Archief

Dubbel speciaal, dit huisnummer.  Eerst en vooral betreft het een dubbel nummer.  Het komt er op neer dat van twee huisjes er één comfortabel huis gemaakt werd.  Maar dat is niet het meest opmerkelijke.  Het meest opmerkelijke is dat men aan de hand van dit huisnummer kan weten in welk deel van de stad dit pand zich bevind.  Meer nog: deze manier van indelen van huizen betreft een systeem dat teruggaat tot de dertiende eeuw, en in de veertiende eeuw zijn benaming meekreeg: 'zestendelen'.  De stad werd ingedeeld in zes delen en elke wijk kreeg een letter mee.  Dit huis heeft de letter C, dus hier staan we in de wijk van Onze-Lieve-Vrouw.  Via die manier van klasseren van huizen kan, in vergelijking met andere steden, veel gemakkelijker huizenonderzoek gebeuren: wie doorheen de eeuwen woonde of eigenaar was van een welbepaald huis dat nu nog bestaat.

This house-number is doubly special. For a start, there is a double number. This simply means that two small houses were converted into a single, comfortable abode. But that is not what's really remarkable. The notable fact here is that by way of such a number, the administration of Bruges can readily pinpoint on which parcel of land within the city these houses were built. This numbering system goes back to the thirteenth century, and eventually got its name "zestendelen" in the fourteenth century. At that time, the city was divided into six distinct parishes, and each parish was identified by a letter. This house has the  letter C and thus, we know we are in the Notre-Dame parish. Moreover, this method of identifying houses enables the city very easily, when compared to other cities' systems, to find the houses who are due for an inspection, and as well to trace back all their previous owners throughout the centuries...

A follow-up to the picture of yesterday, showing the Pharaoh of Egypt. At the back of this allegoric waggon are the figures of Josef welcoming his brothers and extending them help.

.
A classic to end the evening. An amazing display of roofs, from " 't Putje" on the Zand to the houses behinf the Sint-Alvator's cathedral.

This fanfare, the "Harmony Play after Work" from Koolkerke, a municipality in the suburbs of Bruges, regaled the inner city with its music. One has to admire the inspired names such associations choose to call themselves. "Play after Work" : the question is, what do they consider to be play and what do they consider to be work?