zullen zitten in zijn troon, zoals hij gezeten is in de troon van God, mogen hieruit de gevolgtrekking maken, dat zíj uiteindelijk 'Gods gezegenden' zijn.

Jullie en ik, bekeerd, nieuw-geboren, vervuld met de Heilige Geest, mogen deze dingen ons toeëigenen, als wij maar volharden.
Dat wil nu niet zeggen, dat mensen, die over zichzelf alleen kunnen zeggen:
- ik ben bekeerd
- ik ben bekeerd en wedergeboren,
nu maar moeten denken:
"Dit gaat mijn neus voorbij".
Welnee; wanneer voor jou de eeuwigheid begint en je altijd 'de naam des HEEREN hebt aangeroepen', dan komt die volledige heerlijkheid vroeg of laat, (Joël 2 v 32). Want ook in het toekomstige leven is er nog zoveel gelegenheid om te leren.
Dat betekent anderzijds nu ook weer niet , dat mensen, die op wat meer 'beginnersniveau' verkeren, nu kunnen zeggen:
"O...Ik volsta hier nu maar mee...kalmpjes..heel kalmpjes",
want iedereen begrijpt dat 'stilstand achteruitgang is'.

Goed:
- vol blijdschap kunnen wij nu al over aanvankelijke overwinningen juichen, wetende, dat bij volhouden steeds meer overwinningen wachten en dat elke doorstane verzoeking tevens een beproeving van de Heer is, om ons te louteren tot hogere overwinningen.(2)
- u heeft zoveel keer gevraagd, al zingende:
"Zend het vuur neer, zend het vuur neer
zend het vuur des Geestes neer.
Wij verlangen te ontvangen..."
En dat verzoek van uw lippen is niet afgewezen. Echt een reden tot vreugd en blijdschap van Godswege, (3).
- En een kroon, een krans van overwinning ligt voor iedere volhouder gereed.; een kroon, die zegen , een eeuwig leven in de nabijheid van de Allerhoogste inhoudt, een dagelijks verder leren in zijn hemelse levensschool, nu al beginnend, in de eeuwigheid voortdurende tot nooit eindigende climax.(5)
'- God overwint, alles is genade: wij hebben die kroon alleen maar in ontvangst te nemen en behoeve aan de Heer God alleen maar ons vertrouwen te geven, opdat het ons, evenals aan Abrahm , tot gerechtigheid gerekend wordt.(6) zieGenesis 15 v 6)
- zo gekroond door God , met zijn zegen, die gelijk een onverwelkelijke lauwerkrans is, staat daar de nieuwe mensheid, het door God begeerde geslacht, gereed om zich in het licht van zijn gelaat te verheugen.
Dat is jullie toekomst, gelovigen. Vetrouw het niet van het heden, maar verheug je in het grote loon van de luister bij God, die jullie toekomst is. Dat is jullie voorland. Verheug je , evenals Jezus in de genade, die voor je ligt,..(Hebr 12 v 2)

En min of meer als een anticlimax laat ik nu volgen:

Psalm 51 v 10 en 14:
"Laat mij vreugde en blijdschap horen:
u hebt mij gebroken, laat mij ook juichen
...Red mij, geef mij de vreugde van vroeger,
de kracht van een sterke geest|".

Jullie mijn lezers en lezeressen, zullen het ook al wel meegemaakt hebben, dat jullie kroon, die julle nu al mogen dragen, van je geroofd werd door allerlei omstandigheden.(Op 3 v 11)
Bij David waren die omstandigheden heel droef: hartstocht, die leide tot overspel, ja zelfs tot moord.

Bij julie is het waarschijnlijk niet zo hevig. Maar je kúnt kermen:
"O, waar zijn mijn vreugde en blijdschap, toen ik op de jeugd zo blij stond te zingen bij die inspirerende spreker. Ik ben gebroken. De Heer heeft mij de consequenties laten zien van mijn eigen afwijken. Hij heeft toegelaten, dat ik buiten de veilige omheining ging...daar waar de valkuilen van satan liggen.
Wat zou ik graag weer willen juichen. Wil God mij nog redden en mij die blijde vreugde uit de dagen dat ik mijn kroon nog had, teruggeven. Zou ook die verslagen geest, door eigen onnadenkendheid , weer kunnen worden tot een sterke geest? ".

Dan is daar een goede boodschap voor de 'backsliders'. Het kan allemaal weer goedkomen. Zeg tegen de Heer:
"Ö Heer, in de naam van Jezus kom ik bij u en vraag vergeving. Ik doe belijdenis van wat zo onschuldig begon met veel te veel drinken. En toen kwam daar bij : te veel roken. En toen kwam er een draaikolk op gang: te veel snoepen, zodat het ziekelijk werd, brutaal zijn op school, weggestuurd worden, brutaal zijn in allerlei pestbaantjes voor ´mensen zonder startkwalificatie´...en nu...zo helemaal klemgezet..."
(Ik noem maar een van de vele voorbeelden).

Maak er haast mee om zo te handelen. Blijf er nu dan toch eens een keer in volharden. Vraag de Heer ook om díe genade. En door allerlei beschadigingen heen, kunnen vreugde, blijdschap, gejuich, en een sterke geest terugkomen.

En dan verder om genade vragen om niet nog eens 'weggesleurd te worden'.

Zoek Gods blijdschap in de weg van volharding.

Daag
Ger

Naast een volk was en is de Heer ook ' op zoek' naar 'een stad'.

Psalm 46 v 5 en 6;
" Een rivier, wijd vertakt, verblijdt de stad van God,
de heilige woning van de Allerhoogste.

Met God in haar midden stort zij niet in, vroeg in de morgen komt God haar te hulp".

Psalm 48 v 2:
"Groot is de HEER, hem komt alle lof toe.
In de stad van onze God, op zijn heilige berg".

Een volk woont in een land, gegroepeerd rond een hoofstad, met in die hoofdstad 'de plek waar het allemaal gebeurt'.

Al de tijd, dat Israel door de woestijn trok, die lange, lange veertig jaar, was er dit ideaal: het beloofde land. En eindelijk: ze zagen het land !!!! daar aan de overkant van de Jordaan, daar lag het,
Wat moet er door al die mensen heengegaan zijn, toen ze op de top van de berg Pisga stonden, (Numeri 21 v 20) .

Het land was er inderdaad, het was geen fata morgana....en het land was binnen bereik. Maar de hoofdstad en de centrale plaats, waar 'de dingen gingen gebeuren': die waren er nog niet
Later kristalliseerden ook die aangelegenheiden uit. Jeruzalem werd de hoofdstad.
Daar zou de Heer zijn zegen geven, die als een wijd vertakte rivier die stad zou verkwikken...die stad, zo bij uitstek het kloppend hart van de natie , de woonplaats van de grote Koning..
Daar zou zijn eer verkondigd moeten worden

Wij weten....
en nu kom ik even op de vorige bijbelstudie terug
....dat het volk Israel al deze grote doelstellingen niet heeft kunnen bereiken.
Zeker; de hoofdstad kwam er. Maar de rijke godsvrucht, die deze hoofdstad moest voeden, konden zij niet opbrengen. De lofzangen tot zijn eer, die de bestaansgrond van die stad waren, vervaagden en verkeerden in gruwelen, die voor de Heer God vreselijk waren om naar te luisteren, (Amos 5 v 23).

En toen moest de stad Jeruzalem verlaten worden.

Maar dit alles is niet vergeefs geweest. Jezus moest spreken tegen de achtergrond van deze ten ondergang gedoemde stad. Hier kwam hij als haar tegendeel op de meest volstrekte wijze tot zijn recht.

En de Heer geeft herkansingen.
- In deze stad overwon Jezus de kracht van de hel en de kracht van de dood.
- In deze stad, het aards Jeruzalem, stond hij op uit de dood.
- In deze stad voer hij ten hemel om in zijn hoogste functie bevestigd te worden.
- In deze stad stortte hij de Heilige Geest uit.

En jullie, gelovigen, die door je doop in de Heilige Geest deze heilige stad van God nu bewonen...jullie hebben door die Heilige geest:
- die je kan laten profeteren, (Marcus 12 v 36)
- die je steunt bij het spreken (Marcus 13 v 11)
- die je intens blij kan maken, (Lucas 10 v 21)
- die je troost, (Joh 14 vc 26)
- die je gaven en vrucht schenkt(Hand 2 v 380
- die de weg wijst, ((Hand 13 v 2)
- die je lichaam tot een tempel wil maken, (1 Cor 6 v 19)
- die je met de andere gelovigen vormt tot een gelukkige, geestelijke gemeenschap, (2 Cor 13 v 13)
- die alle beloften van God aan je verzekert, (Ef 1 v 13)
- die Jezus aan ons steeds sterker verklaart, ( 1 Cor 12 v 3)
....jullie hebben de mogelijkheden om de stad van God, het hemels Jeruzalem, tot ontplooiing te brengen:
- door met een rivier van gebed met vele vertakkingen, lofprijs en aanbidding, de Heer te benaderen
- door God zo sterk om zijn genade te prijzen dat het hemels Jeruzalem nooit of te nimmer instort
- ...en wanneer de grote miorgen op het punt staat aan te breken en de machten van satan op het hevigst woeden, dan draagt jullie geloof, door de Heilige Geest versterkt, ertoe bij, dat God zijn stad te hulp snelt.

Het aards Jeruzalem is een schim vergeleken bij het eeuwige Jeruzalem, waarheen wij op weg zijn.

Daag
Ger

De aanvankelijke start van de gemeente.

Daar was dus Abram, later met die 'hogere' naam: Abraham.

We lazen, dat hij door zijn vetrouwend geloof, door zijn gelovig vertrouwen, Gods hart zó stal, dat God hem uit dat vertrouwen rechtvaardigde. Van zijn kant vertrouwen. Van Gods kant aanvaarding , het brengen in de rechte staat tegenover God. Dat gebeurde uit Gods vrijmacht om te doen, zoals hij doet, om te handelen, zoals hij handelt. Wij behoeven in wezen niets anders te doen dan vertrrouwen op Gods GENADE.

Vele eeuwen verstreken. Uit Abraham was in de loop van die eeuwen een groot volk voortgekomen. En God ging zijn beloften aan Abraham aan dít volk vervullen,.

Hij deed dit vanuit zijn liefde en trouw, Deuteronomium 7 v 6 t.m.9:
"Want u bent een volk dat aan de HEER , uw God is gewijd. U bent door hem uitgekozen om, anders dan alle andere volken op aarde, zijn kostbaar bezit te zijn.
(7) Het is niet omdat u talrijker was dan de andere volken, dat hij u lief kreeg en uitkoos- u was het kleinste van allemaal !
(8) Maar....omdat hij u liefhad en zich wilde houden aan wat hij uw voorouders onder ede had beloofd, heeft de HEER u met sterke hand bevrijd uit de slavernij, uit de macht van de farao, de koning van Egypte. Besef dus goed: alleen de HEER , uw God, is God en hij houdt woord, hij komt zijn beloften na en is trouw aan ieder die hem liefheeft...."

Op grond van Gods belofen aan Abraham...
God houdt zich aan zijn beloften
.....koos de HEER, toen de tijd gekomen was om verdere stappen te ondernemen, de nakomelingen van Abraham uit:
- ze waren aan hem gewijd, ze hoorden op een heel speciale manier aan hem toe
- zij waren- uit al de vele volken, die er al waren, de Chinezen, de Azteken, de Indianen- zijn kostbaar bezit op grond van hun afstamming van Abraham, die ze wél moesten waarmaken door hun persoonlijk gelovig vertrouwen in God

En...hoe heeft dit slavenvolk, gedemoraliseerd en goeddeels van zijn eigenheid beroofd door honderden jaren slavernij, het er af gebracht ?
Jullie kennen allemaal die grote en dramatische geschiedenis van het vrijgekomen volk. Ik hoef dat nu allemaal niet te herhalen van:
- niet helemaal gelukte verovering vasn het beloofde land
- éven die grootse bloei onder David en Salomo...even de voorafschaduwing van het grote, hemelse volk, dat komt
- dan toch weer: afval, geestelijke réveils, voortgezette afval, ballingschap, terugkeer, opbloei, verstarring: een grootse 'vaderlandse geschiedenis'.

En of ze nu mislukt waren of toch een ietsjes gelukt....feit is, dat toen Jezus kwam, daar precies die wereld zo was, zoals die uiteindelijk zijn moest:
- vol schijngodsdienst
- maar innerlijk zo dood....zo dood
- met toch nog weer sintels, die konden opgloeien.

En - even vooruitlopend:
- jullie zijn het definitieve volk van de Heer, aan hem gewijd
- door jullie vertrouwen , zoals Abraham dat had, zijn jullie de echte voortzetting.
- jullie zijn klein in getal, maar door Christus, die alles veranderd, in de mogelijkheid om rijk met de heilige Geest te zijn vervuld.
- jullie hebben zoveel meer kansen dan de Joden eertijds. Zij leefden in onbegrepen, vage afwachting van dat bevrijdende woord "Het is volbracht" met al zijn heerlijke gevolgen
- het was voor hen zo veel moeilijker om te zien op 'het innerlijk' en niet in uiterlijkheden te vervallen

In ieder geval: het volk der Joden bleek op het glorieuze ogenblik, toen de aartsengel Gabriël tot Maria kwam met die prachtigste boodschap van ooit, geschikt als 'broedstoof' voor het zich ontwikkelende wezen van onze Heer Jezus.

Van jullie, met je veel meerdere mogelijkheden, wordt gevraagd, om een passende entourage te zijn bij Jezus' tweede komst.
1 Thessalonicenzen 4 v 17 roept jullie en mij op om een welkomstcomité te zijn voor onze Heer Jezus in die grote uren , waarin de bazuinen klinken:
En als de ontslapen reuzen eerst ácte de présence hebben gegeven, dan is het jullie beurt:
"...daarna zullen wij, die nog in leven zijn,, samen met de -ontslapen en uit de dood gewekte 'reuzen' van alle tijden- worden weggevoerd op de wolken en gaan we de Heer in de lucht tegemoet..."

Tegemoetgaan veronderstelt in triomf met de 'gearriveerde' naar de aarde terugkeren.

Je kunt erbij zijn. Zorg, door genade te aanvaarden, dat je erbij bént.

Daag
Ger