NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

BBrutal
OOrderly
JJoyful
AAccurate
KKeen
OOld

Name / Username:

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com
Laatste commentaren
  • generic viagra canada price (BrianDus)
        op terug van weggeweest ....
  • buy cheap viagra online (Dustinwhipt)
        op terug van weggeweest ....
  • blueforce viagra (Albertref)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra 100mg tablets retail price (DanielBup)
        op terug van weggeweest ....
  • soft viagra 100mg tablets (PabloTaw)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra super active plus review (Jaimeappow)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra pas cher au canada (PabloTaw)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra cost per tablet (RamiroDot)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra phizer (Ellistwimi)
        op terug van weggeweest ....
  • cheap quality viagra forum (Brianzed)
        op terug van weggeweest ....
  • hello hello hello - nice to see you, please visit again!
    hallo, olà, doei, bonjour, bedankt voor je bezoekje!
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    NABORAM
  • Hier vind je informatie over borstkanker : website Antwerpen
  • een moeder aan de computer
  • dear son...
  • The good old days.

    Foto
    New Page 1

     

    this picture shows a line of little girls holding hands facing the immensity of ocean waves.
    Alone they might be washed away, but together they stand strong.
    Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.
    I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

     All of us girls,

    Old and young,
    Near and far,
    Hold special memories of good times we've shared.
    We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.
    We've shared...
    our hearts,
    our time,
    our secrets ,
    our fears,
    our hopes

    and our dreams.
    Let us never break the chain of friends!


    Mrs.Bo and Mr. Silver

    31-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ONZE BESTE WENSEN - A VERY HAPPY NEW YEAR
    ***









    AAN AL ONZE LIEVE VRIENDEN
    WENSEN WIJ EEN
    GEZOND EN GELUKKIG
    2007

    31-12-2006 om 14:13 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (6)
    30-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ons jongste schattebolleke
    Seppe is weer gezond en wel en nu is zusje weer ziek....

    Cool Slideshows

    30-12-2006 om 01:34 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (7)
    28-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ons madam is kwaad !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Ons madam is precies niet goed gezind op mij en dat is nog zachtjes uitgedrukt! 

    Ik zit me al de hele tijd af te vragen waarom nu weer.
      

    Ze weet toch dat ik er altijd goed invlieg met een feest...waarvoor dienen anders feesten? 
    Voor het feest doe’k nog zo mijn best, ik schil verdorie bijna een emmer vol patatten, ik strijk de tafellakens en de lopers die madam aanwijst, ik gebruik het servies dat madam aanwijst – die ‘baai de wee’ met de hand moet afgewassen worden want het is te fragile.  
    Idem dito met de kristallen glazen, allemaal handwerk!  
    Goed, ik doe het pas de volgende dag, maar het wordt toch gedaan. 
    Ik geef ook grif toe dat het ’s morgens precies een slagveld is. Ik ben eerlijk.


    Ik geef ons madam dan nog een hele dag om te bekomen van het feest,  maar dan is het nog niet goed.  Neeje...nu is madam weeral kwaad op mij.

    Ik zal u eens uitleggen waarom en dan moet ge mij eens vertellen of ik het nu mis heb of niet.

    Onze vloer van de middenste kamer is terug aan’t verzakken, de planchee dus, ’t is tenslotte een heel oud huis.   

    Onze jongste en onzen oudste hebben nu congé,  dus ik schaar ze alletwee bij hunne schabbernak op het feest en vraag poeslief:  “joenges...gulle ziet dat toch zitten om ulle ouwe vader wat te helpen morgen zeker...iemand moet in de kruipkelder om een losgekomen balk terug vast te maken en ’t moet nogal ne smalle zijn want er is niet veel plaats.” 
    ‘k hem brave zonen al zeg ik het zelf want onze jongste wou erin kruipen.   Den oudste moet ook al een beetje wringen.


    Gisteren stonden ze daar paraat in gevechtskledij, klaar voor de strijd.  
    Onze jongste kwam al vanaf acht uur ’s morgens.   Hij had wel zijn twee klein mannen bij want zijn madammeke moest gaan werken. 

    Dat klein detailke was ik wel vergeten te vertellen aan mijn madam.

    Maar enfin, ’t groot werk begon pas in de namiddag, want eerder konden ons gasten zelf niet komen, den oudste moest hout voor zijne kachel gaan halen en de jongste ging het gerief inkopen dat hem nodig had voor onze kelder.  

    Tot dan heb ik mij ook nuttig gemaakt terwijl ons madam met de klein mannen bezig was, ik heb :

    -         het afwasmachien leeggemaakt

    -         ‘t wasmachien gevuld

    -         de droogkast opgezet

    -         ne pamper verschoond

     

    en toen ben ik begonnen met alles uit de middenste kamer te halen en op dat moment werd ons madam heel kwaad.

    “Wà zijde gij van plan” riep ze heel hard, helemaal over haar toeren!  

    “euh...’k moet hier toch alles uit de kamer halen, want ze moeten de planchee vanonder terug naar boven duwen, da’s toch logisch!” zei ik terug.


    “Logisch???? zijde gij op uwe kop gevallen!  En waar ga ik zo lang de kinderen dan steken?   In een zak en op mijne rug zeker?”


    Amaai was die kwaad zeg.  
    Ik heb dan maar heel stillekes alles uit de kasten gehaald, het gerief goe ver weg gezet zodat die klein er niet aan kon, de zware kast verschoven naar de keuken met hulp van onze jongste die ondertussen aangekomen was, de living tafel en de stoelen ook, enfin alles wat in de middenste plaats stond.
      

    “En ....waar en hoe ga ik nu de kinderen verschonen, ik kan amper door naar de keuken!”  zei ze, nog altijd met een heel kwaad gezicht, “en hoe en waar moet ik hun fruitpap maken?”

    Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat de indeling van onze beneden op dat moment niet bijzonder praktisch was voor klein mannen, want eigenlijk feitelijk mochten ze ook best niet over die planchee lopen, ons madam niet, en ook ons klein tornadooke niet.

    Maar mijn vrouw is niet te kloppen.  
    Geen kwaad woord kwam er heel de dag lang over heur lieve lippen.  
    Ik vond wel dat ze nogal een verbeten blik had als ik af en toe efkes mijne kop liet zien.

    Toen onze jongste tijdens een korte rustpauze zegde: “zeg pa, dat had ge toch beter ineens vorig jaar gedaan toen ge de vloeren hebt afgeschuurd” moest ik hem een stoemp geven om te zwijgen, maar ze had het gehoord.  Doof is ze nog niet!

    “Voilà – ik had toen just hetzelfde gezegd, maar wie luistert er naar een vrouw?   Niemand? “ en zij weer weg,  met de slapende Seppe op haar arm en ons kleindochter aan heur hand.

    Straf grootmoederke zenne,  die van ons, bij een ander zou het niet pakken!


    Maar om nu voort te gaan, gisteren toen het werk gedaan was en ze allemaal naar huis gingen,  draaide ik mij om naar ons madam en amaai – ‘k ben verschoten, als blikken hadden kunnen killen dan was ik nu zo dood als ne pier.

    Razend dat die was, en beeld zonder klank.   Ik wou just lief vragen wat we gingen eten toen ze naar de ijskast ging en alleen voor heurzelf een smak kouwe kalkoen op nen boterham smeet, een fameus glas wijn alleen voor heurzelf uitschonk, alles op een tableauke zette en met heur voeten oep de poef voor den TV ging zitten.

    Geen gebenedijd woord kwam er nog uit.  Oep zo’n momenten besluit ik altijd wijselijk om mijn teut te houden want dan krijg ik de indruk dat ze een beetje over haar toeren is.

    Ik geef eerlijk toe dat ons huis er uit zag als na een bombardement.  Misschien was het voor haar een beetje te rap na die rommelmarkt.  Ze had gevraagd om efkes geen rommel meer te maken, maar ja...wat is rommel, die planchee moest toch gefixt worden nietwaar?

    Z’is 's avonds héél vruug in haren tram gekropen, enfin bij manier van spreken, want ze kijkt van daar uit naar den andere TV .    

    Ik ben dan beneden maar op mijn eentje grote kuis beginnen doen want ik denk dat ze niet veel goesting had om mee te helpen.


    Vrouwen....’k zal ze nooit écht verstaan, de meeste klagen dat hunne man nooit iets doet, ik doe dan vanalles en dan is ze nog kwaad!

    “Hiel, hiel diepe zucht......”

    van 

    ‘t ventje




    Free Image Hosting at www.ImageShack.us

    28-12-2006 om 16:08 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (10)
    26-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstmis 2006
    **




    Om de twee jaar vieren we het kerstfeest ofwel op kerstavond, ofwel op kerstdag. Schoondochter 2 moet de kerk in het midden houden, want haar ouders vieren ook graag op kerstavond.

    Dit jaar was het feest bij ons op kerstdag, vanaf vier uur, want dan hadden de kleinsten hun middagdutje achter de rug en dan had schoondochter 1 haar dienst in het ziekenhuis erop zitten.

    Mijn lieve vriendin vond het erg dat wij op kerstavond alleen zaten, ik vond dit helemaal niet erg, maar ik gaf graag toe omdat zij het zo lief vraagt en ook omdat zij beter kookt dan een chef in een restaurant met drie Michelin sterren!

    Het nadeel was dat ik die nacht bijna niet geslapen heb van het vele eten en drinken, mijn maag verdraagt dit niet langer. Mijn hoofd ook niet.
    Ik stond dus op kerstdag om half zes op, om iets tegen de maag- en de hoofdpijn te nemen en besloot maar op te blijven want ik moest zelf nog mijn kerstmenu beginnen voorbereiden.
    Terwijl ik wachtte tot de pijnstillers hun werk deden heb ik dan maar naar een film gekeken.

    Toen ventje eindelijk uit zijn bed kwam, zijn we met de voorbereidingen begonnen.
    Zijn taak is bij elk feest altijd hetzelfde. Hij dekt de tafel prachtig èn hij schilt de patatjes. Vanaf dan begint zijn feest tot de volgende ochtend (nu dus) en dan neemt hij de opruim en de afwas voor zijn rekening. Na het feest is hij hiertoe niet toe in staat, want dan ligt hij uitgestrekt in de zetel met een gelukzalige, voldane, dronken glimlach op zijn gezicht.

    Dat het druk was hoef ik niet uit te leggen, zes volwassenen en vier kleinkindjes waarvan de oudste zes jaar en de jongste zes maanden.

    Ons huisje is niet heel groot maar we zijn goed voorzien op kindjes, drie kinderstoelen, een box, een ‘hang-loop-dingske’ voor onze Seppe, een babysit...kwestie van hem wat afwisseling te kunnen bieden en natuurlijk een massa speelgoed.

    Iedereen had een ziljard geschenken bij en ventje was weer een hele middag zoet geweest met het creëren van heel grote, ingewikkelde geschenkverpakkingen.

    Ik zit hier nu pal voor mijn kerstgeschenk.
    Een flatscreen monitor, of hoe je dat ding ook noemt. Ik heb een hoop plaats bijgekregen op mijn bureauke, maar ik heb wel een verrekijker nodig om deze tekst te kunnen lezen, de letterkes zijn zo klein.
    Ik zie nu wel van iedereen het 'volledig' blog, wat ik niet kon op mijn vorige monitor.
    Dus,  op de lijst voor mijn verjaardag in maart zal ik een bril-verrekijker moeten zetten.

    Ventje was ook dolgelukkig met zijn nieuw scheerapparaat met alles erop en eraan, maar nog beter vond hij zijn pepermolen op batterijen. Iedereen was aan’t niezen, hij wist niet van ophouden – zo plezant was het – hij had op dat moment al wel de nodige apertieven en wijn binnen!

    De kinderen straalden ook, elk hadden ze hun favoriet geschenkje. Kleinzoon 2 klampte de DVD van ‘Cars’ met een zalig, verrukt gezicht tegen zijn borstje, en sprong van blijdschap meermaals in de lucht, écht zunde dat we dit niet op foto hebben kunnen vastleggen.

    Schoonma had gelukkig dit jaar forfait gegeven, ze had voor één keer gekozen voor de rust en stilte van het kerstfeest bij schoonbroer, daar zijn nog geen joelende, rondlopende, krijsende kleinkindjes.....wij vonden dit natuurlijk hééééééél spijtig!

    26-12-2006 om 14:15 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (7)
    24-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het grootste geschenk

     

     

    Free Image Hosting at www.ImageShack.us 
    Het grootste geschenk

    buiten is het stil

    In huis weerklinkt zacht kerstmuziek

    een kamer, veilig, een geborgen nest

    koude  verjaagd door de gloed

    en warmte van de haard

    de kerstboom,  versierd met herinneringen

    van heel oude, reeds dode  bomen

    bomen uit hun jeugd, bomen van hun ouders

    nog steeds in hun gedachten

    zeker nu,  op dit ogenblik in tijd,

    net als toen een rijk gevulde tafel,

    met hun kroost daarrond verzameld

    lachend, pratend, zingend, genietend

    op de grond scheuren kleintjes

    geschenken open

    hun wangen vuurrood, 

    in hun blik  de schittering van miljarden sterren

    in een moederarm

    een baby, gewikkeld in een doek,

    zachtjes slapend als in een heel oud verhaal

    de ogen van de ouders kijken stralend rond

    vol vreugde naar deze nieuwe vreugde

    op dit ogenblik in tijd

    is hun hart vervuld met puur geluk

    dit ogenblik is voor hen

    het grootste geschenk

     

    24-12-2006 om 11:58 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (6)
    21-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.er was nog één onderwerp ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    Er was dus nog één onderwerp dat niet aan bod mocht komen in gezelschap.   Ik zit hier heel hard na te denken welke het was.  Misschien kan er iemand mij helpen.
    Ondertussen kunnen jullie even op de neus van schoonma drukken en dan krijg je mijn kerstwensen in het Russisch.... je moet gewoon even je voornaam in het open vakje tikken....het is jullie gegund met de complimenten van mij en mijn schoonma.

    21-12-2006 om 10:51 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (13)
    19-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.op zoek naar onze roots.....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    “Tante Bo, hoe komt het dat gij dezelfde achternaam hebt als ik en uw eigen kleinzonen niet?” vroeg Daan, mijn zevenjarig achterneefje op wie ik af en toe pas als zijn mama en papa belet zijn. Zijn grootouders wonen allen ver weg.

    Ik moest wel even goed nadenken hoe ik dit best kon uitleggen, want dit is inderdaad een vrij ingewikkelde uitleg voor zo’n jong kind. Toch probeerde ik het.

    “Wel ventje, uw grootvader is mijn broer en wij hebben dezelfde achternaam, want wij hadden dezelfde papa. Uw grootvader, mijn broer dus, heeft een zoon - uw papa, en die krijgt ook die achternaam en dan heeft die een zoon, dat ben jij en jij hebt dan ook die achternaam. Maar mijn kleinzonen krijgen mijn achternaam niet, maar die van hun papa, die het dan weer kreeg van zijn papa...” Oef...ik moest er zelf even bij nadenken.

    “Dus Tante .... jij bent mijn oma niet, maar jij en ik hebben wel dezelfde achternaam, da’s wel tof hé, maar wel raar?” zei hij, terwijl hij nog piekerend zat te dubben.

    Hij ging toen verder en zei heel ernstig: “mijn papa zegt dat onze achternaam al héél oud is, èn van een ridder!!!”

    Ik zei hem dat ik dat verhaal ook al heel mijn leven had gehoord van mijn vader, maar ik wist niet of het waar was.

    “Weet ge wat” stelde ik voor, “laten we onze naam eens op Google intikken en kijken wat er staat”.

    Gebruikmakend van dit vrij nieuw medium tikte ik onze achternaam en drukte op Search en tot mijn grote verbazing zag ik veel sites die onze achternaam vermeldden. Er zijn blijkbaar heel wat mensen die veel meer tijd hebben dan ik om dit allemaal op te zoeken en op het internet te zetten.

    Ik pikte de simpelste site eruit die gewoon onze achternaam vermeldde met wat uitleg.

    Tot mijn grote verbazing klopte er heel veel van wat mijn vader me vroeger ooit verteld heeft, heel lang voor er ooit sprake was van het internet.

    Blijkbaar stammen we af van een Clan in het twijfelachtig grensgebied dat Engeland van Schotland scheidt. Ik ben daar inderdaad geboren.

    De allereerste keer dat onze naam vermeld wordt is naar het schijnt in 1130. De man had zelfs dezelfde voornaam als mijn vader, mijn grootvader en mijn oudste broer. Vader zei altijd dat de voornaam ook altijd werd doorgegeven aan de oudste zoon. Mijn vader vond het verschrikkelijk toen mijn oudste broer, zijn oudste zoon, met die eeuwenoude traditie brak.

    De historische uitleg zou (volgens de internet site) zijn dat één van mijn verre voorouders ooit het leven van Koning Robert Bruce zou gered hebben toen die aangevallen werd door een wilde everzwijn. Hij (mijn voorvader) gooide zich op het dier en hield hem stevig vast tot jagers het dier konden doden. (dit was me vroeger thuis ook altijd zo verteld)

    Uit dankbaarheid werd de voorvader door de koning beloond met veel bezittingen, hij kreeg een wapenschild waarop stond: "I Saved The King" en de koning gaf hem toen ook onze achternaam.

    Er werd zelfs een gedicht over gemaakt.

    His arms robust the hardy hunter flung

    Around his bending horns, and upward wrung,

    With writhing force his neck retorted round,

    And rolled the panting monster to the ground,

    Crushed, with enormous strength, his bony skull;

    And courtiers hailed the man who turned the bull.

    Verder blijkt dat we zelfs onze eigen Tartan hebben : (Schotse ruit). Ik moet dus dringend een kilt kopen als ik ooit nog eens in de buurt kom

    Free Image Hosting at www.ImageShack.us dress tartan

    hunting tartan Free Image Hosting at www.ImageShack.us

    Na het lezen van al deze informatie zei ik tegen mijn neefje dat zijn papa hem blijkbaar het juiste verhaal had verteld, en ik printte de tekst af en gaf dit mee zodat hij het aan zijn mama kon laten zien. Hij was zo fier als een gieter. Wat kan je als zevenjarige jongen nog meer wensen dan afstammen van een Ridder.

    Toen zijn mama hem wat later kwam halen stond hij voor de kast waarop al de foto’s van onze kleinkinderen staan en hij vroeg teleurgesteld: “waarom staat er geen foto van mij bij, ik heb toch ook uw naam?”

    Ik heb hem beloofd dat, zodra hij me een foto bezorgt, hij mee op de kast tussen onze kleinkinderen mag prijken.

    Tenslotte ... hij heeft mijn naam en zij niet....ik fluisterde hem zachtjes in zijn oor: “ge ziet zoeteke,  gij zijt vast en zeker evenveel, misschien zelfs meer familie van mij dan uw neefjes”

    Heel trots en getroost is hij wat later met zijn mama vertrokken.

    Zo ziet ge maar, door onze kleinkinderen ontdek ik nog wat van mijn verleden.

    Spijtig genoeg is al die rijkdom die de koning ooit schonk blijkbaar naar een heel andere tak van de familie gegaan in de loop van de geschiedenis, want mijn vader was een heel arme, maar wel een heel trotse en sterke mijnwerker!

    Bovendien er zal wel een beetje waarheid in het verhaal zitten want de mannen in mijn familie zouden nog met gemak een everzwijn tegen de grond kunnen smakken, het zit in hun genen

    19-12-2006 om 21:44 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (9)
    18-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.en toen was het gedaan......
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    Halleluja....eindelijk is één van de meest frustrerende, vermoeiende weken van mijn leven achter de rug.

    Gisterenavond toen we van de rommelmarkt thuiskwamen heb ik nog net iets uit de diepvries kunnen opwarmen en opeten en dan ben ik als een blok in’t slaap gevallen.

    Vanmorgen moest ik weer vroeg op want Seppe is er vandaag.   Hij heeft net zijn papje binnen, is verschoond en ligt nu babyzacht te snurken in zijn bedje hiernaast in de kamer.

    Ik heb aan ventje gezegd dat ik een hele dag niet uit mijn pyama kom en niets, maar dan ook niets ga doen.   Niemand mag er vandaag door de voordeur,  tenzij in uiterste nood en straks, wanneer Seppe terug naar huis gaat, ga ik een uurlang weken in een luxueus badje met een lekker tasje koffie en mijn boek verder uitlezen.

    Seppe is godzijdank aan de beterhand en zijn nichtje is uit het ziekenhuis ontslagen.  Ze hadden allebei het RSV virus.  Kleindochter is terug naar de kribbe.

    Ik wil hier ook even mijn goede, lieve vriend Milo bedanken voor het doorzenden van de informatie over het RSV virus.   Zoonlief zei me vanmorgen dat hij en zijn vrouwtje er heel veel aan hadden gehad!

    Verder wil ik de groetjes doen aan mijn lieve blogvrienden die ik zaterdag ontmoet heb toen we samen naar de voorstelling van Shirley Valentine zijn gaan kijken,  met mijn vriendin Paz in de hoofdrol.  (Het blog van Paz vind je links bij mijn favorieten)

    Zij zullen beamen dat Paz een onvergetelijke voorstelling heeft neergezet.  Onovertrefbaar en zo professioneel dat ze meermaals de grote schouwburg hier in Antwerpen zou kunnen volkrijgen.  Er zijn geen superlatieven voor hetgeen zij zaterdag gepresteerd heeft.  Ik kan niet begrijpen dat het Dion theater de voorstelling in de kleine bovenzaal liet doorgaan.  Ik begrijp ook nog niet waarom er slechts twee voorstellingen voorzien zijn.

    Misschien kan iemand van het Dion theater het verklaren.

    Ik vond het ook prachtig dat ik daar blogvriendin Lieve heb ontmoet, ze was helemaal van Gent naar Antwerpen gekomen om Paz te zien.   Ze was net zoals ik me haar had voorgesteld.  De naam Lieve werd voor haar persoonlijk ontworpen vind ik!   Een lieve, charmante, vriendelijke lady.   Ik hoop dat ik haar nog dikwijls mag ontmoeten.

    Wie heeft er ooit geschreven dat het internet zou leiden tot vervreemding?  Wel, die had het helemaal mis, geloof me vrij. 

    En nu: “de apotheose”....de Rommelmarkt van mijn teerbeminde.

    Weken zat ik hier thuis tot aan mijn kniekes tussen dozen mooi, proper afgewassen, blinkende rommel.   Vrijdag late namiddag was het zo ver en mochten we het rommelstalletje gaan klaarzetten.

    Zonder probleem vonden we ons plaatsje en ik begon de dozen te openen.  Ik was niet voorbereid op hetgeen dat volgde.   Een massa volk kwam afgelopen (de rommelmarkt was dus nog niet open!) en begon in onze dozen te snollen.   Van alle kanten werd er geroepen: “heb je juwelen? Heb je boeken?  Heb je dit...heb je dat....” ik dacht bij mezelf,  ‘als het zo voortgaat dan heb ik niets meer over om morgen en overmorgen te verkopen!’.   Ik ben natuurlijk een leek,  want de professionele rommelmarkt verkopers kochten mijn rommel voor een peulschil en de volgende dagen lagen die zaken op hun stalletjes aan driedubbele prijs te koop.

    Ventje,  broer 1 en schoondochter  waren in hun element.  

    Mijn verborgen gen van ‘marktkramer’ stak toch ook zijn hoofdje op.  

    Mijn grootmoeder en tantes van moederskant,  hebben altijd op de markt gestaan in Blankenberge en zij hebben ook altijd kruidenierswinkels gehad.   Toen ik tiener was,  ben ik ooit daar twee maanden een vakantiejob gaan doen en ik moet toegeven dat ik verkopen wel heel leuk vind.

    Ik was net flink op dreef, met op mijn hoofd een diadeem met twee flitsende kerstmannetjes, toen  Huismusje voorbijkwam met haar Knuffel (een schat van een vent Musje, draag er zorg voor!), voor ik  goed en wel onder onze tafel kon duiken, had ze me al gefotografeerd, ik had het moeten weten!

    En ja Musje...mijn kristallen vaas is mooi terug mee naar huis gekomen, ik kon er echt niet van scheiden.

    Ventje heeft woord gehouden en we zijn zonder rommel terug naar huis gekomen, hij had me dat plechtig beloofd.

    Broer 1 daarentegen is met al onze overschot terug vertrokken naar de Ardennen en hij heeft zo de smaak te pakken dat hij al een volgende rommelmarkt gaat vastleggen (ik zei het u al – het zit in onze genen).   Ventje, die me ook beloofd had dat ik dit nooit meer zou moeten doen,  heeft broer 1 wel beloofd dat hij de volgende keer gaat meehelpen (!) – :  ‘da’s niet hetzelfde hé shoeke?’.... ieder zijn hobby,  denk ik dan maar!

    Ik sta nu wel hopeloos achter met mijn favoriete blogs lezen, ik ga dit stukje er dan maar snel opzetten zodat jullie weten dat ik het weekeinde overleefd heb, en dan ga ik snel lezen hoe het met iedereen is vooraleer Seppe wakker wordt!

     

     

    18-12-2006 om 10:47 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (9)
    15-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dank aan mijn lieve blogvrienden....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen














    Bedankt lieve, bezorgde blogvrienden, jullie reakties geven me altijd weer een serieuze opkikker. 

    Gisteren zijn we dan bij zoon 2 thuis gaan oppassen op de kindjes.   Kleindochter was finaal uitgesch...t..n en terug lekker levendig zoals het hoort.   Seppe daarentegen is helemaal nog niet zoals het hoort.   Hij is stil, eet niet goed, braakt veel en begint nu ook weer te hoesten.  Zoon 2 en schoondochter zijn heel ongerust want het nichtje van Seppe, slechts één week jonger, ligt nu ook in het ziekenhuis met het RSV virus, de ziekenhuizen liggen overvol.  Seppe was de week ervoor bij zijn nichtje geweest.

    Gisterenavond zijn de kinderen dan  met Seppe naar het ziekenhuis geweest en is er een slijmstaaltje genomen om te zien of hij ook met het virus besmet is.   Dit RSV-virus schijnt vrij gevaarlijk te zijn voor jonge babies en oudere mensen.   We houden onze vingers dus gekruist dat het een gewone verkoudheid zal zijn.

    Deze ochtend is ventje kleindochter gaan halen en heeft haar naar de kribbe gedaan zodat zoon thuis bij Seppe kon blijven.  Ik mocht eens uitslapen want tussen de soep en de pattatten hebben we gisteren nog de kerstboom versierd en de voortuin.

    Als ik hier vandaag snel even mijn blogronde doe dan zie ik dat er bij mijn goede vrienden nog veel ergere dingen zijn dan bij ons.

    De man van Hotlips gaat vandaag onder het mes en om haar te steunen zet ik boven dit stukje vandaag de kaars die ook op haar blog brandt.   We hopen,  samen met u Lipske,  dat alles vandaag goed gaat met je ventje.

    Gelukkig gaat het met Annick, de dochter van Ludovicus en Lea al wat beter, dus dat is goed nieuws.

    De zoon van Thea ligt nog steeds in het ziekenhuis en ik hoop dat het met hem ook gunstig evolueert.  Een mailtje volgt lieve Thea zodra ik een ogenblik tijd krijg, ik volg alles op je blog en blijf dus op de hoogte!  Mijn hart gaat ook naar jullie uit.

    Ria, beter bekent als Miekemuis, herstelt van een duimoperatie en haar wens ik ook een snelle genezing toe.

    De twee blauwe ogen van Huismusje zal ik morgen zelf inspecteren en jullie daarvan binnenkort verslag uitbrengen.
     

    Ik wou wel nog even iets schrijven ter verdediging van de andere grootouders van mijn kleinkinderen.  

    Misschien denken jullie dat ventje en ik steeds de volle lading krijgen, maar dat is enkel wegens omstandigheden.   Ik zou niet graag ruilen met de andere grootouders.

    De vader van schoondochter 1 is volledig invalide en alle werk wordt door haar moeder gedaan.   Zij tracht zoveel mogelijk al haar kleinkinderen toch nog zoveel mogelijk op te vangen, ze heeft er inmiddels zeven.   Zoals jullie konden lezen moesten ventje en ik maar telefoneren en we mochten onmiddellijk de twee oudste kleinzonen brengen eergisteren.

    De moeder van schoondochter 2 steekt normaal gezien ook flink de handen uit de mouwen als het op kinderoppas aankomt, maar zij heeft nu een gescheurde schouder pees en moet aanstaande dinsdag onder het mes.   Ze mag helemaal niets meer heffen.   Onmogelijk dus om op babies en kleuters op te passen, want die moeten nog steeds verschoond worden.  Haar man werkt nog voltijds.

    Mijn kinderen en schoonkinderen stellen wat we voor hen doen zeer op prijs en vinden het helemaal niet vanzelfsprekend.   Moest dit wel zo zijn dan zou ik me er niet goed bij voelen.

    De andere grootmoeders vinden het vreselijk dat ze zelf niet meer kunnen helpen en doen wat ze enigzins kunnen om te helpen.

    Ik heb zelf als kind nooit de liefde van grootouders gekend.   De ouders van mijn vader waren al lang dood, vader was een nakomertje,  en de ouders van mijn moeder woonden te ver weg.

    Mijn moeder heeft zelf voltijds gewerkt met een huishouden van vier schoolgaande kinderen, vergeleken met wat zij ooit deed is wat ik doe dus gewoon peanuts.

    Omdat zij werkte kon ze ook moeilijk op onze kinderen passen, ze was slechts één dag op de week thuis, maar zelfs dan nog probeerde ze me af en toe te helpen.

    Schoonma was huisvrouw, maar die maakte het vanaf het begin heel duidelijk: zij had zelf haar kinderen moeten opvoeden, ik moest dit ook maar kunnen, zij vond dat ze recht had op haar privé leven.

    Begin jaren zeventig waren er nog bijna geen kribbes en zeker geen onthaalmoeders.  

    Ik had ook graag blijven werken, maar ben toen, omdat het niet anders ging,  zes jaar thuisgebleven.

    Maar toch, jullie reakties deden toch een belletje rinkelen en ik realiseer me dat ik moet oppassen en ervoor moet zorgen dat ik ook nog in roulatie blijf,  want anders zijn de kinderen er de dupe van. 

    Ik nam daarnet even mijn dagboek van vroeger en sloeg het open op: 18 februari 1976 en las wat ik die dag had geschreven:

    Denk aan dit als je zelf ooit grootmoeder wordt:  (Dit waren dus raadgevingen aan mezelf voor de toekomst!)

    • De eerste maand geeft een nieuwe mama haar kind niet graag uit handen, ze doet het graag zelf en wordt graag geprezen!
    • Zeg NIET hoe jij het vroeger deed, geef enkel raad indien erom gevraagd wordt.
    • We vinden het niet leuk om steeds te vragen om te babysitten, het wordt dus heel erg op prijs gesteld als jullie dit zelf af en toe eens aanbieden.
    • Onthou later dat je niet aanbiedt om je kleinkind voltijds bij te houden, enkel wanneer ze ziek zijn of wanneer hulp echt nodig is.
    • Wanneer een mama lange tijd thuis binnen moet blijven met zieke kindjes, bied dan aan om te komen oppassen zodat ze eens kan gaan winkelen of eens naar de kapper kan gaan want na negen weken binnenzitten begin je gek te worden.
    • Een nieuwe mama is altijd ongerust wanneer haar kindje bij haar weg is, telefoneer veel en stel haar regelmatig  gerust.
    • Indien de kindjes lastig of stout zijn geweest, hou dit dan voor jezelf, ze hoeven dit allemaal niet te horen.
    • Overdrijf niet en beperk het babysitten enigzins want anders wordt het iets vanzelfsprekend en wordt het niet meer op prijs gesteld.
    • Denk ook aan je eigen leven, je hebt het verdiend!

     

    En nu moet ik heel snel dit stukje op mijn blog zetten en maken dat ik klaarsta, want ventje staat al te trappelen om de stand op de Rommelmarkt te gaan opzetten!

    Morgen en overmorgen zijn we voor de verandering ‘voddenverkopers’ de ultieme droom van mijn teerbeminde.

    15-12-2006 om 13:03 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (7)
    13-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Na de politiek .... de stront....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen














    Gisterenavond laat zaten we nog steeds te wachten op een telefoontje over de gezondsheids toestand van Seppe.   De ziekenhuizen zitten blijkbaar overvol en schoondochter kreeg de raad om Seppe nog even thuis te houden, hij was blijkbaar nog niet voldoende uitgedroogd (?!)  Zijn lippen waren nog niet gesprongen en hij plastte nog en er bleef nog af en toe wat  in zijn maagje. 

    Er werd toen besloten om dan maar de volgende ochtend af te wachten en met Seppe op controle naar de kinderarts te gaan, zijn zusje zou dan bij ons komen,  want bij haar was de maag-darm infectie al een beetje beter, maar nog niet goed genoeg om terug naar de kribbe te gaan.

    Op mijn agenda stond ook dat de twee andere kleinzonen van school dienden gehaald te worden en omdat het woensdag was, in de namiddag bij ons zouden zijn tot hun mama wakker was.

    Wakker, maar nog niet heel fris of monter sprong ik dus vanmorgend om vijf voor acht mijn bed uit.  Ik had me wat overslapen en deed in nachtkledij de deur open voor zoon 2 en kleindochter.  Ik was net op tijd beneden.

    Kleindochter plus bagage werd afgeleverd met de uitleg dat zij nu terug aan de beterhand was, de dag ervoor had ze nog slechts één keer stoelgang gehad en die was vrij normaal geweest.

    Oef...

    Zoon 2 dan aan de deur uitgezwaaid en met kleindochter naar binnen.   Om mijn hersenen even de kans te geven om ook te ontwaken een DVD van Barbapapa opgezet voor kleindochter.  Kleindochter was helemaal niet geïnteresseerd in Barbapapa en zijn familie en begon liever met het uitladen van de speelkoffer.

    Ventje strompelde uiteindelijk wat later ook naar beneden en nam zijn tas koffie en de krant.

    Kleindochter keek plots heel zorgelijk naar ons en zei klagend ....”kakaaaaa”.....

    Met kleindochter de trap op naar de badkamer om haar te verschonen, inderdaad ‘kakaaaaa’, veel, héél veel  ‘kakaaaaa’....nèt wat je nodig hebt ’s morgens vroeg op een nuchtere maag. 

    Kleindochter werd gewassen en kreeg een mooie, verse pamper aan.

    Vijf minuten later terug......”kakaaaaa”...... en wij terug naar boven, inderdaad, terug een pamper vol en nu was de substantie al iets minder vast.   Ze werd weer netjes verschoond en we gingen de trap weer af naar beneden.   Ik was even later met haar in een boekje aan’t lezen en terug.....”kakaaaaaa”..... Om een lang verhaal kort te maken, acht pampers VOL met een steeds vloeibaarder en steeds meer onwelriekend wordende substantie,  op een uurtje tijd.   Het kind liep gewoon leeg.   We hadden het verschoonkussen en de pampers uit de badkamer al naar beneden gehaald en op de tafel gelegd.

    Omdat ik wist dat haar mama naar de dokter ging met Seppe,  probeerde ik haar te telefoneren,  want ik vond dat zusje ook best terug onderzocht moest worden.  

    Ik belde naar schoondochter: die nam niet af.

    Zoon 2 moest ik niet bellen,  want zijn telefoon staat af in de klas.

    Nu zaten we nog met het probleem van de twee andere redelijk gezonde kleinzonen,  die na de middag ook gingen komen.   Kleinzoon 2 had een lichte oorontsteking.  Nu was de dringende vraag: gingen we hem en zijn broer ook besmetten, of was er voor hen eventueel een ander opvang mogelijk?  Trouwens kleindochter kon nu ook best een ooronsteking missen.

    Hun mama kon ik niet bellen want die sliep na een nachtshift.

    Ik belde dan maar naar zoon 1 op zijn werk,  maar hij was in vergadering en vroeg om terug te bellen.   Ik liet me niet afschepen en zei hem dat het dringend was, ik had raad èn extra hulp nodig.   Hij kon zich niet vrijmaken en er werd besloten,  na nog enkele telefoontjes,  dat ventje de twee kleinzoontjes van school zou halen en die naar de andere grootouders zou voeren.

    Toen belde de mama van Seppe.   Ze was net bij de dokter geweest en Seppe moest nog niet naar het ziekenhuis, zijn vochtgehalte was nog niet op een alarmerend laag peil.  Nog wat afwachten had de dokter gezegd.   Ik legde haar uit dat kleindochter nu ook terug de Spaanse Spetter had en ze ging terug binnen om raad te vragen aan de dokter.   Zij belde me enkele minuten later terug  op en zei: “ de dokter adviseert om haar geen eten te geven,  enkel laten drinken en er moest  iets in het drinken gedaan worden.

    Zoon 2, de papa van Seppe en kleindochter,   komt gewoonlijk  woensdag tussen de middag bij ons een boterhammetje eten.  Hij had inmiddels al telefoon gekregen van zijn vrouwtje en had het product mee om in het drinken van kleindochter te doen.

    Ventje kwam terug van zijn vervoer van de twee kleinzonen van school naar de andere grootouders.

    Wat later verliet zoon 2 ons,  met kleindochter.

    Ik probeerde dan toch om mijn andere schoondochter te telefoneren om haar te zeggen dat ze niet naar ons moet komen om haar zoontjes af te halen,  maar naar haar ouders moest gaan, maar ze sliep nog steeds en dan staat de telefoon af.

    Een half uur later stond ze met de fiets aan onze voordeur. Ze zei dat we haar,  indien er zich nog zo’n situatie mocht voordoen,  maar moesten wakker bellen met de deurbel.   Die zet ze niet af omdat er altijd iets kan gebeuren.  Na een tasje koffie en wat uitleg ging ze terug naar huis om haar auto te halen om naar haar ouders te gaan. 

    Ventje en ik vielen daarna  steil achterover in de zetel.....volledig uitgeblust, maar de twee oudjes hadden het toch weer mooi voor elkaar gekregen.

    Daarnet was er weer telefoon van zoon 2.  
    “ Euh....mama voor morgen....vrouwtje moet werken maar ik moet slechts een paar uur op school zijn, is het dan misschien niet gemakkelijker dat ge naar ons komt tegen acht uur,  want dan hoef ik de hele verhuis niet te doen van de kindjes en dan kunnen ze eventueel rustig blijven doorslapen....   Ik zal terug thuis zijn om elf uur.”

    Dus....morgenvroeg  om zeven uur opstaan, het gezicht van ventje was geld waard toen ik het hem daarnet vertelde.

    ....en ik die dacht toen ik stopte met werken dat ik nooit meer een wekker zou moeten opzetten of door het donker zou moeten rijden....verkeerd gedacht!

     

    13-12-2006 om 17:50 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (10)
    11-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.moet er geen rommel zijn?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
















    Het is zover, ventje heeft het uiteindelijk klaargespeeld om mijn huis te veranderen in een stort.
    Alles, maar dan ook alles uit zijn kelder staat nu uitgestald in mijn living, keuken, veranda en hall. De ‘rommelmarkt’ waar hij al jaren naar uitkijkt is in aantocht. Vrijdag is het zover en mag hij zijn goederen gaan uitstallen om ze dan zaterdag en zondag te verkopen.
    Zijn ogen glinsteren al bij de gedachte. Hij loopt al een hele tijd met een gelukzalige glimlach rond.

    Al twee weken lang sluipt hij elke avond stiekem naar zijn kelder en brengt iedere keer iets meer mee naar boven.
    Hij denkt dat ik het niet merk omdat hij het ’s avonds doet en omdat het beetje bij beetje gebeurt. Een trage, sluipende invasie van rommel.

    Toen ik twee weken geleden vroeg wat hij van plan was zei hij: “ik moet het toch allemaal eens bekijken en proper maken, ik kan het toch niet vuil verkopen.”

    Ik baan me nu een weg tussen dozen met afgedankte borden, tassen, glazen, bandopnemers die veertig jaar oud zijn, stofzuigers, boeken, kaders, prenten, bankvijzen, telefoons, vuilbakken, tapijtjes, noem het op : het staat nu in mijn living.
    Zaken waarvan ik dacht dat hij ze al jaren geleden naar het containerpark had gedaan zien nu terug het daglicht.

    Alsof dat van hem nog niet genoeg is bracht hij enkele dagen geleden ook nog een koffer vol rommel mee uit de kelder van zijn moeder.

    Vreselijk, ik krijg er de williewobbels van. Ik durf niemand meer binnenlaten want ik kan zelfs niet meer kuisen.

    Schoondochter en broer 1 nemen ook deel aan de rommelmarkt. Het is een (hopelijk) éénmalige aktie om van al hun gezamenlijk bijeengespaarde rommel af te geraken.
    Toen ik daarnet even bij schoondochter was zag ik echter nergens iets staan.
    “Waar staat uw rommel dan?” vroeg ik verwonderd. Zij keek mij al even verwonderd terug aan en zei: “in de kelder natuurlijk, waar het altijd staat, waarom?”
    Ik legde haar uit dat haar schoonvader ‘zijn rommel’ netjes had afgewassen en opgepoetst.
    “Moet dat dan? Ik dacht van het met vuil en al te verkopen!” antwoordde ze.

    Ik dacht ook dat hij de rommel rechtstreeks vanuit de kelder mee zou nemen en er gewoon het meeste stof zou afvegen, maar nee hoor, mijn ventje is een proper manneke!

    Enfin, hij heeft me daarnet beloofd – waarschijnlijk omdat ik zo hard gezaagd heb – dat hij morgen al de rommel in zijn aanhangwagentje zal laden en het tot vrijdag in de garage zal zetten. Vandaag regende het te hard en o wee....zijn kostbare ‘rommel’ mocht niet nat worden. Oeioeioei toch... stel je voor!

    Gelukkig maar, want zoon 2 heeft net telefonisch laten weten dat Seppe en zijn zusje weer ziek zijn. Seppe heeft weer een maag- darminfectie en de kinderarts heeft gezegd dat indien er vannacht nog steeds alles uit komt, dat het arm schaapje weer naar het ziekenhuis aan een infuus moet.

    Ik moet me dus vanaf nu paraat houden om kleindochter op te vangen indien ze naar het ziekenhuis moeten, morgenvroeg weet ik iets meer.

    Ik ga me deze week weer niet vervelen denk ik! Maar eerst moet al die verdomde rommel mijn huis uit.....

    11-12-2006 om 21:15 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (10)
    10-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sport in de politiek....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    Mijn vader zaliger zei altijd : “dochter...er zijn drie dingen waar je in gezelschap nooit mag over spreken: dat zijn politiek, seks en stront.”
    Ik zag mijn vader doodgraag maar ik kan soms echt mijn teut niet houden.
    Daarom waag ik me vandaag ook even aan de politiek.
    De seks en de stront houden jullie dan maar tegoed.

    Ik heb net gekeken naar “De zevende dag” een programma dat ik elke zondag probeer te bekijken maar wat me zelden lukt omdat er rond dat uur meestal ofwel iemand telefoneert, ofwel op bezoek komt.
    Vandaag had ik besloten om de telefoon af te leggen en de rolluiken gesloten te laten.
    Ik moest en zou meer weten over .... natuurlijk, ge kunt het al raden:
    de beruchte "Jean-Marie", hij is al zo bekend dat ik zijn achternaam niet hoef te vermelden.

    Als er nu één ding is dat ik mateloos bewonder bij zowel vrouwen als mannen, dan is het oprechtheid en moed, ongeacht of ik het met hun standpunt eens ben of niet. Niettegenstaande ik Jean-Marie nooit gevolgd ben op politiek vlak, heb ik een mateloze bewondering voor de man zelf.

    Gewoon in deze wereld, in dit land, in het klimaat dat nu heerst, nog durven uitkomen voor je mening daar is moed voor nodig en dat heeft hij, naar mijn mening, in overvloed.

    Hij heeft nu weer de zoveelste politieke match verloren omwille van zijn uitgesproken mening en toch veert hij net zoals vroeger bij judo weer recht en toont hij terug dezelfde strijdvaardigheid.
    Hij gaat nu eerst bekomen van de zoveelste uppercut en onder de kerstboom nadenken, zei hij daarnet.

    Zelfs als je anti-Jean-Marie bent moet je toch toegeven dat hij ervoor zorgt dat zelfs politiek in Vlaanderen nog een beetje spannend blijft.
    Ik kijk in elk geval al reikhalzend uit naar zijn volgende match.

    Terwijl ik dit hier neerpen voel en hoor ik ons vader zaliger zeggen: “kindje toch, kindje toch...zeg niet dat ik u niet verwittigd heb! Ge gaat bakken kritiek over u heen krijgen.”
    Maar net zoals Jean-Marie heb ik tijdens mijn leven al tegen menige stroom opgevaren omdat ik mijn pincipes had die ook niet altijd strookten met wat de meerderheid dacht. 
    Ik wens zelf ook geen schaap te zijn die gewoon mooi,  mekkerend meeloopt met de massa.

    Dat is nu net zo leuk aan bloggen, ik kan hier ongestoord mijn mening neerpennen over eender wat, of men dit nu leuk vindt of niet.
    Nooit zal ik bewust mensen krenken, dat is wel volledig tegen mijn principes.
    Maar op dit ogenblik voel ik me genoodzaakt om tegen de mens Jean-Marie te zeggen: “Moed houden vent! Blijf achter uw principes staan en blijf er voor uit komen. Liever dat,  dan het zoveelste mekkerend schaapje.”

    10-12-2006 om 12:49 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (7)
    08-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.veiligheidscode...
    sorry lieve lezers, ik heb de veiligheidscode er terug moeten inzetten want ik kon zelf niet meer in mijn gastenboek om de reakties te lezen.  Alles werd geblokkeerd door een grote reklame voor geneesmiddelen!

    08-12-2006 om 16:50 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik zeg - jij denkt!

    Jullie weten hoe het gaat...niet nadenken, gewoon kopiëren, dan het eerste wat in je opkomt ernaast schrijven en dan terug plakken!

    • Vrede:
    • Jaloersheid:
    • Gulheid:
    • Diamant:
    • Gezondheid:
    • Rijkdom:
    • Afgunst:
    • Agressie:

    08-12-2006 om 11:37 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (10)
    06-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een niet zo onfeilbare Tomtommeke....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    Enkele dagen geleden waren we uitgenodigd op de koffie bij nichtje, petekind van ventje.  

    Zij en haar vriend wonen nu samen op een prachtig nieuw appartement in Gent. 

    Zo te zien gaan ze daar allebei heel gelukkig worden, de liefde straalde uit hun ogen.

    Nu kennen we al vrij goed de weg naar Gent, niet moeilijk trouwens, ge rijdt gewoon richting kust en gaat halverwege van de snelweg.

    Om het nieuwe adres te vinden had ventje zijn Tom-Tommeke ingesteld.   Gewoon voor de lol, want nichtje was achter de hoek verhuisd waar ze vroeger woonde en ventje had de verhuis mee gedaan.  Hij wist het dus zijn.

    Een beetje voor Gent zei de vriendelijke, lieve vrouwelijke stem van Tommeke op haar gewone assertieve manier: “neem de volgende afslag, neem de volgende afslag...” 

    Ik heb voordien jaren als navigator naast ventje gezeten maar indien ik deze zelfde woorden  zei dan vroeg hij elke keer weer: “zijt ge wel zeker?”  Bij Tommeke niet.... geen enkel argument, zij zegt dat hij eraf moet en hij doet het braaf zonder tegenpruttelen.

    Hij zei wel terwijl hij van de autosnelweg reed : “ hm,  da’s raar, want volgens mij was het de afrit na Gent en niet die ervoor, maar ja, ze zal een andere, kortere weg weten zeker?”

    Ik zwijg braaf,  want ik ben al lang blij dat ik niet meer bij elke trip met een landkaart op mijn schoot zit.

    Enfin, we zien een heel nieuwe kant van Gent en omstreken maar na een tijdje begin ik toch nattigheid te voelen.

    Jarenlang heb ik route planning gedaan voor onze chauffeurs in België en de namen van de dorpen waar we voorbij rijden geven me visuele kaart flashbacks.

    Als bijrijder in een auto moet je echter lang kunnen zwijgen anders is het : “rij jij of rij ik?” 

    Toen we Aalst voorbijreden zei ik toch heel voorzichtig tegen mijn chauffeur, “ahem...Aalst ligt niet bepaald vlak bij Gent hoor shoeke, en nichtje woont in Gent....”

    Maar Tommeke bleef aanduiden om verder te rijden en Tommeke is bijna zo heilig als de vorige paus.

    Ik deed nog een ultieme poging: “ euh... shoeke...als ge nog veel langer blijft in deze richting rijden denk ik dat we seffens Oudenaarde gaan tegenkomen en da’s al serieus ver van Gent hoor! “

    Met een zucht zette ventje eindelijk de auto wat verder aan de kant en zei : “kijk eens op de kaart”.   Ik vond het gehucht waar we uiteindelijk beland waren  en duidde hem dit zwijgend met mijn wijsvinger aan. 

    Een man geeft niet graag zijn vergissing toe, maar nu kon hij niet anders.

    “Euh...ja, ge hebt gelijk denk ik, we gaan de verkeerde kant op, ik dacht het nog....hoe kan dat nu? ”  sputterde hij met tegenzin.

    “Hoe zou dat nu komen, ik heb toch het juiste adres ingetikt!”.  

    Ik antwoordde braafkes : “’t ja, ik ken niets van de technische kant van zaken, maar misschien moeten we een computer update doen, ik weet het niet hoor” en om hem te troosten zei ik: “ ze is tenslotte maar een machientje hé shoeke, ze kan het niet altijd bij het juiste eind hebben”.

    Enfin, uiteindelijk snorden we in de tegenovergestelde mooi terug op Gent af. 

    We waren gelukkig op tijd vertrokken omdat er meestal file is op de snelweg richting Kust.  We waren uiteindelijk maar vijf minuutjes te laat.

    Toch misschien een goed idee om altijd een kaart bij de hand te hebben want Tommeke is blijkbaar ook niet onfeilbaar.

    Bij nazicht bleek wel dat het nieuw adres: “.............steenweg”, dus één woord was,  en ventje had het er met twee woorden ingetikt “..............-steenweg” en dat was blijkbaar al voldoende om zijn Tommeke tilt te doen slaan.

    Al goed dat hij zijn oude vertrouwde navigator nog naast hem had zitten.

    Ik vraag me wel af wanneer hij zelf uiteindelijk zou besloten hebben om te stoppen. 

    Tenslotte kan je ook over Parijs naar Gent rijden als je het echt wilt nietwaar?

     

    06-12-2006 om 15:48 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (10)
    05-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jerome Murat - heel mooi!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    ..heel mooi - gewoon even op het prentje klikken en dan genieten! Wel even de blogmuziek afzetten.
    Rechtzetting:
    Gelieve te noteren dat deze link me vandaag toegezonden werd door mijn goede vriendin Judith....de eer gaat naar haar!   Bedankt hoor Judith.  Judith heeft geen blog anders had ik naar daar doorverwezen.










    05-12-2006 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (13)
    04-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de helper van sinterklaas...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    Pas drie jaar oud en kleinzoon 2 heeft al een diploma! Knappe prestatie!

    Hij kwam zo fier als een gieter en zo zwart als roet bij ons thuis binnen. Twee zwarte wangen en pekzwart neusje.

    Toen ik hem vroeg hoe het kwam dat hij zo zwart zag vertelde hij met schitterende ogen dat ze in de klas allemaal een “zwarte Piet” parcours hadden moeten afleggen.

    Ze hadden allemaal door buizen moeten kruipen, onder de banken doorkruipen, kruipen op- en kruipen onder de tafeltjes door.

    Bij het succesvol beëindigen van dit parcours kregen ze van de juf een diploma:

    “Helper van zwarte Piet”.

    Stralend vertelde hij me dat hij hier later zijn echt beroep van gaat maken. Hij gaat later voltijds werken voor sinterklaas.

    Kleinzoon 1 stond erbij en vond dat hij ook een beetje meer aandacht verdiende en hij vertelde me even plechtig dat hij iets formidabel moeilijk had geleerd: namelijk de “ SCH “ waarna hij alle woorden die hij zich nog herinnerde met een ‘SCH’ begon op te noemen, school, schoen, schommel... en hij vervolgde en zei: “ nana...ik kan dit al lezen en broer kan het nog niet zeggen, kom broer zeg eens ‘schoen’ “ en hij stond met een heel serieus gezicht te wachten tot zijn broertje antwoordde.

    Kleinzoon 2 praat heel goed maar hij spreekt net zoals kleinzoon 1 met de franse “R” en hij heeft ook nog steeds een superlief ‘floshke’ aan zijn tong hangen.
    De franse “R” wordt blijkbaar niet langer afgeleerd op school zoals bij ons vroeger.
    De ‘flosh’ nog wel indien het niet vanzelf overgaat.

    Met een grote smile voldeed hij met plezier aan de vraag van zijn grote broer en zei heel flink: “SHoen” waarop kleinzoon 1 als een volleerde leraar plechtig zei: “nee broer, niet SHoen maar SCHoen”.
    Na ettelijke pogingen van ‘SHoen’ lukte het op de lange duur toch om ‘SCHoen’ te zeggen.
    Kleinzoon 1 keek even triomfantelijk in het rond als zijn broertje.

    Ongelooflijk, pas sinds september in de eerste klas en in de eerste kleuterklas en nu al één leraar in spé en één toekomstige helper van sinterklaas.

    Wat kan een grootmoeder nog meer wensen?

    04-12-2006 om 23:58 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (8)
    02-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de goede oude tijd....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    kinderwagen anno 1976

    Oef....eindelijk terug een beetje licht aan het einde van mijn ziekte-tunnel. Enkel nog een beetje keelpijn en voor de rest wat foezie woezie in mijn hoofd, maar ik denk dat mijn witte bloedcellekes het gehaald hebben tegen de jaarlijkse aanval van het venijnig virus dat in het najaar altijd de ronde doet.

    Het was wel te verwachten als je regelmatig zieke kindjes opvangt.

    Maar, versterkt door de nodige medicatie en op tijd en stond vroeg onder de wol, heb ik toch netjes mijn agenda kunnen afwerken deze week.

    Seppe moest ocharme donderdag voor de eerste keer naar de kribbe en we hadden samen met zijn mama en papa besloten dat we met halve dagen gingen beginnen om het niet àl te traumatisch te maken.

    Gelukkig maar, want toen we hem de eerste dag gingen afhalen was hij compleet van zijn melk het arm dutske. Hij viel onmiddellijk als een blok in slaap in de kinderwagen en ventje en ik zijn dan maar een lange wandeling gaan maken tot het tijd werd voor zijn volgend papje.

    Over kinderwagens gesproken. Ben ik nu alleen of vinden jullie ook dat onze kinderwagens vroeger veel beter waren?

    Ik heb zoveel zaken bijgehouden, maar de kinderwagen niet omdat die teveel ruimte innam. Ge kunt niet geloven hoeveel spijt ik heb.

    Ik kan de kilometers niet tellen dat ik met die wagen heb afgelegd, volgeladen met zoon 2 erin, zoon 1 erop, boodschappen vanonder, boodschappen achter zoon 2, boodschappen in de zak vooraan, en nog wandelde het gemakkelijk. De grote ruime kap was tenminste waterdicht en bij regen of wind spande je de kap flink aan opzij. De bache was waterdicht met vooraan een doorzichtig flapje zodat jij het kind zag zitten en omgekeerd.

    De moderne kinderwagens zijn misschien ontworpen door dure designers, maar ik denk nooit dat ze er echt een testrit mee hebben uitgevoerd.

    Zwenkwielen vooraan.... laat me niet lachen! Ze zwenken ja, maar altijd in de richting die je net niet wil uitgaan. Als je onderaan in het bakje iets legt, dan weigeren ze helemaal om te zwenken. De kap kan je niet opspannen, de bache is niet waterdicht, dus als het regent moet er nog een groot plastiek geval over het geheel om alles droog te houden.

    Het slaapwagentje is zo klein dat Seppe er nu al niet meer in kan en hij moet nog zes maanden worden.

    Goed, ik geef toe dat hij een heel grote baby is, maar toch. Zoon 2 heeft er nu al het ander bakje moeten opzetten, de ‘charette’ zoals we het hier in Antwerpen op z’n mooi vlaams noemen.

    Als je dan nog zusje wil meenemen, dan kan dit niet langer zoals vroeger, ofwel mee in de wagen, ofwel erop op een zitje, nee...die moet dan op een plankje staan met twee wielekes dat tussen de kinderwagen en je benen bengelt.

    Doe zo maar een lange wandeling. Gelukkig is ventje thuis en kan die kleindochter in een buggy duwen terwijl ik met de grote kinderwagen rijd. Hoe je het moet doen als je alleen bent is me een raadsel.

    Misschien heeft de ontwerper gedacht dat dit allemaal gemakkelijker is om het in de auto te plaatsen, maar onze kinderwagen plooide vroeger ook met één beweging toe en kon ook gemakkelijk in de koffer van de auto.

    Nee hoor, geef mij wat kinderwagens betreft die goede, oude, stevige van vroeger, spijtig dat ze niet langer zo gemaakt worden!

    En vermits ik dan toch aan het klagen en zagen ben: de buggy’s....industrieel ingenieur moet ge zijn om die gevouwen te krijgen.

    Wij hadden één van de eerste buggy’s in 1976 en die waren niet groter dan een paraplu met serieuze afmetingen. Opendoen en sluiten ging gewoon door even te schudden en dan met je voet vastzetten.

    Ik heb er al twee verschillende op baby beurzen gekocht om achter in de auto te hebben om de kinderen van school te halen. De parking ligt vrij ver van de school. Beide heb ik bijna in de bosjes gezwierd omdat ik ze ofwel niet open ofwel niet terug dicht kreeg.

    Uiteindelijk vond ik op een rommelmarkt een ouderwets, gemakkelijk modelletje van vroeger dat nu altijd in de koffer ligt.

    De zaken heten ook allemaal anders nu. Na vier kinderen begin ik het door te hebben.Een babysit is nu een relax en is iets helemaal anders dan een maxi-cosi dat dan weer een soort baby-autostoel is. Een box is een park.

    Verder zag ik deze week bij de dochter van een goede vriendin dat de baby nu in een grote emmer gebaad wordt. Gewone babybadjes zijn nu een no-no. Nu moeten ze in een emmer!? Kwestie van zich geborgen te voelen – terug naar de baarmoeder gevoel...

    Dan is er nog iets nieuws: een rubberen kruising tussen een stoel en een potje waar je een baby al vanaf vijf maanden in kan zetten om eten te geven. Het ding heeft een naam, maar dat ben ik alweer vergeten.

    Leuke zaken zijn dan wel de lepeltjes die verkleuren als het eten te warm is, héél handig. En niet te vergeten de papflessen met vitessen. Krachtig zuigen – vitesse één, iets minder krachtig draaien naar vitesse twee, en voor moeilijke zuigers op vitesse drie. Heel praktisch.

    Kleding daarentegen gaat dan weer de moeilijke kant op. Het is blijkbaar in om de baby te kleden als een mini volwassene.

    Vroeger was alles spons en stretch wat de klok sloeg maar nu moet de kleine een jeans broek en jeans vestje aan.

    Ge moet eens proberen zo’n beweeglijk baby’tje in een jeans jasje te wringen. Het zweet staat op je neus na vijf minuten. Ventje en ik zijn nu een samenwerkende vennootschap geworden bij het aankleden.

    Toen ik dit onlangs zei tegen zoon 2 vroeg hij me wat wij baby’s dan aantrokken als jas. Ik zei dat ze als baby in een lekkere warme trappelzak gestoken werden. Super gemakkelijk!

    Maar om op een positieve noot te eindigen: de uitvinder van de pampers verdient een reuzegroot standbeeld!

    02-12-2006 om 21:20 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (13)


    Inhoud blog
  • Olà
  • een kat op een hete tinnen dak ...
  • lalalalala....die mooie zomer ....
  • to blog or not to blog ...
  • warm en koud en besparingen ...
  • het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
  • een stadje doen ...
  • nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...
  • Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
  • eventje terug ...

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • nice
  • Happy New year 2076
  • Bhojo Gobindo
  • Phagun Bou
  • https://videopk.net/watch-video-phagun-bou-20th-july-2018-full-episode-123-watch-online/

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    100%
    150%
    200%
    LOEP


    Foto

    kleinzoon 1


    Foto

    kleinzoon 2
    Foto

    kleindochter
    Foto

    kleinzoon 3


    Foto

    kleinzoon 4


    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    vmmj
    blog.seniorennet.be/vmmj
    Startpagina !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • HUISMUSJE 1

  • Zoeken met Google




    Archief per maand
  • 01-2017
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 12-2005
  • 11--0001

    ik zou niet nee zeggen indien ze het moesten vragen...
    maar ze vragen het niet......

    I wouldn't say no if they asked me....
    but they don't ask me.....


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • voor info over dyslexie moet je bij sprankel zijn!

  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • of voor nederland bij Balans


  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • kING OF THE CASTLE

  • Je zet bij 'King of the castle ' wel best eerst mijn blogmuziekje af en wacht even tot het bestand gedownload is...de tekst is bangelijk.
    Before you open this link, turn off my blog music at the top right!
    Wait until it opens...listen to what he sings - it's worth it!


    Zoeken in blog



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!