Archief

Om 6,30 u. opstaan om de sketch te leren van
“Het restaurant”

 

Om 8 u. naar de bakkerij met Maurits.     

 

Daar in de bakkerij moeten wij voor ons twee  een taart kopen
en die dan in de auto opeten. (s'morgens 8u....)
Dat is ook niet alles, rijden en taart eten waar veel pudding tussen zit.

    

Natuurlijk veel hilariteit, weer met de camera’s in ons kielzog,en ook een camera
in de auto.

Wij moesten tegen elkaar zeggen: vlug eten en aan niemand zeggen dat wij taart
hebben gekocht voor ons alleen! ………

Deze morgen was iedereen het erover eens dat wij een fantastische groep waren,
allemaal vrienden geworden met elkaar, en dan zoiets doen!!!!!!…….

 

Bij onze thuiskomst hebben wij natuurlijk aan iedereen vertelt wat allemaal is gebeurd,
gelach alom,
maar wij vragen ons wel af of we nog zullen lachen als we dit terugzien op TV.

Die zullen natuurlijk het meest interessante uitzenden: …….

Zo van vrienden maken, en ze eventjes daarna bedotten!

Nu, we hadden weer een fantastische gezellige morgen……..
                                             .............en het was nog maar 9 u.

 

Ik moest ook nog de auto laten patineren in de keitjes, ik stond stil met de wagen terwijl
de wielen met een enorme vaart aan het draaien waren, de keitjes vlogen overal in het rond,
de camera’s waren de wielen aan het filmen.

Wanneer ze dit uitzenden zal iedereen denken dat ik 200 per uur reed en ik stond stil. 

  
                                                          

                                   

 Zo zie je maar weer dat er niet veel waarheid in TV te vinden is.

                   Er is zoveel wat erop lijkt maar niet is.

 

Vandaag moeten we ons eigengemaakt werkje ingeven hopelijk bevalt het,iedereen
heeft er zijn best voor gedaan dus dat zal wel in orde zijn denk ik.

Die bewuste professor komt ons volgende week opzoeken wij zijn benieuwd wie
het zal zijn, zoals steeds blijft het voor ons een verassing.?.....

Deze namiddag komt voor het eerst onze stempedagoog.

      

Het is tot onze grote verassing David Davidse een toffe vriendelijke gast
die ons zal leren hoe onze stem te gebruiken.
                                                                 

Wij moeten 1 per 1 een vocalise zingen.

Morgen zal hij individueel met ons bezig zijn.

Hij leert ons zoveel met woorden die we kennen, niet van die geleerde woorden
dat we niet begrijpen.
                              Een fantastisch mens.

 

S’avonds moet iedereen naar de hall komen.

 

Er wordt weer champagne geschonken.
                                                           

Er wordt ons door David verteld dat we morgen een reis naar Londen zullen maken.             

Om 6,30u.morgenvroeg vertrekt onze bus naar Brussel dat is alles wat ze ons zeggen
de rest zien we morgen wel. De ticets liggen alvast klaar.

 

Om 20 u. is Dina er om dat heugelijke nieuws samen met ons te vieren.

                

Weeral feest, wij moeten nochtans veel leren maar dat zijn zorgen voor overmorgen.

         

De telefoon is laat deze avond maar ik verlang wel om Georges dit grote nieuws te vertellen.

 

Om 12 u. ga ik naar bed en zie dat Marleen reeds slaapt, ik wil nog wat leren maar
wil haar niet wakker maken, dus ik neem mijn papieren bij elkaar en lig boven
half op de trap en half in de gang met een zaklamp mijn huiswerk te leren.

Opeens stond Robert daar naast mij,met een pakje in zijn handen.hij was in tranen,
hij had het moeilijk.
                               

                                                                            

Hij vertelde mij dat hij het pakje in zijn reistas gevonden had, het was van zijn vrouw
en er stond op het verpakpapier niet openen voor 13 juni, dan is het vaderdag.

Robert is heel emotioneel wanneer hij het pakje komt tonen,
hij neemt plaats naast mij op de trap en verteld over thuis,
hij verlangt zo hevig naar zijn vrouw dat hoor je zo.
Ik probeer hem wat te troosten en moed in te spreken.

 

Opeens zien we daar schuin voor ons, achter de kast in de gang een cameraman
die aan het filmen is, hij komt van achter de kast naar ons toe en vraagt of
we dit eens willen hernemen, wat zeker niet makkelijk is maar we doen het natuurlijk,
verder laat hij ons met rust.

 

Natuurlijk komt er van studeren niet veel meer in huis.

 

 

Dit was me het dagje wel, het is weeral 1u. in de nacht en morgen vroeg uit de veren.

 

Wij vertrekken met de bus om 6,30 u. richting Brussel.

 

In het station aangekomen krijgen we in een restaurantje drank en broodjes.

Dan gaan we met de TVG naar Londen

David is onze gastheer hij regelt alles, wij moeten voor niets zorgen.

Er komt zelfs een man van het station ons begeleiden naar onze plaats.
De eerste wagon is er een voor ons alleen, wij en de cameraploeg natuurlijk.

 

Ongeveer twee uur met de eurostar en we arriveren we in  Londen.       
                                                                                                        
Tijdens de rit moeten we naar het restaurantje in de trein en we krijgen er weer
wat we maar willen, eten of drinken, "neemt maar wat je wil" word ons gezegd.

 

Wij stappen uit in Waterloo station een heel mooie entree.

                                                               

We worden verwacht om 13 u. in de logés van de twee hoofdrolspelers van de
musical “Fame”waar we deze namiddag naar toe gaan .

                                                 
Het is wel een kilometer te voet en Yvonne en ik zien dat zo niet zitten.
We zeggen tegen Kristof (een cameraman) kijk daar staat een Rikscha
dat zou beter zijn voor ons.
Meteen daarop roept hij die man en wij twee mogen plaats nemen.

Er wordt natuurlijk weer heel wat afgelachen, het is wel veel plezanter in het karretje
dan te voet natuurlijk, dus weeral geluk.
                                                          

 

Aan de artiesteningang worden onze namen afgeroepen (het is grappig door een
Engelsman onze namen te horen uitspreken) wij krijgen een armbandje in plastiek
met onze naam erop dan mogen wij naar de loges.

Na een paar minuten komen de twee hoofdrolspelers.Zij vertellen wat over zichzelf
en over het spektakel” Fame” wij mogen ook vragen stellen. Die ene jongen heeft een
franse vader en een nederlandse moeder, en..... heeft in belgie gewoont "In Waterloo"

                              

Er is zo’n verschil in de loges, het ene tafeltje ligt er zo netjes bij en het
volgende tafeltje is het een en al rommel, dat men denkt hoe vind die zijn of haar
spullen terug tussen die warboel.

De loges zijn veel kleiner dan bij ons en ook niet zo mooi, die artiesten worden
niet in de watten gelegd, zo’n klein plaatsje voor zoveel mensen in een loge van
5 op 3 meter zitten zeker 10 mensen!!!!!!         

                                            

Wij hebben het hier in België toch heel wat beter.

 

Nadien gaan we naar een terrasje waar we weer eten en drinken krijgen.

                                                                                                                

 

Wij lopen nog wat rond en gaan een winkel binnen.

Maurits die zijn gitaar heeft meegebracht speelt een liedje, wij zingen dat het een
lieve lust is.

                                   
Er wordt gedanst tussen de kledingrekken en natuurlijk ook gefilmd.

                                     

Wij gaan naar het theater waar we de mooiste zitplaatsen krijgen.

            

“Fame” is heel mooi, (ook een mooi verhaal,) en wel toepasselijk op ons,
het verhaalt zich ook in een auditielokaal waar er allerlei kandidaten op af komen,
er wordt zeer mooi gezongen en gedanst.

De finale is buitengewoon er wordt een gele auto op scène gereden waarop en waar rond
gedanst en gezongen wordt.

In een woord : PRACHTIG.     
iedereen is er emotioneel van aangedaan

Het zijn allemaal grote artiesten die toch ondergewaardeerd worden.

Want steeds zijn zij op zoek naar werk, iedere zes maand worden er andere spelers ingelast
voor het spectakel, (die soms jaren duurt) en dit omdat er zeker geen routine mag inkomen,
er is daar zoveel concurentie, niet te geloven. 
Zij doen een namiddag voorstelling en een avondvoorstelling en dit iedere dag!.....

Om 20 u.keren we met de eurostar terug.

Wij zijn in het grote station Brigitte kwijtgeraakt, toch wat paniek,

 

                                                           

Na een half uur zoeken vinden we haar gelukkig terug, nog net voor de trein eraan komt.

 

Wij krijgen weer een wagon voor ons alleen, weer terug naar de restaurantwagon waar we terug kunnen eten en drinken. 
                                    

We krijgen van David nog de opdracht om per vier ” O Happy Day “ te oefenen,
elk naar zijn eigen idee.

Ik moet een groepje vormen met Yvonneke – Roger en Antoine.

 

Zingend komen wij om 23 u. terug thuis.

 

                                                                               

Wij gaan slapen

                            Een lange vermoeiende maar o zo’n héél leuke dag.

Een onverwacht goed gesprek met Maria.  

 

Repetitie met Carry en met David  

Deze avond wordt iemand gekozen om de gospel te leiden.

 

Er word ons gevraagd wie we denken dat het zal worden.Ik stem op Marleen zij geeft
zo’n gevoel voor ritme, ik ben er bijna zeker van dat zij het zal worden.

Vier mensen stemmen voor Marleen vijf voor Maurits  en een paar voor Leo omdat die
zo'n zware basstem heeft.
Roger is zeer teleurgesteld dat niemand voor hem gekozen heeft.
Hij loopt rond met een blad waarop hij de stemmen plaatst

Hij zegt dat wij niet weten wat hij allemaal kan. maar ik zeg hem dat wij ieder op onze
eigen manier goed zijn.
Hij wil wel overal zijn eigen willetje doen en dat zorgt dikwijls voor kribbigheden die gelukkig maar van heel korte duur zijn.

 

Wij moeten tonen wat we van “o happy day “gemaakt hebben.

Iedereen is goed op zijn manier.

 

Het is 19u. en Dina is er om samen met ons te wachten op de uitslag voor de gospel.

Die persoon die gekozen wordt mag ZEKER mee in de show.

Niemand voelt concurrentie want we zijn allemaal vrienden van elkaar geworden en wij gunnen het elkaar, wie het ook is. 

                                   

Wij zijn allemaal aan het praten over van alles en nog wat, Dina heeft reeds een paar maal gezegd: spannend hé! Maar wij vinden het doodgewoon leuk.

Na een tiental min.besluiten Carry en David dat de gospelleider Maurits wordt.

 

Wij zijn allemaal content en gaan het vieren met champagne in het kasteel.
Maar Robert vindt het weer veel te uitbundig en gaat naar boven ;;; Tja daar is niets aan te doen.

                    

We mogen eens vroeg telefoneren deze avond, dus bel ik naar Julie en Thomas.Ze zijn blij iets van mij te horen zeggen ze, ze verlangen tot ik terug ben.

Maar ik mis hen ook heel erg.

 

  Er wordt nog gedanst,gedronken en getoost tot na middernacht.

    
 
          

 

Repetitie met Carry en David.

 

Robert heeft een probleem: hij wil terug naar huis.

Ik probeer hem op andere gedachten te brengen maar tevergeefs hij wil eruit stappen.

                         

Yvonne en Maria repeteren nog eens "Fruit"

Wij gaan naar het zwembad van het kasteel pootje baden of zwemmen.

 

            

          

 

 

Robert gaat niet mee.Hij zit weer op zijn kamer alleen.

Er wordt gelachen en gestoeid, iemand geeft mij een duw en met al mijn kleren aan val ik in het zwembad.

Natuurlijk grote hilariteit, tot wanneer ik een poosje later aan iedereen vertel dat Robert  naar huis wil.

 

Plots is alles stil, enkelen van ons gaan naar Robert toe, die blijft bij zijn besluit en vraagt om een gesprek met Peter.

 Na een zeer lang betoog mag Robert morgen weg, iedereen weet zeker dat hij er spijt van krijgt maar hij is vastbesloten.

 Jammer wij zullen hem missen, maar het is zijn beslissing.

  

Ik bel eens naar Annie die bij mij in de auditie was op 20 mei, zij is zeer blij iets van mij te horen.

Ik beloof haar te bellen wanneer ik weer thuiskom.
          

Wij nemen afscheid van Robert.

Niet heel leuk zo vroeg in de morgen, maar ja het is zijn keuze, niets aan te doen.

 

Om 10,30u naar de repetitiezaal waar An Nelissen ons staat op te wachten.

Zij leert ons enterentaiment. 

Wij moeten een stukje straattoneel verzinnen in een opdracht die zij ons geeft.

Wij hebben 1 uur de tijd om dit voor te bereiden!!!!

                                                                                         

De mannen en de vrouwen apart.            

Er moeten drie liedjes in voorkomen.

An helpt ons natuurlijk maar wij moeten onze gedachten samensmelten en zij stuurt het in goede banen.

Het thema  voor de vrouwen is, "een vrijgezellenavond," Brigitte gaat morgen trouwen.

Er wordt druk nagedacht en we overleggen wat en hoe we er iets moois kunnen van maken.

 

Brigitte zal tussen het publiek gaan staan, ik kom een aankondiging doen (An zegt dat ik voor die dingen de beste stem heb) dan zal Yvonne komen met haar accordeon en Marleen met de trommel zij zullen een liedje spelen.

Monique ,Maria  en ik gaan dansen en zingen,

dan weer een kleine tekst, en dan zing ik Que serra solo.Dan nog een liedje samen.             .                      

                           

                                                              

Ik ben natuurlijk weer dolgelukkig.

 

De mannen, dat zal iets van een soldatenmaat zijn dat  ze terugzien na lange tijd.

                           

Een uur later moeten we onze kunsten tonen aan de elkaar (de cameramensen zijn er ook steeds bij natuurlijk)

Het valt reuze mee en An is zeer tevreden.

De mannen dat is wat minder, maar in ieder geval ook goed mits de nodige aanpassingen.

 

Wij vertrekken met de bus naar de markt in Hasselt.

 

 

Het is heel mooi weer en er is veel volk op de terrasjes.

Onze opvoering lukt opperbest terwijl ik zing van Que Serra neem ik een klein meisje bij de hand,(een meisje van ongeveer 5 jaar dat bij haar oma zit op een van de terrasjes) ik neem het meisje mee tot op het marktplein en zing voor haar. 

                                             

Dat valt zéér goed mee en An is in ieder geval zéér tevreden van de gegeven prestatie.

An geeft mij een complimentje, ze zegt: goed gezien van jou met dat meisje.

(Ik loop op wolkjes voor de zoveelste keer)…..

                                          

Nadien komt het meisje mij vertellen dat ze mij de liefste en de leukste madam vond.

(Ook haar oma straalde.)

Een hele eer want wij hadden pruiken op en sjofele kleren aan.     
                                           

De mannen zijn ergens anders aan het spelen zo zien wij hen niet bezig.

.

Wij gaan op een terrasje limonade of een koel pintje drinken, we wachten op de mannen.

                      

Er zijn daar op dat terras West-Vlamingen, zij komen direct naar mij,want ze horen dat ik ook dat (bijzondere onverstaanbare) taaltje spreek.

Dat is voor mij echt leuk.

Ze zeggen hier : overal waar men gaat,daar zijn West Vlamingen……

Na een kwartier zijn de mannen er, ook zij hebben dorst .Ze zeggen dat het ook leuk en goed is geweest bij hen.

We praten nog wat na,en genieten nog eventjes op het mooie terrasje.

                                                      

Om 19 u. zijn we terug op het kasteel.

Dan horen wij pas dat de bedoeling van deze namiddag was om ons te testen op improvisatie.

 

Wij hebben trek in frietjes met kip. 

       

            

Dus wij, Yvonneke en ik met de car,  de rest met de fiets naar een frituur.

Een ouderwets dingetje waar ze zeker niet zo opeens veel volk gewoon zijn, maar er wordt veel gelachen en vertelt

 

Wij spreken ook nog eens over Robert hij is nog maar pas weg en hij heeft al zoveel leuke dingen gemist.

 

Het is 21 u. ik ga nog een duikje nemen in het zwembad de anderen vinden het water veel te koud, het is nochtans zo’n warme dag geweest.

                                                                              

                       

Een uurtje later kom ik terug binnen,ze zijn aan het telefoneren.

Ik vind het veel te laat om nu nog iemand te bellen.

Ik zie Leo alleen buiten zitten, ik ga naar hem toe en wij hebben een toffe babbel.

 

Onze groep telt nu nog maar 11 mensen wij hopen dat het zo blijft, dat iedereen mag meedoen in de show, want dat werkt nog altijd deprimerend  die gedachte dat er iemand moet afvallen.

 

Christoph ( een van de redacters) belooft mij een boek te brengen die hij goed vindt en waar ik zeer veel interesse naar heb.

“Ook jij leeft eeuwig” heet het boek, de schrijver is Bernard Jakoby.

                                                                    

   

Oef……….. weeral na middernacht.

Om 8,30u. naar de kapper             

                                         

Monique rijdt met Maria in de andere auto, nu zijn we met vijf.

Er moet iemand terug om Marleen op te halen.

Monique wil dat absoluut doen want ze wil ook eens met de sportkar rijden,
maar na een half uur is die nog niet terug hoewel het maar vijf min. ver is.

De cameramensen bellen Peter op die zag nog niemand aankomen maar
eventjes later was ze daar, ze was de weg kwijtgeraakt.

Het was voor allemaal een grote opluchting, ze mocht zeker nooit meer zonder
cameramensen de baan op. .........   Over en uit.

 

Ze deden bij de kapper pinkeling in ons haar
dit in opdracht van de cameraman Kristof .(Kristof 2 )

 

Om 10,30u. naar de repetitie

 

Na de namiddagrepetitie vieren we Brigitte haar verjaardag.                    

Dina komt haar een gelukkige verjaardag toewensen.

Er is weer volop champagne en een taart met 60 kaarsjes. 

                                   

                                               

Er wordt getoost gegeten en gedanst.

Nadien is er voor de jarige een verrassing.We moeten allemaal mee naar de tv kamer,
daar wordt een video getoond waarop haar kinderen hun moeder een
gelukkige verjaardag toewensen.
   
                            
 

Dat is ongelofelijk aandoenlijk om na twee weken je familie daar zo te zien,
wij vinden het zeer prettig voor haar, maar de meesten krijgen het toch te kwaad
en ik in het bijzonder.

Ik loop de kamer uit en ga ergens alleen om het gemis van mijn kinderen een
beetje te verwerken maar natuurlijk zien de cameramensen het en zo wordt ook
dat op de lens gezet.

 

Na een korte tijd is het wel weer over.

 Er wordt gevraagd wie zijn beltijd wil afstaan aan Brigitte omdat het haar verjaardag is. 
daar zijn wat strubbelingen over.

In de dagkamer wordt wel over die akkefietjes gepraat.
 

Nog wat repeteren met Marleen aan het  "Chique restaurent" en naar bed.

 

Het is eens vroeg….. 23 u.!!!!!!!
                                               

Brigitte is gisteravond bij ons komen slapen.

Monique laat altijd tot heel laat licht branden in de kamer en Brigitte die graag veel
slaapt heeft daar last van..

Na wat overleg op een vriendelijke manier hebben we een oplossing.
We zijn haar matras gaan halen en bij ons in de kamer op de grond gelegd.

 

 

De cameramensen weten het al meteen, de volgende morgen zijn ze daar op onze
kamer om te vragen wat en hoe! ………
 

Brigitte vraagt ons of ze de verdere tijd hier mag slapen, natuurlijk mag dat maar
haar kleerkast blijft bij Monique.

Ze is er blij om, ze is nu uitgerust zegt ze.

                                                                     

 

Ik repeteer wat met Marleen aan het "Restaurent" En ook nog aan het stuk van Germaine.

( Dat is de monoloog dat ik op mijn auditie van 20 mei ten toneele bracht.)
 

Vandaag wordt door Carry beslist wat in de show blijft en wat eruit gaat.

 

Hopelijk blijft Germaine erin.ik heb het nog niet gezegd thuis, want niets is nog definitief.

 

Ik heb heel veel geluk, alles van mij blijft erin, ook de liedjes die ik moet zingen.

Plesir D’amour zingen we met drie Monique Maria en ik maar we hebben wel solootjes
erin, het solootje van mij ligt mij heel goed,ik zing het enorm graag.

                

                                                                          

Monique vindt dat er in het solootje van haar te veel hoge noten zijn, maar David zegt
haar dat ze het moet proberen.         .

Maria is ook gelukkig met haar deel.

 

            Evaluatie om 18u.  
Iedereen is wat zenuwachtig.

      
                             

 

Dit gebeurd in het repetitielokaal,er staan reeds elf stoelen in een rij buiten maar
 het is niet zo’n mooi weer, niet koud maar af en toe toch een regenvlaagje.

 

Wij moeten dus één voor één naar binnen bij Carry.

                                          

Ik kom zoals steeds als laatste aan de beurt. Carry vraagt of ik tevreden ben met
hetgeen ik kreeg om te doen in de show.

Ik verzeker hem dat ik  reeds heel gelukkig ben als het maar juist Germaine zou zijn.

Hij zegt mij dat hij heel tevreden is over mijn prestaties en ook over de invloed
dat ik heb in de groep.
Onnodig te zeggen dat ik weer op de topjes van mijn tenen dans.

Ik ben er zeker van dat mama hier voor een deel tussen zit, ik voel het toch zo aan.

 

We moeten ook onze monoloog afgeven aan Carry.

                                                                                   

 

Ik bel overgelukkig naar Alexander. 

Nu vertel ik hem dat Germaine in de show zal worden verteld.

Hij zal het vlug naar Petra en naar pa bellen zegt hij.

 

Mijn schoondochtertje is in verwachting, en sinds vandaag 

weten ze of hun kindje een jongetje of een meisje zal zijn.

Ze willen  het niet vertellen het is hun geheimpje zegt hij.

Hij zegt ik zal je toch iets verklappen.

De éérste letter van het geslacht van ons baby’tje begint met een M

een mannetje………. of een meisje …………..

                                                                         

 

Ik ga nu eens echt vroeg slapen 10u.

 

Het is de eerste keer dat het zo vroeg is maar ik kan wat slaap goed gebruiken
want het zijn hier overvolle dagen.

    

Het is me het dagje wel.

De evaluatie van gisteren zindert nog na bij Monique,
zij reageerd zich wat af op de piano.



Intussen is Francis aan het telefoneren en door het getokkel op de piano
hoort hij niet wat er aan de andere kant van de lijn gezegd wordt.

Daardoor schiet de anders zo bedeesde stille Francis in een" franse colére"zoals wij hier zeggen Hij gaat boven op bed wat gaan afkoelen, naderhand gaat Monique naar hem toe en alles is weldra weer opgelost.

Maria heeft ook een probleem, zij voelt zich uitgesloten door de groep.
 
   

Het is weer Monique die het moet ontgelden, maar wij beloven van er op te letten en Maria wat meer bij alles te betrekken.
Repetitie met Carry in de voormiddag.

 

Ik krijg nog een opdracht bij, ik zing Wooden heart mee met de mannen.

                                                             

In de namiddag repetitie met David.  
    

Tot 18 u. repetitie vandaag

Het is een zware maar leerzame dag geweest.

 

Om 20u. komen de naaisters maten nemen om de kleren te maken voor de show.

 

Wij mogen eens vroeg telefoneren..
Ik bel naar Mariette een nicht van mij maar zij is ook mijn beste vriendin.                           . 

Ik ben blij ook haar eens terug te horen,
het mag wel niet lang, maar ik heb haar toch gehoord. 
Bij haar thuis is alles nog goed, blij dit te weten.

 

 We moeten ook nog allemaal bij de dokter.

 

Weer een dag voorbij ……………

 

                                 Ik ga naar bed om nog wat teksten te leren.