Słubice is een stad in het uiterste westen van Polen, aan de rivier de Oder. De stad is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeenteSlubice  en maakt onderdeel uit van de poiat slubicki in het woiwotschap Lubusz. De oppervlakte bedraagt 19,2 km², het inwonertal 25.000 (2008).

Tot 1945 maakte Słubice als het stadsdeel Dammvorstadt (en ook wel Gartenstadt) deel uit van Frankfurt am der Ober. Het Duitse Frankfurt en het Poolse Słubice worden met elkaar verbonden door een brug over de rivier de Oder, de Stadtbrücke. De Oder zelf ligt tussen beide stadsdelen in. De rivier is niet of nauwelijks gekanaliseerd, waardoor de oevers zeer grillig zijn.  

Słubice is de vestigingsplaats van het Pools-Duitse wetenschapscentrum Collegium Polonicum. Verder is de ligging aan de Duitse grens een belangrijke bron van inkomsten. Een van de redenen van de populariteit van de grensovergang op de Stadtbrücke is dat bezoekers - met een minimum aan grensformaliteiten - de mogelijkheid hebben om aan de (meestal) Poolse zijde van de grens goederen te kopen of van diensten gebruik te maken die daar goedkoper zijn. Hierbij kan wat Polen betreft gedacht worden aan sigaretten (per slof van een A-merk zo'n 25 euro goedkoper, een slof kost hier ongeveer 15 tot 18 euro), benzine, sterke drank, het bezoek aan een kapper, maar ook aan prostutie. Wanneer men vanuit Duitse zijde Słubice binnenkomt via de Stadtbrücke, komt men in een gerenoveerde straat (genaamd ul. Jedności Robotniczej), met veel winkels (slijterijen, tabakszaken) en horeca. Achter deze straat ziet de stad er minder aantrekkelijk uit. Verder is in de wijde Duitse omgeving de Basar (ook wel Polenmarkt) bekend. Door een grote brand is nacht van 10 op 11 januari 2007 is deze Basar helaas verloren gegaan waardoor meer dan duizend mensen hun werk hebben verloren. Een wederopbouw van de Basar is voorzien.

De beslissing van de geallieerden in 1945 dat de Oder de grens tussen Duitsland en Polen zou vormen (de Oder-Neissegrens), had tot gevolg dat het huidige Słubice Pools is, en het huidige Frankfurt (Oder) Duits is.

Even ten zuiden van Słubice en Frankfurt liggen nog twee grensovergangen, te weten die van de E30 en de spoorweggrensovergang bij het stadsdeel Kunowice. Deze laatste twee grensovergangen worden veel gebruikt voor het doorgaande verkeer tussen Berlijn, Poznań en Warschau.

Słubice is gelegen aan de Europese wandelroute E11, die loopt van Den Haag naar het oosten, op dit moment tot de grens Polen/Litauwen.

Vergadering voor de deelnemers Brugge-Moskou.
Café 'De Hert' Vaart Noord, 5 te Bellem.
Start vergadering 19:00 donderdag 25/02/10

  - Afgeven internationaal paspoort
  - Invullen aanvraag visumpapieren.
  - Polis of nummer verzekering meebrengen .
  - Voorstellen nieuwe leden
  - Varia
  - Groepsfoto

Breng alvast 2 pasfoto's extra mee.
De reis en bijstandverzekering met volledige repatriering van jezelf en je fiets zelf afsluiten alsook terugbetaling medische kosten.
Liefst Europassistence om zo weinig mogelijk problemen te hebben aan de grenzen van Belarus en Rusland.
Indien anders mag je ook verzekerd zijn bij:AXA, DKV, De Europese, Mondial assistence.

Fuchsbau (Vossenhol) Fürstenwalde

Op vele plekken in het voormalig Oost-Duitsland, werden goed verstopt in de bossen of onder onopvallende gebouwen of fabrieken, bunkers gebouwd door gevangenen en later door DDR medewerkers en Russen. Ook in Fürstenwalde, halverwege onze fietstocht van Berlijn naar de Poolse grens is zo een gerestaureerde commandobunker.
Vanaf 1942 moesten gevangenen uit een bijkamp van het concentratiekamp Sachsenhausen in de voormalige mijn tussen Rauen en Petersdorf bij Fürstenwalde de betongangen van de ‘Fuchsbau’ (‘het vossenhol’) voor het SS-leger bouwen. Hier zou de belangrijkste communicatiecentrale van de veiligheidsdienst van het SS-leger ontstaan. De DDR gebruikte het bouwwerk als belangrijkste onderaardse commandocentrale van de luchtverdediging met de tactische benaming ‘Centrale Commandopost-14’. Het was daarmee een van de twee grote centrales voor luchtbewaking binnen het militair bondgenootschap van communistische landen in Oost-Europa. Tot het personeel behoorden ruim 350 personen die hier in ploegendiensten van 24 uur werkten. Met de hereniging op 3 oktober 1990 werd het complex eerst overgenomen door het federale leger van de Bondsrepubliek Duitsland, totdat dit in 1995 zijn manschappen terugtrok en de bunker liet afsluiten. Sinds 2006 biedt een belangengemeenschap rondleidingen aan.
http://www.bunker-fuchsbau.de/  

De hoofdwegen (rood op de Eurocart) kunnen behoorlijk druk zijn, o.m. met vrachtverkeer. Echter, de weg is vaak vrij breed en meerbaans en dan krijg je alle ruimte (bv. de A3 van Poznan naar Gniesno). Alleen op smalle hoofdwegen word je vrij krap ingehaald. Oppassen ook met de lijnbussen: die trekken ook op van de halte als je ze links aan het voorbijrijden bent (later lazen we dat in Polen het openbaar vervoer altijd voorrang heeft). Op kleinere wegen is het verkeer meestal heel beleefd: eventueel wachten ze achter je tot je (ruim) gepasseerd kunt worden. Mogelijk heeft de voorzichtige houding van de Poolse automobilist t.o.v. fietsers te maken met het gedrag van sommige Poolse fietsers: die zwabberen soms de hele weg over (alsof door overmatig piwo-gebruik aangedaan), bij voorkeur als je ze in wilt gaan halen, lijkt het wel.
De doorgaande regionale wegen (geel, driecijferige code) zijn het meest geschikt om flink door te rijden: meestal niet overmatig druk en als regel geasfalteerd (soms heel goed, soms nogal hobbelig). Een geel-witte weg betekende een keer vier km keienweg, van toen af hebben we alleen nog maar gele (soms rode) wegen genomen. Witte of grijze wegen zijn vaak niet of slecht verhard (keien-, gruis- of zandwegen). Onze konklusie is: de kleurkode op de Eurocart geeft voornamelijk de functie van de weg, maar is geen garantie van de kwaliteit van het wegdek. Vooral in het (noord)oosten van Polen kwamen we slechtere wegen tegen dan in de rest van het land. Opmerkelijk is dat soms, ook op doorgaande routes, plotseling bij een dorp of stadje de asfaltering ophoudt (snelheidsremmer, geldgebrek of asfalthaat?). Als je geluk hebt is de bestrating nog vrij egaal, andere keren tref je een keienweg. Gelukkig begint aan de andere kant van het dorp het asfalt dan weer. Spoorwegovergangen zijn vrijwel zonder uitzondering erg ongelijk. De bewegwijzering is over het algemeen vrij goed, maar soms ontbreekt er wel eens een bordje waar je dat wel verwacht had.

Maandagavond in het Rode Kruis lokaal te Brugge.

Via de pers waren de wielerclubs uit het Brugse uitgenodigd voor een initiatie EHBO en reanimatie voor fietsers.
Best interessant en goed naar voor gebracht. Aandachtig luisterende vertegenwoordigers van verscheidene wielerclubs van de streek en van Zeeuws-Vlaanderen.
Hoe behandel ik schaafwonden, breuken, blaren,neusbloeding, flauwte, enz....
Voor men de nooddiensten belt weet men best waar men is en over hoeveel slachtoffers het gaat. Ook zal men proberen te weten welke verwondingen er zijn.
De symtonen van angor en hartinfarct, hyperventilatie, epileptie werden benadrukt.
Ook werd ons aangeleerd hoe een persoon via mondbeademing en hartmassage te reanimeren.
Ik heb ook niet nagelaten informatie te vragen over het samenstellen van een EHBO tas met de nodige zorgmiddelen voor de meeste verwondingen die wij als groep zouden kunnen gebruiken tijdens onze BM ritten.

Na de pauze kwam de kat op de koord!

Een politieofficier uit Zeeuws-Vlaanderen.
Ik denk dat dit de belangerijkste reden was om veel vertegenwoordigers van wielerclubs uit brugge en omstreken uit te nodigen.
De politie kwam ons informeren dat het geduld op is.
Gedaan met grote groepen Belgische wielertoeristen die de verkeersborden niet respekteren, het verplichte fietspad niet volgen, de volledige breedte van de weg innemen, schelden en beledigende taal roepen naar tegenliggers of anderen die willen voorbijsteken, enz...
Er werd er ons op gewezen dat men niet zoals bij ons het verkeer mag regelen aan kruispunten of rotondes, het 'spiegelei' zoals ze ons verkeersbordje noemen is in Nederland onbekend en onwettig. Volgwagens met gevarendriehoeken en oranje zwaailichten eigenlijk zonder vergunning verboden zijn.
Politie Zeeland wil voorlichting geven op wielerbeurzen en via de pers, wielerfederaties en de media er de wielertoerist attent op maken wat niet meer verder kan.

De toekomst.

Men is van plan opleiding te geven over de wetten en verkeersregels voor fietsers in Nederland.
Wie deze cursus aangeleerd heeft zou dan met zijn brevet vb bij de burgemeester van Sluis of een andere gemeente uit Zeeuws-Vlaanderen een vergunning voor' Verkeersregelaar ' kunnen aanvragen voor de geplande tocht door die gemeenten.
De politieofficier waarschuwde ook voor: Repressieve verkeerscontroles in Nederland en België.
                                            - inrichtingseisen fiets.
                                            - gedragregels voor wielertoeristen en volgers.
                                            - legitimatieplicht(paspoortcontrole)
                                         On-opvallende projectsurveillance met auto's en motoren.
                                            - inzet videoauto.
                                         Sanctie(= lees boete) direct te betalen.