Archief

30 mei van Evora naar Lagos

We zijn verhuisd naar de Algarve en hebben hier heel mooi weer; dat doet deugd, zeker omdat we morgen de zee op gaan! Het zou spijtig zijn als we de onderzeese grotten zouden zien in de regen, maar dat heeft niemand in de hand, ook de reisleider niet.

Die kreeg al heel wat te verduren; we zijn hier aangekomen en we kregen te horen dat we in een bepaalde zone van de camping samen konden staan.

Edgard en ik vonden niet meteen die zone maar wel een heerlijke plek op het rustigste stuk van de camping; en het was vlak ook; we dachten dat de anderen nog zouden komen en aangezien we nog moesten eten, bleven we daar staan;

Ondertussen kwamen heel wat campers binnen (zo blijkt achteraf). Sommigen kwamen ook onze kant op; toen we samen gingen kijken waar dat zogezegd groepsveld was, besloten we meteen dat wij niet meer zouden verhuizen: ze stonden daar op een hoopje bij mekaar, in het zand, in de volle zon, zonder enige schaduw! Ons niet gezien!

We willen niet asociaal doen maar op die plek wilden we echt niet staan.

Ondertussen was de reisbegeleider ook binnen gekomen en hij zag ook in dat er op dat veld geen 23 eenheden konden staan;

Hij adviseerde dus alle nieuwkomers om in onze buurt te komen staan en zo komt het dat er twee groepen ontstaan zijn;

Voor ons geen probleem maar sommigen vinden het niet zo fijn.

Het ligt niet aan de reisbegeleider want die had een andere camping gevraagd, maar Gent wilde deze camping (de goedkoopste tot hiertoe, maar voor onze groep niet geschikt).

Wel lastig voor Marcel, want die moet wel met ontevreden klanten omgaan.

We hopen dat de uitstap van morgen veel goed zal maken.

Gelukkig zijn er ook mensen die wel tevreden zijn (en dat zijn meestal dezelfden).

Vandaag was niet de gelukkigste dag want één camper kreeg een aanrijding met een Portugees die niet nuchter was en een andere uit de groep reed door het verkeerde poortje van de péage en kreeg een boete: twee maal de maximale afstand! Wij betaalden 10 € en hij moest er 104 betalen! Tja, en dan kom je in een zandbak terecht… je zou voor minder ontevreden zijn (maar die boete heeft hij wel aan zichzelf te danken want Marcel legde op de voorreisvergadering goed uit hoe het werkt in Portugal!).

Edgard en ik zijn al even naar het strand gelopen; toch wel fijn om nog eens 'het warm zeeke' te zien! Dat is jaar en dag geleden...

29 mei bezoek aan Evora

Met een tiental gingen we te voet naar Evora; de rest kwam met de taxi.

Daar kregen we vanop het Largo das Portes de Maura (een mooi plein met een marmeren fontein) een rondleiding van een Nederlandse gids, die hier al jaren woont.

Eerst naar de Igreja da Misericorda; daar zagen we een heleboel nissen waarin beelden van heiligen stonden; de nissen behoorden toe aan een broederschap, en zo zag je goed hoe kapitaalkrachtig elk genootschap was; de ene nis al rijkelijker dan de andere, maar één was bijzonder: daar stond een beeld in van een zwarte bisschop, die zich uit de slavernij had opgewerkt en zeer geëerd was door het volk.

Dan trokken we naar de Sé (de kathedraal) uit de 12^e – 13^e eeuw; de eerste gotische kerk in Portugal. Het trompetorgel wordt nog altijd bespeeld als de bisschop komt.

Heel opvallend was het beeld van een zwangere Maria; het is blijkbaar heel uitzonderlijk dat zij in zwangere toestand wordt afgebeeld. In Portugal zijn er twee van die beelden.

De Igreja Real de Sao Francisco (15^e – 16^e eeuw) is gebouwd in gotisch- manuelijnse stijl. Ze heeft een 'Capela dos Ossos', zeg maar knekelkamer, waarvan de wanden en het plafond bekleed zijn met duizenden menselijke schedels en beenderen; het was een Franciscaner monnik die op het idee kwam om de mensen te herinneren aan hun sterfelijkheid (en dus moesten ze maar snel goede katholieken worden want je kan elke dag doodvallen).

Aan de buitenkant zagen we de Moorse hoefijzerbogen; de gele kleur die hier vaak gebruikt wordt om de ramen en deuren te omlijsten is ook een Moors gebruik: zij dachten dat kwade geesten niet voorbij kleuren kwamen.

Het portaal is, zoals zo vaak, bekleed met beelden; aan de linker kant staat een beeld boven op de 'vrouwelijke ondeugden' (welke dat ook mogen zijn).

Vandaar ging het naar de overblijfselen van de Romeinse tempel uit de 2e- 3^e eeuw (toegewijd aan de jachtgodin Diana).

In het Palacio Cadaval is nu een Pousada gevestigd: het hele complex was eigendom van de familie Cadaval; op een moment moesten alle kloosters gesloten worden; de familie wilde het gebouw dus terug maar de staat weigerde dat en nu is er een hotel in gevestigd.

Heel Evora is door Unesco als werelderfgoed erkend en dus mogen de huizen in de nieuwe wijken ook maar één verdieping hebben en moeten alle daken met rode pannen bekleed worden.

Na de rondleiding gingen wij snel brood en kaas halen in de overdekte markt en kozen we een heel authentiek restaurantje uit om onze honger te stillen.

Daarna weer te voet naar de camping en na een kleine pauze met de fiets richting Guadelupe; daar zouden we een steencirkel vinden, maar het fietsen viel ons zwaar (vooral toch de bergop) en op 2 km van het dorpje hebben we besloten om niet verder te rijden (de steencirkel lag nog een eind van het dorp af) maar wel het Hunnenbed te zoeken dat onderweg aangegeven stond.

Dat is het oudste dat tot hiertoe op het Iberisch schiereiland gevonden is; het is in de jaren '60 ontdekt en dateert uit de 3^e eeuw vóór C. Het is een hele grote graftombe.

In de buurt ervan zagen we heel wat kurkbomen; al zijn ze jouw eigendom, je mag ze niet zomaar omhakken want ze zijn beschermd. Ze kunnen pas na 20 jaar voor het eerst 'ontmanteld' worden; en daarna alle 9 jaar. De boom lijdt er niet onder, zeggen ze.

De kurk wordt dan in water gelegd en nadien op het land gedroogd. Naar gelang de kwaliteit kan hij al dan niet heel dun 'geschild' worden, waardoor er heel soepele handtassen, schorten, portemonnees uit gemaakt kunnen worden. Heel mooi en duurzaam, en de gids zei lachend: 'en er is geen dier voor gestorven'.

Op de terugweg van Guadelupe zagen we een hele groep ooievaars op het veld langs de weg zitten; spijtig genoeg vlogen ze op toen wij passeerden maar ook dat was een prachtig schouwspel; nooit zagen we er zoveel bijeen; ze waren wellicht onderweg en kwamen foerageren want een boer was een hele strook aan het omploegen en die kans lieten ze niet zomaar voorbij gaan. Mooi!

Morgen op naar de Algarve...

28 mei van Melo naar Evora

Als we in de bergen lopen is Edgard een echte padvinder; letterlijk! Dat is nodig hier in Portugal want van aangeduide wegen hebben ze precies nog niet gehoord. En het is ook leuk om dan 'het pad' te vinden! (met of zonder hulp van de wandelgps).

Als we op de baan zijn, ben ik diegene die hem vertelt welke 'de weg' we moeten volgen, maar vanmorgen liep het even fout; geen grote omweg, maar wel te gek voor woorden als je weet dat we die streek ondertussen te voet uitkamden.

Maar we vonden de weg, en zelfs meer dan dat: we reden op ons gevoel naar een 'zona industrial' in Castelo Branco en kwamen uit bij een hypermercado.

Daar botsten we op een schoenwinkel die net nu, 5 dagen lang, 30 % korting gaven op één paar, als je er twee kocht; ewel, wij kochten 4 paar super comfortabele schoenen, voor 85 €!!! wie doet beter?!

Ah, ja een 3 T-shirts voor 11 €! binnenkort blijkt dat wij goedkoper af zijn op reis dan thuis!

Nu, zaterdagavond, is het fris, maar droog, en we hadden sinds deze middag vaak zon op de weg, maar vanmorgen was het een weer om nog geen hond door te jagen. Dat was voorspeld en we waren maar al te blij toen we vlotjes van het kampeerterrein af geraakten want daar vreesden we voor met al die nattigheid van de laatste 12u.

Gisterenavond heb ik me een breuk gezocht naar de te volgen procedure om een track, die op een website (bv van een camping) staat, op de wandelgps te krijgen en na enkele uren lukte dat! Ik was geen beetje fier!

De gps stuurde ons langs 'Portalekker' (Portalegre). Telkens weer zei die stem Portalekker en wij maar lachen.

Op de autobanen zie je hier bijna geen volk; ze zijn ook allemaal te betalen, dus enkel de grote, snelle wagens en een pakje toeristen gebruiken ze. Ze zijn wel in super goede staat.

We vonden de camping in Evora zonder moeite; we staan wel met zijn allen op de tentsite want de campersite is ingenomen door een groep Fransen; van reservaties hier geen sprake.

En het internet doet het dus ook niet.

Maar er zijn ergere dingen in het leven!

Als we naar de anderen kijken, dan glimlachen we meestal: ze komen ergens aan en nog vóór ze de camper waterpas zetten, wordt de schotelantenne gericht; geen ontvangst: andere plek! Ze kunnen hun tv blijkbaar niet missen; voor elk wat wils; wij bekwamen ons in Rumicub en ondertussen is Edgard kampioen geworden!

Hij schrijft ook haïku's; zoals deze:

vlinder op een bloem,

verwondering bij mensen,

goddelijke pracht!

27 mei wandeling naar Folgosinhos (11 km)

vanmorgen scheen de zon; altijd een uitnodiging tot bewegen voor ons.

We vroegen Rieke een wandeling (ze kent ons nu al zo'n beetje en gaf ons, zonder meer vragen te stellen, een stevige mee.

Een uur lang klimmen, maar dat doen we graag; we gingen net niet over de 1000 m; nadeel als je hoger klimt: je ziet de vervuiling, die rond de aardbol hangt, beter…

Onderweg kwamen we Nederlanders tegen die dezelfde wandeling deden; zij stonden te twijfelen op een punt; we spraken af dat wij die kant zouden opgaan en fluiten of roepen als het goed was; dat deden we ook en ook zij vonden het mooi dorp Folgosinhos.

Heel wat oude panden; een dorp met een grote geschiedenis.

De Romeinen legden hier wegen aan, en die hebben we ook bewandeld.

We vonden de Joodse wasplaats (en vrouwen wassen er momenteel nog!), het plein, alle kerken en kapellen.

Na een koffietje (geen goeie! Maar kost ook niks: 0.75 €!) en een bezoekje aan een artisanaal winkeltje zijn we verder gegaan; de Nederlanders gingen de burcht nog bezoeken; wij vonden de dreigende lucht een uitnodiging om verder naar huis op te lopen.

We kwamen op hetzelfde punt uit als de eerste dag en met de tekst van deze wandeling zagen we welk pad we eergisteren gemist hadden; het is nog lente en de paden zijn nog niet belopen; we hebben, waar we konden, een pijl op de grond getekend, maar daar was het allemaal dicht begroeid, dus misten de Nederlanders die afslag en kwamen ze twee uur na ons pas aan!

Eergisteren had de wandelgps ons thuis gebracht; zij hadden dat niet bij…

Een lekkere douche (alles is kraaknet in de namiddag omdat het dan pas gepoetst is), een waske geslagen, pudding met verse bessen klaar gemaakt en 5' uitgerust;

Terwijl de was droogt heeft Edgard ons huisje gepoetst en de garage ingeladen want morgen vertrekken we naar Evora. Eigenlijk begint daar pas de groepsreis.

We zijn benieuwd.

26 mei wandeling naar Gouveia (19 km)

In Gouveia zou op donderdagmorgen een markt zijn…

Aan de receptie vertelden ze ons dat het een feestdag was vandaag en dat er veel winkels gesloten zouden zijn; de wandeling zou 14 km lang zijn, heen en terug, maar het bleken er 5 meer te zijn (volgens de wandelgps).

Wij dus op pad, en het was een mooi pad, door Nabainhos en Nabais, langs een dieren- en vogelpark (maar ocharme die dieren! Twee zwijnen, wat herten en enkele vogels).

Onderweg ons slaatje opgegeten en net op tijd in Gouveia om de grootste gebeurtenis van de maand mee te maken: de eerste communiecantjes verlieten net de kerk en begonnen aan hun processie (zeg maar: show) door het dorp..; een beetje zoals bij ons, 50 jaar geleden.

De vrouw van het koffiehuisje verstopte zich achter de deur maar zong toch stillekes het lied van de processie mee; de pastoor keek heel boos in haar richting (al kon hij haar niet zien staan, hij wist dat ze er was!); was het een afvallige katholiek? Een deserterend koorlid? We zullen het nooit weten.

Op de tv werd ondertussen meegedeeld dat een pastor beschuldigd was van mishandeling van mentaal gehandicapten… maar de processie ging gewoon verder… ;

de kerk is hier nog stevig geworteld.

In een winkeltje dat dan toch open was vonden we streekproducten; we hebben ons er niet aan gewaagd, maar ik kreeg wel een prachtige jas van Edgard, in 100% wol!

Van mijn kapsel konden we een foto maken, maar om mijn jasje te zien, moeten jullie nog wat geduld hebben; het is veel te warm nu!!

De terugweg was niet licht al was het meer dalen dan in de heenweg; we hebben het gevoeld in onze beentjes; maar Tocotholin en een lekkere massage deden wonderen.

Om 18u hadden we onze eerste bijeenkomst met de groep; 23 eenheden, dat is niet niks! 45 mensen stil krijgen is geen sinecure. Maar Marcel kon toch zijn uitleg doen en de mensen waarmee wij aan tafel zaten beweerden alvast dat het een goede groep was (ze kenden er niemand van, maar soit, waarom zouden we hen niet geloven?).

Morgen gaat een deel naar Guarda, maar wij blijven lekker thuis en gaan misschien nog een kleine wandeling maken (als we nog uit de voeten kunnen!).

Tot de volgende!

25 mei van Toca da Raposa naar Gouveia

het weer zit niet zo mee en we waren uitgewandeld bij Mieke, dus trokken we naar Gouveia, maar 37 km rijden (je doet er op Portugese wegen wel een uur over!).

We passeerden het stadje en het leek ons wel iets; dus gaan we morgen met de fiets naar de markt in Gouveia.

Toen we op deze camping aankwamen (Quinta das Cegonhas), vonden we al 5 'eenheden' van de groep hier. Ondertussen zijn we met 10, dus bijna de helft van de groep is er al. Sommigen hadden problemen gehad om in Frankrijk aan diesel te geraken… een staking van de vrachtwagenchauffeurs waardoor de tankstations niet meer bevoorraad werden… wij wisten van niks!

Morgenavond pas begint de reis echt.

Wij zijn deze namiddag alvast een mooie wandeling gaan maken.

Het heeft héél lang geduurd voor ik de wandelgps kon bedienen, maar dat lukt ondertussen en vandaag heeft hij ons letterlijk thuis gebracht!

De wandeling was heel goed beschreven, tot op 2 km van de camping… toen liepen we vast op een helling.

Dankzij de gps vonden we de weg terug naar huis!

We werden twee keer nat onderweg, maar dat is geen ramp want de temperatuur valt nog dik mee en een regenjas hebben we altijd bij in de rugzak.

We dachten dat we op de vorige camping in het mooiste stuk van de serra da Estrela zaten, maar deze ligt, vooral met dit weer, minstens even mooi. Weidse zichten, mooi dal, heuvelruggen vol met bloemen (normaal in de lente natuurlijk)…

Nederlanders baten de camping uit; ze bewonen zelf een héél mooi pand bij de ingang van 1692! prachtig gerestaureerd;

In Toca da Raposa hoorden we dat het hier nu wel zo is dat alle mooie panden van de buitenlanders zijn; de Portugezen in deze buurten kunnen alleen maar overleven;

De jongeren trekken naar de steden of naar het buitenland… en hun land wordt bewoond door vreemden, die er mooi geld komen verdienen (al moeten ze er vaak ook wel hard voor werken, hoor!).

Morgen zou het nog een poosje mooi weer zijn, maar daarna zouden we een tweetal dagen verzuipen, als de vooruitzichten kloppen; dat nemen we er dan maar bij. Tot hiertoe hadden wij niks te klagen!

24 mei in Toca da Raposa

voor het eerst in de voorbije drie weken hebben we onze planning van de dag moet aanpassen omdat het regende; maar niet getreurd want we hebben zinvolle dingen gedaan! Oa onze onkosten berekend en raar maar waar: op reis kost een dag niet meer dan thuis, diesel en campings inbegrepen!

Dat was een leuke ontdekking.

Na een lekker lunch trok de hemel open en maakten we toch nog de wandeling die we gepland hadden.

Iemand die hier kampeerde zette drie routes uit; allemaal even onduidelijk, maar dat behoorde tot het spel, zei hij.

Met onze wandelgps zijn wij alvast goed thuis gekomen!

Morgen trekken we naar Gouveia want hier zijn we zo'n beetje uitgewandeld. Het was fijn om deze streek en deze camping te leren kennen, maar er zijn te weinig bruikbare wandelroutes om ons hier nog langer op uit te leven.

Het weer is kwakkel; en het zou nog niet zo snel beteren! Maar met 19-21° hoeven wij niet te klagen!

Voor mensen die in een tent zitten is het andere koek dan voor ons in ons gezellig huisje.

Zeker voor jonge mensen met kleine kindjes vind ik het spijtig want het is hun vakantie en die kleintjes hou je niet makkelijk bezig op enkele m2.

En in België is het ook niet zo bijzonder goed weer? Dan blijven we toch nog maar een poosje hier!

23 mei op naar Portugal

Nog een laatste tankbeurt gehad in Spanje vanmorgen (in Portugal is het duurder en al is deze reis spotgoedkoop, we gooien het geld niet graag weg) en dan op naar Portugal.

We waren benieuwd hoe het daar zou zijn, en tot hiertoe (we zijn hier nu al een halve dag, haha) valt het heel goed mee!

Als je de eerste autostrade neemt, moet je je registreren (de auto wordt gefotografeerd) met je creditkaart en daarna gaat het vanzelf; je ziet de tarieven op elk stuk dat je aflegt (en die zijn heel beschaafd!).

Je krijgt de rekening later thuis.

We dachten dat we naar een camping van Nederlanders gingen maar het blijkt een Belgische vrouw te zijn die hier haar stek heeft gevonden;

op onze eerste wandeling hebben we nog een Belg ontmoet die hier een huisje (zeg maar ruïne, 7 jaar geleden) gekocht heeft; het ligt pal tegen een rots en er is heel wat grond aan. Hij heeft het laten verbouwen en het is een sprookjeshuisje geworden, zo verloren in de natuur. Kristien, dit zou iets voor jou zijn!

De man doet in België interimwerk en komt zo'n 3 maanden per jaar naar hier…

Nadien kwamen we hem in de camping opnieuw tegen; tja, hij zit daar wel heel erg alleen!

Iedereen zegt: 'Portugal is veel armer' en dat zal wel; wij merkten het nog maar alleen aan de wegen; wat hier een 'nacional' is, dat is bij ons een weg in een godvergeten gat.

Op de kaart is het een gele weg met een mooie groene streep erlangs maar als je niet uitkijkt ram je de inkompoortjes van de huisjes of breek je een as in één van de vele putten!

Maar we zien hier ook mooie villa's! De kloof tussen arm en rijk zal ook hier alleen maar groter geworden zijn.

We blijven hier alvast twee nachten; rustig, goedkoop (15 € per nacht) en netjes. Een 'rurale' camping, dus wat kris- kras door mekaar, maar super rustig.

Niks dan Nederlanders en Belgen; hier moeten we dus opletten wat we zeggen, haha.

Tot morgen.

22 mei in Salamanca

Onze eerste echte rustdag…

Edgard poetste de hele camper! Ik zocht ondertussen alle campings die we in Portugal zullen aandoen op zodat we door de gps niet kunnen misleid worden.

Het weer is iets minder goed, dwz er is meer wind, en hangen wat witte wolkjes en vannacht heeft het zelfs wat geregend! Haha

Drie machines was waren na een half uur buiten hangen droog… waar doen ze beter?

Wij klagen niet!

Morgen nog gas tanken, al is die nog bijna vol! De LPG is heel zuinig, zeker sinds we geen verwarming meer nodig hebben.

In Portugal kan je er niet zo makkelijk aan geraken, hoorden we.

Nog even langs Leclerc, om inkopen te doen en te tanken;

Spanje is spotgoedkoop voor ons; 's middags kan je een lunch krijgen voor 10 €! drie gangen met drank inbegrepen! Hoe doen ze het?!

En daarna op naar Portugal. We vonden een camping in een natuurpark, bij Nederlanders; dat helpt de eerste dag als je aan een land moet wennen; je kan dan raad en tips vragen over de gewoonten. En we kunnen donderdag binnen het uur bij de anderen in Gouveia zijn.

Tot de volgende, maar niet schrikken als het in de volgende weken wat duurt voor we weer contact kunnen nemen want we weten niet of de internetverbinding overal even vlot zal zijn als in Spanje.

Stel het goed en tot schrijfs!

foto's van gisteren nog hierbij gevoegd

nog een paar foto's