Archief

Het is zover! Mijn nieuwe boek is af. Het staat op de site en ik ben heel trots op de cover.
Het is een dunner boek geworden. Slechts 193 bladzijden, wat weinig is voor mij. Het kunnen niet altijd trilogiën zijn. Ik weet niet of mensen het net zo goed zullen vinden als de eerste drie, het is dan ook een beetje anders.
Ik zal moeten afwachten.
Ik kreeg al héél wat reacties binnen op mijn blog van lezers. Mensen die ik ken maar ook vreemden en ik ben gelukkig dat ze het goed vonden. Ik had het idee dat ik een echt vrouwenboek had geschreven maar blijkbaar valt het ook in de smaak bij mannen. Daar had ik niet op gerekend. Zoveel te beter.

Zondag ben ik op de boekenbeurs gaan werken en daar stond een stand van wwaow.
Enkel een T.V. waarop uitleg wordt gegeven over een boek uitgeven via print-on-demand en het misleidende “5 boeken voor € 48.00”
Ja, als je boeken flinterdun zijn kan dat natuurlijk want de prijs wordt berekend volgens het aantal bladzijden dat je boek telt. Ik gaf wat uitleg aan enkele mensen die er stonden naar te kijken, want erg duidelijk was het niet. Jammer dat er niemand bij de wwaow stand was die meer uitleg gaf of misschien was een P.C. een idee geweest zodat mensen er ook daadwerkelijk de site konden bekijken. Print-on-demand is immers nog steeds niet duidelijk voor mensen, nogthans is het de toekomst voor boeken. Niet alle boeken kunnen op grote oplages gedrukt worden. Het is nu al onmogelijk voor uitgeverijen om veel risico te nemen, vandaar ook alle vertaalde werken.
De Vlamingen die gedrukt worden zijn ofwel al erg bekend of ze komen met hun kop op T.V. en dan kunnen ze publiceren wat ze willen. De uitgeverijen nemen immers geen risico meer, ze moeten echt zeker zijn van een afzet. (en zelfs bij voorheen gepubliceerde namen is men niet meer zeker van verkoop)

Ik ben de laatste tijd gewoon geobsedeerd door de Twilight saga van Stephenie Meyer waarover ik vroeger al schreef. Ik heb de vier boeken al drie keer gelezen en ben al 4 keer naar de film gaan kijken die momenteel in de bioscoop draait en het eerste boek uit de saga visueel weergeeft.
Ik ben niet meer zo enthousiast geweest over een film sinds de eerste drie Star Wars uit de jaren 70 en 80. ( Die boeken waren niet goed maar de films wel)  Dit keer is de film (bijna) zo goed als het boek. Ik weet wel dat het jeugdboeken zijn en ik zag ook wel dat de mensen in de bioscoop allemaal rond de 17 jaar waren maar waarom zou dat mij stoppen? Ik hou nu eenmaal van Romantiek en dit is de beste Romantische film sinds Titanic of Ghost... Gewoon gaan zien die film, maar neem een jong meisje mee... dan kan je je tenminste verantwoorden en mijn 17 jarig nichtje vond de film geweldig. We zijn afgesproken de volgende verfiming van New Moon ook samen te gaan zien. Voor mijn part kan die niet vlug genoeg klaar zijn. Ondertussen herlees ik de boeken nog wel enkele keren...
 

Ik zeg niet dat mijn obsessie met Twilight over is maar ik heb toch eindelijk weer een ander boek gelezen. Het werd “Fin de Siècle” van Selden Edwards.
Dat Wenen aan het einde van de negentiende eeuw op het scharnierpunt van zijn geschiedenis stond is wel een understatement. Deze “stad van muziek” is het decor van het verbijsterende verhaal van Wheeler Burden, Rockidool, filosoof, honkbalheld, halfjood en zoon van een oorlogsheld en zijn reis naar… 1897!!!
Wheeler komt er niet enkel zijn 18 jarige grootmoeder tegen maar ook zijn vader, die stierf tijdens wereldoorlog II, maakt dezelfde tijdsreis.
De vraag is: wat zou jij doen als je terug in de tijd zou gaan? Verwittig je jouw dierbaren van wat hen te wachten staat? Geef je tips over beursbeleggingen? Of laat je alles zoals het is?
Is alles nog wel zoals het zou gaan nu jij terug in de tijd ging?
Ik kan niet direct zeggen wat ik eigenlijk van dit verhaal vind. Ik vond het verrassend, goed doordacht en je merkt dat Mr. Edwards erg veel van Wenen en de Fin de Siècle houdt. Het onmogelijke science fiction verhaal is prachtig doorweven met de geschiedenis van West Europa.
De hamvraag is eigenlijk: wanneer het jou overkwam, red jij dan de wereld van het kind Adolf Hitler?

De Uitnodiging van  W.Paul Young mag dan wel een bestseller zijn in Amerika, hier zal het wel nooit zo’n vaart lopen. Het gaat over een man die na de verdwijning van zijn jongste dochtertje verweest en depressief achterblijft tot hij een uitnodiging krijgt van God. Een aardig gegeven maar niet Europees genoeg. Dit is typisch Amerikaans waar ze de bijbel nogal letterlijk opvatten. Zelfs voor gelovige mensen, zoals ik, is de voorstelling van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest hier wat te kinderachtig. Ik vrees dat ik een retouraanvraag zal mogen indienen want ik zal die boeken waarschijnlijk niet kunnen verkopen, tenzij Hollywood er een verfilming van draait.

Het nieuwe boek van Rachel Hore is ook uit. Zomers Licht is uitgegeven met een gelijkaardige kaft als haar twee vorige. Ik ben het nog steeds aan het lezen maar het is net als Droomhuis en Droomtuin vlot en luchtig leesvoer.
Het volgende boek dat klaarligt is “De Verloren Dagboeken van Jane Austen”. Het ziet er leuk uit, vooral voor een Austen fan zoals ik. Ik laat wel weten wat ik ervan vind.

Ik zou wel eens willen weten waarom ik zo een obsessie heb met de boeken van Stephenie Meyer. Dit is echt niet meer normaal. (Niet dat ik ooit dacht dat ik normaal was) Ik verzamel alles wat met de boeken of film te maken heeft. In mijn winkel komen tienermeisjes een praatje met me maken over de boeken van Meyer en qua kennis moet ik echt niet voor ze onderdoen. Ik kijk elke dag of Stephenie iets nieuws op haar website heeft staan.  Ik download elke foto van de acteurs….
Begin jaren zeventig deed ik dat ook met David Cassidy, maar nu ben ik bijna 52! Wat zou het zijn?
De Twilight Saga is natuurlijk het klassieke sprookje: Assepoester ontmoet haar droomprins en de droomprins wordt verliefd. In dit geval is het een gewoon schoolmeisje dat verliefd wordt op een vampier. Hoewel dat natuurlijk wat problemen met zich meebrengt (enkele vampiers lusten haar bloed wel, letterlijk dan!), is het vooral een wereld vol liefde, zelfopoffering en heldaftige reddingsacties.  Een wereld waarin het goede wordt beloond en het kwade gestraft (en niet wegens procedurefouten vrij komt). Waarin aardsrivalen vrienden worden en racisme (tussen Indiaanse weerwolven en blanke vampiers) teniet wordt gedaan door de simpele woorden van heldin Bella: “Hij is Edward, jij bent Jacob!” In feite een perfecte wereld en een perfecte prins waar meisjes alleen maar kunnen van dromen. Misschien is dat het: ik kan nog steeds dromen.
Ik vrees dat het nu nog moeilijker zal zijn om echte mannen te vinden die beantwoorden aan dat ideaal. Edward spoiled it for all mortal men!
Ook de helden van mijn eigen verhalen zijn moeilijk te overtreffen. BOYS IN BOOKS ARE JUST BETTER!

Zomers licht, de nieuwste van Rachel Hore viel goed mee. Luchtig en aangenaam om lezen maar, net zoals met droomhuis en droomtuin, een beetje voorspelbaar.
De Verloren Dagboeken van Jane Austen is dan weer een aanrader. Zeker voor de echte Jane Austen fans, en zo zijn er veel. Het is niet in dagboekstijl geschreven, ondanks de titel. Het is een mooi verhaal en het zou zo kunnen gelopen hebben…
Echt goed gedaan van Syrie James. Het gaf me zin om mijn “complete werken van Jane Austen” nog eens door te nemen. Ik zal echter voorzichtig moeten zijn want de paperback begint stilaan los te komen van zijn rug.

Ik zit meestal wel in drie of meer boeken gelijk bezig.
Tijdens de middagpauze op het werk lees ik altijd. Daar ik in een boekhandel werk zit ik wel bij de bron. Momenteel lees ik de laatste van Cecelia Ahern: "Ik vergeet je nooit!" Haar “P.S. I Love You” vond ik ook mooi en met dit verhaal heb ik al sinds de eerste bladzijde zitten gieren van het lachen, ondanks het feit dat er echt vreselijke dingen gebeuren.
En geloof het of niet, thuis lees ik voor de zoveelste keer de Twilight Saga. Ik kan er maar niet genoeg van krijgen en ik begrijp nog steeds niet waarom. Eind maart zou de DVD uitkomen, ik heb hem nu al in bestelling!
Er ligt ook altijd een werkje in het toilet thuis, anders is dat verloren tijd, nietwaar? Daar las ik laatst het pocketje van Erna Gianotten: Gouden licht van Afrika. Het verhaal van een jonge vrouw die met haar man (dokter) drie jaar naar Tanzania gaat. Terwijl de dokter overuren klopt in het missieziekenhuis, zorgt zij voor de kinderen en geeft een klaar beeld van het leven als "mamadaktarie" (vrouw van de dokter) en de voortdurende strijd tegen heimwee, vlooienplagen, eenzaamheid, angst wanneer haar man en kinderen ziek worden… maar ook de glorieuze Afrikaanse wildernis en vriendschap van huispersoneel en nonnen van de missie. En… haar verboden romance met een fotograaf.

Ik ben toch niet de enige die de Twilight Saga zo goed vind. Voor weken al staan de vier delen van de saga in de top 5 van de best-selling booklist van USA Today. Ik denk niet dat een auteur ze dat ooit al heeft voorgedaan, zelfs J.K. Rowling niet. 50 millioen lezers zullen wel weten wat ze doen zeker?
Ik heb ook eens op internet naar verschillende sites gesurfd waar lezers hun mening geven. Er zijn twee categoriën, totaal geobsedeerde fans zoals ik, of mensen die niet begrijpen waar de heisa over gaat. Niemand die zegt: 't was o.k. maar ook niets meer. Er lijkt geen middenweg. Hier zou echt een eindwerk van een student psychologie kunnen over gemaakt worden.

Om af te kicken van de mooiste liefdesgeschiedenis van de 21 ste eeuw (ja, ja, ik bedoel Twilight) heb ik me gestort op de realiteit van elke dag voor het onfortuinlijkste volk op aarde.
Het nieuwe boekje Gaza: geschiedenis van de Palestijnse tragedie, van Lucas Catherine & Charles Ducal, zet de hele vreselijke geschiedenis eens duidelijk op een rij. De onrechtvaardigheid en brutaliteit waarmee de Joodse staat het inheemse volk verjaagd, vermoord, uithongerd en pest moet niet onderdoen voor de manier waarop de Amerikanen de Indiaanse bevolking behandelden, of de kolonialen in het algemeen de inheemse bevolkingen uitmoordden. Of het nu de Spanjaarden waren tegen de Inca’s, de Engelsen tegen de Indiërs en de Aboriginals, de Belgen in ons eigen stukje kolonie of de nazi’s tegen de Joden… overheersers kunnen het niet laten overwonnen volkeren te mishandelen of uit te roeien. Het enige wat hier extra aanstootgevend is dat het nù gebeurd en zogezegd in een “beschaafde” maatschappij.
Ook al vordert de V.N. de ene resolutie na de andere uit, Israël legt ze gelaten naast zich neer. Zolang de U.S.A. achter ze staat kan de rest van de wereld stikken.
En Amerika zal erachter blijven staan want dat is ook zo’n “beschaafd” land waar mensenrechten met de voeten mogen getreden worden. 
In het boek: “In de hel van Guantanamo” verteld de Duitse Murat Kurnaz wat hem overkomen is toen hij na een bezoek aan Pakistan terug naar huis probeerde te keren. De 19 jarige jongen werd zonder enige vorm van rechtspraak voor 5 jaar opgesloten en gemarteld waarna ze hem lieten gaan met een "sorry, we dachten dat je iemand anders was." Macht doet dat met een mens, of een staat.
Onder het mom van “alle moslims zijn terroristen” denken ze gerechtvaardigd te zijn en ondertussen zitten ze elke zondag in de kerk en geloven ze nog dat ze hierna welkom zullen zijn in de hemel.
Ja, je hebt gelijk, niet alle moslims zijn doetjes. Er zijn daar net zo goed slechte mensen als in het westen. Ik zat ook te kijken hoe de vliegtuigen zich in de WTC torens boorden, ik zie ook hoe Sjiieten en Soenieten elkaar als menselijke bommen in stukken rijten, ik zie ook hoe de Taliban vrouwen behandeld en hoe het Soedanese regime de Christenen in Daifur afslachten, maar ik zie wel dat het Westen zelf niet veel beter is.
Gelukkig besef ik ook wel dat het niet al kommer en kwel is. Er zijn net zogoed goede mensen, gelukkig zelfs in grotere getale dan de slechte, en uit de geschiedenis blijkt dat al deze vreselijke tijden ook voorbij gaan.
De Romeinen zijn uiteindelijk vertrokken, de Vikingen hebben niet alles verwoest, de Kruisvaarders en de Inquisitie zijn slechts een blaam op ons blazoen uit het verre verleden maar we mogen niet vergeten dat het nu, vandaag, op dit moment, terwijl we een kopje koffie drinken en een koekje eten, ergens in de wereld een kind wordt neergeschoten, een moeder haar zoon ziet sterven, een school vol mensen wordt gebombardeerd en een jong meisje wordt verkracht. Ergens in de wereld, soms ver, maar soms ook heel dichtbij.
Na deze boeken heb ik het wel weer een tijdje gehad met realisme! Op tafel ligt New Moon, het tweede deel van de Twilight serie, nog maar eens klaar.
De liefde van de Vampier Edward voor zijn Bella is echt iets waar de wereld nood aan heeft.

Deze week kregen we het slechtste bericht dat we ons maar konden voorstellen. Na 31 jaar dienst word ik ontslagen. Niet enkel ik, de winkels in Aalst, Gent en Merksem sluiten in 2010, de winkels in Roeselare en Wijnegem shoppingcenter volgen waarschijnlijk in 2012. In Vlaanderen verdwijnen de Clubs, met uitzondering van Leuven (waarschijnlijk). Het werk dat ik met hart en ziel doe en waar ik me altijd al voor 200% heb ingezet... gedaan!
Collectief ontslag van al de collega's waar we al zo'n 30 jaar mee samenwerken.
Vorige week nog zei een klant me: "Gij doet uw werk graag, hé?"
Mijn werk was een hobby, mensen aan de gezochte boeken helpen, boeken aanraden, bestellen en vooral...lezen.
Het enige positieve dat ik er kan in vinden: ik zal weer tijd hebben om boeken te schrijven, en mijn dementerende moeder moet niet ongerust zijn, ze zal niet naar een home moeten.
De verschillende reacties van lezers op mijn boeken is dan weer een opsteker. Ik schrok echt van de lovende woorden en denk er sterk aan mijn vierde boek naar een uitgever te sturen, wie weet?
Ik vrees echter dat, zelfs al komt mijn boek ooit in de winkel, het toch nooit meer in "mijn" winkel zal zijn. 53 jaar is echt te vroeg om te moeten stoppen, ik wou doorgaan tot mijn 65 ste.