Archief

Het oudste loonbriefje/ ter wereld is nu/ op dit ogenblik,/ heel veel geld waard.//

Er is groot nieuws/ in een viertal regels/ kleine verzen/ en een vijftig jaar ervaring.//

Toen het schrift/ uitgevonden werd,/ was het een jaar erna/ al gedateerd.//

Iedereen was blij en opgelucht/ toen bleek dat het toch geen tumor was,/ je moet niet vragen/ wat ik van mijn opname vond.//

Vroeger stond ik rechtop/ in de tram of bus,/ als een ouder iemand moest staan ;/ nu sta ik nog steeds.//

De filosoof ging slapen,/ hij vergat te denken/ en droomde zo raar,/ dat hij wakker werd vol raadsels.//

Be bakker floot/ en zijn vals gebit/ kwam in zijn brood,/ de tandarts deed juist/ een praktijk open/ in de bloemstraat.//

Hij had kanker/ en ging naar de dokter,/ maar die was afwezig/ op de begrafenis.//

Ik was 12 jaar en kwam naar huis van het internaat. We passeerden in de Carnotstraat een kampeerwinkel die alles had om mij te fascineren met zijn artikelen. Er lag nu eens alles om te kamperen in die iets primitievere tijd van kompassen. Drinkbussen en natuurlijk nog veel meer, waar een jonge wandelfan kon van dromen. Eén reclamecampagne zal ik nooit vergeten. Op een gegeven moment had de uitbater een dolk in zijn etalage liggen. Daarnaast lag een kaartje waarop geschreven stond : "Voor kleine huiselijke geschillen". Daarboven lag een grotere kaart met de woorden : "Voor iets grotere huiselijke geschillen". Het grote zwaard kostte wel 3000 frank.

Ik proef van de jeugd,/ verteer de ouderdom/ en ontlast het heden.//