Op zondag 13 mei wordt moeder gevierd! Mooi zijn ze allen de moeders ter wereld! ( La Esterella)
jij ook Moeder
lees mijn verzen
uit liefde voor
onvergetelijke tijden
en je hebt de kans
om nog een keer te horen
trippelende voetjes
op de vloer
handjes die bravo
doen
het stemmetje dat
Mama
brabbelt
Karel Pelsemaeker, Moedertjesdag 2012.
Onze derde kleinzoon Lander heeft zaterdag zijn geboortefeestje, hij werd op 7 november geboren en is bijna 6 maanden.
Op 25 april 2012
In de donkerte van het najaar
heb ik een wonder ontmoet
Als witte rijp het gras berijmde
heb ik zijn blauwe oogjes gezien
ze zochten in de stilte van kraamkamer
naar streling en liefde,
Lander lag in bed naast zijn mama.
Het wondere kleinkind
de trots van de grootouders:
een pasgeboren gezond jongetje
gewikkeld in doeken.
Het geschenk van de natuur,
of is hij een geschenk van God?
En dan zijn er van die zalige momenten
dan zie je veel meer dan je ziet
dan voel je het wonder van het prille leven
of het nou God is, of niet;
het raakt je diep van binnen. -
Een wonder dat meer is
dan blij zijn is gelukkig zijn.
Het lijkt of het leven zelf wat vertelt
dat meer is dan geluk of verdriet.
Leven schept leven
en zonder dat wonder
leven we niet!
Je opa Karel
Galmaardse Pajotternijen 2012
Galmaardse Pajotternijnen
Naar jaarlijkse gewoonte gaan op zondag 29 april in Galmaarden de jaarlijkse Pajotternijen door. Tijdens dit evenement wordt er een markt met streekproducten gehouden. Aan de Dorpsdichter wordt ook gevraagd om daar een gedicht over te schrijven. Dit gedicht wordt dan op een groot doek gedrukt en opgehangen aan het Baljuwhuis. Het Gedicht blijft daar een jaar ophangen of tot de dag van de Pajotternijnen van 2013.
Er klinkt muziek in tuin het Pajottenland
Ik wil wandelen onder de hemel van een zonnige lentemorgen
om te genieten van de geur van bloeiende kriekenbomen,
om te luisteren naar de hemelse liederen van leeuweriken.
In mijn gedachten zal ik dan veldboeketten schilderen.
Al wat materialistisch is zal me voorbijgaan en de heimwee
die diep in mij heerst zal verkleinen, mijn gemoed verblijden.
Met de drift van een kunstenaar wil ik midden in de velden staan
verenigd met de natuur en de muzen die me leiden:
Fricandon met kriekjes en aardappelkroketten, aardbeien
bedruipt met honing, geuze die de geheimen van eikenhout en de
kelder kent. En wat dacht je van plattekaas op een snede brood dat
gebakken is in een oven gestookt met een bussel wilgenhout?
De rijkdom van eigen bodem geeft waren van de bovenste plank!
Asperges met versgeroerde mayonaise en Brabantse paardenbiefstuk.
Een jonge dame met een zonnejurk aan en muziek in de aprilgroene tuin
waar ik met een ploeg Pajotten een bolspel speel.
Karel De Pelsemaeker
Erfgoeddag 2012 in Geraardsbergen Gabriël Grupello.
Een beeld van Gabriël Grupello
Het latoenen Manneken
van Geraardsbergen, dat aan Markt
zuiver bronwater plast, was beste maat
met een knaap uit de Penitentenstraat.
Heel zeker dreef het plassend ventje in de 17e eeuw
zijn kunstzinnige kompaan tot leerling beeldhouwer.
Gabriël Grupello tekende als leerling van Artus Quellinus
zijn beelden op papier, boetseerde ze in klei,
goot ze in brons en zilver, of beitelde ze in marmer of steen.
Later in 1711 als ‘Opperbeeldsnyder van syne Majesteit’
aan het hof van de keurvorst Johan Willem von de Pfalz
werkte hij zijn fantasieën uit in de
‘Allegorie der heerlijke deugden’, ook ‘De Statua’ genaamd.
Met een buiging in de richting
naar de fontein van zijn geboortestad,
wist hij zich als een volwaardig meester te plaatsen.
Kunst werd zijn leven: houwen, gieten, bijvijlen, en
voltooien met een gevoel voor schoonheid en perfectie.
Dat alles getuigt in zijn barokke levenswerk
waarin water samen met de godinnen
Justitia, Prudentia, Temperantia en Fortunia,
zijn allegorie tot een uitbundig beeld verheffen.
Als maestro Grupello uit Geraardsbergen
in 1730 stierf, verging ook langzaamaan
de barok en rococo.
Karel De Pelsemaeker
Palmzondag. Pasen. Beloken Pasen
Ecce Homo
Palmzondag, Witte Donderdag
Goede Vrijdag, Stille Zaterdag.
Tijd voor Matthäus Passie
en Johan Sebastian Bach:
“ O mensch, bewein dein’
Sünde gross.”
Tijd voor berouw en klacht,
de haan kraaide die nacht.
Nacht van hartstocht,
dag van lijdensverhaal in
boeteprocessies uitgebeeld.
Nacht zonder licht,
dag zonder klokkengelui.
Dag van hemel en aarde,
van katholieken en joden
orthodoxen en protestanten
in sobere oecumenische vespers.
Laat ons de palmtak
en het water wijden,
de Stille Week en het lijden
van de mensheid wordt volbracht.
‘Zie daar de mens’
die aan een kruis werd genageld,
hij is met doornen gekroond
tot koning.
Karel De Pelsemaeker.
Vandaag wordt de nieuwe Ronde van Vlaanderen gereden, of het vroegere parcours moest veranderen blijft zeer de vraag.
Blijft Vlaanderens Mooiste de mooiste?
Een Muur van een haiku
“ Een gelatenheid
voor Vlaanderens Mooiste is
de Muur uitsluiten.”
Op 1 april zal de nieuwe Ronde van Vlaanderen gereden worden. Of Vlaaderens Mooiste nog een klassieker mag blijven is nu zeer de vraag? Misschien zouden we het allemaal eens moeten gevraagd hebben aan de echte oude Flandriens, want zij zorgden ermee voor dat de Ronde van Vlaanderen gedurende vier decennia Geraardsbergen en Ninove aandeed.
Het gedicht dat u hierbij leest is een ode aan onze enige echte Briek Schotte. Ik schreef dit gedicht in 2006, in het Nederlands, in 2009 verscheen het in de Expo WielerSportCultuur die op 28 Februari in Gent in de Sint-Pietersabdij werd geopend ter gelegenheid van de 1e editie van de ‘Omloop het Nieuwsblad’, de vroegere ‘Omloop het Volk’. Terwijl werd dit gedicht in verschillende talen vertaald, onder ander in het Duits.
Alberich Schotte Gedicht
An der Strecke entlang liegen
Erinnerungen an Albéric Schotte,
dessen Name als der eines ehrlichen
Menschen und eines besonderen Rennfahreres
vielen Generatioenen überleben wird.
Denn sein Charakter war gut und
gleichmaßig wie sein Rhythmus, und die
Musik des Windes in seine Räder wird
…Singen von eisernen Flandrien,
der auf einem Rennrad über
holpriges Kopsteinpflaster färt aus Steinzeug oder Porphyr,
in der Sonne, im Hagelschauer, im Schnee,
den wind von vorne oder von hinten, bergauf oder bergab.
In Seiner Spur im Platschregen
farhen jetzt “ Seite an Seite” Flamen
und Wallonen, Australier, Russen und
Amerikaner, genauso kampfbegierig wie er.
In voller Hoffnung auf…den Sieg.
Uit WielerSportCultuur, een boek dat uitgebracht werd ter gelegenheid van het Belgisch Voorzitterschap van de Europese Unie in 2010 en gecoördineerd werd door Bart Reusel & Nele Nuyts (K.U. Leuven).
Op zaterdag 31 maart zal ik ‘Wielergedichten’ voordragen in het Geraardsbergse Ideeënhuis, Vredestraat 20 ( nabij de Markt van G’bergen): Start om 19u30.
Karel De Pelsemaeker, Dorpsdichter van Galmaarden.
Lentedagen in Goefderdinge , Goeferdinge waar ik woon, is een landelijke gemeente van Geraardsbergen. G'bergen heeft 16 deelgemeenten.
Goeferdinge in de lente
Onder de vele daken zoeken zwaluwen hun thuis,
maar op de nokken strijken eksters hun snavel.
Waakzaam wordt er aan de huizen bijgebouwd,
aan de beekkant ligt er bouwmateriaal op hopen.
De dorpsbewoners hebben zelf de deuren laten openstaan,
er is vrije toegang tot stallen en schuren.
De lentezon wijst de weg naar ’t liefdesnest,
in haar gouden stralen wordt gezongen en gepaard.
De lente verandert de dagen,
de tijd loopt snel als de beek terug langzaam murmelt
en de koekoek om nieuwe regenvlagen roept;
hoewel de dagen lengen duren ze nu maar even.
In het dorp waar om het territorium wordt gezongen
heerst belangstelling alom: zelfs de hardwerkende boer,
die altijd aan zijn beesten denkt, heeft zin
en versiert nu alsmaar zijn welwillende boerin.
Karel De Pelsemaeker.
Krakelingen en Tonnekensbrand in Geraardsbergen
Vandaag, 1ste zondag van de Vasten, gaat in Geraardsbergen het dubbelfeest van Krakelingen en Tonnekensbrand door. In werkelijkheid ging vroeger dit feest altijd op de 1ste zondag van de Vasten door, maar sinds 1963 heeft men dit evenement op 9 dagen voor de 1ste maandag van maart geplaatst. Dan is het 'Eerste Toog' of jaarmarkt in Geraardsbergen, en zo hebben we ieder jaar een 10-tal dagen feest.
Als akkers lente vuren
nadat de haan een hele winter
op de mesthoop had gekraaid
werd de mest vroeg in de lente
op de akker in kleine hopen
en in lange rijen verspreid
de hopen werden zangoorden:
vogels zongen erbovenop
met man en paardenmacht, werden
de hopen op hun beurt over het veld
gespreid en omgeploegd, de akker
dampte dan vanuit de blinkende
ploegriemen zijn grondgeur uit, en
werd daarna geëgd en ingezaaid.
wanneer het veld gezaaid was, werden
er kleurrijke vogelschrikken opgezet
al na amper een dag of acht
kwamen tere groene sprieten in
lange rijen de bewerkte aarde uit.
waarrond mensen met brandende
fakkels in de hand, vrolijk zongen:
‘Walmke, walmke brand,
Zeven zakken per dagwand!
Walmke, walmke brand,
Ter ere gebrand.’
Karel De Pelsemaeker
Krakelingen en tonnekensbrand in Geraardsbergen is door UNESCO erkend als dubbelfeest van Krakelingen en Tonnekensbrand.
Tonnekensbrand
Offervuur dat aanstoot in de avond,
helder licht in voorjaarstijd.
In koude regen, sneeuw of hagel
brandt het vuur in lichterlaaie,
bovenaan de berg der heiligheid.
Of tegen een heldere sterrenhemel,
bij de hoge boom met maretak.
Boven het wintergroene lover,
van hulst, klimop of maagdenpalm,
aan de bron van levenskracht.
Daar aanbidt de mens sinds eeuwen,
het zuivere water en de aarde.
Elementen die “het aardse leven” geven.
Terwijl lucht en bliksemvuur als hemelgoden,
In ’t aardse tranendal de toon aangeven.
Karel De Pelsemaeker
Tonnekensbrand en Krakelingen in Geraardsergen
Tap this site once and you'll learn more about Geraardsbergen and the “Krakelingenfeest”!
http://www.youtube.com/watch?v=e3Jhys1urP0&feature=player_embedded
Dubbelfeesten in Geraardsbergen
De meeste bomen op de heuvel, boven de oude stad,
stonden als een grijsbruin bos nog zonder bladeren.
De beuken, de esdoorns en de eiken tegen de grijze lucht,
en het Heilig Hartbeeld, reuzegroot en met bladgoud bedekt,
straalde, in ruil voor de zon, achter de Sint- Bartholomeuskerk.
In het dal, langs de rivier die dwars door de stad loopt,
klonk muziek, de stadsharmonie met groot gevolg trok naar
de heuveltop, naar de kapel nabij de oude waterbron.
Iedereen was kleurig aangekleed, ze beelden in een fabelachtige
stoet sagen uit, die wat vertelden over hun verleden. Van hoe in
vorige tijden de hovelingen soms feestvierden of soms leden.
De Graaf van Vlaanderen, Boudewijn VI, de stichter van de stad,
liep naast de edele heer Gerald van Hunnegem, ook hun veroveraar
Walter van Edingen samen met zijn soldaten te paard, defileerde mee.
De vier seizoen, uitgebeeld door mensen die op dragqueens leken,
dansten kunstig op hun hoge stelten, ze werden gevolgd door Walmke Woe
en vuurspuwende gedrochten, en nare duiveltjes dansten als lentefeeën.
Balletmeester Maurice Béjart had eens moeten zien, hoe iedereen
bewoog op het ritme van muziek, zelfs de Keltische druïde zwaaide zijn
maretak op maat. Ineens kreeg iedereen een grote eetlust!
Ook de Oude Belgen deden mee, ze roosterden een fijn stuk ree,
anderen droegen maanden vol mastellen, ook gerookte haringen, aquariums
met levende vissen en tonnen wijn, kwamen in deze lange stoet voorbij.
Ik heb me nadien laten vertellen dat het dubbelfeest van Krakelingen
en Tonnekensbrand werd gevierd en in Geraardsbergen doen ze dat
met wijn, vissen en zonebroodjes, deze laatste noemen ze ook mastellen.
Ze gooien ze, boven op de top van de heuvel, met duizenden ten
grabbel, en drinken als lenteoffer levende vissen in de wijn;
en ’s avonds steken ze dan het eeuwenoude lentevuur
Tonnekensbrand aan.
En ’s avonds, en ’s avonds, en ’s avonds dan dansen ze,
de winter de wereld uit!
En ’s avonds, en ’s avonds, en ’s avonds is er de gloed van ’t vreugdevuur.
Karel De Pelsemaeker.
