Archief

Verleidingen

Het weerstaan van verleidingen beschrijft een gevecht dat net zozeer spiritueel van aard is als emotioneel of fysiek. Het is geen zonde om in verleiding gebracht te worden. Iedereen wordt op verschillende niveaus in verleiding gebracht. Zelfs Jezus werd op de proef gesteld! Verleidingen vinden plaats wanneer de kans zich aandient om iets te doen waarvan we weten dat dit verkeerd is, of dit nu tegenover het hoger is, onszelf of anderen is. In verleiding gebracht worden is niet verkeerd - het is de beslissing om iets verkeerds te doen en de daarmee overeenstemmende actie die daarop volgt.

Verleidingen zijn zo oud als de mensheid, beginnend in de Tuin van Eden. Toen Satan Eva verleidde om te doen wat God had verboden, deed hij een beroep op haar intellect. "Is het waar dat God gezegd heeft...", sliste de vijand. Vervolgens deed hij een beroep op haar verlangens: "...dat jullie dan als goden zullen zijn!" Tenslotte gleed hij aan de kant en gaf hij de controle over aan haar passies. Zij keek naar het fruit aan de verboden boom - en ze wilde het hebben.

Verleidingen werken nog steeds op deze manier. Er zit niets nieuws in Satan's trukendoos. Koning David werd in verleiding gebracht toen hij de mooie vrouw van zijn buurman zag, Batseba, en hij bezweek onder die verleiding. Door het hele boek Psalmen heen treffen we verslagen aan over David's droefheid over het toegeven aan deze verleiding. Zijn ziel was bedroefd en het voelde alsof hij in tweeën werd gescheurd. In een discussie met Petrus, vertelt Jezus hem dat Satan over hem wil regeren.

Verleiding kan op vele niveaus plaatsvinden. We kunnen er toe verleid worden om iets te eten wat we om gezondheidsredenen niet zouden moeten eten, we kunnen gevangen zitten in een schadelijk denkpatroon, of op een gevaarlijke manier betrokken zijn in een levensstijl die schadelijk voor ons is. In al deze gevallen geldt dat verleiding zelden een eenmalige gebeurtenis is.

Toetsen kunnen weliswaar meer dan eens op eenzelfde manier plaatsvinden, maar verleidingen zijn bijna altijd cyclisch van aard.

Het gevecht tegen verleidingen is een gevecht dat gewonnen of verloren wordt op het spirituele niveau.

Verleidingen Weerstaan - Het Geheim van Succes is Spiritueel!

Het weerstaan van verleidingen stelt zich scherp op de vleselijke drangen en verlangens tegenover het doen van datgene wat juist is. Niemand staat boven verleidingen of het potentieel om te zondigen Wanneer er tegen verleidingen gevochten wordt, draaien de oplossingen van de maatschappij om persoonlijk uithoudingsvermogen en wilskracht. Ook al lijkt deze aanpak de moeite waard, toch is de kans op succes minimaal omdat er wordt scherpgesteld op natuurlijke vermogens.

Dit gevecht vindt niet in het natuurlijke plaats - maar in het spirituele.

Het weerstaan van verleidingen kan hetzelfde aanvoelen als wanneer je moeite hebt om te ademen: het is altijd aanwezig waar je je ook begeeft, als een bokser die zijn tegenstander in elkaar wil slaan.

Het vermijden van situaties waarin verleidingen waarschijnlijk voorkomen, zijn allemaal betrokken bij het behalen van de overwinning.

Op welk vlak je grootste verleidingen zich ook bevinden, proberen om je uit compromitterende situaties te houden.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Conflict of Ruzie : angst voor ruzie!

Die houdt zoveel bewustwording tegen! Dat is een groot politiek wapen. Die angst komt vooral voort uit de kuddegeest en het dreigend besef dat je eigenlijk overal alleen over beslissen moet, dat niemand dat voor je kan en mag over nemenHet is niet voor niets dat vooral moeders/echtgenotes als de dood zijn voor ruzie. Zij zijn er veel angstiger voor dan mannen, want op haar wordt veel zwaarder het etiket 'moet-lief-zijn' geplakt dan op vrouwen in de werk- en carrièrewereld. En wie ruzie 'maakt', is niet lief. Dan stort de hele wereld van zo'n vrouw in elkaar. Zij immers horen de vrede te bewaren, dat is een van de fundamenten van de liefderol van de huisvrouw. Bovendien, en dat weegt zwáár: ze kunnen geen kant op, vooral niet als ze kinderen hebben. Zij lopen dan ook dag in dag uit te schipperen en te sussen.





Voor alle omstandigheden geldt: zowel in het bedrijfsleven als in die idealistische groep als in het huisvrouwenbestaan: zo gauw je gaat veranderen en kritisch wordt, krijg je vaak te horen: 'moet je nou zó kwaad worden om zo'n kleinigheid?'1. het is die kleinigheid niet, maar de enorme stapel kleinigheden boven op elkaar over soms tientallen jaren heen, waarover jij je woede kwijt moet 2. het is niet die ene kleinigheid, maar de mentaliteit van de ander, die onwil, het waarom erachter die jou woedend, machteloos, verbitterd (lever, gal) en afkerig maakte 3. Men zegt altijd dat waar er twee vechten er twee schuld hebben, maar dat is bijna nooit waar: als de een de Waarheid boven tafel wil hebben en de ander wil dat niet, dan heeft er één schuld: die ander...


 


"Waar twee vechten hebben twee schuld" is een van de vieze uitspraken van de maatschappij, kerken en culturen. Heel dikwijls is het niet zo, want degene die de waarheid boven tafel wil hebben heeft geen schuld! Degene die daarover ruzie maakt, die heeft de schuld, maar krijgt hem bijna nooit Dit zijn drie inzichten die jou kunnen helpen bij het dingen niet meer pikken.Mensen zijn als de dood voor ruzie.





Hier is één van de kernpunten van ruzie te pakken: Wie de waarheid boven tafel wil hebben maakt geen ruzie, maar krijgt die van degenen die de waarheid NIET boven tafel willen hebben!Als je over dit alles gaat nadenken en tot je door laat dringen, wordt jouw angst voor ruzie veel minder: die ànderen zitten fout, niet jij. Ook al zou je ongelijk hebben, dan nog zit jij goed, want jij wil de Waarheid boven krijgen, ook je eventuele ongelijk. Het is niet altijd zo gemakkelijk duidelijk te krijgen wat precies de Waarheid op dat moment is, maar de Waarheid alleen al wìllen maakt dat je goed bezig bent




Door allerlei conflicten, spanningen en ruzies heen, ga je je sterker voelen, minder afhankelijk van anderen. Daardoor kun je ook steeds eerlijker tegen anderen zijn. Idealen brokkelen af, dromen geef je op, illusies spoel je door de wc (raak je je chronische verstopping kwijt...)Ruzie heeft een geschiedenis: zowel van de een als van de ander. Die geschiedenis kan gezamenlijk zijn, maar kan ook voortkomen uit verkeerde verwachtingen en/of een verkeerd begrip van een woord of uitdrukking.

   

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Het denkvermogen !!!

Wanneer het ego actief is op het mentale vlak, is het alsof iemand een film van gedachtebeelden gadeslaat die voor zijn geestesoog wordt afgedraaid. Deze mentale activiteit begint zodra het ego in het lichaam terugkeert na zijn afwezigheid tijdens de slaap en gaat door tot het ego het lichaam ’s avonds verlaat.

Veel mensen maken geen enkel onderscheid tussen de gedachtenbeelden en het ego dat ze waarneemt. De toeschouwer is zo geïnteresseerd in de beelden die hij ziet dat hij zich ermee vereenzelvigt. Als we zo in die beelden opgaan dat we er niet in slagen ze van onszelf te onderscheiden, worden we de slaaf van de gedachtenstroom. Onze gedachten vliegen her en der, de ene geeft aanleiding tot de volgende en we worden voortgesleept naar waar deze gedachten ons brengen. We zijn ons op dat moment echter niet bewust van deze slavernij, want we hebben ons ten onrechte vereenzelvigd met onze gedachten.

De gedachtestroom kan echter hardnekkig zijn en terugkeren naar het eerste onderwerp. Hij lijkt in groeven te lopen en een eigen wil te hebben die vaak tegen onze wil ingaat, maar we weten dat, als we genoeg wilskracht gebruiken, we de halsstarrigheid van het denken kunnen overwinnen en het aan onze wil laten gehoorzamen.

Hierdoor worden twee belangrijke feiten duidelijk: ten eerste zijn we niet identiek aan onze gedachtestroom, maar ervan gescheiden en verschillend. Door deze scheiding zijn we in staat het denken van een onderwerp dat we ongewenst achten af te wenden en op iets opbouwends te richten. Ten tweede, het feit dat we het denken soms kunnen beheersen toont aan dat we niet de slaaf van het denken hoeven te zijn, maar deze beheersing door oefening en volharding kunnen vergroten tot we volkomen meester erover zijn.

De relatie tussen de mens en zijn denken lijkt op die tussen een ruiter en zijn paard. Het paard heeft eigen verlangens en een eigen wil en als men het toestaat zijn eigen neigingen te volgen, zal het doelloos van de ene naar de andere plek zwerven en misschien zijn berijder in moeilijkheden brengen. Maar een ruiter met kennis van zaken zal het paard onder controle houden en het voor een nuttig doel gebruiken, wat tenslotte zowel paard als ruiter ten goede zal komen. Het paard is een goede dienaar, maar een slechte meester.

Het denkvermogen is, evenals het paard, een slechte meester, maar het kan een geweldige dienaar zijn als het onder controle wordt gebracht en op de juiste manier geoefend. Het denkvermogen is dus een instrument dat door het ego wordt gebruikt, en het brein is het instrument van het denkvermogen. In oude hindoegeschriften wordt het denkvermogen aangeduid als ‘het denkorgaan’.

Wanneer het ego zijn aandacht concentreert in het hogere denkvermogen, is het zich bewust van zijn één-zijn met al het leven. Het denkt en voelt zich dan in harmonie met zijn medemensen. Het streeft ernaar uiting te geven aan altruïstische en meedogende gedachten en daden. Het herkent de betere kant in de ander en door zijn vertrouwen en overtuiging helpt het deze betere kant te versterken.

Het lagere denkvermogen is een voortbrengsel van het functioneren van de bewustzijnsstraal via de constitutie van de mens en is zo nauw verbonden met het brein en de lichamelijke verlangens dat het zich ermee vereenzelvigt. Het ontvangt impulsen uit de organen in het lichaam die om bevrediging van hun uiteenlopende behoeften vragen. Het houdt zich bezig met persoonlijk gemak en genoegen en met de kleine problemen van het dagelijks leven. Het ziet dat zijn eigen voertuig verschillend en gescheiden is van andere voertuigen en meent daarom dat zijn belangen botsen met die van anderen.

Tussen het hogere en het lagere denkvermogen bestaat geen duidelijke scheidslijn; het ene gaat onmerkbaar in het andere over. Het ego kan zijn aandacht slechts op één deel van het denkvermogen tegelijk concentreren en op dat moment is alleen dat deel van het denkvermogen actief.

Door het hogere denkvermogen voortdurend voor altruïstische, opbouwende gedachten en een verheven idealisme te gebruiken, wordt de geestelijke kant van onze natuur sterker. Wanneer we na vele incarnaties ons bewustzijn naar dit deel van onze constitutie hebben overgebracht, zullen we volledig bewust door de deur van de dood overgaan naar een geestelijke bestaanstoestand.


   

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Niets Weten !!!

De waarheid ligt niet besloten in woorden, in kennis. Woorden zijn afbeeldingen van de werkelijkheid. Woorden zijn op zich leeg. Het zijn afspraken, codes, meer niet. Men kan het woord Boterham niet opeten. Het woord Waarheid kan men niet ervaren. De waarheid is Zijn. Zijn is altijd NU, nooit gisteren, nooit morgen. Zijn heeft niets met denken, met herinneringen, met verwachtingen te maken. Het denken heef geen plaats in het Nu, al vindt het wel plaats in het Nu... Maar de realisatie vindt altijd plaats nadat datgene heeft plaatsgevonden waar het denken op reageert.

Dit geldt dus ook voor je 'persoon', die uit denken, herinneringen en verwachtingen bestaat.

In het Nu is alleen Zijn, dat is geen eigenschap van jou, maar dat is het wezen van je bestaan. Woorden, overtuigingen en opvattingen kunnen je er naar niet toe leiden. Daarom is er geen weten en niets om te weten. De conclusie is dus : "Ik weet niets!". Wanneer dit besef werkelijk tot in de diepste diepten doorbreekt zal het denken stilvallen en zal de waarheid als vanzelf aanwezig zijn. Hoop je....maar kan je dat moment intentioneel beïnvloeden?

Het dilemma is het tegelijkertijd bestaan van persoon en de Bron.

Die zijn niet uit elkaar te halen. Je hebt geen weet van de bron wanneer er geen Bewustzijn is en de Bron heeft geen weet van de wereld en zijn eigen mogelijkheden zonder gemanifesteerde actiehelden in een duale omgeving.
De persoon kan de Bron niet manipuleren, maar de Bron die alles heeft veroorzaakt moet toch wel een zekere invloed hebben, al is dat in tijd niet zichtbaar. Maar die intelligentie is alleen Nu werkbaar.

Wij kunnen misschien ook het tijdstip van het begin van de ontmantelende zoektocht niet bepalen. Dat overkomt ons. Daarom kunnen wij ook geen trucjes toepassen om het moment van ontmanteling sneller naar ons toe te halen. We weten niet of wij er aan toe zijn en hoe wij het moeten doen. Want het 'wij' is het geziene. Mijn en jullie 'ik-ken" zijn geen onafhankelijk opererende eenheden. Wij zijn als tv'sdie zonder programma's, en zonder elektriciteit niet kunnen bestaan.En dan heeft de tv zichzelf ook nog niet eens gemaakt!

Je kan gewoon niets doen..........Ik of  iemand anders kan je niet redden, maar een ander kan ook geen redding afdwingen. Trouwens wie zit waar????? Dan wil de persoon dat wat gebeurt naar zijn hand zetten. Je kan alleen maar meegaan in de stroom, doen wat gedaan moet worden, je impulsen volgen, niets nalaten wat in je leeft en bij dat alles kristalhelder aanwezig zijn. Alleen maar kijken. Alleen maar helder alles zien wat zich in jouw territorium af speelt. Het is dus misschien alleen je eigen houding die je kan beïnvloeden. Maar de geneigdheid daartoe heeft ook weer een voorland......

M.a.w..........???

    
Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Horen, Zien, Ruiken, Smaken, Voelen !!!

Mystiek is het ervaren van een werkelijkheid die uitstijgt boven alles wat een mens kan vatten. Er is moeilijk een taal voor te vinden. Anderzijds is de hele mens erbij betrokken.

Hoe geestelijk mystiek ook is, ze is tegelijkertijd zeer lichamelijk.

Men kan een God horen, zien, ruiken, smaken, voelen met vijf 'geestelijke zintuigen' die overeenkomen met de vijf lichamelijke, zoals mystieken veelvuldig gezegd hebben.

Door dit aspect van de mystieke ervaring is er een taal mogelijk die door kunstenaars gemakkelijk in beeld kon worden gebracht en door 'het volk' gemakkelijk begrepen.

Veel volksdevoties, veel thema's van de religieuze iconografie in Oost en West, veel liturgische feesten vinden hun oorsprong in geschriften van mystieken.

In zijn 'Belijdenissen' geeft Augustinus aan hoe de zintuigen God niet en tegelijkertijd wel ervaren:

Als ik u liefheb, wat heb ik dan lief?

Niet de schoonheid van een fysiek lichaam, niet de aantrekkelijkheid van een jaargetijde, niet de straling van het licht waarvan onze ogen zoveel houden, niet de bekoorlijke melodieën van allerlei gezangen, niet de zoete geur van bloemen of parfums of specerijen, geen manna of honing, geen ledematen die om fysieke omhelzing vragen.

Als ik mijn God liefheb, is het niet dat wat ik liefheb.

Toch heb ik een soort licht lief, een soort geluid, een soort geur, een soort voedsel, een soort omhelzing.

Als ik mijn God liefheb - licht, geluid, parfum, voedsel en omhelzing van mijn innerlijke mens - schijnt een licht in mijn ziel, weerklinkt er een melodie waarop de tijd geen vat heeft, verspreidt zich een geur die geen wind kan verjagen, is er een smaak die door het eten niet afneemt, en een omhelzing die niet wordt afgebroken door verzadiging

Als ik mijn God liefheb, is het dat wat ik liefheb.

Het gaat hier om symbolen.

Echter geen uitgedachte symbolen, zoals de vlag symbool is voor een land.

Het zintuiglijk waarnemen van God is anders dan het zintuiglijk waarnemen van een medemens, toch zijn beide met elkaar te vergelijken omdat bij beide het lichaam meespreekt

   

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Bewustzijn en B.Q. ! !

In de helft van vorige eeuw ontdekten de wetenschappers zoiets als het I.Q. Daar het intellect altijd belangrijker werd, werd ook de hoogte van het I.Q steeds belangrijker, terwijl het intellect zich toch onderscheidt van intelligentie.

Als tegenreactie werd rond de eeuwwisseling het lichaam steeds belangrijker, ook het lichaam moet naar perfectie en liefst zo lang mogelijk. Een kleine tien jaar geleden ontdekte de westerse wetenschap het E.Q. De gevoelens en emoties werden plotseling ook belangrijk voor het optimaal functioneren van de (werkende) mens. Zo wordt de hedendaagse mens : de homo economicus afrekend op zijn I.Q en E.Q en ook hoe hij of zij er uitziet. Het denken en de gevoelens kunnen ons voor de gek houden. Het enige wat als het ware niet kan liegen is het lichaam. Het lichaam vertaald altijd wie je bent en hoe je bent.

Het lichaam, het denken met zijn mentale werking en de gevoelens zijn allen aspecten van onze persoonlijkheid. Doch er is meer. Het bewustzijn kan deze waarnemen... dus er bestaat zoiets als het B.Q.;  B.Q. : de mate waarin je bewust bent of niet.- Wanneer zijn wij ons zelf ? Hoe denken of voelen wij ons zelf te zijn ... ? Stil staan bij bewustzijn kan ons veel inzicht geven. Wie is diegene die het zelf waarneemt en stelt : ik was helemaal mij zelf ? Ben jij er ook twee ?

Was je daarvoor toen je volgens je zelf niet je zelf was: de buurvrouw, een acteur ? De ontwikkeling van het bewustzijn heeft voor de meeste mensen de verlichting niet of nauwelijks gevolgd; daardoor zijn er momenteel zo velen in identiteitscrisis en onrust; door de strijd om het zelf - je zelf. De eeuwige zoektocht naar: wie ben ik en hoe ben ik. Zijn wij wel diegene die wij zeggen dat wij zijn ? Hoe komt dat wij zo vaak horen : ik was / ben mij zelf ....? De tijd is rijp om ons bewust bezig te houden met bewustzijn.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Verhoudingen tussen gevoelens en Gevoel !!!





Slecht !!!

Slecht voor jou en anderen is:

wrok, haat en verdriet koesteren. Ik zeg niet wrok, haat en verdriet hébben, want die zijn heel normaal voor mensen. Als je echter zulke gevoelens koestert, dat wil zeggen: er alsmaar mee bezig bent en zoekt naar oorzaken bij anderen en alles uitbouwt tot gigantische afmetingen in je lijf en leven, dan is dat slecht voor jou en voor iedereen waar je mee in aanraking komt. In het bijzonder voor degene die alles te maken heeft met jouw wrok, haat, verdriet. Je doet er het omgekeerde mee van wat je zou moeten doen

álle verslavingen, waarbij ik aanteken dat je aan alle bovenstaande gevoelens verslaafd kan zijn, zelfs aan nodeloze schuldgevoelens, moederen en idealen: die lijken gemakkelijker dan nadenken over eigen lijf en leven.

Verhoudingen tussen gevoelens en Gevoel !!!

Eigenlijk is dit al een bekend stukje! Want de tegenstellingen tussen de twee begrippen lijken verdacht veel op die tussen het eerste en tweede inzicht en die tussen aanpraten en bewustmaken...:

natuurwetten horen bij het Gevoel terwijl gevoelens er dwars tegenin gaan:

over het Gevoel kan dan ook niet gediscussieerd worden. Gevoelens echter veranderen zowel persoonlijk als wereldwijd met de dag. Daar móét over gediscussieerd worden

het Gevoel geldt altijd en voor alles en iedereen, terwijl gevoelens tijdelijk en sterk veranderlijk zijn;

het Gevoel kent geen kuddegeest, geen sekseverschillen, geen macht, geen afhankelijkheid van economie. Maar gevoelens komen vooral voort uit de voorprogrammering van mannen en vrouwen: emotionele verkniptheid van mensen en die emotionele verkniptheid wordt weer gebruikt tegen die mensen in.

een kenmerk van gevoelens, niet van het Gevoel dus, is: je kan ze niet wegredeneren, maar je moet ze in plaats van ze te gebruiken, met een ander gevoel onderdrukken. Dat is dan een sterker, negatief genoemd rotgevoel, of met een sterker, lekker, positief genoemd onderdrukken.

Ik heb de verhoudingen tussen het eerste en tweede inzicht inderdaad overgenomen voor het Gevoel en gevoelens. Het lijkt allemaal op elkaar FRACTAL!  Dat kan je zelf onderzoeken... Want dit rijtje is voor veel begrippen te hanteren! Dat is eigenlijk ook Chaos! Misschien kan dit verschijnsel de verhoudingenwet genoemd worden….

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Het Geheim van gelukkig zijn !!!

Het is nooit de bedoeling geweest dat we pas gelukkig zou den zijn als alle huidige wereldproblemen opgelost waren. Is het nodig te wachten met genieten totdat de wereld in volmaakte harmonie verkeert of totdat wijzelf perfect zijn in alles wat we doen?

Ligt het geheim van gelukkig zijn niet precies in het kunnen genieten van het ‘op weg zijn’ in plaats van enkel in het ‘arriveren’ ? Hebben onze spanningen, angsten, zorgen en al onze irritaties een einde gemaakt aan onze problemen of de problemen van anderen ? Is een hoofd vol zorgen een oplossing voor morgen ?

Aanvaarding brengt ons in ‘no time’ in het NU,  bij onze eigen Kern van zorgeloosheid  ! Het prachtige van aanvaarding is dat er energie wordt vrijgemaakt om te kunnen waarderen wat we hebben, en ons niet blind te staren op wat we missen.
 

We zijn niet geschapen om onszelf zo weinig te laten genieten. Het ego leeft in het spanningsveld tussen ‘teveel van dit’ en ‘te weinig van dat’. Vanuit die houding onderneemt het verwoede pogingen om zich enerzijds los te wringen uit alles wat ‘storend’ is en anderzijds is het begerig op zoek naar alles wat het denkt te missen.

Met deze houding vecht het ego een titanenstrijd !

Denken we werkelijk dat we het geluk moeten ‘verdienen’, dat we een gevoel van tevredenheid,  voldoening of innerlijke rust kunnen ‘bereiken’ ? Velen gaan ervan uit dat ze pas gelukkig kunnen zijn als ze een bepaald doel bereikt hebben, als hun relatie met anderen perfect  verloopt, als  ze  spiritueel  ‘verlicht’ zijn,  als ze eerst alles bezitten wat hen tot een maatschappelijk of spiritueel ‘geslaagd’ mens maakt ?

Telkens we denken dat we het geluk moeten bereiken,blijft het ons steeds een stapje voor...

Waarom is dit zo ?

Omdat, als we het geluk ergens projecteren in de toekomst, we ervan overtuigd zijn dat we : hetzij NU iets te weinig hebben (liefde,  zekerheid, gezondheid, geld,  ....) ;

hetzij NU iets te veel hebben (lasten, zorgen, een vervelende partner,  overgewicht, …)

Vanuit deze innerlijke onvrede wordt onze dwingende begeerte aangewakkerd naar externe bevrediging en/of bevrijding. Dit kost zoveel energie dat we onszelf erin verliezen…

Zijn we op zoek naar waardering van anderen, en sloven we onszelf uit om zoveel mogelijk bij anderen in de gunst te komen of hen tevreden te stellen, zoek dan eens het antwoord op de volgende vragen : Voel ik mezelf niet minderwaardig en ben ik eigenlijk wel overtuigd van mijn eigen unieke waarde

Vind ik mezelf wel goed genoeg ?

Moet ik mijn ‘ingeboren goedheid’ werkelijk verdienen door te leven naar andermans maatstaven of verwachtingen ? Zijn we op zoek naar zekerheid of veiligheid, en bouwen we ons leven op  maatschappelijke structuren, status en/of ideaalbeelden, laten we onszelf dan eens afvragen : Hoe onzeker voel ik mij indien mijn omgeving mijn zekerheid niet langer garandeert ?

Voel ik me werkelijk veilig op aarde of leef ik met diepe bestaansangsten ? In hoeverre moeten anderen mijn innerlijke twijfel compenseren en mijn leegte opvullen ? Moet ik mezelf nog steeds blijven verbergen achter ‘maskers’ om een afwijzing te vermijden?

Het is je wellicht duidelijk geworden dat niemand buiten ons Zelf onze veiligheid of bestaanszekerheid kan garanderen ... Zullen we eerst dan gelukkig zijn als we een streefdoel in ons leven bereikt hebben ?

Wellicht ervaren we tijdelijk euforie, maar al snel wordt de euforie vervangen door vanzelfsprekendheid en gewenning ...Dan krijgen we alweer dat knagende gevoel dat er ons nog iets ontbreekt, dat nog iets anders  ons wat completer of gelukkiger kan maken.

Wanneer denkt men dan ooit het verzadigingspunt te bereiken?

Indien we pas gemoedrust kennen als alle streefdoelen bereikt zijn of als ons  wereldje precies  aan onze verwachtingen beantwoord, komen we zelfs met een eeuwigheid nooit toe …

Men kan nooit gelukkig ‘worden’, men kan het slechts ‘zijn’ !

Geluk is niet het eindresultaat van een streefdoel, maar is de vreugde van de reis, het plezier van het onderweg zijn. Het is het genieten van de schoonheid van elk ‘tussenstation’ op weg naar onze bestemming.

Als we er werkelijk voor kiezen om gelukkig (geliefd) te zijn - ongeacht de omstandigheden, kan niets of niemand ons uit dat gevoel halen.

Maar als we ervoor kiezen  ongelukkig (ongeliefd) te zijn, is elke kleinste ontgoocheling op onze weg of iedere fout die wij of een ander maken, een rechtvaardiging om ongelukkig te blijven !

Laten we beseffen hoe gezegend we zijn, hier op aarde, nu op dit moment in de tijd.

Wie zich echt rijk wil voelen, zou eens al die dingen moeten tellen die met geld niet te koop zijn.

Aanvaarden opent de poort naar dankbaarheid. Dankbaarheid is de volheid van het Moment voelen in ons hart.

 

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan 

NEUTRAAL GEVOEL






Neutraal staan tegenover iets of iemand is aanvaarden wat iets of iemand is en dat het er is. Het betekent dat we niets proberen te veranderen aan de situatie of persoon. Eigenlijk zouden we kunnen zeggen dat we 'geen kleur toekennen' aan het onderwerp van onze aandacht. We observeren het en laten het voor onze ogen zijn eigen kleuren ontwikkelen. Net als een foto in ontwikkelvloeistof.





Voor ons is het heel moeilijk om neutraal (objectief) te zijn. We hebben eigenlijk altijd wel een beeld (of mening) van iets of iemand.
Maar wat blijkt dat vaak anders te zijn als we er meer over te weten komen.
"Onbekend maakt ongeliefd" is een bekend gezegde. Want hoe kun je van iets of iemand houden als je niet eens weet wat of wie het/hij is? En hoe kun je een hekel aan iemand hebben die je niet kent?





Voorbeeld

Jaren geleden besefte ik tijdens het kijken naar een spelletje op TV dat ik altijd een voorkeur had voor een van de kandidaten. Ik wilde dat hij of zij won. Ik begon me af te vragen waarom ik dat deed. Ik kende ze geen van allen en toch was een van hen mijn favoriet.





Ik ontdekte dat ik de persoon van mijn voorkeur aardig vond. En natuurlijk gunde ik die persoon de hoofdprijs!
Na deze ontdekking ben ik anders gaan kijken naar de mensen in spelletjes. Ik zag dat ze allemaal meededen om een geluksgevoel te ervaren. Waarom zou ik dat de een wel gunnen en de ander niet ?

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan 

DE WET VAN AANTREKKING !!!

Soort zoekt soort, dus zeg me wie je vrienden zijn en ik zal zeggen wie jij bent.
Wat je wilt zijn trek je aan. Wat je niet wilt zijn stoot je af. Daar gaat deze wet over. Wat in het innerlijk verborgen is, zal dicteren wat er aan de buitenkant te voorschijn komt. Dat heeft met onze uitstraling te maken.

Negatieve mensen trekken negatieve mensen en omstandigheden aan. En positieve mensen trekken positieve mensen en omstandigheden aan.
Zie je alleen maar negatieve dingen om je heen, vraag je dan eens af of jezelf negatieve trekken hebt. Veroordeel je veel mensen, dan ben je niet blij met jezelf. Ben je extremist, dan zal je een andere extremist het licht in de ogen niet gunnen.

De buitenwereld die jij waarneemt is de spiegel van "je innerlijke zelf ". Wil je een nog betere "thermometer" voor je innerlijk?  
Als je het verschil tussen mijn en jouwe niet kent, waarom wordt je dan boos op anderen, die hetzelfde bij jou flikken. Als je zelf niet betrouwbaar bent, waarom dan boos zijn op onbetrouwbare vrienden. "De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet", is toch een gezegde. Of denk je dat de pot niet zwart is?
 De "toevalligheden" die ons overkomen zijn nooit toevallig. Dat trekken we aan, als een magneet. Je dat bewust worden is een goed begin!
Deze wet, en dat geldt in meerdere of mindere mate voor alle wetten, geeft ons de kans om ons innerlijk te leren kennen. Dat kan soms frustrerend zijn, omdat ons gebeurtenissen overkomen, waarvan we dachten dat we dat station al gepasseerd waren.

 
Ons bewustzijn wordt dan even met beide benen op de grond gezet. Durven we open te staan voor die informatie?
Innerlijke gedachten en emoties bepalen je uitstraling, bepalen wat je naar je toetrekt en afstoot. Sommige mensen leren hun innerlijk kennen door meditatie, wat de innerlijke weg wordt genoemd.
Maar als je naar je omgeving kijkt dan kan je hetzelfde innerlijk veel makkelijker bloot leggen, met name die mensen aan wie we een hekel hebben kunnen ons leren wat onze eigen zwakheden zijn, je moet er wel voor open staan.

Kijk naar je omgeving en leer jezelf kennen!

 
Verander je omgeving en je omstandigheden door je wensen aan het universum duidelijk te maken!

Jij veroorzaakt zelf je omgeving en omstandigheden door je eigen gedachten, bewust of onbewust.

Positieve gedachten gaan samen met positieve gevoelens, negatieve gedachten met negatieve gevoelens. En wat je het meest uitzendt, komt bij je terug. Ben je vaak angstig, dan krijg je steeds daarvan de bevestiging, doordat er allerlei dingen rondom je gebeuren, die jou angstig maken.
Veel mensen beseffen niet hoe vaak zij - zonder er bij na te denken -  negatieve gedachten, met de bijbehorende emoties, het universum inslingeren. En je eigen gedachten scheppen - zonder dat je het beseft - jouw huidige omgeving. Als je ontevreden bent met je leven, dan zend je onbewust ontevredenheid uit en dus krijg je je omgeving en omstandigheden die jouw ontevredenheid bevestigen.
De volgende keer dat je negatieve gedachten en emoties hebt is het misschien verstandig om even op je rem te trappen.
Iemand haten komt als een boemerang bij jou terug.


 


Er zijn 3 hoofdpunten die je in de gaten moet houden:

a: Welke gedachten wil je echt waarmaken?
b: Wees er van overtuigd dat het universum er nu al aan begonnen is.
c: pak je kado aan wanneer het je gegeven wordt.

Een gedachte/wens uitspreken, zonder overtuiging dat het gaat gebeuren, werkt niet, je moet er in geloven. Dat is de essentie van deze wet. Dat maakt deze wet zo moeilijk.
En met deze punten in je achterhoofd, kan je verder met het creëren van je eigen leven, je eigen omstandigheden.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan