VERONTRUSTE VADER

VROLIJKE, VROLIJKE, VRIENDEN..

Er is dus toch een deuk in de ballen.

Tenminste in het voetbal.

Het zieltogende Lierse, dat bij hoog en laag bezwoer zijn spelers te zullen blijven steunen, heeft aan 3 huiszoekingen en wat vage commentaar over bekentenissen genoeg, om de  eerste  3 spelers aan de deur te zetten. Naar eigen zeggen van het bestuur, kwetsbare, gemakkelijk beïnvloedbare “jongens”. Over “teamspirit” gesproken…

Dag lucratieve broodwinning!

Dag eerlijk voetbal!

Dag vrolijke vrolijke vrienden van het team!

Maar eigenlijk wisten we al lang hoe de vork in de steel zat. Als de beerput van het prof voetbal nu echt open moet, is de kans groot dat het ondraaglijk gaat stinken.

Stel u voor beste voetbalbond, dat alle voetballiefhebbers terug naar het café voetbal moeten om een “echte” wedstrijd te zien.

OK… toegegeven…ook daar staan vaders van spelertjes uit de verliezende partij, tegen hun 9 jarig zoontje te roepen: “Schopt hem zijn schenen af, godverdju !!!” maar dat getuigt tenminste nog van de echte wil om te winnen.

Of niet soms?

DROL – DROLLEN – GEDROLD!

Een vriend van mij baat een baanrestaurant uit in de haven. Een weldaad  voor al die vele vrachtwagenbestuurders uit alle windstreken, die dag en nacht de haven aan doen.

Dag en nacht zei ik?

\"Dag\" lukt nog wel…

Na een smakelijke biefstuk friet, zoals je die alleen in ons Vlaamse land krijgt voorgezet, wil het wel eens voorkomen dat de resten van de vorige maaltijd er alweer uit willen.

Ook daar is het restaurant van mijn vriend een zegen. Want het ligt als een eiland temidden van al die dokken en hun bedrijvige bedrijven. Wie in alle rust zijn grote boodschap wil doen kan die achterlaten in de toiletten van het drukbezochte restaurant.

Niks aan de hand dus…

Maar er was ook nog \"nacht\"!

Na het sluitingsuur loopt het mis…

De vrachtwagenbestuurders blijven vaak op de grote parking overnachten. Als mijn vriend ’s ochtends zijn rondgang maakt wordt hij geconfronteerd met wat na een dagje rest van de biefstuk friet.

Ontelbare drollen liggen, soms nog vers rokend, op de stoep. Anderen zijn net platgereden of al vastgekoekt aan het asfalt. Ze zijn er in alle maten, kleuren en vormen. Van degelijke respectabele opgerolde drollen over benepen keutels tot de uiterst dretsige vorm eigen aan diaree.

Sommigen zijn duidelijk met enig gevoel voor artistieke vrijheid neergepoot. Zo hing er eentje, stevige substantie overigens, kunstzinnig in S vorm omhoog gescheten aan de stootranden van de parking;

Mijn vriend kan er niet meer om lachen…

De haveninstanties schuiven de verantwoordelijkheid voor de bouw van openbare toiletten in de haven door naar de gemeenten en die weer naar mijn vriend.

Mag ik een voorstel doen?

Aangezien vele van die vrachtwagenbestuurders geen vlaams verstaan, zet borden met afbeeldingen, pictogrammen heet zoiets, met hoe HET moet.

“Men neme een plastic zakje (of zak, naargelang het formaat) en …” U kent het wel.

Voor platte drollen heb ik voorlopig geen oplossing!

Er is niets erger dan valse bescheidenheid. Dus siert het me, hier te durven stellen dat ik toch over een vrij grote algemene kennis beschik.

Groot was dan ook mijn verbazing, toen ik een week of wat geleden op TV zag dat voorbij Brugge een reusachtig woud bestond! Daar wist ik helemaal niets van!

Mijn verbijstering steeg boven het alarmpeil, toen ik hoorde dat dit woud overspoeld werd door duizenden everzwijnen, die bezig waren het woud te vernielen!

Nu weet ik wat een dergelijk beest kan aanrichten, om nog te zwijgen van de agressie die zich van zo’n dier meester maakt, als het in het nauw gedreven wordt.

Maar tot mijn geruststelling zag ik een groep onversaagde Bruggelingen, gewapend tot de tanden en met een vervaarlijke groep teckels, bij het ochtendgloren het woud intrekken.

Ontgoocheld zag ik hoe de groep onverrichter zake huiswaarts moest.

Ze hadden geen enkel everzwijn gezien, laat staan geschoten. “Maar…” zei de man die het woord voerde “...dat betekent niet dat ze er niet zijn, het zijn sluwe beesten…”

Ik zit nu met een ei.

Wat als die beesten deze kant opkomen? Ik heb geen hond en alleen mijn broer heeft een “loodjesgeweer”

Het zijn barre tijden, waar moet dat heen?

“Ask you graaip” zullen de Amerikanen in de gevangenis van Abu Graib gedacht hebben, “Naaip ik in you ballen.”

Tussen bomtulbanden en het afrossen van een paar Irakese jongeren, waarbij de commentaar duidelijk afkomstig was van een boven zijn toeren draaiende gentlemen-cineast, nog effe wat nieuwe foto’s in het nieuws van de gruwel in de Abu Graib gevangenis.

Het zegt meer over onze eigen westerse cultuur, dan over die van de “vijand”, alle terreuraanslagen ten spijt. In een maatschappij waar men pas schuldig is als die schuld bewezen is, valt er weinig protest te horen wanneer die heilige regel meer dan overtreden wordt, in de donkere beslotenheid van een twijfelachtige gevangenis, in wat men “door den band een apeland” noemt!

\"Wel te rusten mijnheer de president, slaap zacht\" zong Boudewijn de Groot. 

Moet er nog HAAT zijn?

Ophokplicht

Het woord \"ophokplicht\" begint gemeengoed te worden in ons taalgebruik;

Het zit er weer aan te komen, vanaf 1 maart moeten ze het hok in, ons dierbare en onafscheidelijke pluimvee. Enkel onder een paraplu, mogen ze nog buiten.

Ge moest eigenlijk toch al een kieken zijn, om het zo ver te laten komen dat uw vertrouwen in uw baasje beloond word met een levenseinde in de braadpan of de microwave…

Het is een feit dat de vrolijk tokkelend kip op het erf, wiens levenseinde afhing van haar legcyclus, verworden is tot een gigantische industrie, waarin voor het simpele beest net genoeg plaats is om te bewegen, niet meer voedsel wordt gegeven dan nodig is, om na het op voorhand precies berekende aantal weken, dood en in hunnen bloten in de rekken van de grootwarenhuizen te belanden.

En dan hebben we het nog niet over de legbatterijen…

De tokkelkip ging de pot in als ze eieren meer legde, met het nadeel dat ze dan wel eerst uren moest stoven wilde ze iet of wat gaar op tafel komen.

Die tijd is voorbij. We houden allemaal wel van een mals kippetje en een eitje op zijn tijd. Ik ook overigens...

Maar nu zit er een haar in de boter, of liever een pluim, of nog schrikwekkender een dodelijk virus!

Is de holocaust van het vogelrijk nabij?

En hoe zit het met het mensdom?

Oprotplicht.

Aangezien sommige beleidsmensen en hun aanhang niet meer verstand hebben dan een kieken, zou er ook een ophokplicht moeten bestaan voor mensen.

Of beter nog een oprotplicht!

Politici die aan volksverlakkerij doen, zouden verplicht moeten oprotten.

Herrieschoppers om niets, zouden verplicht moeten oprotten.

Profiteurs en bedriegers, zouden verplicht moeten oprotten.

Enz…

Waarheen dan wel?

God… er zijn nog zoveel lege plekken in de deze wereld. Stuur ze daar naar toe.

Stuur bv alles wat extreem rechts en links is met inbegrip van kwaadaardige religieuze fundamentalisten naar de Gobi woestijn. Die is groot hoor! Ze hebben er alle plaats van de wereld om er hun ding te doen, zonder een weldenkend mens lastig te vallen.

Maar laat ook alle gekke Amerikanen die op Bush hebben gestemd oprotten en geef hen de wapenproducenten mee. Dan zijn die ook samen zoet.

Vraag is natuurlijk waar ter wereld je die moet droppen om gerust te zijn.

Een andere planeet misschien?

“Beam them up Scotty” zou mr. Spock zeggen!

Wat is er mooier dan de “Stervende zwaan”?

Vraag naar de naam van een ballet en gegarandeerd antwoord 90% “Het Zwanenmeer”.

Maar hoe zit dat met “4 Stervende eenden” of met het massaspektakel “Duizenden stervende kippen”?

Zijn dat mooie balletten? En heeft iemand gezien?

In Lommel is een zwaan gestorven… Gewoon…doodgegaan…niet al dansend op haar tippen in een witte tutu…

De goegemeente mag gerust zijn, het was geen vogelgriep.

Maar als het nu eens menens wordt en het wordt erger dan de stervende kippen, wat dan geachte beleidsvoerders?

Ik hoor minister Demotte in zijn vreemde accent al zeggen:

“Wei zein op alles voorbereid”.

Da’s natuurlijk nie waar!!!

Er is “Tamiflu”, maar daar hebben ze bijlange na niet genoeg van in voorraad. Een nieuw antiviraal middel ontwikkelen kost 6 tot 9 maanden tijd. Intussen brave burgers “pompen of verzuipen”

En de gevolgen waar niemand het wil over hebben?

Bij rampen ook bij grote epidemieën valt het openbare leven stil. Mensen  blijven weg op hun werk, kinderen worden thuisgehouden van school. Voedseldistributie en energievoorziening vallen zo goed als weg. Iedereen is bang en er breekt paniek uit…

Alles omdat wij er nu niet willen of durven over praten.

 Maar ach ‘t zal wel weer overwaaien en ge kunt er toch niets aan doen.

Toch even in de geschiedenisboeken neuzen…

Al in het jaar 412 (voor Christus) beschreef Hippocrates in het oude Griekenland een ziekte die heel erg veel op griep leek. Eén van de vroegste pandemieën is bekend uit 1580. De meest bekende pandemie is de Spaanse Griep epidemie geweest (1918-1919). Eén van eerste personen waarvan bekend werd dat hij deze griep had, was de Spaanse vorst. Daaraan heeft deze pandemie z’n naam te danken. De ziekte brak uit ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. In die tijd reisden grote groepen soldaten over de continenten, waardoor de ziekte zich waarschijnlijk snel over de hele wereld heeft kunnen verspreiden. Door deze pandemie zijn destijds 40 miljoen mensen gestorven. Men zou verwachten dat het vooral ouderen of zwakkeren slachtoffer werden, maar bijna het omgekeerde was het geval. Veel kinderen en jonge sterke volwassenen werden getroffen. In Nederland zijn in deze periode ongeveer 30.000 mensen bezweken aan de griep.

In de vorige eeuw zijn nog twee pandemieën geweest: in 1957-1958 kostte de Aziatische griep meer dan 1 miljoen doden en in 1968-1969 de Hong Kong griep, met nog eens evenveel doden tot gevolg.

Bij de uitbraak van het SARS virus begin 2000 viel in Hongkong, in Japan en Canada het openbare leven stil.

De geschiedenis toont aan dat er een constante lijkt te zitten in de uitbraak van grote griepepidemieën namelijk om de ongeveer 40 jaar.

Tijd voor een nieuwe porties nijdige beestjes.
Ik wil niemand bang maken, maar waarom eisen we geen antwoorden van onze beleidsvoerders? Een verwittigd man is er twee waard...

Of zal het wel weer overwaaien?

Een Turkse moslim-buurman heeft me laatst een verhelderend uitleg gegeven over de Koran.Groot was zijn verbazing, toen ik hem vroeg even geduld te oefenen en terugkwam met een exemplaar in het Arabisch en in het Nederlands. Zijn verwondering steeg nog toen hij vaststelde dat ik ook nog wist wat er in stond.

Hij is een goeie buur, maar deze keer moest hij echt de langste hebben.

Dus begon hij te argumenteren dat er 4(?) heilige boeken zijn. Van die 4 is de Koran de laatste die geschreven werd. Dus was zijn conclusie… enkel de Koran bevat de hele waarheid en niets dan de waarheid.

Ik kon het niet laten… er was toen ook nog geen tumult om tulbanden en bommen. Dus zei ik fijntjes “Kijk, wat ga je doen als ik je morgen vertel dat ik gedurende de nacht bezoek heb gekregen van een engel, die mij de laatste “aanpassingen” van gods wijsheid doorgeeft en laat opschrijven. Dan heb ik het laatste boek geschreven en is alles wat daar in staat DE WAARHEID”

Hij leek overdonderd, het leek of hij op een teken van God wachtte, maar kwam niet verder dan “dat zoiets niet kon”.

Ook op mijn vraag, hoe hij dan zo zeker wist dat het Gods e-mail was, die bij de profeet toe kwam, bleef hij het antwoord schuldig.

Hij was er zelf ook niet bij geweest…

Hij heeft dan misschien wel de langste, maar de plezantste heb ik.

‘t Is nog altijd een goede buur, maar over geloof praten we niet meer!

En terwijl "onzen Belg" zich beraad over zijn laatste bijdrage in zijn voorlichtingscyclus; die zou moeten handelen over kloten en klootzakken, stellen we nu vast dat ze in ons vaderland de ballen verstand hebben van openbare werken, verkeer en milieu.

Nadat ze iedere automobilist het bloed van onder de nagels hebben gehaald met hun verkeersdrempels, komen ze tot de conclusie dat ze weg moeten omdat ze het milieu vervuilen.

Met Valentijn voor de deur, ben ik al blij dat ik geen deuken in mijn ballen heb!

Maar ik heb er dan ook goed voor gezorgt...

Vandaar!

Iedere morgen als "belg in Frankrijk" "verontruste vader", (die ik overigens best te pruimen vind), en ikzelf, al voor onze computer zitten, moet ik vaststellen dat mijn vriend Rekel waarschijnlijk nog met een vel over zijn ogen ligt. Pas een eind in de voormiddag gaat hij aan de slag.

Af en toe, heb ik gemerkt, schiet hij nog eens uit zijn sloffen, maar voor de rest beperkt hij zich tot het wisselen van zijn vroeger gepubliceerde "werken".
Maar goed... hij is mijn vriend en met zijn status moet dat kunnen.

Mijn kleine vriend Bor jr. is intussen al lang gearriveerd en loopt hier al zingend door het huis, Hij heeft er zich bij neergelegd dat hij 's morgens geen TV mag kijken en is nu bezig zijn speelgoed boven te halen en rond te strooien.

Moet ik ingrijpen?

Ik besluit om maar niets te doen en zijn vrolijke stemming niet te bederven. Straks ga ik wel meespelen.

Hij heeft ook reden om vrolijk te zijn...

Sinds kort gaat hij op HET POTJE en wordt daarvoor nog telkens zeer geprezen. Nergens worden dees dagen meer drollen bejubeld dan in het wolvenlager. Zelfs niet op het Seniorennet.

En nu hij de truuk beet heeft mag hij met Pasen naar het "scholeken". Iets waar hij danig zijn zinnen heeft op gezet..

En of het allemaal niet op kan, krijgt hij  als het een beetje meezit, er nog een broertje of een zusje bij.

Opa Bor zit dan aan 6 kleinkinderwolven, die hier bijna dagelijks over de vloer komen.

Wie dacht dat ik niet gelukkig was?