Inhoud blog
  • de poorten
  • Stil in mijn hoofd
  • waar ben je gebleven?
  • horen, voelen, zwijgen
  • Zovele maanden verder...
    Zoeken in blog

    Schrijvend blijven

    16-02-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.terug...

    Vergeet je titel niet... 'schrijvend blijven'...! Je vergat dat ultieme middel voor je om te blijven... om jezelf niet te verliezen én je moed.

    De wanhoop ten top. En dan verstuur je noodoproepen. Reacties of het uitblijven ervan maken het nog erger. Trekken je naar de bodem.

    Je sluit die ene poort. Je schreeuwt... en schrijft, je schreeuwt al schrijvend. Je weet dat er harde veroordelingen kunnen komen. Of nog meer stilzwijgen.

    Hoe lang is het geleden dat je zo vaak probeerde iemand te bereiken? De angst groeide. Een déjà vu... .

    Ziek van ellende. De buitenlucht in. Niet opnieuw. Niet opnieuw.

    Als praten stokt of de woorden niet meer gehoord worden. Ze gaan mee met de wind. Hun geluid gaat verloren.

    Omdat jezelf 'dood' voelt? De kracht eruit is. Alles mat voelt en de andere niet meer kan zien, niet meer kan voelen, niet meer beseft dat het van binnen stilaan verandert in die ene nachtmerrie?

    Alweer alsof jij als bezetene schreeuwt om hulp, roept, gilt, de moordenaar zit je op de hielen. Maar het dikke glas waarachter je gevangen zit maakt dat niemand je echt kan horen, je werkelijk kan zien, de angst in je ogen kan lezen.

    Iemand wuift zelfs terug toen je je beide armen in wanhoop naar boven stak.

    En toch werd je gehoord, niet vergooid... niet veroordeeld... .

    Je voelt je ziek vandaag, maar niet meer verloren... je voelt je ziek maar niet meer dat soort ziek zijn in coma, maar ziek door de emoties door de warboel van gevoelens. Je staat niet alleen, je bent niet alleen. Wat je voelt wordt niet weggelachen of genegeerd, jezelf er niet om veroordeeld of heel erg afgestraft.

    Je wordt gehoord in je hele wezen, ook dat met pijn en verdriet, met schaamte en schuld, met vertwijfeling en angst.

    Het duizelt je. Je weet dat je moet zorgen dat je rust, dat je niet overspoeld wordt door dit onverwachte voelen van gehoord te worden. Dat je er mag zijn.

    Je durft niet te veel hoop te koesteren dat je jezelf nu weer kan optillen, dat het allemaal wel weer zal gaan. Doe het rustig. Stapje voor stapje. En zorg goed voor jezelf. Zorg dat de angsten het niet meer sturen, jouw leven, jouw zijn. Zorg voor rust zodat de vermoeidheid die monsters niet allemaal extra kan voeden.

    En nu... moe van dit schrijven, rust, neem rust.

    16-02-2020 om 12:27 geschreven door Myrthe


    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 31/08-06/09 2020
  • 24/08-30/08 2020
  • 06/07-12/07 2020
  • 29/06-05/07 2020
  • 16/03-22/03 2020
  • 10/02-16/02 2020
  • 09/12-15/12 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 19/11-25/11 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018

    Blog als favoriet !


    Laatste commentaren

    Nieuws Standaard
  • Zo vind je een kikker in een rivier (of het monster van Loch Ness)
  • Ook bij papa blijven de zwangerschapskilo’s kleven
  • Waarom helaas niemand kan garanderen dat corona voorbij is
  • Hoe komt het dat sommige mensen veel ‘euh’ zeggen en anderen heel vlot praten?
  • Ook prehistorische peuters drukten hun handjes op de rotsen
  • Bosbranden bedreigen ook de ozonlaag
  • Australische premier waarschuwt Kanye West dat hij gevaccineerd moet zijn
  • Britney Spears sluit recorddeal voor onthullende memoires
  • Vooruit-voorzitter Conner Rousseau ontmaskerd in ‘The masked singer’
  • Energieleverancier voor bedrijven Elexys stopt activiteiten in Wallonië en Brussel


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!