Archief

Voor hen die leven...
-------------------------
Voor hen die leven...
met stille vragen rond leven en dood.
Voor hen die een warme plek zoeken
om de kilte van hun ziekte te dragen.
Voor hen die zich aarzelend een weg banen
in dagen van pijn en eenzaamheid.
Voor hen die in onzekerheid leven.
schrijf ik deze woorden van troost.
Weet dat de horizon meer is dan de einder
en dat ver weg zo nabij kan zijn.
Liesje

Tsjernobil, twintig jaar later: de balans zorgt voor controverse!

Op 26 april 1986 ontplofte een van de reactoren van de kerncentrale van Tsjernobil, zo\'n 130 km ten noorden van Kiev. Tien dagen lang kwamen miljoenen radioactieve splijtstofdeeltjes in de atmosfeer terecht.

Twintig jaar later publiceren de Verenigde Naties (VN) een rapport met de balans van het aantal slachtoffers in Tsjernobil: tot eind juni 2005 waren er volgens de VN minder dan vijftig directe overlijdens; vierduizend mensen kunnen in de toekomst nog sterven ten gevolge van blootstelling aan radioactieve stoffen die bij die ramp zijn vrijgekomen. Verschillende NGO\'s contesteren het VN-rapport: zij vinden de cijfers zwaar onderschat.

Bron: Belga, 11-04-06

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

In de maanden na de ramp zijn honderdduizenden werklieden (zo\'n 600 000, \'opruimers\' genoemd) uit Oekraïne, Wit-Rusland en Rusland overgekomen om de omgeving te zuiveren. Zij waren nauwelijks of niet beschermd tegen de straling.

Twintig jaar later beweert het VN-rapprt dus dat de ramp amper een vijftigtal directe slachtoffers zou hebben gemaakt: 47 \'opruimers\' zouden overleden zijn ten gevolge van blootstelling aan de straling en slechts negen kinderen zouden overleden zijn door schildklierkanker.

Andere organisaties, zoals Greenpeace en IPPNW (International Physicians for the Prevention of Nuclear Warfare) komen met andere cijfers aandragen: meer dan tienduizend mensen zouden schildklierkanker hebben en daar zouden in de toekomst nog eens vijftigduizend gevallen bijkomen (de VN spreken van 4000 kankergevallen!). Vandaag zouden honderdduizenden reddingswerkers ziek zijn ten gevolge van de bestraling, aldus de IPPNW, en tienduizenden zouden eraan gestorven zijn.

Hoe is het mogelijk dat de cijfers zo uiteenlopen?

Wij weten het niet. Het is zoals bij betogingen: de politie komt altijd uit op een heel ander aantal deelnemers dan de organisatoren. De waarheid ligt veelal in het midden...

Hoe dan ook, je kon tijdens of na de ramp van april 1986 maar beter niet te dicht in de buurt van Tsjernobil vertoeven.

In ons land was de radioactieve neerslag zeer beperkt. Voor zover ons bekend, is trouwens geen enkele meetbare weerslag op de volksgezondheid vastgesteld.

Hoe lang duren de bijwerkingen van chemo
-----------------------------------

Normale, gezonde cellen herstellen zich meestal snel als de chemotherapiebehandeling is afgelopen. Met het herstel van de normale cellen verdwijnen ook de bijwerkingen.
De noodzakelijke hersteltijd varieert van patiënt tot patiënt en hangt ook af van bijvoorbeeld de algemene gezondheidstoestand van de patiënt en de medicijnen die werden toegediend.

Sommige bijwerkingen kunnen maanden of jaren blijven aanslepen voor ze volledig verdwijnen. In zeldzame gevallen blijven de bijwerkingen levenslang duren, zoals in de gevallen waar chemotherapie permanente schade heeft toegebracht aan het hart, longen, nieren of voortplantingsorganen. Sommige soorten chemotherapie kunnen jaren na het beëindigen van de behandeling nog bijwerkingen geven. Ze kunnen bijvoorbeeld verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van een nieuwe kanker elders in het lichaam.

Heel belangrijk is evenwel dat de overgrote meerderheid van de behandelde patiënten geen lange termijn-gevolgen van de chemotherapiebehandeling ondervindt.

Het is eveneens van groot belang te beseffen dat chemotherapie, ondanks de bijwerkingen, een krachtig wapen is in de strijd tegen kanker en de voordelen ervan opwegen tegen de nadelen.

Als patiënt moet u uw behandelende arts steeds informeren over de bijwerkingen die u ervaart. H/Zij kan vaak een middel hebben om de bijwerking te verminderen en daardoor het volhouden van de therapie voor u vergemakkelijken.

De intense vermoeidheid van kankerpatiënten

Het merendeel van de kankerpatiënten krijgt niet enkel te maken met de ziekte, maar ook met andere symptomen zoals misselijkheid, braken of intense vermoeidheid. Momenteel is intense vermoeidheid het vaakst vermelde symptoom bij kanker en de behandeling tegen kanker. Normaal gezien is vermoeidheid een mechanisme dat mensen in goede gezondheid beschermt tegen fysieke of mentale overbelasting. Bij kankerpatiënten betekent het echter een probleem op zich dat hun levenskwaliteit fel inperkt.

Zelfs kleine veranderingen in de gewone activiteiten van de kankerpatiënt kunnen hem heel moe en zwak maken. Hij voelt zich met andere woorden uitgeput. Veranderingen in het slaapritme, de dagelijkse bezigheden of de voedingsgewoonten kunnen dat gevoel van extreme vermoeidheid nog versterken. Ook angst, depressie, stress en bloedarmoede (vermindering van het aantal rode bloedlichaampjes) kunnen dat gevoel nog versterken

idenciteit van vermoeidheid bij kanker

Vermoeidheid is één van de meest voorkomende klachten van mensen met kanker. 78 tot 96% van de mensen met kanker ervaart vermoeidheid bij kanker, vooral mensen die een ingrijpende behandeling ondergaan. ^1,2. Een recent onderzoek ²van 197 oncologen, 419 kankerpatiënten en 200 thuisverzorgers bracht het volgende aan het licht:

Vermoeidheid bij kanker is één van de meest gemelde symptomen en treft 78% van de kankerpatiënten. Meer dan de helft (53%) zegt het bijna elke dag of zelfs elke dag te ervaren.

Vermoeidheid bij kanker heeft een negatief effect op het dagelijks leven van kankerpatiënten: 71% van de patiënten zegt dat kanker zijn dagelijkse routine in de volgende mate treft:

• In staat zijn om te werken - 61%
• Lichamelijk welzijn - 60%
• In staat zijn om nu van het leven te genieten - 57%
• Emotioneel welzijn - 51%
• Intimiteit met partner - 44%
• In staat zijn om voor het gezin te zorgen - 42%
• Relatie met familie en vrienden - 38%
• Bezorgdheid over sterven en overleven - 33%

Bijna tweederde van de patiënten (61%) verklaart dat het dagelijks leven meer beïnvloedt wordt bij vermoeidheid bij kanker dan door de pijn die de kanker en de behandeling ervan veroorzaken.

De gestelde vraag: Welk symptoom beïnvloedt uw dagelijks leven het meest, pijn of vermoeidheid?

Het onderzoek toont ook dat de twee groepen, artsen en patiënten, een verschillende mening hebben over symptomen. Artsen leggen meer nadruk op het behandelen van pijn: 94% zegt dat pijn belangrijker is dan vermoeidheid bij kanker. 41% van de patiënten daarentegen vonden het behandelen van vermoeidheid bij kanker belangrijker dan het behandelen van pijn.

De gestelde vraag: Is het belangrijker dat de behandeling de pijn of de vermoeidheid vermindert en verzacht, of zijn beide even belangrijk?

Hoewel studies hebben aangetoond dat vermoeidheid bij kanker bijna alle mensen met kanker treft, vermeldt slechts 31% van hen dit bij elk bezoek aan de arts. Slechts 5% van de artsen denkt dat patiënten het zo vaak zeggen.

Referenties