Berichten van 2 februari 2015 tot 8 februari 2015

Blauw

Alleen.Om te zien.Naar het hoge huis

van veranderend blauw en het uitwuiven

daaronder van palmen.En elke nacht

zou zij zichzelf herkennen in de man

die het onbuigzame zet naar zijn hand

Zij zou het zien,hoe 's avonds de zon een

brandende vinger aanlegt op het strand,

en het te grote woord herhalen : geluk

is als een vuist vol zand, wie hem knijpt

raakt het kwijt,wie loslaat bewaart voor altijd.

  Dat nog eens horen, niet hoeven te zien

 hoe elke morgen opklimt langs een touw,

 vrouw onder een boom,roerloze palmen ,blauw.

Koen Stassijns