Archief

In de SPIEGEL kijken !!!

Ga eens voor een spiegel staan en kijk naar jezelf. Kijk jezelf in de ogen. Kun je dat? Zeer veel mensen gebruiken een spiegel alleen om de haren te kammen en verf op hun gezicht te smeren. Je gezicht met kleurtjes besmeuren is: jezelf een maatschappelijk masker opleggen. Als je niet in je eigen ogen kunt kijken, ben je al ver heen! Dan wordt het hoog tijd om ermee te beginnen.

Als je, al is het maar in een piepklein spiegeltje, naar jezelf kijkt, zeg dan iets zoals: "Dit ben IK. Ik ben goed. Ik ben een MENS, een persoon. Ik ben goed zoals ik ben. Ik ben altijd en overal IK. En zo ben ik STERK. Ik ben MOOI. Ik ben DE MOEITE WAARD. Ik mag er zijn." Ook al meen je daar geen klap van! Misschien kan je dan eens woedend "worden" dat je van deze goede dingen niks meent! Dat ze zelfs tegen je "normale" gevoel ingaan!

Schrijf dat eens in een mooi kleurtje op een papier en versier dat met bloemetjes en vlaggetjes. Steek de vlag voor jezelf uit! Hang dat naast de spiegel of op een plek waar je vaak bent. Wees niet zuinig met lofuitingen over jezelf. In het begin mag dat gerust gaan over je vaardigheden, je talenten en je mogelijkheden. Dat is immers datgene waarop je jezelf hebt leren waarderen, èn leren onwaarderen! En dat onwaarderen op minstens twee manieren:

1.      waar je in je vaardigheden tekort schoot en niet aan de bijbehorende eisen kon voldoen

2.      het onderdrukken van je mens zijn in verband met die vaardigheden enz.

Om deze dingen te doorzien heb je eerst nodig dat je die voelt! Pas van daaruit kan je ze gaan doen afbrokkelen, want al die dingen: je vaardigheden, je van daaruit voortkomende functies enz. zijn maar kleine deeltjes van jezelf!





Als je aan een grote spiegel toe bent, neem dan eens een lipstick of een stukje zeep en schrijf deze woorden in een rand rondom op de spiegel. Dat mag er best één zijn waar alle huisgenoten in kijken! Versier die woorden met alles wat je leuk en mooi vindt. Niets is te mooi om jouw spiegelbeeld mee te versieren.

Plak eens een spiegel of een rijtje spiegeltegels op de wc-deur en die woorden erop of ernaast. Juist omdat de wc het meest intieme kamertje is werkt dat heel goed!





En huisgenoten die er bezwaar tegen hebben, hebben het zelf hard nodig. Sta op je strepen ! Willen je huisgenoten iets waardevols aan jou hebben, dan mogen ze er toch geen bezwaar tegen maken. Ze hebben dan nl. iemand in huis die bewust probeert te leven! Daar zouden ze dankbaar voor moeten zijn, je ermee helpen en je vragen hen te helpen. Ja toch ?

Als je dit elke dag doet word je alsmaar sterker en zelfbewuster. Je zelfrespect en zelfwaardering groeit snel dan. Na een paar maanden ken je dat zielige hoopje ellende, dat niet eens wist hoe in een spiegel te kijken, niet meer terug!

Het leven is als een spiegel met slijpfouten erin geslopen,
dan schrik je en zou het liefst van jezelf weg willen lopen,
want je ziet niet hoe mooi je bent. 

Het leven is als een spiegel, met scheefgetrokken hoeken,
juist dáár val je het meeste op, vergeefs zul je jezelf er zoeken,
want je ziet niet hoe mooi je bent. 

Het leven is als een spiegel, van tranen soms beslagen,
dan geeft het wazig vertekend beeld
geen antwoord op moeilijke vragen
want je ziet niet hoe mooi je bent. 

Het leven is als een spiegel, verwrongen, lachwekkend vreemd,
dan kruip je eenzaam achter een muur,
omdat je denkt dat niemand je neemt,
want je ziet niet hoe mooi je bent. 

Het leven is als een spiegel, steeds kom je jezelf er tegen,
dan durf je nauwelijks kijken,bent voor je zelf verlegen,
want je ziet niet hoe mooi je bent.

Het leven is als een spiegel, waarin je scheef vaak staat getekend,
Kijk dwars erdoorheen: mensklein, mensgroot!
Dan zie je wat je echt betekent!
Dan zie je pas hoe mooi je bent!

(Ina)

Voelen !!!

Soms voel je je heel blij, soms voel je je juist verdrietig. Je huid kan ook voelen. Je huid kan voelen of iets hard, zacht, harig of ruw is. In je huid zitten hele kleine celletjes, zenuwen, die dat kunnen voelen. Die zenuwen sturen de prikkels door naar je hersenen, zodat je weet wat je voelt.

Doe de test met twee personen

1. Kriebel eens met een kwastje over je huid. Waar voel je het kwastje het best? Op je arm, op
je hand, op je rug of op je lippen?

Als je met een kwastje over je huid gaat, dan voel je dat het best op je lippen. Daar zitten de meeste zenuwcellen.

2. Vul een bad met warm water. Wat voelt warmer aan, als je je hand in het bad steekt of als je je voet in het bad steekt?

Als je met je voet in een bad warm water staat, dan lijkt het veel heter dan dat je je hand in hezelfde bad met water steekt. Dat komt omdat er in de huid van je voet meer zenuwcellen zitten dan in de huid van je hand.

Warmte en kou

Je huid voelt ook of je het warm of koud hebt. Het is de taak van de huid om er voor te zorgen dat je het niet te warm of te koud krijgt. Als je het koud krijgt, trekt het bovenste laagje van je huid samen. Hierdoor gaan je haartjes op je huid overeind staan. Je hebt dan kippenvel, zoals je op het plaatje ziet. Dit doet de huid om tussen de haartjes warmte vast te houden.

Als je het warm hebt dan scheiden de zweetkliertjes in je huid vocht af. Je gaat dan zweten. Het vocht op je huid koelt af door koude lucht. Zo koel je op een slimme manier weer af.

 


Een voelproefje met warm en koud.

Neem drie bakken met water

Vul een bak met warm water, een bak met ijskoud water en een bak met lauw water.
Steek je ene hand in de warme bak en de andere in de ijskoude bak.
Wacht een poosje en doe dan beide handen in de bak met lauw water.

Wat voel je nu ?

Met je hand uit de koude bak voel je het lauwe water als warm.
Met je hand uit de warme bak voel je het lauwe water als koud.

Dit komt doordat je hand gewend raakt aan de temperatuur van de omgeving, het water in de bak dus. Je hand die uit het koude water komt is gewend aan koude. Als je deze in een bak met warmer water doet, zul je dus warmte voelen. Je hand die uit het warme water komt, is gewend aan de warmte. Stop je deze in een bak met kouder water, voel je dus kou.


Pijn

Als je je hand tegen een hete kachel houdt, doet dat pijn. Je zenuwcellen in je huid voelen een enorme hitte. Zij sturen heel snel een boodschap naar je hersenen: dit doet pijn. Je hersenen sturen gauw een boodschap naar de spieren in je arm en je hand: trek je hand terug! Zo beschermen de zenuwcellen in je hand je tegen pijn.

Maansteen !!!

Maansteen is een natriumkaliveldspaat met een parelmoerachtige glans. De kleur kan variëren van zilverwit met een blauwachtige weerschijn tot roodachtige beige, geelgroen, of zwart, maar elke maansteen heeft altijd die prachtige parelmoerachtige glans. Het is de steen die hoort bij goden en godinnen, bij de voortplanting en de liefde. Als cultuursteen hoort de maansteen bij de oude Indiase cultuur. Dat was een cultuur die zich interesseerde voor de gevoelssfeer.

De meest bekende zijn de beige, roze of gele soorten. Deze stenen zijn half doorzichtig en hebben allen een parelmoerachtige glans. In cabochon geslepen exemplaren is het kattenoogeffect te ontwaren. Deze stenen komen voornamelijk uit Canada. De heldere varianten hebben een wit of blauw schijnsel als je de steen bij een lichtbron kantelt.
Het is aan deze glans waaraan de steen zijn naam heeft te danken. De glans ontstaat tijdens de afkoeling van de kristallen waarbij het natriumveldspaat zich van het kaliumveldspaat onttrekt. Hoe fijner deze deeltjes, hoe intenser het iriserend effect.  Zou de steen wederom verhit worden dan stopt dit splitsingproces en verdwijnt ook de glans.

De Romeinen gebruikten de steen in hun sieraden en geloofden dat de steen werd gevormd door het licht van de maan. Het blauwe schijnsel was het licht van de maangodin die in de steen leefde en veranderde zoals de maanfase. Het gezicht van de maangodin zich daarin kon manifesteren.
In India wordt zij beschouwd als een heilige steen. Voor hen is de maansteen een symbool van het derde oog en het verheldert je spiritualiteit. De steen wordt daar alleen op een gele stof gepresenteerd, want geel is een heilige kleur. Het is een populair geschenk bij huwelijksfeesten, daar het de pasgetrouwden geluk en liefde zal schenken en bescherming bied tegen het boze oog. In de aryuveda wordt de maansteen geassocieerd met het hartchakra. Ze verminderd angst en stress  en transformeert deze in zelfvertrouwen zodat je gebalanceerd en creatief kunt reageren op situaties.
De Chinezen geloven dat zij yin en yang balanceert, zodat de persoon in harmonie een vruchtbaar leven zal leiden. Aziatische volkeren wezen op het feit dat als de volle maan te zien is er geen regen is en de maansteen dus geen tranen zou veroorzaken.

Volgens Agrippa helpt de steen in het voorzien van gebeurtenissen. Daartoe plaats je de steen onder je tong en denkt aan een gebeurtenis in de toekomst. Als je hart sneller gaat kloppen zal de gebeurtenis plaatsvinden, blijft je hart rustig dan zal de gebeurtenis geen doorgang hebben. Op de eerste dag van de maanfase heeft de steen een uur deze kracht. Op de tiende dag van de maanfase het eerste en tiende uur. Andere bronnen vermelden dat je met afnemende maan de steen onder je tong moet plaatsen om voorspellingen te kunnen doen. Als geliefden tijdens volle maan een steen onder de tong nemen zouden ze hun toekomst samen kunnen voorzien.
Met een maansteen onder de tong zou je korte termijn geheugen versterkt worden. Ideaal om gebruik van te maken als je de avond voor je examen nog zit te blokken.

Door haar connectie met water en de maan wordt er in veel culturen aangenomen dat ze positieve invloeden heeft op het plantenrijk. Daartoe wordt ze gedragen tijdens het bewerken van het land. Niet eens zo gek, daar de maansteen je verzorgende kwaliteiten stimuleert. Gehangen in bloeiende vruchtbomen zorgt zij voor een rijke oogst.
Ze is altijd populair geweest bij reizigers, daar ze bescherming bied op zee en bij nacht.

Maansteen is een mooie steen om aan je geliefde te schenken, vooral als je ruzie hebt gehad. Met deze gift zal de vrede snel wederkeren. Ze ondersteunt de onvoorwaardelijke liefde en waardering voor elkaar. Gegeven met volle maan zal de relatie voor altijd vol tedere passie zijn. Ze wordt ook wel geschonken bij de 13de trouwdag. Ben je alleenstaand, draag dan de steen om liefde in je leven te brengen. Ze helpt je open te staan voor de liefde van anderen.

De maansteen is een persoonlijke steen. Zij voegt niets toe en neemt niets weg, zij reflecteert je persoonlijkheid. Daarom wordt er wel gezegd dat de steen “dat wat is” conserveert. Ze helpt je in contact te komen met je wensen en emoties. Al wordt de steen als typisch vrouwelijk bestempeld, ook mannen hebben er baat bij om in contact te komen met hun gevoel en hun vrouwelijke kant.
De roze maansteen werkt vooral aan het zelfvertrouwen en de beige stenen helpen je mee te gaan met de stroming.
Als steen van de maangodin heeft ze een kalmerende energie en kan ze ingezet worden bij alle maanvieringen. Je sensitiviteit, intuïtie en psychische krachten worden versterkt. Ze is een goede steen om te mediteren op je innerlijke groei en kracht.

Zij is de vruchtbaarheidssteen bij uitstek. Uit eigen ervaring heb ik gezien hoe vrouwen met een niet vervulde kinderwens met de hulp van maansteen alsnog zwanger raakten. De maansteen reguleert de hormonen en daarmee je maandelijkse cyclus. De zwangerschap en de bevalling worden door haar gesteund. Maanstenen absorberen pijn en regenereren de weefsels. Verder is ze inzetbaar bij oedemen, maagklachten en obesitas (overgewicht).
Om slapeloosheid of nachtmerries te verdrijven leg je een maansteen onder je kussen. Er wordt wel gezegd dat als je van een maansteen droomt dit een teken is van aankomend gevaar. De maansteen past bij verharde en verbitterde mensen.

Verzorging van je maansteen

De steen is gevoelig voor hitte en licht. Doordat ze relatief zacht kan ze gemakkelijk beschadigen. Reinig haar in stromend water en laad haar op in de wassende maan.

De beste maansteen is helder als bergkristal en heeft een intens blauw iriserend effect. Andere maanstenen geven een wit schijnsel, welke minder waardevol wordt geacht. De mooiste stenen worden in Sri Lanka gevonden.  Met hardheid 6 is de steen makkelijk te bewerken. Vooral de jaren twintig werd er in de Art Nouveau veel gebruik gemaakt van deze steen. De maansteen is de waardevolste steen in de groep veldspaten.
De maansteen kan worden ingezet als vervanging van de parel. Als geboortesteen past ze bij het sterrenbeeld kreeft. De maansteen is qua uiterlijk makkelijk te verwarren met seleniet (gips). Deze steen is zeer zacht, je kunt er met je nagel in krassen.

Nog een grappig weetje:
Nadat Neil Amstrong en Buzz Aldrin  op de maan waren geland, zocht de staat Florida naar een symbool dat deze gebeurtenis zou memoreren. Daartoe werd op 20 mei 1970 de maansteen als officiële staatssteen benoemd. Ironisch genoeg komt de maansteen van nature niet voor in Florida en werd ook niet op de maan gevonden.

 

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Geur der Aarde !!!

De meest bijzondere Attar is wel de Mitti attar, ook wel de “geur der aarde” genoemd, welke wordt gemaakt van gebakken aarde uit Kannauj (India). Iedereen kent wel de geur die ontstaat als er regen valt op kurkdroge grond. Deze wordt geproduceerd door de micro-organismen die weer actief worden door het vocht.

In een land waar het erg droog is en regen vaak de enige manier van bevloeiing, is de komst van de regentijd belangrijk om te overleven. Met genoeg regen is men verzekerd van een oogst en voedsel om te overleven.
 
  

De geur wordt dan ook geassocieerd met de vernieuwing van het leven. Daarnaast zien zij de geur als de belichaming van de god Krishna die zichzelf in de Bhagavad Gita als volgt identificeert:

“ Ik ben de smaak van water, het licht van de zon en de maan, het geluid van de hemel, de bekwaamheid van de mens, de geur van de aarde, het leven van al dat leeft, de kracht van de sterken, de intelligentie van de intellectuelen en het originele zaad van al het bestaan.”

De komst van de regen is dus ook een heilige gebeurtenis welke met rituelen en offers gepaard gaan. Het is deze beleving die de dighaa’s er toe dreef de geur van de aarde te kunnen vatten in een parfum. Door te experimenteren kwam men er achter dat de grond van opgedroogde meren en rivieren de meeste geur gaf. Met pikhouwelen wordt de bovenste laag verwijderd en verzameld op karren en vervoerd naar de dichtstbijzijnde pottenbakkerij. Daar wordt de aarde nat gemaakt en eenvoudige potten of schalen van gedraaid. In de oven wordt het geheel afgedekt met stro waarna het op een subtiel vuur half wordt gebakken.

 


Vervolgens worden de potten vervoerd naar de destilleerderij.

De degs worden gevuld met de potten en afgesloten. Pas als de installatie startklaar is wordt er water toegevoegd door een gat in het deksel zodat er zo min mogelijk geur verloren gaat.

De topnoten worden op deze manier gevangen, die ontstaan zodra de aarde in contact komt met het water. Pas dan wordt er een mild vuur ontstoken om de rest van de aroma’s te destilleren. Na twee uur wordt het proces stop gezet en laat men het geheel afkoelen. De volgende dag wordt het water afgetapt en het proces herhaald, twintig dagen lang. Ook de mitti Attar wordt gerijpt in de lederen veldflessen.

De geur is populair bij vruchtbaarheidsfeesten/rituelen en als cadeau voor iemand die een nieuwe start maakt. Denk hierbij aan het huwelijk, de geboorte van een kind, het betrekken van een nieuw huis of het starten van een nieuwe baan.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan 

 

De spontane bewustwording !!!




De zaak besluiten na het voorgaande ( vorige logs ) met het lichaam nu de vrije hand te geven.

Ga nu een poosje in een totaal omvattend lichaamsgevoel liggen. Je voelt alles tegelijk.

Hou het rustig en ontspannen. Nu merk je dat je aandacht wordt getrokken door b.v. je nek. Ga er maar naar toe en schenk die plek je bewustzijn. Hou dat bewustzijn in de as van je lichaam. Ga helemaal in het gevoel zitten dat daar ontstaat. Laat het maar gaan. Hou de plek waar je eerst verkeerde in de gaten. Hou zo de twee polen in de aandacht.

Als het gevoel wegebt, beginnen je benen te trillen. Ga ernaar toe.

Hou de nek nog in de gaten en voel tegelijk de benen.

Op den duur ben je in kortere tijd helemaal ontspannen en ga je vanzelf, naar die delen, die om aandacht vragen. Ook al is dit met pijn, ga er belangstellend naar toe.

VERWERP NOOIT PIJN, WEES ER NOOIT BANG VOOR, PROBEER DE PIJN NIET WEG TE DRUKKEN. HET LICHAAM LOST HET ZELF WEL OP.





Al bij al, kan deze oefening nog al wat tijd vergen. Je kan hem altijd in delen doen, in de bus, wachtend bij het postkantoor, voor het slapen gaan.

JE HOEFT JE NOOIT MEER TE VERVELEN. Je hebt altijd wat nuttigs te doen.





Samenvatting

Het lichaamsbewustzijn maakt ons via bewustwording van de aanwezigheid van onze lichaamsdelen en organen, bewust van onze totale aanwezigheid. Ze trekt a.h.w. het denken uit de gevangenis van het hoofdbewustzijn en plaatst ons terug in ons gehele wezen.

De route is simpel, van handen, naar schouders, via de zijflanken van de romp door de romp heen naar de achterbenen. Dan van de voeten, knieën, naar het perineum, de billen, rug, hoofd en weer terug naar de navel.
Via het voelen van onszelf, worden we zelfstandiger. We gaan onze eigen kracht voelen. We kunnen daarna gaan leren ook in ons werk, en in onze contacten voortdurend in dat gevoel te blijven. Want in je gevoel zitten is in jezelf zitten, daar waar je zelf te baas bent.

De schelp van de Reiziger !!!

Ook wel de kam of mantelschelp genoemd; een tweekleppig weekdier welke in Europa vooral te vinden is in het middellandse zeegebied en de Atlantische oceaan.
Ze valt direct op door haar symmetrische verschijning; ribbels die vanuit een rechte sluiting uitwaaieren naar de uiteinden. De schelp heeft een bol en een plat deel. Met de bolle kant ligt zij op de zeebodem en voedt zichzelf met plankton wat ze uit het zeewater zeeft. Op de karakteristieke ribbel randen van de schelp zitten lichtgevoelige sensoren waarmee ze donker en licht kan onderscheiden. Hiermee kan een eventuele vijand worden ontwaard en als reactie hierop sluit zij de kleppen met volle kracht waardoor ze als het ware kan wegzwemmen. Het geluid wat hierdoor ontstaat is onder water te horen.

De mantelschelp is vernoemd naar Jakob, een apostel van Jezus die van oorsprong visser was. Na de herrijzenis van Jezus vertrok hij naar Galicië (Spanje) om het evangelie te verspreiden. Hij was echter niet succesvol en ging teleurgesteld weer terug naar Jeruzalem. Daar kreeg hij onenigheid met de magiër Hermogenus die zich ergerde aan de populariteit van Jakobus. Hij jutte het volk op door te verkondigen dat Jacobus leugens verspreidde en uiteindelijk veroordeelde koning Herodes hem in het jaar 44 tot onthoofding. Jacobus was de eerste apostel die een martelaars dood stierf.

Twee leerlingen van hem brachten zijn lichaam per bootje naar Galicië. Volgens de legende zou het bootje geen roer hebben en geleid zijn door een engel. Bij aankomst aan de kust van Galicië stak er een heftige storm op. Een man te paard op het strand zag het bootje in nood en reed het water in om de inzittenden te helpen. Bijna werden ook de man en zijn paard door de golven opgeslokt, ware het niet dat door zijn vurige gebeden de storm ging liggen. Eenmaal op het strand zagen zij hoe het paard bedekt was met mantelschelpen. Sinds dien gold de schelp als symbool voor st. Jacobus.

Het graf raakte in vergetelheid tot in de 7de eeuw. Een kluizenaar zou een mysterieus licht hebben zien stralen boven het struikgewas. De plaatselijke bisschop werd verwittigd en tot ieders verbazing ontdekten zij daar het graf van Jacobus. Op het graf werd uiteindelijk een kathedraal gebouwd en er groeide een stadje omheen, Santiago de Compostela. Santiago verwijst naar St. Jacob en Compostella naar “veld met sterren” het licht dat gezien werd boven zijn graf.
Vanaf de 11de eeuw ontstonden er allerlei pelgrimsroutes naar de grafplaats en werd als belangrijkste bedevaartsplek gezien na Rome en Jeruzalem.
De pelgrims legden hun tocht te voet af en droegen op hun hoed of kleed de Jakobsschelp. Huizen waar de pelgrims welkom waren om te overnachten waren herkenbaar aan zo’n schelp op de voordeur. De schelp diende ook als kop of bordje waarin de pelgrims gratis voedsel en drank konden krijgen bij de kerken die zij onderweg passeerden.

Ook nu nog worden er pelgrimstochten naar Santiago de Compostela ondernomen, te voet of per fiets. De naamdag van St. Jacobus valt op 25 juli.

De symboliek van de schelp en de pelgrimstocht lijken terug te grijpen op oude Keltisch ritueel waarin de schelp stond voor de ondergaande zon. Men ondernam de tocht westwaarts richting de Atlantische oceaan (vernoemd naar Atlantis), het einde der wereld, om zich aan  dood en wedergeboorte te onderwerpen. De tocht had een transformerend karakter.





Volgends andere legendes werd de pelgrimstocht door jonge koppels ondernomen om zich er van te verzekeren nakomelingen te krijgen. De schelp symboliseerde hier vruchtbaarheid. Een voorbeeld hiervan is te zien in het Louvre waar men een afbeelding van Aphrodite kan vinden op een mantelschelp. In Pompeii zijn talloze afbeeldingen van de schelp op de huizen en gebouwen te vinden. Op een fresco is te zien hoe de godin Venus als een volgroeide vrouw uit een mantelschelp herrijst. De schelp heeft in de oudheid vaak symbool gestaan voor de vulva van de vrouw dat associaties met liefde en vruchtbaarheid oproept.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Heilige Bomen !!!

Ooit bestond Noord Europa voor het grootste gedeelte uit dicht begroeide bossen. De volkeren die er leefde hadden diep ontzag voor het woud. Het was immers de plek van voedsel, brandstof, beschutting en medicijnen. Bomen werden gezien als entiteiten. Met hun wortels hadden ze contact met de aarde en de onderwereld en met hun takken reikten ze naar de goden. De bladeren leken te communiceren met de geesten als ze door de wind werden beroerd en de cycli van de seizoenen waren duidelijk zichtbaar. Aldus vormden zij een kanaal tussen de werelden en konden wijsheid brengen.
Elke stam had zijn eigen moederboom welke om verschillende redenen als zodanig werd beschouwd:

• De boom leverde een essentiële grondstof voor een onmisbaar product.
• De boom stond bij een waterbron.
• De boom was verbonden met een historische gebeurtenis
• De boom werd geassocieerd met een favoriete god of godin.
• De boom had een speciale genezingskracht
• De boom markeerde een grens.
• De boom had een speciale uitstraling door zijn uiterlijk of leeftijd
• De boom stond op een ongewone plek
• Of de boom stond of was geplant op een ceremoniële plek.

Als een volk zich ergens ging vestigen werd een deel van het woud gerooid voor landbouw, maar die speciale boom lieten ze staan. Het werd de plek van samenkomsten, feesten, rechtspraak, verering of magie.

Met de komst van het christendom werden heilige bomen ontwijdt of simpelweg omgehakt. Cynisch genoeg werd het hout dan gebruikt om er de kerk van te bouwen die op die plaats werd gezet. Toch bleef de bomencultus bestaan. Zij was te diep verankert in de samenleving. “If you can’t beat them join them “ dachten de christenen en besloten de bomen te wijden aan Jezus en Maria. De boom van Freya (de Linde) werd de boom van Maria en de eik (Wodan) werd de boom van Jezus.

De heilige bomen hadden de meest uiteenlopende functies:
Als orakel of om voorspellingen te doen:
De Romeinen een de Germanen gebruikte de hoeveelheid beukennootjes als indicatie voor het komende winterweer: Hoe meer nootjes, hoe langer en strenger de winter zou zijn. Griekse priesters meenden de stem van Zeus te horen in de eik en vertaalde de boodschap voor het volk.





Om te socialiseren:
Op dorpspleinen stonden vaak oude lindebomen. Hier kwamen de dorpelingen samen voor de nieuwste roddels, feesten en markten. Vaak werden op de dikste takken planken bevestigd waar het orkest kon plaatsnemen.
Om magie te bedrijven:
Met name de Keltische en Germaanse tradities hadden de overtuiging dat bomen magische krachten hadden.  Door contact met de boom kon de magie worden overgedragen. Vooral de eik, linde, es, beuk, hazelaar en taxus zouden deze krachten bezitten. Holle bomen namen een speciale plaats in. Men zag hierin een rechtstreekse verbinding met de goden en de onderwereld. Als je goed luisterde kon je de stemmen horen. Overblijfselen van dit geloof kun je terug vinden in het gebruik om bepaalde uitspraken af te kloppen op hout.




Om te genezen:
Van beuken, eiken, linden of dennen werd verondersteld dat ze genezende krachten hadden. Middels lapjes kon de ziekte of leed  worden afgebonden, en met spijkers genageld worden. Zodoende werd de ziekte of leed overgedragen op de boom. Er zijn ook praktijken bekend waarbij men om middernacht in het schors moest bijten of dat de zieke door of in een holte van een boom moest gaan.  Stukjes schors dienden als amulet of werden verwreven tot medicijn.

Ook nu worden oude bomen nog met ontzag bekeken. Daar hun leeftijd meerdere generaties kan overlappen denk je al gauw aan wat die boom alle maal gezien en meegemaakt heeft. Ooit wel eens tegen een oude boom aangeleund? Als je goed luistert kun je het sap horen stromen. De wijsheid van eeuwen maakt daar zijn ronde

 

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Drakenboom !!!

Volgens een Griekse legende was er ooit een draak met duizend koppen, Landon genaamd , die de tuin van de nymfdochters van Atlas bewaakte. Hercules, die als onderdeel van zijn 12 opdrachten op zoek was naar drie gouden appels, betrad de tuin en raakte in gevecht met de draak.  Afhankelijk van de versie van de legende werd de draak gedood door Hercules of door Atlas (als straf). Daar waar het bloed op de aarde viel begonnen drakenbomen te groeien

De legendarische tuin zou zich op een eiland achter het Atlasgebergte van Marokko bevinden. De Drakenboom is alleen te vinden op de Kanarische eilanden. Het vlezige oranje fruit dat deze draagt zouden de gouden appels kunnen voorstellen en de donkerrode hars van de boom het bloed. Samen met het aanzien van de boom is het makkelijk je voor te stellen hoe deze legende is ontstaan.

Door de eeuwen heen is hars geprezen om zijn mythische en magische waarde. De oorspronkelijke bewoners van de eilanden gebruikten hars in hun traditionele mummificatieproces en als kleurstof om zichzelf en ornamenten te decoreren.” Drakenbloed” was een gewild ingrediënt in allerlei alchemistische recepten. Nu nog wordt hars nog steeds gewaardeerd om houten meubelen te behandelen waardoor ze een harde glimmende beschermlaag krijgen.

De boom groeit op rotsachtige droge gronden en groeit zeer traag. Het duurt meer dan 10 jaar voordat de boom bloeit. De boom is dan amper een halve meter hoog. Door de bloeiwijze ontstaan de vertakkingen waardoor de karakteristieke kruin ontstaat die verwijst naar de duizendkoppige draak. Daar deze boom geen jaarringen vertoont kan de leeftijd van een drakenboom alleen geschat worden naar het aantal vertakkingen in de kruin. Deze bloeit eens in de tien jaar(!)
Het fruit was ooit het voornaamste voedsel van een dodoachtige vogel ter grootte van een kalkoen. Daar deze vogel is uitgestorven wordt het zaad van de boom niet meer “voorbewerkt”  door het maagdarmkanaal van de vogel en zal het niet ontkiemen. Om de boom niet te laten uitsterven wordt dit proces door de mens nagebootst.

  


De boom wordt, mede door de legendes en zijn karakteristieke vorm, met groot respect behandeld en verzorgd en op vele manieren gezien als het symbool van de Kanarische eilanden.

Drakenbloed is ook binnen de hekserij een gewild item. Door haar rode kleur wordt ze geassocieerd met de planeet mars en het element vuur. Ze kan worden ingezet bij rituelen die kracht, geluk, liefde, bescherming en vruchtbaarheid ondersteunen. Er wordt wel gezegd dat drakenbloed de gebeurtenissen versneld.  Als wierook brandt het slecht en kan alleen op een gloeiend kooltje worden gebruikt. De mysterieuze geur lijkt veel op die van Olibanum en de rook brengt balans en helderheid. Drakenbloed wordt vaak nagemaakt. Het betreft dan een mengsel van talk, rood sandelhout en olibanum . In veel tradities wordt drakenbloed gebruikt om magische inkt te maken waarmee spreuken en rituelen worden geschreven in het boek der schaduwen.

Onzekerheid !!!

Als je je onzeker voelt, zit je in een situatie waarin je niet goed weet hoe je verder moet.  In oude patronen, waar alles precies vastligt, weet je waar je je aan te houden hebt. Dat is gemakkelijk: die zitten ingebakken. Moet je iets veranderen in je leven, dan ken je dat nieuwe leven (nog) niet en dat is eng, bedreigend, griezelig, verontrustend. Zo lijkt het althans. Maar als het verontrustend is, dan is dat er voor jou naar gemaakt en dan ben je bezig jezelf ziek te maken als je erin doorgaat.

Als je je onzeker voelt, ben je bang om te falen, want je moet voldoen aan wensen, verlangens, eisen van anderen enz….

Als je je onzeker voelt, ga je ook van alles berekenen en vooruit plannen. Dat doe je met je verstand, althans zo lijkt het en dat zegt men ook: het zit tussen je oren. Maar je doet het met je hele lichaam en eigenlijk voel je dat goed.

Je ligt te piekeren en je zorgen te maken, je lijdt aan angsten voor en onderdanigheid aan, aan zelfverwijt, aan verwijt, aan geloven in plaats van weten/zijn. Dat is dus wat je voelt en dat is lichamelijk. Het één kan niet zonder het ander!

Als je je onzeker voelt, heb je het altijd over plicht en recht, over tradities, principes, geloven.

Als je je onzeker voelt wil je je min of meer graag aanpassen, want dat voelt veiliger en je dwingt op jouw beurt anderen daartoe.

Als je je onzeker voelt, wil je altijd vergelijken, maar niet op de goede manier: functies met functies, prestaties met andere prestaties, recht met recht, bezit met bezit, religie met religie, sport, kunst. Wie iets niet vergeleken wil hebben, omdat dat hem/haar niet uitkomt, zegt dan ook dat je dingen niet moet vergelijken.

Als je je onzeker voelt, klamp je je niet vast aan je menselijke mogelijkheden en onmogelijkheden, maar aan je kundigheden, je status, je talenten, je wetenschap en/of je geloof, je hecht (is ook lichamelijk en voelbaar) aan functies, carrière, ambities, prestaties, bezit, macht..

Als je je onzeker voelt, is er van alles en iedereen buiten jou de baas over jou. Ook alles wat je van buitenaf aangeleerd hebt gekregen is de baas over jou. Dat moet je niet meer pikken.

Als je je onzeker voelt ten opzichte van iemand, of in een situatie, je geen houding weet te geven of zo, dan ga je spelletjes spelen, zoals: net doen alsof je iemand niet begrijpt; net doen alsof je je interesseert voor datgene waar die ander in geïnteresseerd is; net doen of je de ander aardig vindt, net doen of je je prettig voelt, gelukkig bent. Maar het gekke is: vrouwen hebben dit blijkbaar alleen bij mannen, nooit of zelden bij vrouwen! Of is dat niet gek misschien?  

Als je deze dingen beseft in een situatie dat je je weer eens onzeker voelt, wordt alles opeens heel anders en veel gemakkelijker.  

Wees blij met je onzekerheid, want je kunt nog alle kanten op. De zekere mens die hangt aan functies, bezit, wetenschap, kunst en geloof, kan geen kant meer op, want die moet zich eraan blijven vastklampen en steeds in die richting alles verder kiezen en beslissen, anders voelt hij zich onzeker en dat durft men niet. In feite is die onzekerder dan jij.

Wees blij met onzekerheid en blij met mensen die je eventueel keihard op je plaats durven zetten, met inzet van een vriendschap en het risico van verlies van een goede relatie.

De heilige Conch  !!!

Conch is eigenlijk een verzamelnaam voor alle éénkleppige schelpen die de vorm hebben van een slakkenhuis zoals de wulk en de noordhoorn. De schelp heeft sinds mensenheugenis een grote rol gespeeld in verschillende religies wereldwijd.
Zij werd ingezet als offervat,maar vooral gebruikt als blaasinstrument.  Hiertoe wordt de tip van de schelp afgezaagd zodat er een opening ontstaat ter grootte van een muntstukje. Het eerste gedeelte van de spiraal wat direct voor de opening zit wordt weggehakt met behulp van een beiteltje en een hamer.  De randen worden glad gevijld en van de ronde opening wordt een mondstuk gevormd. Om geluid uit de schelp te krijgen moet ze minimaal 15 tot 20 centimeter groot zijn. Je bespeelt de schelp zoals een trompet. In sommige culturen word het mondstuk van een ander materiaal gemaakt en aan de schelp bevestigd. De Conch wordt in het algemeen gebruikt om het geven van een signaal. Dit kan  de start van een ceremonie of offerande betreffen, maar ze is ook gebruikt als misthoorn.

Het geluid van de Conch wordt in India geassocieerd met AUM, de eerste klank van creatie.  Ze behoort aan Vishnu, het beschermende aspect van god. Er wordt gezegd dat het geluid al het kwade verdrijft, natuurrampen voorkomt en giftige beesten weg jaagt. In de mythologische verhalen van India heeft elke veldheer zijn eigen Conch en gaf het een naam. De Conch werd geblazen om de start van de oorlog tegen het kwade te symboliseren. Het geluid zou de belofte bevatten van voorspoed en geluk en het staat voor lessen van Buddha die net als het geluid in alle richtingen wordt verspreid.





De spiraal in de schelp staat voor het oneindige heelal. Schelpen met een rechtsdraaiende spiraal zijn het meest heilig daar ze de beweging van de zon, maan, planeten en sterren lang de hemel symboliseren. Ze staat voor het scheppende en beschermende. De schelp met een linksdraaiende spiraal behoort aan Shiva, welke vernietiging en transformatie symboliseert.
Water wat uit de Conch geschonken wordt is heilig en geliefd bij alle goden. De gene die  ritueel gewassen is met het water uit de Conch is het waardig om in alle heilige bronnen van het land te baden.
Doordat Vishnu in de schelp woont, is er bescherming op de plek waar de schelp zich bevind. Het is de reden waarom de rituele Conch nooit op ongewijde grond ligt maar op een speciale houder staat.

In Tibet werd ze vooral  in gezet als vat voor ritueel water en oliën. Tegenwoordig doet ze vooral dienst om de gelovigen bijeen te roepen voor een ceremonie.
De Griekse god Triton blies de Conch om stormen op te roepen of ze juist te beteugelen. De schelp werd geacht occulte krachten te bezitten en zelfs stenen die de vorm hadden van deze schelp werden als magisch beschouwd.
De indianen van Amerika gebruikten de Conch als muziekinstrument, om uit te drinken, als gereedschap om iets te kerven, en als sieraad.  Daarbij stond het zeediertje wat in de schelp leeft vaak op het menu.





De Hawaiianen bliezen de ceremoniële Conch voor de Menehune, kleine mythologische figuren die als goden worden beschouwd. Maar de Pu zoals deze Conch genoemd wordt nu vooral gebruikt bij officiële openingen.
De Azteken zette de Conch in bij het aanroepen van de vier windstreken en om de regengod Tlaloc aan te roepen. Het wordt wel gezegd dat hun god Quetzalquatl leven creëerde met behulp van een Conch.
In de gebieden van de Maya werd de Conch geassocieerd met de onderwereld en blies men de schelp om in contact te komen met hun voorouders.

Het oer geluid van de Conch geeft het gevoel als iets uit een ver verleden. Als je naar de bouw van de schelp kijkt kan je begrijpen waarom. Immers, de lucht wordt ingeblazen op de plek waar het zeediertje begon te groeien en gaat door de spiraal naar het jongste gedeelte van de schelp. Het geluid reist van het verleden naar het heden.
De diepe vibraties zouden helende eigenschappen hebben op de chakra’s en doordat het blazen van de Conch de nodige longcapaciteit vereist heeft het een gunstige invloed op de ademhaling

    

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan