Elisabeth Edmondson

Achter het engelengezichtje waar wij voor vielen, zat een ruige rocker. Terwijl wij fantaseerden over Keith Partridge beleefde David Cassidy een helse tijd waarin hij nauwelijks tijd had voor zichzelf en uitspattingen van “sex, drugs and rock&roll” schering en inslag waren. Zijn leven ging niet over rozen en het is wellicht uitzonderlijk dat hij het overleefde en nu een gelukkig en evenwichtig man  is.
Ik kocht “Could it be Forever: My Story” via www.proxis.be want jammer genoeg is het niet in het nederlands vertaald.
Ik stond versteld wat voor leugens tienermeisjes allemaal te slikken kregen in “de boekskens”. En ook over het feit dat hij bestolen, bedrogen en uitgebuit werd door zijn werkgevers Bell Studio. Ik had al gehoord dat Danny Bonnaduce, die Danny Partridge speelde, veel financiele problemen had en aan de kost kwam als ober, maar niet dat ook David aan de grond zat.
Eigenlijk zouden de jongeren die dromen van naam en faam dit boek moeten lezen om te beseffen dat niet alles goud is wat blinkt. Het was erg ontnuchterend maar ik ben blij voor David dat hij eindelijk, op zijn 58ste, een gelukkige man is en samen met zijn derde vrouw Sue, zijn zoontje Beau en zijn (buitenechtelijke) dochter Katie een mooi bestaan heeft opgebouwd.
Lezen dus als je een fan was! ( Bij Proxis zijn ook CD’s en DVD’s van David Cassidy verkrijgbaar)

Ik publiceerde mijn boeken via de print-on-demand site www.wwaow.com en ben er heel erg tevreden over. Ze zijn mooi verzorgd, de covers zoals ik ze wil en op enkele dagen worden ze geleverd.
Mijn naam is Patricia Van der Mispel. Ik werk in een boekhandel te Aalst en lees veel. Sommige boeken zijn echt meesterwerken maar bij andere had ik dikwijls het idee: “Dat kan ik beter!” Ik ben iemand die “alles kan” tot ik het tegendeel bewijs, dus moest ik het wel proberen. Het werd al meteen een trilogie getiteld “Geloof, Hoop en Liefde”.  (Op voorgenoemde website kan je een stukje lezen.)
Schrijven was een geweldige ervaring. In feite bedenk je gewoon een personage en de rest doet ze helemaal zelf. Ze ontmoet andere personages, samen reizen ze naar andere streken en worden verliefd… Het enige wat ik deed was neerschrijven wat zij zeiden of deden. Dikwijls vroeg ik me af waarom ik een bepaald passage schreef, om de reden zo’n vijf hoofdstukken later te ontdekken. Elk van de personages die mijn heldin ontmoet, beïnvloeden haar leven. Ik had het dan ook moeilijk toen de uitgeverij “The House of Books” me feliciteerde met het “epos” dat ik schreef en of ik het a.u.b. niet kon inkorten. Ik kon het niet…
Auteurs zoals Pat Van Beirs (Jonkvrouw) en Stan Laureissen (Dali en Ik) verwittigden me niet teveel te schrappen zodat het boek niet levensloos werd.
Toen ik in de krant las over het systeem van “drukken op aanvraag” was ik meteen enthousiast. Geen risico! (Je moet immers maar 5 boeken bestellen wanneer je het boek op de site zet, daarna kan het per boek.) Het past ook in mijn “groene” filosofie: er moeten niet onnodig bomen sneuvelen voor onverkochte exemplaren.
Goed, ik zal er niet rijk van worden, ik betaal er immers evenveel voor  als een ander, maar een boek schrijf je om gelezen te worden. Ik denk niet dat er iemand rijk wordt als schrijver tenzij je het geluk hebt van een J.K. Rowling of een Dan Brown die een filmdeal in de wacht slepen…
Ach, een mens mag dromen, nietwaar?
Wat ik echter niet wist was dat alles wat een Belg schrijft in Wettelijk Depot moet. Ik was dan ook verbaasd  toen ik een schrijven ontving van de Koninklijke Bibliotheek te Brussel. Wwaow laat dit op geen enkele manier weten maar volgens mij zijn andere gebruikers van hun site net zo trots als ik over het feit dat “mijn” boeken voor eeuwig en altijd in de Koninklijke Bibliotheek prijken! Echt waar, bezoek hun site maar eens … ik sta er wel degelijk tussen!